101 Nederlandse Voetbaliconen (57b) Arnold Mühren

Geboren: 2 juni 1951, Volendam
Overleden:
Positie: Middenvelder
Clubs: FC Volendam, Ajax, FC Twente ’65, Ipswich Town, Manchester United, Ajax
Actief: 1970-1989
Doelpunten: FC Volendam (2), Ajax (16), FC Twente ’65 (39), Ipswich Town (21), Manchester United (13), Ajax (14)
Nederlands elftal: 23 interlands; doelpunten: 3
Trainer: FC Volendam (jeugdtrainer), Ajax (jeugdtrainer)

Zoals de Volendamse muziek haar eigen stijl heeft, zo hebben de voetballers uit het dorp die ook; met een fluwelen balbehandeling als belangrijkste basisingrediënt. Arnold Mühren is een belangrijke exponent van die voetbalstijl. En in zijn geval geldt: hoe ouder, hoe beter. Breekt in zijn eerste periode bij Ajax niet door, wint daarna met FC Twente de KNVB-beker, met Ipswich Town de UEFA Cup, met Manchester United twee keer de FA Cup, waarna Johan Cruijff hem op 34-jarige leeftijd terughaalt naar Ajax.

Kort na zijn 36e verjaardag wint Arnold Mühren met de Amsterdammers het Europacup II toernooi, door in Athene Lokomotiv Leipzig te verslaan. Op 37-jarige leeftijd zet de linksbenige middenvelder de kroon op zijn voetballeven. Hij wordt in Duitsland Europees kampioen met het Nederlands elftal. In de finale tegen de Sovjet-Unie (2-0) is hij de aangever van het meest memorabele doelpunt in de geschiedenis van het Nederlandse voetbal, de volley van Marco van Basten.


Arnold Mühren in zijn Engelse periode voor Ipswich Town
foto: Onbekend
Arnoldus Johannes Hyacinthus Mühren bouwde in zijn loopbaan bouwde een erelijst op die uniek is in het internationale voetbal. Mühren won alles wat er op Europees clubniveau te winnen viel. Met Ajax won hij eenmaal de Europacup I, eenmaal de Europacup II en eenmaal de UEFA Super Cup. Met diezelfde club won hij in 1972 ook de wereldbeker. Met Ipswich Town won hij in 1981 de UEFA Cup. Hiermee is Mühren een van de zes voetballers die alle Europese clubprijzen plus de wereldbeker wist te winnen. De andere vijf spelers zijn de Nederlander Danny Blind en de Italianen Gaetano Scirea, Antonio Cabrini, Sergio Brio en Stefano Tacconi. In 1988 werd hij Europees kampioen met het Nederlands voetbalelftal. In 1989 nam Mühren als speler van Ajax op 38-jarige leeftijd afscheid van het betaalde voetbal. Hij speelde op 21 mei van dat jaar zijn laatste competitiewedstrijd in De Meer tegen Willem II, die met 1-0 werd gewonnen.

Arnold Mühren is een broer van de voetballer Gerrie en de gitarist Jan (Next One en solo). Hij is een neef van Arnold Mühren van The Cats.

Mühren was een middenvelder met een goede pass in de benen. Hij startte zijn carrière bij Volendam en werd – in navolging van zijn broer Gerrie – in 1971 door Ajax gekocht. Toen Mühren in 1971 bij Ajax kwam, keek hij zijn ogen uit. ,,Ajax had net de Europa Cup gewonnen door Panathinaikos te verslaan. Mijn broer Gerrit speelde er, Ruud Krol, Wim Suurbier, Barry Hulshoff, Johan Cruijff. Veel heb ik niet gespeeld, want de trainer had geen reden om te wisselen. Het was zo’n goed team. Als ik speelde was dat als linkshalf of als hangende linksbuiten. Dan viel ik in voor Piet Keizer. Zoals in de halve finale van de Europa Cup tegen Real Madrid.

Broer Gerrit stond linkshalf en scoorde het enige doelpunt. Een van de meest bizarre duels was tegen Independiente in Argentinië. Het was ook een politiek verhaal, want Videla was nog aan de macht en Ajax twijfelde of we wel of niet zouden gaan. We gingen toch en ik viel in, want Cruijff werd uit de wedstrijd geschopt. Er waren 120.000 mensen in het stadion en het barstte van de politie. Als je naar de wc ging, liep er één met je mee en bij een corner stond je niet lekker, want er nauwelijks plaats omdat er een politieman naast je stond. Je hoorde je medespelers niet eens vanaf een meter afstand. Een voordeel had het spelen van die wedstrijd wel. Alles wat er na zou komen zou meevallen!”

Hoewel Mühren elk jaar meer wedstrijden ging spelen in Ajax 1, stond hij nog steeds niet elke week opgesteld en hij wilde natuurlijk vaak spelen. Een ruil met René Notten, linkshalf van FC Twente, was voor hem dan ook een uitkomst. In drie seizoenen Ajax won hij twee landskampioenschappen, de KNVB beker, de Europacup I (waarin Mühren in totaal 198 minuten speelde tegen eenmaal Bayern München en tweemaal Real Madrid, de UEFA Super Cup en de wereldbeker.)


Arnold Mühren kwam in twee periodes uit voor Ajax.
foto: Onbekend
,,Ik werd bij FC Twente als middenvelder zelfs topscorer met vijftien goals. Ajax wilde mij na 2,5 jaar terug, maar Twente wilde mij niet kwijt. Ik had met FC Twente mondeling afgesproken dat ik nog een jaar zou blijven, maar daarna wel voor vier ton naar Ajax zou gaan. In dat jaar haalde ik echter het Nederlands Elftal en vond Twente mij veel meer waard dan de mondeling afgesproken vier ton. Ze vroegen nu 800.000 gulden. Achteraf natuurlijk niet zo slim van mij om niets op papier te laten zetten, maar ik weigerde toen nog voor Twente te spelen en ik ging terug naar Volendam. Lang ben ik daar niet geweest want op een dag stond Bobby Robson – die door mijn voormalige Ajax-trainer Hans Kraay op mij was gewezen toen hij een linkshalf zocht – op het trainingsveld. Ipswich Town wilde mij hebben en het moest snel ook want dan kon ik nog meedoen in de Europa Cup.”

In Enschede was Mühren wel een vaste waarde. Hij bereikte met Twente de finale van de UEFA Cup in 1975, die uiteindelijk in de thuiswedstrijd werd verloren met 1-5 tegen Borussia Mönchengladbach. In 1977 werd de KNVB beker gewonnen en werd hij opgeroepen voor het Nederlands elftal.

“Mijn vrouw en ik werden met een privévliegtuig naar Ipswich gevlogen en kregen een rondvlucht boven het stadje. Op het vliegveld zag het vervolgens zwart van de mensen. Ik dacht dat er één of andere popster zou landen, maar ze waren daar speciaal voor mij. Ik was de eerste buitenlander bij Ipswich. De eerste wedstrijd die ik speelde met Ipswich was tegen Liverpool, een fantastisch elftal. Maar ik heb waarschijnlijk niet meer dan drie ballen geraakt. Zo ging dat nog drie wedstrijden en toen ben ik naar de trainer gestapt en gezegd dat ze net zo goed de terreinknecht voor mij konden opstellen, omdat ik geen bal kreeg. Alles vloog over mij heen. Daarna is de tactiek veranderd en ging de bal via het middenveld naar voren. Toen Frans Thijssen een halfjaar later kwam, was Ipswich een Europese topploeg en werden we bijna kampioen, misten dat op een of twee puntjes. Wel wonnen we de UEFA Cup door in de finale AZ te verslaan.”

Thuis wonnen we met 3-0 en uit verloren we met 4-2. Na de wedstrijd vertelde Ronald Spelbos, verdediger van AZ, dat ze de eerste wedstrijd niet zo goed waren omdat ze net kampioen waren geworden en daarna teveel hadden gedronken. ‘Dat is geen excuus’, zei ik. ‘Dat doen ze hier drie keer in de week.’ De dag erna stonden ze gewoon weer allemaal met opgestroopte mouwen op de training.”

”In de catacomben van Old Trafford stond zo’n Engelse rode telefooncel. Lou Macari, mijn teamgenoot bij Manchester United, ging daar in de rust heen om nog wat te regelen voor het gokken op paarden. Terwijl onze coach Ron Atkinson zijn praatje hield, was hij de kleedkamer uitgeglipt.”

Nu betekent Kerstmis meer voor Arnold Mühren dan gedurende zijn Engelse periode. ,,Er was geen winterstop. Wij speelden op 21, 24, 26, 28 december en 1 januari. In Engeland werd gedacht ‘kerst is een huiselijk feest, dus de mensen willen eruit’. Daar ga je in mee. Wij zaten zelfs met Oud en Nieuw in een hotel. Ik speelde alles. Heb in die vier jaar Ipswich maar vier wedstrijden gemist. Er waren in de winter wel wedstrijden waarin ik mijn voetbalschoenen niet meer zag door de lagen prut waarin ze stonden. Daar werd het nauwelijks afgelast. Bij Manchester United heb ik het een keer meegemaakt dat er niet gespeeld kon worden. Toen hadden de ratten de verwarmingsbuizen onder het veld kapot geknaagd, waardoor de ene kant van het veld keihard was en de andere kant zacht. Dat was veel te gevaarlijk. Ook bij Ipswich is het een keer niet doorgegaan, toevallig tegen Manchester United. Er lag 30 centimeter sneeuw op het veld, zodat ze het duel er wel uit moesten gooien.”

In zijn eerste Engelse jaar werd Mühren direct tot Speler van het jaar gekozen bij de club. Vier jaar zou hij Ipswich Town dienen, daarna bleef hij nog drie jaar bij Manchester United. In 1982 werd Mühren verkocht aan Manchester United, waarmee hij in 1983 zowel de Charity Shield als de FA Cup won. In 1985 werd de FA Cup opnieuw gewonnen. Hij was de eerste Nederlander ooit die scoorde in de finale van de strijd om de FA Cup; de Volendammer benutte in 1983 in het duel tegen Brighton (4-0) een strafschop.

De linkspoot had eigenlijk al beloofd dat hij nog een seizoen bij de Mancunians zou blijven, maar daar was Ajax weer. ,,Sjaak Swart belde op een dag voor een wedstrijd met oud-Ajacieden en zei dat hij eigenlijk vond dat ik weer bij Ajax moest gaan spelen. Hij belde naar Johan Cruijff. ”Ik was 35 jaar. Ik zou minder gaan spelen bij United, maar ik had afgesproken nog een jaar te blijven als mentor van de spelersgroep. Maar toen belde Johan Cruijff, die trainer bij Ajax ging worden. ‘Het maakt me niet uit wat je beloofd hebt. Je moet hierheen komen. Ik heb talentvolle spelers, maar allemaal rond de twintig. Rijkaard, Van Basten, Robbie de Wit. Je regelt het maar.’ Ik heb toen bij United gezegd, met een zakdoekje erbij, dat ik mijn kinderen in Nederland naar school wilde laten gaan en weer in Volendam wilde wonen. Vervolgens wonnen we met Ajax de Europa Cup II en was ik op het EK van ‘88 basisspeler – op mijn 37e. Johan zei tegen de andere spelers: ‘Als Arnold een verkeerde bal geeft, ligt het niet aan hem.’ Dat was lekker voetballen voor mij.”

Tijdens deze periode won hij tweemaal de KNVB beker in 1986 en 1987 én won hij in het laatstgenoemde jaar ook de Europacup II.

Nederlands elftal

Mühren speelde 23 interlands, waarin hij drie keer scoorde. Hij maakte als speler van FC Twente ’65 op 5 april 1978 zijn debuut in een uitwedstrijd tegen Tunesië, die met 0-4 werd gewonnen. In 1988 werd hij, 37 inmiddels, op 25 juni van dat jaar Europees kampioen met Nederlands voetbalelftal. In de finale tegen de Sovjet-Unie maakte hij misschien wel de belangrijkste actie uit zijn loopbaan: de lange voorzet waaruit Marco van Basten de 2-0 scoorde. De gewonnen finale was ook zijn laatste interland voor Oranje.

Arnold Mühren is na zijn actieve voetbalcarrière van 1989 t/m 2000 jeugdtrainer geweest bij Ajax en is zich gaan specialiseren op het geven van lezingen/bedrijfspresentaties en voetbalclinics

Prijzenkast en erelijst:

* KNVB beker (Twente): 1976/77
* UEFA Cup (Ipswich Town): 1980/81
* FA Cup (Manchester United): 1982/83, 1984/85
* Charity Shield (Manchester United): 1983
* Kampioen Eredivisie (Ajax): 1971/72, 1972/73
* KNVB Beker (Ajax): 1971/72. 1985/86, 1986/87
* Europacup I (Ajax): 1972/73
* Europacup II (Ajax): 1986/87
* UEFA Super Cup (Ajax): 1973
* Wereldbeker voor clubteams (Ajax): 1972
Nederlands elftal:
* 23 interlands; doelpunten: 3
* Europees kampioen 1988

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Koning Voetbal, Het Parool, Volkskrant, De Ajaxieden – Maarten de Vos, VTBL.nl, ajax.nl,