101 Nederlandse Voetbaliconen (46) Dirk Kuijt

Geboren: 22 juli 1980, Katwijk
Overleden:
Positie: Aanvaller, middenvelder
Clubs: Quick Boys, FC Utrecht, Feyenoord, Liverpool, Fenerbahçe, Feyenoord
Actief: 1998-2017
Doelpunten: FC Utrecht (51), Feyenoord (71), Liverpool (51), Fenerbahçe (26), Feyenoord (31)
Nederlands elftal: 104 interlands; doelpunten: 24
Trainer: Feyenoord -19

Een van Dirk Kuijts eerste voetbalherinneringen gaat als volgt: “Rond mijn achtste was ik een keer aan het voetballen en een jongen fietste een beetje stoer over het veld. Dat irriteerde zo dat ik ‘m van zijn fiets afsloeg. Ik heb ‘m daarna niet meer gezien.” liet de visserszoon optekenen in NU Sports Magazine. Toch omschrijft hij zichzelf als een winnaar, geen vechtersbaas.

Met zijn voorbeeldige inzet en oneindige werklust is Dirk Kuijt een geschenk voor elk elftal. Nee, hij is niet de fijnbesnaarde technicus die het publiek constant in vervoering brengt, Dirk stroopt liever de mouwen op om vervolgens negentig minuten lang te sjouwen en te sleuren. Dat je daar ook een heel eind mee kan komen, bewijst zijn lijst van clubs die de namen van FC Utrecht, Feijenoord, Liverpool en Fenerbache bevat. Bij Utrecht wint hij de KNVB-beker, bij Feijenoord kroont hij zich tot topscorer van Nederland, met Liverpool staat hij in de finale van de Champions League waarin hij nog scoort ook.

Tussen de bedrijven door staat de vader van vier kinderen met op Oranje op vier eindrondes en speelt hij meer dan honderd interlands.


Dirk Kuyt neemt als aanvoerder Feijenoord op sleeptouw.
foto: EPA
Dirk Kuijt begon zijn voetbalcarrière bij de amateurs van Quick Boys. Vader Kuijt werkte als zeeman en was dus veel van huis. Dirk groeide op in een gezin met vier kinderen, Dirk was de derde en de enige jongen. In zijn jeugd was hij altijd met de bal te vinden op het strand. Hij wist dat hij ooit de keuze moest maken tussen de zee en het voetbalveld.

Als je in Katwijk woont heb je de keuze uit twee clubs Quick Boys en VV Katwijk. Ondanks dat de velden van VV Katwijk dichterbij waren koos hij toch voor Quick Boys. Hij zou daar veel van zijn huidige vrienden ontmoeten. Op zijn twaalfde moest hij de keuze maken. Koos hij net als zijn vader voor de zee of koos hij voor het voetbal. Veel jongens in Katwijk kiezen voor de zee en op twaalfjarige leeftijd mogen ze voor het eerst mee naar zee. Al in zijn jeugd werd hij gekozen voor de regionale teams, en ook kwam er interesse van andere clubs. Haarlem, Telstar en Den Haag informeerden toen al naar de jonge Kuijt. In maart 1998 kwam hij bij het eerste team en speelde zes wedstrijden, waarin hij drie doelpunten maakte, in de Hoofdklasse van het amateurvoetbal. Op zijn zeventiende vertrok Dirk samen met zijn teamgenoot Hendrik van Beelennaar naar FC Utrecht. Hij werd eigenlijk gehaald voor het tweede elftal. Maar in een oefenwedstrijd in Montfoort scoorde hij maar liefst zes keer en verdiende een plek in de selectie.

FC Utrecht

Een goede basis voor zijn verdere carrière heeft hij gelegd bij FC Utrecht. Hij trainde daar onder goede trainers als Mark Wotte, Frans Adelaar, Foeke Booy samen met John van Loen de oud spits die erg belangrijk voor Dirk was. Hij speelde vijf seizoenen voor FC Utrecht en speelde in totaal 160 competitiewedstrijden. Zijn laatste wedstrijd voor de club was de KNVB Bekerfinale van 1 juni 2003. Deze finale speelde hij tegen zijn toekomstige club Feyenoord. FC Utrecht won deze wedstrijd met 4-1, mede door een doelpunt van Kuijt. De Katwijker vertrok naar de club die zijn grote liefde zou worden, en waar hij immens populair zou worden

Feyenoord

Feijenoord was op zoek naar een spits en kwam uit bij Dirk Kuijt. Hij ging bij de Rotterdamse club samen spelen met Robin van Persie, John Elmander en Danko Lazovic. Het waren allemaal concurrenten in de aanval van Feijenoord. De ploeg uit de Kuip betaalde 1 miljoen euro voor Dirk. Zijn eerste doelpunt in Rotterdamse dienst scoorde hij in Alkmaar. In de uitwedstrijd tegen AZ scoorde hij tweemaal. In het seizoen 2004-2005 werd Kuijt topscorer van de Eredivisie met 29 doelpunten. Ruud Gullit werd de nieuwe trainer en hij gaf Dirk Kuijt het volledige vertrouwen. Gullit wilde Kuijt alleen zien in het vijandige zestienmetergebied. In de eerste wedstrijd van de competitie tegen de Graafschap kwam dat er al meteen uit. Kuijt scoorde de eerste drie doelpunten in de met 6-1 gewonnen wedstrijd. Dirk moest volgens Gullit de nieuwe goalgetter van Feijenoord worden. Bij heel veel goals was Kalou de aangever van Kuijt of andersom. Ze hadden de bijnaam K2.

Voor het seizoen 2005-2006 kreeg Feijenoord een andere trainer, Erwin Koeman kwam als trainer voor de groep te staan. Onder Erwin Koeman werd Kuijt de nieuwe aanvoerder. Feijenoord begon de competitie goed en won de eerste zes wedstrijden, en Dirk scoorde zes keer. Kuijt sprak de ambitie uit dat hij dat seizoen met Feijenoord naar de Coolsingel wilde om het kampioenschap te vieren. De Rotterdammers deden lang mee om de landstitel maar verloren die op het laatste moment toch aan PSV. Feijenoord moest na de competitie twee play off wedstrijden tegen Ajax spelen voor een plek in de Champions League. Dat ging helemaal mis omdat de Rotterdammers beide wedstrijden verloren. De teleurstelling bij Dirk Kuijt was erg groot, hij werd dat seizoen wel voetballer van het jaar. Er was inmiddels belangstelling van Liverpool en Newcastle United. Kuijt vertrok van Feijenoord naar Liverpool, maar zei ik kom ooit terug in de Kuip.

Kuijt miste op 12 april 2006 de uitwedstrijd tegen PSV. Dit was de enige wedstrijd die hij niet speelde voor Feyenoord. Vanaf maart 2001 en de 12 april 2006 miste Kuijt niet één wedstrijd van z’n club. Hij speelde 179 wedstrijden achter elkaar.

Liverpool

Vanaf het seizoen 2006/2007 stond Kuijt onder contract bij Liverpool FC. Hij tekende een contract voor vier jaar met een transfersom van 10 miljoen pond.

In dat zelfde jaar werd door het dochtertje van Dirk de Dirk Kuijt tribune geopend bij Quick Boys. Hij kon daar vanwege Champions League verplichtingen niet zelf bij aanwezig zijn. Op 23 mei 2007 maakte hij zijn eerste Champions League doelpunt. Hij deed dat in de finale tegen AC Milan, veel hielp het niet want Liverpool verloor met 2-1. In het seizoen 2007-2008 lukte het weer niet om kampioen van Engeland te worden. En ook in de halve finale van de Champions League ging het, ondanks een doelpunt Kuijt, van mis tegen Chelsea. In het seizoen 2010-2011 werd hij topscorer van de club maar hij won geen grote prijzen meer bij Liverpool.

Fenerbahçe

Kuijt was na zes seizoenen bij Liverpool toe aan een nieuwe uitdaging. Hij vertrok naar Turkije en ging in Istanboel spelen voor Fenerbahçe. Bij de club ging hij Pierre van Hooijdonk en trainer Guus Hiddink gezelschap houden. Hij begon uitstekend in de Turkse competitie en scoorde in de eerste zes wedstrijden ook zes keer. Op 22 mei 2013 won Dirk Kuijt met Fenerbahçe SK in het Ankara 19 Mayisstadion de Fortis Türkiye Kupasi, de Turkse voetbalbeker. In zijn tweede seizoen in Turkije werd hij voor het eerst in zijn betaald voetbal carrière landskampioen. Ook werd de Turkse Supercup dat seizoen gewonnen. Dirk zou drie seizoenen blijven bij Fenerbahçe. Hij speelde er 95 wedstrijden en scoorde daarin 26 doelpunten. Maar Dirk had nog een missie hij wilde zijn carrière afsluiten bij Feijenoord zoals hij altijd beloofd had. Sommige spelers doen die belofte als ze weggaan, maar al te vaak wordt die belofte vergeten. Voor Dirk Kuijt gold dat niet, bij zijn vertrek gaf hij aan dat hij terug zou komen. Belofte maakt schuld maar Kuijt hield zich aan zijn belofte en keerde terug bij Feijenoord.

De missie van Kuijt

Een lang gekoesterde wens van Dirk Kuijt ging in mei 2017 in vervulling: hij werd met Feyenoord landskampioen. Jarenlang leefde hij toe naar dit kampioenschap. Hoe hij dat deed is te lezen in het boek Het geloof in succes, dat hij schreef samen met voormalig chef-sport van De Telegraaf, Jaap de Groot.

De Groot was in eerste instantie sceptisch om dit boek te schrijven. Na de autobiografie van Johan Cruijff wilde hij niet een tweede keer hetzelfde kunstje doen. Toch slaagde Kuijt erin hem over te halen en werd De Groot snel gegrepen door zijn verhaal. Hoewel Kuijt al behoorlijk wat gepresteerd had, als topscorer van Nederland en winnaar van de Gouden Schoen, had hij met zijn team nog niks gewonnen. Daarom werd het zijn missie om na zijn terugkomst uit Turkije in 2015 met Feyenoord het kampioenschap te beleven. “Hij heeft die gedachteswitch gemaakt van het ‘gaat niet om mij, maar om het team'”, legt De Groot uit. “En uiteindelijk zie je dat proces, dat hij met het collectief bezig was.”

Volgens De Groot is dat ook precies waar de kracht van dit boek in ligt. Voetbal wordt gebruikt als metafoor voor een proces dat je overal tegenkomt wanneer je samen iets nastreeft in groepsverband, of dat nou in de supermarkt of in de wetenschap is. “Je krijgt een spiegel voorgehouden, niet alleen in de voetbal, maar in de hele maatschappij”, aldus De Groot. “Fascinerend is dat je dat proces vanuit de kleedkamer van Feyenoord krijgt aangereikt.” Zo zijn de ruzies met Giovanni van Bronckhorst voor iedereen eigenlijk heel herkenbaar: “Soms heb je een hekel aan je baas, soms minder en soms omarm je hem, maar uiteindelijk ga je toch samen voor dat ene doel. En dat heeft Kuijt echt fantastisch onder woorden gebracht.”


14 mei 2017: Toornstra vliegt Dirk Kuyt om de nek. Wat een ontlading in Rotterdam!
foto: Photo News
Terug naar Feyenoord

Kuijt tekende op vrijdag 10 april 2015 een eenjarig contract waarmee hij zich gedurende het seizoen 2015–2016 opnieuw verbond aan Feyenoord. Hij vierde zijn officieuze rentree op 12 juli in de oefenwedstrijd tegen Fortuna Düsseldorf (2-0) in Kufstein. Negen jaar na zijn laatste optreden voor de club uit Rotterdam-Zuid kwam hij voor het eerst sinds zijn terugkeer na rust binnen de lijnen als vervanger van Colin Kazim-Richards.

Bij zijn eerste competitiewedstrijd voor Feyenoord, op 8 augustus, scoorde Kuijt het winnende doelpunt: hij benutte in de tweede helft een strafschop tegen zijn voormalige werkgever FC Utrecht (3-2). Op 18 oktober 2015 en 25 oktober 2015 maakte Kuijt in de uitwedstrijd tegen SC Heerenveen (2-5) en in de thuiswedstrijd tegen AZ (3-1) een hattrick voor Feyenoord in twee opeenvolgende wedstrijden. De laatste Feijenoorder die dit presteerde was Piet Kruiver, die dit in 1964 deed. Kuijt won op 24 april 2016 met Feyenoord de KNVB beker door in de finale FC Utrecht met 2-1 te verslaan. Na afloop van het seizoen verlengde hij zijn contract bij Feyenoord tot medio 2017. In december 2016 gaf hij in het winterstopprogramma van Kees Jansma aan graag nog een jaar door te willen gaan met voetballen.

Hij had nog één wens, kampioen worden met Feijenoord, en dat moest in het laatste seizoen dan maar gebeuren. Op 5 april 2017 maakte hij zijn 150ste doelpunt in de Eredivisie. Feijenoord voerde de ranglijst aan van het begin tot het eind. De één na laatste wedstrijd moest het dan gebeuren in de uitwedstrijd tegen de stadgenoot Excelsior. Maar Excelsior wilde niet meewerken aan het feestje van Feijenoord en won met 3-0. De laatste wedstrijd kwam het Almelose Heracles op bezoek. En het was niemand minder dan Dirk Kuijt die er zelf voor zorgde dat Feijenoord kampioen werd. Met een onvervalste hattrick maakte hij het feest op 14 mei 2017 compleet. In deze kampioenswedstrijd scoorde Kuijt zijn 100ste doelpunt voor Feyenoord. Dirk Kuijt kon met zijn Feijenoord naar de Coolsingel om gehuldigd te worden. Drie dagen later, op 17 mei, maakte hij bekend te stoppen met voetballen.

Maar de weg naar die gouden zondag 14 mei was geen makkelijke. Aanvoerder Kuijt verloor zijn basisplaats en belandde tot zijn grote teleurstelling op de bank.

Van Bronckhorst was de laatste trainer van Kuijt bij Feyenoord. Tussen 2010 en 2014 speelden ze ook samen bij het Nederlands elftal. Een ‘eeuwige positivo’ wordt Kuijt weleens genoemd. Iemand die altijd de zonnige zijde inziet en nooit opgeeft. In dat positieve imago kwam wel een deukje, na het verschijnen van het boek Dirk Kuijt – Het geloof in succes. In de biografie van Kuijt komt Van Bronckhorst er niet altijd even gunstig vanaf. Het bleek Kuijt danig dwars te zitten dat hij in het kampioensjaar van Feyenoord geregeld op de bank terechtkwam.

Van Bronckhorst tegen de NOS: “Het is vaak gegaan over mijn band met Dirk, zeker in het kampioensjaar. Het was een fantastisch jaar voor mij als trainer, maar ook moeilijk omdat je mensen in de selectie moet teleurstellen. Dat heb ik een aantal keer met Dirk moeten doen. Dat was wel moeilijk, omdat je natuurlijk een verleden hebt met elkaar en elkaar goed kent. Dirk sprak daarover natuurlijk zijn teleurstelling uit. En dat moet ook. Maar uiteindelijk ben je als coach verantwoordelijk voor je hele team.”.

Met Feyenoord ging het in het eerste seizoen na Kuijt een stuk minder. Aan de titelrace deden de Rotterdammers niet mee, wel werd nog de beker veroverd. Van Bronckhorst “De afwezigheid van Kuijt was een van de redenen, maar niet de enige. Het had ook met de andere samenstelling van de groep en de vele wisselingen te maken. “Maar het mag duidelijk zijn dat Dirk er met zijn ervaring niet was. Dirk heeft uitstekend gepresteerd voor Feyenoord. en hij heeft op zijn hoogtepunt kunnen stoppen.”

Kuijt maakte op 7 april 2018 kortstondig zijn rentree als voetballer voor Quick Boys, de club waar hij zijn carrière ooit begon en waar hij tevens fungeerde als assistent-trainer.

Interlandcarrière

Kuijt maakte op 3 september 2004 zijn debuut voor het Nederlands voetbalelftal in de met 3-0 gewonnen wedstrijd tegen Liechtenstein. Bondscoach Marco van Basten selecteerde hem vanaf die wedstrijd voor elke interland. Zijn eerste goal voor Nederland maakte hij op 9 oktober 2004 in de uitwedstrijd tegen Macedonië. Kuijt was ook actief op het WK 2006 in Duitsland, waar hij twee wedstrijden (tegen Argentinië en Portugal) in de basis startte. In de wedstrijd tegen Portugal kreeg Kuijt de voorkeur in de spits ten koste van Ruud van Nistelrooij.

Na dit toernooi gaf Kuijt aan dat hij de ambitie had om vaste spits te worden van het Nederlands elftal. Dit lukte niet door de opkomst van Klaas-Jan Huntelaar. In die jaren was hij vaak rechter-aanvaller. Na even buiten beeld gebleven te zijn bij bondscoach Marco van Basten speelde Kuijt zich weer in de selectie van het Nederlands Elftal voor het EK van 2008 in Zwitserland en Oostenrijk. Tijdens dit toernooi lukte het hem, mede door (lichte) blessures van Arjen Robben en Robin van Persie, om een basisplaats af te dwingen op de rechtsbuitenpositie. In de eerste groepswedstrijd tegen Italië had Kuijt de assist op de 2-0 en de 3-0. In de tweede groepswedstrijd tegen Frankrijk scoorde Kuijt de 1-0 uit een hoekschop van Rafael van der Vaart. In de derde groepswedstrijd tegen Roemenië was Nederland al zeker van de tweede ronde, en werden de mindere goden opgesteld. Toch mocht Kuijt in deze wedstrijd nog invallen. In de verloren kwartfinale tegen Rusland stond Kuijt weer in de basis.

Ook op het wereldkampioenschap voetbal 2010 was hij lid van de selectie. Tijdens dit toernooi kreeg Kuijt veel kritiek te verduren, onder meer van analist Johan Derksen. Derksen pleitte voor de zogenaamde grote vier, namelijk de spelers Sneijder, Van der Vaart, Van Persie en Robben. Kuijt kreeg echter wel een basisplek van bondscoach Bert van Marwijk. Tijdens het WK scoorde hij eenmaal en gaf hij drie assists. In de wedstrijd tegen Brazilië gaf Kuijt de assist op Sneijders 2-1. Ook had Kuijt een basisplaats in de WK-finale tegen Spanje. Hij werd na 71 minuten gewisseld voor Eljero Elia.


Dirk Kuyt als international op het WK 2014.
foto: Onbekend
Kuijt maakte ook na het WK steeds deel uit van de selectie. Hij werd topscorer van het Nederlands Elftal over het kalenderjaar 2011 met 7 doelpunten. In de aanloop van het EK 2012 werd duidelijk dat Van Marwijk ging kiezen voor Ibrahim Afellay op de plaats van Kuijt. Kuijt zou het met name moeten hebben van invalbeurten. Na het EK gaf Kuijt aan beschikbaar te blijven voor het Nederlands Elftal. Ondanks zijn leeftijd op dat moment (32 jaar) en de kritieken op zijn spel zegt Kuijt er altijd te staan als het team hem nodig heeft. De nieuwe bondscoach Louis van Gaal zegt tijdens zijn eerste persconferentie Kuijt als voetballer zeer te waarderen en geeft aan dat Kuijt zijn tweede aanvoerder is, na Wesley Sneijder.

Kuijt moest in november 2013 afzeggen voor de oefenduels tegen Colombia en Japan wegens een hamstringblessure. Op 5 mei 2014 werd Kuijt door Van Gaal opgeroepen voor een trainingsstage in Hoenderloo, ter voorbereiding op het wereldkampioenschap. Ook behoorde hij tot de voorselectie, die op 13 mei bekendgemaakt werd. Hij behoort uiteindelijk tot de definitieve WK-selectie, die Van Gaal op 31 mei bekendmaakte. Op het WK zat hij de eerste twee wedstrijden op de reservebank, maar in de derde groepswedstrijd tegen Chili startte Kuijt in de basis, in tegenstelling tot voorheen als linksback.

“Belangrijker nog is hoe hij als mens in elkaar steekt”, aldus Van Gaal op de website van Feyenoord. “Hij is iemand die als mens mijn schoonzoon zou kunnen zijn. Als vader zou je wensen dat je dochter met iemand als Dirk zou thuiskomen. Het is ook niet voor niets dat ik hem altijd tweede of derde aanvoerder maakte in mijn team. Voor het WK in 2014 zag ik hem in eerste instantie ook als aanvoerder van de kleedkamer, en niet direct als speler in het elftal.”

“Voor dat WK heb ik op het laatste moment de spelerslijst samengesteld”, vervolgt Van Gaal. “‘Waarbij voor mij doorslaggevend was dat Dirk een grote toevoeging kon zijn in de kleedkamer, want hij is iemand die mensen kan binden. Ik geloofde in zijn persoonlijkheid en manier van hoe hij voetbal bedreef, daarom heb ik uiteindelijk een plek voor hem ingeruimd. Ik ben een directe persoonlijkheid, dus ik heb hem dat voorafgaand aan dat toernooi ook klip en klaar op die manier verteld.”

Toch knokte Kuijt zich tijdens het WK in het team. “Ik heb tijdens een training tegen hem gezegd dat hij als spits niet zo snel een kans zou krijgen en dat hij zich beter kon concentreren op de backpositie. Uiteindelijk heeft hij mij op die manier overtuigd, waarbij het in zijn voordeel was dat we met wingbacks speelden. Ik heb vaker spelers op een andere positie laten spelen, alleen was in dit geval het opmerkelijke dat Dirk al een gevestigde speler was en dat hij die wisseling toch heeft geaccepteerd. Hij had bedacht dat hij zich uiteindelijk op die positie in het elftal zou knokken en dat is uiteindelijk ook gebeurd.”

Op 29 juni 2014 speelde Kuijt zijn honderdste interland in het met 1-2 gewonnen WK-duel tegen Mexico. Hij is de zevende Nederlander die de grens van honderd interlands heeft bereikt.

Op 3 oktober 2014 maakte Dirk Kuijt onverwacht bekend dat hij zou stoppen als international. Hij speelde op 4 september 2014 tegen Italië zijn laatste interland. Hij speelde 104 duels voor het Nederlands Elftal.

Bondscoach Danny Blind wilde Kuijt oproepen voor de kwalificatiewedstrijden tegen Kazachstan en Tsjechië, belangrijke wedstrijden die Nederland moest winnen om nog kans te willen maken op plaatsing voor de Europese kampioenschappen een jaar later. Kuijt wilde wel, maar volgens Blind alleen als hij in de basis kwam te staan. Die toezegging weigerde Blind naar eigen zeggen te doen. Kuijt ontkende tegenover dagblad De Telegraaf dat hij een basisplaats opeiste, maar gaf wel toe dat als hij opgeroepen zou worden, hij wel zou willen spelen. De Telegraaf citeerde hem als volgt: “Ik zei dat ik voor mijn gevoel alleen binnen de lijnen van waarde zou kunnen zijn en niet daarbuiten”.

Karakter en mentaliteit brachten Kuijt telkens stapje hoger

Zijn karakter, zijn winnaarsmentaliteit en zijn voetbalkwaliteiten. Dat zijn de belangrijkste ingrediënten die van Dirk Kuijt een topvoetballer hebben gemaakt, aldus Giovanni van Bronckhorst. “Zijn karakter is een van zijn sterkste punten. Dirk heeft een carrière gehad waarin hij telkens een stapje hoger ging. Van Quick Boys naar FC Utrecht, naar Feyenoord, naar Liverpool. Hij moest altijd knokken om dat niveau te halen. Je wordt bij zulke stappen gedwongen om jezelf te blijven ontwikkelen en daarin is Dirk goed geslaagd.”

“Zijn mentaliteit en zijn karakter hebben hem ook gebracht bij clubs waarbij karakter altijd in het dna zit. Of het nou FC Utrecht of Feyenoord of Liverpool is. Maar Dirk heeft ook zijn voetbalkwaliteiten in de loop van zijn carrière ontwikkeld. Hij is steeds beter geworden. Ik heb Dirk bij Oranje heel lang meegemaakt. Vaak speelde hij voor mij of aan de rechterkant”, vervolgt Van Bronckhorst, die met Kuijt onder meer de verloren WK-finale tegen Spanje in 2010 speelde. “Maar ik heb hem natuurlijk het best meegemaakt in de periode bij Feyenoord in 2016/2017.”

“Vanaf de dag dat hij bij Feijenoord binnenkwam, wilde Dirk winnen. Dat zit ook in zijn karakter. Dirk is een winnaar. En in die mentaliteit neemt hij zijn medespelers mee. Niet alleen in wedstrijden, maar ook in de training en in de gym. Voor een trainer is het belangrijk dat je zulke spelers in de selectie hebt.”

In het moderne voetbal draait het om finesse en om de bal aan een touwtje hebben, maar Kuijt had de bal al meer dan twintig jaar aan een snotsliert. In het moderne voetbal draait het alleen nog maar om wonderkinderen met grenzeloze mogelijkheden, maar op 14 mei in 2017 draaide het voor heel even om een man van zesendertig. Een man die ooit een jongen was. Gewoon een ­jongen. Geen wonderkind.

Op die bewuste zondag in mei draaide het voor heel even niet om een begaafde voetballer met een ­timmermansoog, maar om een voetballer met een ­wonderschoon timmermanshoofd. Dirk Kuijt is geworden wat wij allemaal wilden en ­misschien wel hadden kunnen worden, alleen wilde hij het net een beetje meer. Waar wij droomden, had hij al snel door dat dromen een ander woord voor nietsdoen is. Talent is niets meer dan een ziekte als je niet hongerig genoeg bent. De grootste gave waar Dirk Kuijt over beschikt, is dat hij over geen enkele gave beschikt.

Trainerscarrière

Na het afsluiten van zijn voetballoopbaan werd Kuijt hoofdtrainer van Feyenoord O19. Hij volgde hier Cor Adriaanse op, die één van zijn assistenten werd. In zijn eerste seizoen als hoofdtrainer van het hoogste jeugdelftal verloor Kuijt op de laatste speeldag de koppositie en daarmee de landstitel aan direct concurrent (en tegenstander die dag) Ajax O19 van John Heitinga. In het seizoen 2019/20 gaat Kuijt tevens meelopen bij de nieuwe hoofdtrainer van Feyenoord Jaap Stam en later bij Dick Advocaat in het kader van zijn opleiding Coach Betaald Voetbal.

Kuijt ontving uit handen van burgemeester Aboutaleb twee Rotterdamse prijzen: de Faas Wilkesprijs en de Wolfert van Borselenpenning.

Prijzenkast en erelijst:

* Kampioen Eredivisie (Feyenoord): 2016/2017
* KNVB beker: 2002/03 (FC Utrecht), 2015/16 (Feyenoord)
* League Cup (Liverpool: 2011/12
* Süper Lig (Fenerbahçe) kampioen Turkije: 2013/14
* Türkiye Kupasi (Fenerbahçe) beker van Turkije: 2012/13
* Süper Kupa (Fenerbahçe) Supercup van Turkije: 2014
Nederlands elftal:
* 104 interlands; doelpunten: 24
* Zilver WK 2010, Brons WK 2010
* WK 2006, EK 2008,
Individueel
* Topscorer in de Eredivisie: 2005
* Beste speler van de Eredivisie: 2003 en 2006

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Koning Voetbal, Het Parool, VI, wedstrijd.tips, nporadio1.nl