101 Nederlandse Voetbaliconen (23a) Cor van der Gijp

Geboren: 1 augustus 1931, Dordrecht
Overleden:
Positie: Aanvaller
Clubs: SC Emma, Feijenoord, Blauw-Wit
Actief: 1954-1967
Doelpunten: Feijenoord (171)
Nederlands elftal: 13 interlands; 6 doelpunten
Trainer: VV Hardinxveld, VV Sliedrecht, RVVH, BV Veendam, FC Dordrecht, DS ’79 (elftalcoördinator), Feyenoord (technisch directeur), EVV (technisch directeur)

Cornelis (Cor) van der Gijp werd geboren in het centrum van Dordrecht, maar groeide op aan de Zuidendijk, vlakbij de Zeehavenlaan. ,,ASW voetbalde daar toen nog en Oranje Wit. Als tiener trainde ik al mee met de grote mannen van die club om zoveel mogelijk trainingsuren te maken. Voetballen was alles voor me. Vanaf mijn vijfde voetbalde ik bij Emma. Mijn broers waren in die tijd mijn trainers en hebben mij gevormd. Mijn echte doorbraak heb ik te danken aan de beste trainer die Nederland en Emma ooit heeft gehad. Dan moet jij wel weten wie? Nee? Jongen toch. Richard Dombi natuurlijk. Die man trainde uren op techniek. En hij was een man van de discipline. Hij maakte voetballers ook tactisch beter. Het is als voetballer belangrijk wie je tegen komt. Ik had het geluk dat deze Oostenrijker mijn pad kruiste. Hij nam mij ook mee naar Feyenoord. Ik heb hem later als trainer geprobeerd te kopiëren. Bij Hardinxveld had dat direct succes. We werden kampioen.’’

Van der Gijp sloeg geen training over ,,Ik wilde niet verzaken, maar van onze vader mochten we ook nooit verzaken. Dan werd je naar de training geschopt. Mijn vader was een winnaarstype. Hij maakte thuis van het meest simpele spelletje een wedstrijd.’’


1960: Cor van der Gijp in actie tijdens een voetbalwedstrijd tussen het Amsterdams en Rotterdams elftal.
foto: Harry Pot / Anefo
Cor van der Gijp voetbalde met zijn drie broers Wim (1928-2005), Janus (1921-1988) en Freek (1919-2006) bij Emma in Dordrecht. Hier vormden ze een beruchte ‘familie-voorhoede’. Janus rechtsbuiten, Wim rechtsbinnen, Freek linksbuiten en Cor in de spits. En dan was er ook nog een neef, Jur die speelde op het middenveld. In de beginjaren van het betaalde voetbal werd hij voor 18.000 gulden aan Feyenoord verkocht.

Cor van der Gijp kwam niet veel meer bij Emma. Het deed hem pijn dat de club zo ver is afgegleden. ,,Emma tegen Schijf is toch geen affiche. Daar loopt het publiek niet meer warm voor. Investeren in goede jeugdspelers. Dat is mijn devies. Vijf goede voetballers in een eerste is genoeg voor succes. Dat was in onze tijd ook zo. En wat ook helpt is een andere competitieopzet. Naar Schots model. Met elftallen die elkaars aartsvijanden zijn. Dat zorgt voor spektakel.’’

Toen Cor van der Gijp en zijn vrouw nog aan het Otto Dickeplein in Dordrecht woonde was hun hal van het appartement net een klein museum. Twee van de vier enorme zwart-wit foto’s – die heeft mijn neef René voor mij vergroot’ – springen er uit. Een elftalfoto van Oranje en een foto waarop hij samen met zijn drie broers is geportretteerd. ,,Kijk eens goed naar die foto? Wat valt je op? Niets zeker? Let op de banen. Die zijn gespiegeld. En op de één zie je knoopjes, bij de anderen weer niet. Het zijn gewoon allemaal verschillende shirts van heel slechte kwaliteit. Voetbal was vroeger de sport van de minder bedeelden, zeg maar gerust de asocialen. Tegenwoordig ziet het er allemaal veel te mooi uit. Zelfs bij de jongste jeugd. Ja, Oranje, dertien interlands, daar ben ik wel trots op. Ook op het feit dat ik de enige international van Emma ben. Er hebben wel meer spelers van Emma Oranje gehaald, maar ik was bij mijn debuut nog lid van de Dordtse club.’’

Hij speelde zijn eerste officiële wedstrijd voor Feyenoord op 8 januari 1956 en de laatste op 15 december 1963. Tijdens 233 competitiewedstrijden scoorde hij 171 maal en daarmee is hij topscorer aller tijden van Feyenoord. Althans, in de periode van het betaald voetbal, want Kees Pijl en Jaap Barendregt maakten in de periode voor de oorlog meer doelpunten. De geboren Dordtenaar werd twee keer landskampioen, in 1961 en 1962.

Cor van der Gijp deed vooral dienst als midvoor. Zijn specialiteiten waren zijn kopkracht maar vooral ook zijn snelheid; hij liep namelijk de 100 meter in 11,5 seconden.

Na zijn succesvolle periode in Rotterdam voetbalde Van der Gijp nog drie jaren bij Blauw-Wit. Hij kwam dertien keer uit voor het Nederlands elftal en scoorde zes keer voor Oranje.

Nadat Cor zijn debuut al had gemaakt, werd Wim (de vader van René) ook uitgenodigd voor het Nederlands elftal. Hij speelde echter maar één interland. En die ging verloren, tegen Zwitserland. Wim was speler toen het ‘profvoetbal’ werd geïntroduceerd, wat betekende dat spelers en trainers een vast salaris kregen. Wim liet deze kans niet liggen en verkaste direct naar Sparta Rotterdam. Daar speelde hij maar liefst 150 wedstrijden, scoorde 43 keer en werd landskampioen in ’59.

Na zijn carrière als voetballer werd Cor Van der Gijp trainer (Veendam), was hij één jaar scheidsrechter en opende een eigen sportzaak annex boetiek in Dordrecht.


Schouten (gehurkt, vierde van links) en Van der Gijp (gehurkt, derde van links) vormden in de jaren 50 het succesvolle aanvalstrio met Coen Moulijn. In deze periode werd Van der Gijp Feyenoord-topscorer aller tijden in het betaalde voetbal.
foto: Onbekend
Hij begon in 1969 zijn trainerscarrière bij VV Hardinxveld en was vervolgens werkzaam bij VV Sliedrecht en RVVH uit Ridderkerk. In 1972 werd hij trainer van BV Veendam, dat uitkwam in de Eerste divisie. In 1974 stopte hij bij de club, die in geldproblemen was gekomen, om een sportzaak te kunnen openen in zijn geboorteplaats Dordrecht. Een jaar later tekende hij een contract als trainer van FC Dordrecht. Een paar dagen later leverde hij zijn contract alweer in, toen bleek dat de club hem als stroman wilde gebruiken om assistent-trainer Mircea Petescu, die niet over de juiste diploma’s beschikte, het eerste elftal te laten leiden. Hierna legde hij ook een aanbieding van SVV naast zich neer.

In 1985 werd Van der Gijp door DS ’79, waar op dat moment twee van zijn kinderen speelden, gevraagd een rapport te schrijven over een meer professionele bedrijfsvoering van de club. Het kritische rapport viel slecht bij het bestuur, dat besloot het rapport ter zijde te schuiven. Nadat de club echter in zwaar water bleef, werd Van der Gijp begin 1986 gevraagd elftalcoördinator te worden. Na twee weken leverde hij zijn contract echter weer in, omdat hij vond dat hij te weinig bevoegdheden kreeg. In de zomer van 1988 keerde hij terug naar DS ’79 om er leiding te geven aan de jeugdopleiding van de club.

In de zomer van 1989 toog hij als technisch coördinator naar Feyenoord. Hier kreeg hij, na het vertrek van Hans Kraay sr., samen met trainer Pim Verbeek de volledige technische leiding van de club. Hoewel het bestuur zich in eerste instantie schaarde achter de plannen van Van der Gijp en Verbeek, stelde de club na een dramatisch eerste half jaar Gunder Bengtsson aan als technisch directeur. Hierop besloot Van der Gijp zijn contract in te leveren.

Hierna was Van der Gijp tussen november 1991 en augustus 1992 technisch directeur bij EVV, waar hij met zijn papieren ervoor zorgde dat de ongediplomeerde Mario Verlijsdonk trainer van de ploeg kon worden. Hierna trok hij zich terug uit het betaald voetbal.

Cor van der Gijp is de oom van ex-profvoetballer en entertainer René van der Gijp. Ook zijn zoon Dennis van der Gijp was actief in het betaald voetbal.

In 2018 werd het boek “Kraan en de donderstenen van Feyenoord” van schrijver Jan D. Swart uitgebracht. Het boek gaat over de Feyenoord-iconen Coen Moulijn, Cor van der Gijp en Henk Schouten, die alle drie een belangrijke rol speelden in de succesvolle jaren ’50 en ’60 van de Rotterdammers en De Kuip vol begon te stromen. “Toen ging de paling lopen”, aldus de auteur.

“Deze verhalen zijn voor veel mensen vervlogen, maar die heb ik in mijn hoofd opgeslagen. Ik vond dat het tijd was om al die verhalen samen te vatten”, vertelt Swart, die Moulijn, Van der Gijp en Schouten vaak interviewde.

Prijzenkast en erelijst:

* Kampioen Eredivisie (Feijenoord): 1960/61, 1961/62
Nederlands elftal:
* 13 interlands; 6 doelpunten
* Olympische Spelen 1952
Individueel
* Topscorer aller tijden van Feyenoord.

Referenties en bronnen:
Wikipedia, AD, brothersinsport.nl, janvolwerk.com, kentudezenog.nl, sbs6.nl