101 Nederlandse Voetbaliconen (23b) René van der Gijp

Geboren: 4 april 1961, Dordrecht
Overleden:
Positie: Aanvaller
Clubs: Sparta, KSC Lokeren, PSV, Neuchâtel Xamax, FC Aarau, Sparta, Sc Heerenveen
Actief: 1978-1992
Doelpunten: Sparta (29), KSC Lokeren (18), PSV (43), Neuchâtel Xamax (6), FC Aarau (9), Sc Heerenveen (6)
Nederlands elftal: 15 interlands; doelpunten: 2
Trainer:

Laat hem maar schuiven, de oud-voetballer van Sparta en PSV met de ongecompliceerde levenshouding en de gulle lach. Het liefst ligt hij thuis in Dordrecht op de bank. Desondanks rijgt Van der Gijp na z’n loopbaan als voetballer de prijzen aaneen. zonder dat hij er veel moeite voor doet. In 2012 wordt hij door de lezers van NU sportmagazine gekozen tot beste voetbalanalyticus en roept Radio 538 hem uit tot tv-persoonlijkheid van het jaar. Als vaste tafelheer van Voetbal International stuwt hij tijdens het EK de kijkcijfers tot grote hoogte. Intussen vliegen bij het Kruidvat de Gijp-vogels de winkel uit.

In 2013 wint het boek dat journalist Michel van Egmond over hem heeft geschreven, Gijp, tot ergernis van de literaire wereld de NS Publieksprijs en doet hij een paar ongelukkige uitspraken. Zoals “Voetbal is geen spel voor homo’s.” En: “Als je 14 bent, ben je er klaar mee, dan ga in het weekeinde in een kapperszaak werken.” Iedereen boos, vanzelfsprekend. Een paar maanden later neemt Van der Gijp op een vrije avond het eerste exemplaar van een boek over transgenders in ontvangst en geeft hij toe dat zijn uitspraken wat ongelukkig waren. “Ik heb met niemand problemen, behalve met mannen die aan jonge meisjes zitten.”


René van der Gijp in één van zijn 15 interlands.
foto: Paul Stolk/ANP Foundation
Van der Gijp begon met voetballen bij DFC in zijn geboorteplaats Dordrecht. In 1975 ging hij spelen in de B-jeugd van Feyenoord. Hans Kraay jr. was daar een van zijn ploeggenoten. Na een jaar werd hij echter weggestuurd bij Feyenoord en ging hij op advies van Hans Kraay sr. naar Sparta Rotterdam. Twee jaar later debuteerde de rechtsbuiten daar in het eerste elftal, bestaande uit onder meer Louis van Gaal, Arie van Staveren, Luuk Balkestein, Adri van Tiggelen, Danny Blind, Ruud Geels, Ronald Lengkeek, Gerard van der Lem, Geert Meijer, Dick Advocaat en David Loggie.

Na vier seizoenen verliet Van der Gijp Sparta in 1982 en ging hij in België spelen voor Lokeren. Hier speelde hij in zijn eerste seizoen voor het eerst in zijn carrière Europees voetbal. In vier UEFA Cup-wedstrijden wist hij tweemaal het net te vinden.

Na tweeënhalf seizoen keerde Van der Gijp in november 1984 weer terug in Nederland om te gaan voetballen bij PSV. Bij de Eindhovense club kende Van der Gijp de succesvolste jaren uit zijn carrière, waarin hij tweemaal landskampioen werd en meer dan veertig goals scoorde. Op 1 juli 1987 vertrok Van der Gijp bij PSV, waar hij had samengespeeld met onder anderen Ernie Brandts, Hallvar Thoresen, Glenn Hysén, Kenneth Brylle, Ruud Gullit, Frank Arnesen, Gerald Vanenburg en Ronald Koeman. Zijn nieuwe club werd het Zwitserse Neuchâtel Xamax van trainer Gilbert Gress. Bij de club veronderstelde men met rechterspits Van der Gijp een kopsterke centrumspits in huis te hebben gehaald, terwijl Van der Gijp nog nooit op die positie had gespeeld. Desondanks werd Neuchâtel Xamax met Van der Gijp in de ploeg landskampioen en won het ook twee keer de Zwitserse supercup. In Zwitserland speelde hij verder nog anderhalf seizoen voor FC Aarau, alvorens hij terugkeerde bij zijn oude club Sparta. Na een half seizoen bij de Spangense ploeg speelde hij de laatste twee jaar van zijn carrière voor sc Heerenveen, waar hij uiteindelijk in 1992 zijn loopbaan beëindigde.

Interlandcarrière

In 1982 werd Van der Gijp voor het eerst opgeroepen voor het Nederlands elftal door toenmalig bondscoach Kees Rijvers. Hij maakte op 22 september 1982 zijn interlanddebuut, in een EK-kwalificatiewedstrijd thuis tegen Ierland (2-1). Van der Gijp werd daarmee de tweede Oranje-international in de geschiedenis wiens vader ook in het Nederlands elftal speelde. Hij zou uiteindelijk vijftien interlands spelen waarin hij twee doelpunten maakte, beide gescoord in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Denemarken (uitslag 6-0). In Oranje speelde Van der Gijp voor het merendeel samen met Ruud Gullit, Hans van Breukelen, Ronald Spelbos, Frank Rijkaard, Ben Wijnstekers, Marco van Basten, Sonny Silooy, Peter Boeve, Willy van de Kerkhof en Adri van Tiggelen. René is de derde Van der Gijp die voor het Nederlands elftal heeft mogen uitkomen. Zowel zijn oom Cor van der Gijp als zijn vader Wim van der Gijp droegen het Oranje-tricot. Vaak wordt René gewezen op het feit dat hij niet alles uit zijn carrière heeft weten te halen. Kenners menen dat hij met zijn talent meer interlands had kunnen spelen en misschien wel bij een Europese topclub aan de slag had kunnen gaan. Zelf zet hij hier echter zijn vraagtekens bij.


Nederlands elftal. Boven: Spelbos, Rijkaard, Van der Gijp, Van Basten, Gullit, Van Breukelen. Onder: Van ‘t Schip, Wouters, R. Koeman, Silooy, A. Mühren.
foto: ANP
Na zijn actieve loopbaan

Stond als speler al bekend als levensgenieter en feestneus. Maakte meerdere lollige liedjes, waaronder in 1995 Geef Me Hoop Jomanda, een parodie over spiritueel medium Jomanda. Na het beëindigen van zijn spelersloopbaan verwierf Van der Gijp bekendheid op televisie als vaste sidekick in de bekende voetbaltalkshow Voetbal International, later Voetbal Inside, tegenwoordig Veronica Inside. Zijn bijdrage aan het programma leverde hem in 2010 een nominatie op voor de Televizier Talent Award. Van der Gijp was jarenlang columnist voor het voetbalmagazine Voetbal International. In de zomer van 2012 verscheen het boek Gijp.

In het boek, geschreven door Michel van Egmond, wordt zowel de voetbal- als tv-carrière van Van der Gijp toegelicht. In totaal werden meer dan 350.000 exemplaren verkocht. Het stond zeven weken op de eerste plaats in De Bestseller 60 en was het op drie na bestverkochte Nederlandse boek van dat jaar. Op 15 oktober 2013 werd het boek bekroond met de NS Publieksprijs.In 2016 schreef Michel van Egmond het 2e boek over René, De wereld volgens Gijp.

Prijzenkast en erelijst:

* Kampioen Eredivisie (PSV): 1985/86, 1986/87
* Zwitsers landskampioenschap (Neuchâtel Xamax): 1987/88
* Zwitserse supercup (Neuchâtel Xamax) : 1987, 1988
Nederlands elftal:
* 15 interlands; doelpunten: 2

Referenties en bronnen:
Wikipedia, AD, brothersinsport.nl, janvolwerk.com, kentudezenog.nl, sbs6.nl, renevandergijp.nl