101 Nederlandse Voetbaliconen (17) Coen Dillen

Geboren: 5 oktober 1926, Eindhoven
Overleden: 24 juli 1990, Goes
Positie: Aanvaller
Clubs: PSV, Brabantia, PSV, Helmondia ’55
Actief: 1941-1963
Doelpunten: PSV (287), Helmondia ’55 (29)
Nederlands elftal: 5 interlands; 4 doelpunten
Trainer: RKSV Nuenen

In 1957 verschijnt in het Dagblad voor Oost Brabant onder het kopje DILLEN ÓÓK IN ZAKEN het volgende bericht: “Coen Dillen de kanonnier van PSV en schilder-calculator bij de N.V. Philips, heeft zijn activiteiten nog uitgebreid: hij is van Aalst teruggekeerd naar Strijp en opende zaterdag, op ‘t adres Frederiklaan 207 (voorheen P. van Hoorn) zijn sigaren- en sigarettenzaak”

Dillen zal niet vergeten worden. In het eerste seizoen van de eredivisie, 1956-1967, scoort hij in 34 wedstrijden 43 maal, een onaantastbaar record. Hij doet dat als rechtsbuiten. Voor een positie als spits is zijn spel niet verfijnd genoeg. Als hij de kans krijgt schiet hij op doel. ” Al zou de bal bij wijze van spreken opeens uit de grond komen, dan zou ik me niet verbazen, maar ineens schieten.”

Sigarenzaak Coen Dillen blijft 57 jaar bestaan. Na de dood in 1990 van het Kanon wordt de rookwaar verkocht door zijn vrouw, Mien. Ze had ‘in het harnas’ willen sterven, maar door een val is ze gedwongen te verhuizen naar een verpleeghuis. In september 2012 schrijft het Eindhovens Dagblad met weemoed: “De winkel is bijna leeg. Op de stoffige schappen liggen nog enkele doosjes sigaren van het huismerk Coen Dillen, een enkel reclamebord, wat vergeelde foto’s en een trofee en een bronzen beeld van voetbalheld Coen Dillen.”


In seizoen 1956/1957 scoorde Coen Dillen, bijgenaamd Het Kanon, 43 keer
foto: ANP – Foundation
Coen Dillen werd geboren op 5 oktober 1926 in Strijp te Eindhoven. Hij was de vijfde telg van de elf kinderen van de familie Dillen. Op zijn 11e ging hij bij Brabantia voetballen. Omdat destijds een leren bal te duur was had hij al snel een eigen bal gemaakt. Van kranten omwikkeld met touw. Op zijn 15e ging hij naar PSV maar daar zou hij niet goed genoeg zijn voor het eerste.

Hij heeft één seizoen in het tweede gespeeld, om daarna terug te keren naar Brabantia. Op 18 jarige leeftijd ging hij, voor drie jaar, als vrijwilliger naar de marine en stopte met voetballen. Na de vrijwillige dienstperiode keerde hij in 1947 terug bij Brabantia. De club stond op het punt te degraderen en derhalve moesten er degradatiewedstrijden gespeeld worden. In de beslissende wedstrijd scoorde Coen 4 maal en degradeerde Brabantia niet.

In het seizoen 1949/1950 begon de 2e periode bij PSV, die tot en met het seizoen 1960/1961 zou duren. En die kans greep hij met beide handen aan, of beter gezegd met beide voeten. Alle ballen die Coen Dillen aanraakte, veranderden zo ongeveer in goud. Hij ontpopte zich namelijk tot een veel scorende en populaire spits. ‘Het Kanon’ stond altijd op de goede plek en was gezegend met een verwoestend schot. Met de Eindhovenaren werd hij Nederlands landskampioen in 1951, afdelingskampioen in 1951, 1954 en 1955 en won hij in 1950 de KNVB Beker.

Dillen bleef tot het seizoen 1961/62 bij PSV, de laatste twee seizoenen bouwde hij af bij Helmondia. Op 37-jarige leeftijd sloot hij zijn carrière af die hem naast roem ook een slechte rug opleverden. “Die versleten rug heb ik aan het voetballen te danken”. Hij had het natuurlijk voor geen goud willen missen, ook die interlands niet.

In totaal speelde Dillen 328 competitiewedstrijden. Hij scoorde hierin 287 goals. Tijdens het seizoen 1956/57 scoorde hij dus maar liefst 43 goals. Coen Dillen begon langzaam aan zijn record-voetbalseizoen en scoorde slechts eenmaal tijdens de eerste vijf wedstrijden, maar daarna kwam hij echt los en met name zijn eindsprint was indrukwekkend, in de laatste vijf wedstrijden scoorde de Eindhovenaar maar liefst acht keer! De scoringsdrift van de aanvaller hielp PSV overigens niet aan een prijs, de club uit Noord-Brabant eindigde dat seizoen op de vijfde plaats.

Een record dat nog steeds niet verbroken is. Elke seizoensvoorbereiding analyseren de voetbalkenners zich suf wie zijn record zou kunnen breken. Marco van Basten (37, 1985/86), Mateja Kezman (35, 2002/2003) en Luis Suarez (35, 2009/2010) waren de laatste decennia nog het dichtste bij, maar nog steeds met gepaste afstand van fenomeen Dillen.

Na Helmondia waarvoor hij 60 wedstrijden speelde en 29 goals maakte, werd hij in 1964 trainer van Nuenen en het eerste jaar werd men kampioen. Het jaar daarop werd men derde. Na twee jaar trainer te zijn geweest, stopte hij definitief met voetballen en trainen.

Coen Dillen is een goeddeels vergeten voetballer. Buiten Eindhoven alleen bekend vanwege het ruim zestig jaar oude record van 43 goals in eredivisieseizoen, dat tot op de dag van vandaag overeind staat. Dillen was een koele doelpuntenmachine met een onbedaarlijk hard schot, wat hem de bijnaam ‘Het Kanon’ oplevert. Zijn techniek is echter beperkt en mede daardoor staat de rechtsbuiten slechts vijf keer in Oranje (waarin hij wel vier keer scoort). Als boegbeeld van PSV vertegenwoordigt Dillen een hele generatie en een belangrijke periode uit het Nederlands voetbal, met onder meer de overgang naar het betaald voetbal. Al tijdens zijn gloriedagen is de aandacht meer gericht op anderen. Dillen is een gesloten, conservatieve en principiële man, die niet te koop loopt met zijn ontegenzeggelijke kwaliteiten.


1959: PSV tegen DOS 4-0, Coen Dillen scoort het eerste doelpunt, doelman Jan van de Wint duikt tevergeefs.
foto: Harry Pot / Anefo
Nederlands elftal

Zijn loopbaan bij Oranje bleef beperkt, vooral vanwege de moordende concurrentie: Faas Wilkes, Kees Rijvers, Abe Lenstra, Andre Roosenburg, Noud van Melis, Coy Koopal, Jan van Roessel, Cor van der Gijp, aanvallers zat. Maar ook in het Nederlands elftal hield hij een mooi cijfers hoog: vier goals in vijf interlands, een prachtig, typisch Dillen-gemiddelde.

Dillen overleed in 1990 op 63-jarige leeftijd tijdens een vakantie in Zeeland aan de gevolgen van een hartstilstand, zijn vierde.

Coen Dillen had een sigarenzaak aan de Frederiklaan in Eindhoven, dezelfde straat waaraan het Philips Stadion ligt. Na zijn overlijden werd ‘Sigarenzaak Coen Dillen’ gerund door zijn vrouw Mien. De winkel, destijds gekocht voor 37.000 gulden, sloot in september 2012 na 55 jaar zijn deuren, tot menig verdriet van menig liefhebber van voetbalnostalgie.

Nagedachtenis

Aan de oostkant van het PSV-stadion is een standbeeld te vinden van Coen Dillen en tevens is de museumachtige opgang aan de zuidkant van het Philips-stadion naar hem vernoemd, de Coen Dillen promenade. In 2006 verscheen een biografie van hem, Coen Dillen, Het Kanon van Jeroen van den Berk. Op 1 maart 2000 werd de Coen Dillen Stichting opgericht; in het bestuur zit onder andere Coens zoon Rob. De Coen Dillen stichting reikt elk jaar de Coen Dillen Trofee uit aan de topscorers van het jeugdvoetbal in Noord-Brabant. Dillen is tevens lid van verdienste van PSV.

De naam van Coen Dillen staat al bijna zestig jaar met hoofdletters in de geschiedenis- boeken. De PSV’er maakte in het seizoen 1956-1957 43 treffers, wat nog altijd een record is. Het was bij lange na niet het enige wapenfeit van de aanvaller, die 287 keer scoorde in 328 wedstrijden voor de Eindhovenaren. Op 11 oktober 1959 maakte Het Kanon alle doelpunten tijdens de 2-5 zege bij DWS.

Prijzenkast en erelijst:

* Nederlands landskampioen (PSV): 1951
* Afdelingskampioen (PSV): 1951, 1954, 1955
* KNVB beker (PSV): 1950
Nederlands elftal:
* Interlands 5; doelpunten: 4
Individueel
* Record topscorer seizoen 1956/1957: 43 doelpunten

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Koning Voetbal, bhic.nl, voetballegends.nl, kentudezenog.nl, coendillen.nl