101 Nederlandse Voetbaliconen (66) Robin van Persie

Geboren: 6 augustus 1983, Rotterdam
Overleden:
Positie: Aanvaller
Clubs: Feyenoord, Arsenal, Manchester United, Fenerbahçe, Feyenoord
Actief: 2001-2019
Doelpunten: Feyenoord (14), Arsenal (96), Manchester United (48), Fenerbahçe (25), Feyenoord (21)
Nederlands elftal: 102 interlands; doelpunten: 50
Trainer: Feyenoord (spitsentrainer)

Robin van Persie is een oogstrelende straatvoetballer die heeft leren denken en handelen naar de wetten van de topsport zonder zijn gezicht te verliezen. Dat proces om steeds maar een betere voetballer te worden, doet pijn zegt Van Persie. De pijn om je over teleurstellingen heen te zetten. Aan de top kun je nauwelijks een moment van zwakte veroorloven.

Van Persie groeit op in Rotterdam-Kralingen, van ‘s middags tot ‘s avonds laat voetbalt hij op de buurtpleintjes, onder andere met Mounir El Hamdaoui en Saïd Boutahar. Maar dat zorgeloze van het gepiel op straat raakt hij snel kwijt als voetballer van Excelsior en Feijenoord en, vooral, Arsenal.

In Londen treft hij in manager Arsène Wenger een goede leermeester. “Wenger maakte een stappenplan voor me en ik ben keihard gaan trainen. Maar ik zat élke week op de bank. De beloning kwam met een invalbeurt van twee minuten, later zes. En zo is dat in een paar jaar opgebouwd tot hele duels.”

Teambelang. opdrachten en de enorme weerstand in het veld vreten het laatste restje van zijn onbevangenheid weg. Want in het huidige voetbal kun je de meeste ballen, onder druk van een tegenstander, niet aannemen. Van Persie is constant aan het rekenen: kan het nu wel of moet hij wéér terugkaatsen ? Heeft hij een halve meter om weg te draaien ? Wat is het risico als hij de bal verspeelt ? Het is een continu proces van kijken, denken, oplossingen zoeken en in een fractie van een seconde handelen. Na een wedstrijd is hij moe. Doodmoe.

Maar voor vermoeidheid is geen tijd. Húp op naar de volgende wedstrijd. Het is nooit genoeg. “Je kunt als voetballer niet zeggen: zo, dit is mijn plafond en op dit niveau wil ik een paar jaartjes blijven. Het móét altijd beter, als is het maar een half procent.

Van Persie groeit onder bondscoach Louis van Gaal uit tot de onbetwiste leider van het Nederlands elftal. In 2013 wordt hij kampioen van Engeland met Manchester United. Ook verdringt hij, als aanvoerder, Patrick Kluivert van de eerste plaats op de ranglijst van topscorer aller tijden in Oranje.

Robin van Persie begint en eindigt zijn loopbaan bij Feijenoord
foto: ANP

Robin van Persie staat te boek als een technisch begaafde voetballer en wordt geprezen om zijn passeeracties en traptechniek. Robin is het broertje van Lilli en Kiki, en zoon van Bob en Jose´. Zijn ouders zijn allebei beeldend kunstenaar en hebben niks met voetbal. Een opa van Robin is vroeger semi-prof geweest. De vader van Robin vergeleek het voetbal- talent van zijn toen nog piepjonge zoon met andere talenten; zoals het uitblinken op de dansvloer of door prachtige muziek voor kippenvel op de armen van de toehoorders zorgen. Deze visie laat zien dat talent op vele vlakken te vinden is, ook buiten de geijkte paden.

Johan Derksen wist het al vroeg: “Z’n vader is kunstenaar. Dat wordt dus nooit wat met die jongen.” Misschien was juist het kunstenaarschap van de ouders van Van Persie een pré!

Twee kunstenaars, Bob en José kregen een zoon. Ze noemde hem Robin, naar de Engelse strijder voor rechtvaardigheid Robin Hood, die a la Wilhelm Tell zo scherp in het centrum van de roos richtte dat hij de ene pijl met de ander spleet. Een paar jaar na hun scheiding kreeg Bob zoon Robin in huis. Mamma José kon de tomeloze bewegingsdrift van het mannetje niet langer aan. Aanvankelijk had Bob hem op de Vrije School ondergebracht, maar toen de juf Bob ontbood, hem zei dat het balletje thuis diende te worden thuis- gelaten, omdat naar de leer van Steiner het voetballen pas na het twaalfde levensjaar zijn intrede kon doen, werd Robin schielijk naar een andere school gebracht. ‘Robin is namelijk voetballer’, vertelde hij de Steiner-juf zonder spoor van ironie.

Ook op de nieuwe school kwam het wel eens tot een aanvaring. ‘Hij moet minder voetballen en meer tijd nemen voor zijn huiswerk’, kreeg Bob te horen bij de rapportbespreking, waarop Bob de leerkracht geduldig uitlegde dat het niet kon omdat Robin voetballer was. Hij zei dus niet ‘zou worden’. Robin was het al. Zo heeft Bob hem gepositioneerd. Rond zijn twaalfde ging Robin stotteren en werd door de huisarts verwezen naar de logopedist. Daar wilde hij niet naartoe. ‘Hoe moet jij later de pers te woord staan’, zei Bob. De volgende dag zat Robin bij de logopedist. Gemotiveerd en dus met goed gevolg.

In november 2002 blikt Van Persie als 18-jarige terug op zijn jeugd. ‘Als kind was ik hyperactief. Na de scheiding van mijn ouders heb ik een tijdje bij mijn moeder en zussen gewoond, maar dat werkte niet. Ik was te druk. Toen ben ik naar mijn vader gegaan en hij heeft me naar Excelsior gebracht. Vijf jaar was ik, eigenlijk te jong, maar de club maakte een uitzondering. Sinds die tijd ben ik helemaal verliefd op de bal. Vanaf het moment dat ik bij mijn vader ging wonen, hebben we een mannenhuishouding gehad. Dat was hartstikke gezellig. Hoewel hij het niet breed had, heeft mijn vader me naast liefde altijd alles gegeven. Dat zal ik nooit vergeten. Ook met mijn moeder en zussen heb ik nog steeds een fantastisch contact. Ik zie ze minstens twee keer in de week. Dat is belangrijk voor me. Ik hoor weleens dat ik zoveel vrienden heb, maar dat is onzin. Ik heb mijn ouders en zussen, Saïd Boutahar en nog twee vrienden, Hicham en Sietje. Sietje is belangrijk voor mij. Hij zorgt dat ik me lekker voel en geeft me zo veel vertrouwen en power, dat ik zo snel mogelijk het veld in wil. Ik leerde Sietje kennen op school. Hij werkte als een soort conciërge. Als je uit de klas werd gestuurd, moest je je bij hem melden. En omdat dat bij mij nogal eens het geval was, kwamen we elkaar vaak tegen. De eerste keer begon hij meteen te preken. Eerst dacht ik: wat lul jij nou man, maar later bleek dat hij heel zinnige dingen te zeggen had. En dan luister ik, want ik sta altijd open voor kritiek.’

Voetballen leert Robin bij Excelsior en op straat, hoewel straatvoetbal in de jaren 80 en 90 natuurlijk een achterhaalde zaak is omdat er massaal autoverkeer is in Rotterdam. ‘Toen ik jong was, liep ik elke dag in een trainingspak,’ vertelt hij hierover later aan Henk Spaan. ‘Ik deed mijn boodschapjes met de bal, ik ging naar school met de bal, ik deed alles met een bal. Als ik een afspraak had, pakten de andere jongens de tram, maar ik deed mijn trainingspak aan, pakte de bal en ging dribbelen. Als je een keer in Kralingen komt, moet je het maar navragen. Als ik daar boodschapjes ging doen bij een Hindoestaanse man werd hij helemaal gek van me, want ook tijdens het boodschappen doen hield ik de bal hoog, op mijn voeten, knieën en dan kwam er iemand langs die ik door zijn benen speelde en dan weer verder.’

De vrije opvoeding die de kunstenaarsouders hun kinderen geven, leidt ook tot meer zelfstandigheid en verantwoordelijkheidsgevoel, wat soms verward kan worden met arrogantie. Voetballend is Robin met afstand de beste en daardoor kan hij zich meer permitteren dan zijn medespelers. Wel wordt zo alles wat hij doet onder een vergrootglas gelegd. Zijn nukkigheid, wispelturigheid en opvliegendheid brengen hem in conflict met scheidsrechters, tegenstanders, medespelers en trainers. Maar aan de andere kant dribbelt Van Persie beter dan elke medespeler of tegenspeler en schiet hij harder en preciezer dan wie d an ook. Al op jonge leeftijd ontwikkelt hij zich tot een expert in het nemen van vrije trappen. Van Persie is pure klasse. Saïd Boutahar, Luigi Bruins en Mounir el Hamdaoui zijn bij Excelsior leeftijdgenoten. Hoewel Saïd, Luigi en Mounir eveneens grote talenten zijn en door zullen breken in het betaalde voetbal bereiken zij het uiteindelijke niveau van Robin van Persie niet. El Hamdaoui zal later onder meer voor Ajax uitkomen en Boutahar en Bruins steken de Maas over naar De Kuip. Op 15-jarige leeftijd vertrekt ook Van Persie bij Excelsior en wordt hij eveneens Feyenoorder.

Excelsior

Van Persie begon zijn voetballoopbaan bij Excelsior. In tegenstelling tot de andere kinderen werd hij al op zijn vijfde jaar aangenomen, terwijl de minimumleeftijd eigenlijk zes jaar was. De toenmalige jeugdtrainers Aad Putters en René Hessel wilden hem niet laten lopen. In de E- en D-teams speelde hij samen met Saïd Boutahar, die ook als betaald voetballer aan de slag ging. Met jeugdvrienden Mounir El Hamdaoui en Luigi Bruins, die toen ook voor Excelsior speelden, voetbalde hij voornamelijk op de pleintjes in Kralingen in Rotterdam-Oost.

Woudestein lijkt meer op een fietsenstalling dan op een voetbalstadion. Excelsior is achter Sparta en Feyenoord in status de derde voetbalvereniging van de stad en dat blijkt ook uit het onderkomen van de club waar Robin als jochie eind jaren 80 voor het eerst binnen- loopt. Het is eigenlijk een armzalige bedoening, maar je kunt het ook warm en knus noemen.

Zijn eerste jeugdtrainer bij Excelsior was Aad Putters, en hij kan in 2010 alleen maar positief verhalen over Van Persie. Misschien was Van Persie in zijn latere jaren bij Excelsior een lastige jongen voor trainers, zegt Putters, maar zelf heeft hij goede ervaringen met hem.

‘Robin was een goedlachse, bescheiden jongen voor wie alles in het teken stond van voetbal. Hij kwam altijd een oude versleten bal hooghoudend naar de training en hij bleef altijd als enige een uur langer om met mij de paar zwakke punten te trainen die hij had, zoals zijn rechterbeen en het koppen. Zodra hij dan eindelijk weg was van het sportpark, rende hij naar een pleintje in Kralingen om daar de rest van de dag op straat te voetballen.

Daar in Kralingen wordt de basis gelegd voor een grote carriére. De eerste bewegende beelden van Robin van Persie tonen hem als jochie van een jaar of zeven in het rood-zwarte shirt van Excelsior, tijdens een thuiswedstrijd op een bijna leeg Woudestein. In het strafschopgebied krijgt hij de bal aangespeeld, met buitenkant links neemt hij hem mee en passeert in één vloeiende beweging de keeper om daarna met zijn linkerbeen de bal in het lege doel te schuiven. ‘Doelpuntenmaker Robin van Persie,’ zegt de stadionspeaker. Op andere beelden is hij te zien als jeugdspeler van een jaar of dertien en als aanvoerder van een Rotterdams jeugdteam op een amateurveldje, nu in een blauw shirt en met een echt rugnummer (7). Met een sliding is hij de keeper te snel af waarna hij de bal soepel in het doel glijdt.

In de C-jeugd van Excelsior werd hij op zijn dertiende weggehaald door Feyenoord.

Het vertrek van hun beste jeugdspeler richting Rotterdam-Zuid zorgt voor gemengde gevoelens op Woudestein, maar er blijkt later geen sprake van oud zeer. In oktober 2010 wordt Van Persie officieel tot Excelsiors clubambassadeur benoemd en een van de tribunes krijgt zijn naam. Van Persie heeft gespeeld in de grootste en mooiste stadions ter wereld, maar is vereerd als hij hoort dat Excelsior een Robin van Persie-tribune krijgt. Tegen journalisten zegt hij na de onthulling daarvan: ‘Het mag dan een kleine club zijn, maar ik zou graag willen terugkeren als speler van Excelsior. Dan is voor mij de cirkel rond. Ik ben hier begonnen, zo voel ik dat. Veel mensen vergeten dat het voor mij allemaal bij Excelsior begon. Toen ik met Feyenoord op tv kwam, was ikzelf al lang met voetballen bezig. Vanaf mijn vijfde was ik al bijna dagelijks bij Excelsior te vinden. Die tijd was puur genieten.’

Feijenoord

Zijn eerste ervaringen als A-junior waren lastig. Van Marwijk en zijn assistenten kregen geen grip op Robin. ‘Een over het paard getild kereltje’, lekten zij aan rondhangende journalisten. Hij paste niet goed in de jeugdopleiding waarin jongens tot voetballers werden ‘gemaakt’. Maar Robin was al een voetballer.

Van Persie maakte zijn officiële debuut in de Eredivisie op 3 februari 2002, thuis tegen Roda JC (5-0). Dat seizoen leverde hem meteen zijn grootste succes tot dan toe op: met Feyenoord winnaar in de finale van de UEFA Cup tegen Borussia Dortmund (3-2), op 8 mei 2002. Van Persie werd daarnaast ook uitverkozen tot Nederlands Talent van het Jaar over het seizoen 2001/2002.

Onder trainer Bert van Marwijk groeide Van Persie uit tot een onbetwiste basisspeler en wekte hij interesse van de internationale top. Door zijn gedrag lag hij minder goed bij de technische staf in Rotterdam. Veelbesproken was zijn gedrag rondom de competitie -wedstrijd Feyenoord–RKC (1-1) van 31 maart 2002. Van Persie meldde zich te laat bij de club omdat hij zijn klok was vergeten vooruit te zetten in verband met de zomertijd. Desondanks mocht hij in de tweede helft invallen. Vervolgens wekte hij verbazing door zonder toestemming een vrije trap te nemen, terwijl de geroutineerde specialist Pierre van Hooijdonk de bal zojuist voor zichzelf had klaargelegd.

In het seizoen 2003-2004 kende de ontwikkeling van Van Persie stagnatie en verloor hij zijn basisplaats. In de winterstop meldde Arsenal FC zich voor Van Persie, maar Feyenoord kon geen overeenstemming bereiken met de Londense club. Na de winterstop werd de situatie voor Van Persie nog uitzichtlozer. Op eigen verzoek sloot hij zich in maart aan bij Jong Feyenoord voor een uitwedstrijd tegen Jong PSV. Eind maart forceerde Van Persie een breuk met Feyenoord, door in een interview met Voetbal International zijn vertrekwens duidelijk te maken en afstand te nemen van Van Marwijk. Lange tijd leek Van Persie te gaan vertrekken naar PSV, maar nadat Arsenal zich opnieuw meldde voor de spits, werd de Eindhovense club door Van Persie afgewimpeld. Dit kwam hem op kritiek te staan van toenmalig voorzitter Harry van Raaij.

Arsenal

Al op zijn twintigste verkaste Robin naar Arsenal. ‘Daar komt hij niet aan de bak’, zongen Derksen en Van Gelder in koor op de televisie. Opnieuw etaleerden zij hun onvermogen om personen in te schatten. Bij Feyenoord was hij vooral een rebels ­talent geweest, hij was er op de bank beland. Hij werd weggeplukt door Arsène Wenger, de Franse coach van Arsenal, die overal jonge talenten vandaan haalde om ze te kneden.

In Londen kreeg Robin van trainer Wenger tijd om volwassen te worden. De visionaire Fransman onderkende zijn vermogen om met 60.000 toeschouwers op de tribune het spel naar zich toe te trekken. Robin kon met extreme spanning omgaan. Arsène Wenger zag in Van Persie de ideale opvolger voor Dennis Bergkamp. Over teamgenoot Bergkamp vertelde Van Persie in 2008 in Trouw. “Dennis had zó’n drive, Ik was na een herstel- training gemasseerd en daarna ging ik in de jacuzzi zitten. Kon ik schuin links naar een trainingsveldje kijken. Daar was Bergkamp bezig met een jongen van zestien en één van zeventien. Speelden beiden in de onder 18, dacht ik. In drie kwartier tijd maakte hij geen enkele fout. Niemand keek, er was alleen een fitnesscoach bij. Hij en wat borden, een oefenvorm en twee jeugdspelers. Zo uniek, dat je dat puur voor jezelf doet. Dat je gewoon voor jezelf geen fout wilt maken. “Toen dacht ik: dat wil ik ook. Dat ga ik ook doen, en toen ben ik het ook gaan doen. Als jonge jongen moet je toch een soort van een antwoord krijgen. Dat hoeft niet eens iets met woorden te zijn, vaak is het zíen van dingen genoeg. Want Bergkamp wist niet dat ik keek.”

Van Persie debuteerde bij Arsenal op 8 augustus 2004 in de met 3-1 gewonnen Community Shield-wedstrijd tegen rivaal Manchester United. Datzelfde seizoen won hij met Arsenal de FA Cup, door in de finale wederom Manchester United te verslaan. Nadat er na reguliere speeltijd en verlenging nog altijd een brilstand op het scorebord stond moesten penalty’s de beslissing brengen. Van Persie wist de zijne te verzilveren.

Tegen Charlton Athletic maakte Van Persie op 29 september 2006 een doelpunt dat bekroond werd tot doelpunt van de maand. Op 22 januari 2011 maakte hij tegen Wigan Athletic ondanks een gemiste penalty zijn eerste hattrick in de Premier League. Het eerste van deze drie doelpunten markeerde tevens zijn honderdste in zijn totale clubcarrière.

Na het vertrek van aanvoerder Cesc Fàbregas naar FC Barcelona, aan het begin van het seizoen 2011/2012, nam Van Persie de aanvoerdersband van hem over.

Van Persie werd in het seizoen 2011/2012 topscorer van de Premier League met dertig doelpunten. Na Jerrel Hasselbaink (18 goals voor Leeds United in 1998/99 en 23 goals voor Chelsea in 2000/01) en Ruud van Nistelrooij (25 goals voor Manchester United in 2002/03) was hij daarmee de derde Nederlandse topscorer van de Engelse competitie.

Buiten het feit dat hij topscorer van de Barclays Premier League koos de Britse pers hem tot de beste voetballer. Die keuze maakten ook zijn collega-spelers van de Premier league. In een welluidende toespraak, in onberispelijk Engels, zonder spoor van stotteren, met een filmende BBC op zijn lip, bedankte hij zijn collega’s. Naturel, niet bezoedeld door mediatrainers die het merendeel van de voetballers in voorspelbare robots hebben veranderd.

In Londen stond de Nederlander jarenlang in de schaduw van de Fransman Thierry Henry. Jaren later draaiden de rollen zich om.

Van Persie werd dankzij Henry ‘meer spits’, vertelde de Oranje-topscorer aller tijden in een interview met BT Sports. Hij had tijdens de aanwezigheid van de Fransman nooit het idee dat hij de aanvalsleider zou worden. Maar toen Henry in 2007 naar Barcelona vertrok, waren de woorden aan zijn Nederlandse collega duidelijk: jij wordt mijn opvolger. Hoewel Van Persie twijfelde, kwam die voorspelling uit. Arsenal-coach Arsène Wenger sprak niet veel later zijn onvoorwaardelijke vertrouwen uit aan de speler die op de flank altijd in de schaduw van Henry opereerde. Wenger wist zich toen verzekerd van een Henry in topvorm. Van wereldklasse. Van Persie zou, zolang de clubicoon onder contract stond in Londen, weinig kansen krijgen als spits.

Toch speelden Henry en Van Persie 72 keer samen. Voornamelijk omdat de Nederlander dan een andere rol op het veld innam. Het zegt genoeg dat Van Persie in al die optredens samen achttien keer doel trof. Henry deed dat 37 keer. Hij nam daarmee een fikse voorsprong, anticiperend op zijn latere terugkeer bij Arsenal.

Toen Henry zich in het seizoen 2011/12 zes weken liet verhuren aan The Gunners, bleek hoe zeer de rollen waren omgedraaid. Van Persie als onbetwiste spits, met 21 goals in 27 duels op de teller. Henry moest maar kijken in welke rol hij zich wilde schikken, maar als spits zou hij geen basisplaats krijgen. Hooguit op de flank. De boodschap die Henry bij zijn eerdere vertrek gaf aan Van Persie was blijkbaar luid en duidelijk aangekomen.

Over de aanvankelijke ongerustheid van moeder José die zich afvroeg hoe hij van dat voetbal een broodwinning zou kunnen maken wordt nu in huize Van Persie smakelijk gelachen. ‘Het verschil tussen genoeg, veel en heel veel is niet merkbaar’, vertrouwde Robin me toe. Geld speelt in zijn leven een rol maar geen overheersende, het is niet zijn drijfveer. Zijn kinderen gaan heel vertrouwd met hem om. Dat duidt op goed vaderschap. Hij heeft een mooie en slimme vrouw, geen ‘typische voetbalvrouw’, zoals bij voetballers gebruikelijk. Robin is voetballer, zoals zijn vader en moeder kunstenaars zijn.

Op 4 juli 2012 maakte hij via zijn website bekend dat hij zijn contract bij Arsenal niet zou verlengen.


Robin van Persie scoorde bijna 100 doelpunten voor Arsenal.
foto: Proshots

Manchester United

Rijk gelauwerd is Van Persie niet in zijn carrière. Met Feyenoord won hij als nog aanstormend talent in 2002 de Uefa Cup. Bij Arsenal bleef de oogst beperkt tot de FA Cup, de ­Engelse beker, in zijn eerste jaar in Londen. Van Persie, de stilist, werd een van de symbolen van het spel van ­Arsenal en de houding van coach Wenger. De ploeg kon mooi voetbal spelen, en de coach predikte dat ­onvermoeibaar. Het was te mooi om prijzen te winnen, altijd wel weer stierf het ergens in schoonheid.

In 2012 stapte Van Persie over naar Manchester United om wél prijzen te kunnen pakken. Op 17 augustus 2012 ging Van Persie voor een bedrag van zo’n 32 miljoen euro over naar Manchester United, waar hij een contract voor vier jaar tekende. Hij maakte zijn officiële debuut voor de ploeg van Alex Ferguson op maandag 20 augustus 2012 in het competitieduel tegen Everton; hij viel na 68 minuten in. In zijn tweede wedstrijd maakte hij zijn eerste doelpunt. Dankzij drie doelpunten van Van Persie versloeg hij met Manchester United op 22 april 2013 op eigen veld Aston Villa met 3-0. Door deze overwinning stelde United de twintigste landstitel uit de clubgeschiedenis veilig. Ook werd Van Persie voor de tweede keer in zijn loopbaan topschutter van de Premier League met 26 goals. Hij gaf in het seizoen 2012/2013 tevens negen assists en werd door de United-fans uitverkozen tot Speler van het Jaar. Aan het eind van dat seizoen vertrok clubicoon Alex Ferguson bij The Red Devils. Hij bekleedde de functie van manager bij Manchester United sinds 1986.

Het waren zijn hoogtijdagen in Engeland, maar een vervolg bleef uit. Na het vertrek van boegbeeld Alex Ferguson als manager kenden zowel Van Persie als Manchester United twee tegenvallende seizoenen. Van Persie reikte onder diens opvolgers niet meer tot het ­niveau van zijn eerste seizoen: niet onder David Moyes én niet onder Louis van Gaal, met wie hij na het WK 2014 een teleurstellend jaar in Manchester beleefde.

Onder de nieuwe trainer David Moyes kende Manchester United een dramatische jaargang 2013/2014. Het eindigde op de zevende plaats in de Premier League. Van Persie speelde door blessures 21 van de 38 competitieduels, waarin hij twaalf keer wist te scoren. Moyes haalde het eind van het seizoen niet en werd in april 2014 ontslagen; Ryan Giggs maakte het seizoen af als interim-trainer. In mei 2014 werd voormalig bondscoach Louis van Gaal, met wie Van Persie diezelfde zomer een succesvol WK in Brazilië beleefde, aangesteld als de nieuwe manager. Het seizoen 2014/2015 werd Van Persies minst productieve seizoen bij Manchester United. Hij maakte tien doelpunten in 27 wedstrijden en belandde op een zijspoor. Wederom was hij regelmatig geblesseerd en gold hij voor het eerst in elf jaar niet meer als basisspeler bij zijn club. Na het WK zou ook de band tussen Van Gaal en Van Persie moeizamer zijn geworden en verklaarde laatstgenoemde in een interview ‘geen eerlijke kans’ te hebben gekregen van zijn trainer.

Fenerbahçe

Van Persie tekende in juli 2015 een contract tot medio 2018 bij Fenerbahçe SK.Dat betaalde circa € 6.650.000,- voor hem aan Manchester United. Hij debuteerde op 28 juli 2015 voor Fenerbahçe, als invaller in een wedstrijd tegen Sjachtar Donetsk in de derde voorronde van de Champions League. Hij maakte op 20 augustus 2015 zijn eerste doelpunt voor de Turkse club.

In de eerste van twee wedstrijden tegen Atromitos in de voorronde van de UEFA Europa League, kopte hij in de blessuretijd het enige doelpunt van de wedstrijd binnen. Zijn eerste competitiegoal voor Fenerbahçe volgde op 23 augustus 2015. Die dag schoot hij zijn ploeg uit bij Rizespor in de achttiende minuut op 0-1. De wedstrijd eindigde in 1-1.

Feyenoord

Bij het Turkse Fenerbahce, raakt hij steeds meer op de achtergrond. Op 19 januari 2018 bevestigde Feyenoord dat Van Persie met Fenerbahçe een contractontbinding overeengekomen was en hij terugkeerde bij Feyenoord. Feyenoord staat als ­kampioen al op ruime achterstand van PSV en Ajax en Van Persie is ­verre van fit. Hij richt zich vooral op de beker­finale in de Kuip.

Van Persie pakte op 22 april in de Kuip zijn eerste “Nederlandse” prijs door met Feyenoord AZ te verslaan in de KNVB bekerfinale 2018. Hij tekende in die wedstrijd voor de 0-2 met een prachtige stift die over keeper Bizot ging. De wedstrijd eindigde uiteindelijk met 0-3, waardoor Feyenoord een ticket voor de derde voorronde van de UEFA Europa League kreeg. Van Persie twijfelde na dit seizoen over doorgaan, omdat het herstel na een wedstrijd hem erg zwaar viel. Luid is de roep om door te gaan. Het wordt een seizoen zonder prijs, op grote achterstand weer van Ajax en PSV. “Ik zie het niet zo dat het hier ­geslaagd is, als ik een landstitel win’’, zei Van Persie ,,Voor mij is het eigenlijk al geslaagd. Het plezier is terug. Dat was ik kwijt in de laatste fase van mijn carrière.

Op 14 mei maakte hij bekend nog minimaal een jaar door te willen gaan als prof. In het nieuwe seizoen benoemde trainer Van Bronckhorst Van Persie tot nieuwe aanvoerder van de club. Op 4 augustus won van Persie met Feyenoord de Johan Cruijff Schaal tegen PSV. Na reguliere speeltijd stond de stand op 0-0, waarna de strafschoppenserie met 6-5 gewonnen werd. Van Persie deed 84 minuten mee. Het Europese avontuur in zijn laatste seizoen was van korte duur. Tijdens het verloren uitduel tegen AS Trencín (4-0) zat hij niet bij de wedstrijdselectie. In de return speelde hij wel 71 minuten mee. Dat duel eindigde in een 1-1 gelijkspel, waardoor Feyenoord was uitgeschakeld.

Op 12 mei 2019 speelde hij zijn laatste wedstrijd als profvoetballer in de Nederlandse eredivisie met Feyenoord tegen ADO Den Haag (0-2). Na de wedstrijd werd hij uitgeroepen tot Legioenspeler van het seizoen 2018/19. Hij besloot om drie dagen later niet mee af te reizen naar de afsluitende uitwedstrijd bij Fortuna Sittard. Voor Feyenoord had deze wedstrijd geen belang meer.

Nederlands elftal

Van Persie debuteerde in juni 2005 in het Nederlands elftal. Hiervan werd hij in 2013 aanvoerder en topscorer aller tijden. Hij vertegenwoordigde Nederland op drie wereldkampioenschappen (2006, 2010 en 2014) en twee Europese kampioenschappen (2008 en 2012).

Op 4 juni 2005 debuteerde Van Persie in het Nederlands elftal, tegen Roemenië. Zijn eerste doelpunt maakte hij op 8 juni 2005 tijdens zijn tweede interland tegen Finland.

Wereldkampioenschap 2006

Op het WK 2006, was hij een onderdeel van de Oranje-selectie die in de 1/8 finale van het toernooi door Portugal werd uitgeschakeld. Tijdens het eindtoernooi scoorde hij één keer in de vier wedstrijden van Oranje.

Europees kampioenschap 2008

Op het EK 2008, werd Van Persie, na een goede start van Oranje dat toernooi in de 1/4 finale door het Rusland van Guus Hiddink uitgeschakeld. Tijdens het eindtoernooi scoorde hij twee keer in de vier wedstrijden van Oranje.

Wereldkampioenschap 2010

Op het WK 2010, was hij een onderdeel van de Oranje-selectie die de finale bereikte, waarin Nederland uiteindelijk na verlenging met 1-0 verloor van Spanje. Bij aanvang van het toernooi werd Van Persie gerekend tot een van de “Grote Vier” (samen met Wesley Sneijder, Rafael van der Vaart en Arjen Robben). Tijdens het eindtoernooi scoorde hij één keer in de zeven wedstrijden van Oranje.

Europees kampioenschap 2012

Na de verloren WK-finale in juli 2010 ging twee maanden later voor het Nederlands voetbalelftal de kwalificatie voor het EK 2012 van start. Met Van Persie bereikte het Nederlands elftal in augustus 2011 voor het eerst in haar historie de eerste plaats op de wereldranglijst. Deze positie raakte het team in september weer kwijt. Op 2 september 2011 behaalde het Nederlands elftal de grootste zege uit de historie, door tijdens de kwalificatiereeks te winnen met 11-0 van San Marino. In deze wedstrijd scoorde Van Persie vier keer, waarmee hij de eerste Nederlander sinds Marco van Basten in 1990 was die vier keer in één interland scoorde. Voor Van Persie waren het zijn 22e, 23e, 24e en 25e doelpunt voor het Nederlands elftal. Daarmee ging hij diezelfde Van Basten voorbij op de ranglijst van topscorers aller tijden in Oranje.

Voor het eindtoernooi van het Europees kampioenschap voetbal 2012 werd Van Persie als topscorer van de Premier League (30 goals) weer opgenomen in de selectie van het Nederlands elftal. De verwachtingen waren gezien de vorm van sleutelspelers als Arjen Robben, Klaas-Jan Huntelaar (dat seizoen topscorer van de Bundesliga met 29 goals) en Van Persie naast de prestaties het WK 2010, waar Nederland dus een finaleplaats afdwong, torenhoog. Het toernooi verliep voor het Nederlands elftal echter dramatisch, met drie verloren wedstrijden en dus uitschakeling na de groepsfase. Tijdens het eindtoernooi scoorde hij één keer.

Wereldkampioenschap voetbal 2014

In Louis van Gaals 5-3-2-opstelling tijdens het WK in Brazilië vormde Van Persie met Arjen Robben het Nederlandse aanvalsduo. In de wedstrijden voorafgaand aan het WK 2014 was Van Persie uiterst succesvol. Toen hij op 11 oktober 2013 driemaal scoorde in het WK-kwalificatieduel tegen Hongarije, werd hij de opvolger van Patrick Kluivert als topscorer aller tijden van het Nederlands voetbalelftal. Van Persie werd op 7 juni 2013 aanvoerder van het Nederlands voetbalelftal.

In de eerste wedstrijd van Nederland op het wereldkampioenschap voetbal 2014 tegen titelverdediger Spanje maakte Van Persie twee doelpunten. Het eerste van deze twee werd op 16 december 2014 op het Nederlands sportgala uitgeroepen tot sportbeeld van het jaar (sport in beeld prijs). Met zijn twee doelpunten werd hij de eerste speler in de geschiedenis die op drie wereldkampioenschappen voor het Nederlands elftal trefzeker was. In diezelfde wedstrijd evenaarde Arjen Robben dit record. Bovendien is Van Persie de enige speler van Oranje in de geschiedenis die op vijf achtereenvolgende eindtoernooien (WK en EK) trefzeker is geweest. Na afloop van het duel werd Van Persie tot man van de wedstrijd uitgeroepen.


Robin van Persie vliegt de gelijkmaker tegen Spanje in.
foto: AP/Bernat Armangue

De duikkopbal, op 13 juni 2014 in Salvador, Brazilië, is een iconisch beeld geworden. Oranje staat met 1-0 achter tegen Spanje. Het had al 2-0 kunnen staan, daarmee was het al zo goed als bekeken geweest. Oranje leeft nog, als Daley Blind op links een nogal lukrake voorzet geeft. Van Persie is nog ver van het doel, in zijn eentje. De bal is lang onderweg. Robin van Persie neemt hem aan. Een fractie van een seconde lijkt hij te vliegen. Dan kopt hij over keeper Casillas in het Spaanse doel. Op dat moment scoort Robin van Persie het mooiste doelpunt uit zijn carrière.

Oranje wint met 5-1. De duik­kopbal is de inleiding tot dit voetbalwonder. Het is bovendien een ­bijzonder fraaie treffer. Toch is het ook tekenend voor de interlandcarrière van Van Persie dat dit daarvan het dragende beeld is. Het is de ­gelijkmaker in de eerste groepswedstrijd op een toernooi, geen doelpunt in het beslissende stadium ­ervan.

In de eerste twee wedstrijden liep hij tegen een gele kaart aan, waardoor hij voor de wedstrijd tegen Chili geschorst was. In de achtste finale werd hij bij een stand van 0-0 in de 77e minuut gewisseld voor Klaas-Jan Huntelaar. In de gewonnen kwartfinalewedstrijd tegen Costa Rica bleef Van Persie wel de hele wedstrijd in het veld. Van Persie was een van de spelers die in de strafschoppenreeks tegen Costa Rica zijn penalty erin schoot. Op 9 juli verloor Nederland, met Van Persie in de basis, in de halve finale via strafschoppen van Argentinië en was daarmee uitgeschakeld. Van Persie was in het begin van de eerste helft van de verlenging gewisseld.

Op 12 juli 2014 startte Van Persie in de basis in de troostfinale van het WK 2014. Hij maakte de eerste treffer via een benutte strafschop. Nederland won met 0-3 van Brazilië en behaalde daarmee de derde plaats. Van Persie speelde de hele wedstrijd. Wesley Sneijder en hij werden daarmee gedeeld recordinternational op WK’s. Beiden hadden op dat moment zeventien wedstrijden gespeeld, verdeeld over de WK’s van 2006, 2010 en 2014. Tijdens het eindtoernooi scoorde hij vier keer.

Van Persie’s inmiddels legendarische doelpunt tijdens het wereldkampioenschap van 2014 en ook de vele andere prachtige doelpunten en geweldige acties worden in de biografie Hoe goed is Van Persie? uitgebreid beschreven: van Highbury tot Old Trafford en van De Kuip tot het Soccer City Stadion in Johannesburg. Als lid van de grote vier, naar Van der Vaart, Robben en, Sneijder, is de Rotterdammer Van Persie medeverantwoordelijk voor een aantal unieke Oranjejaren.

Kwalificatie Europees kampioenschap 2016

Van Persie begon als aanvoerder aan de kwalificatiereeks voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 en droeg de band gedurende vier van de eerste vijf interlands. Een ontmoeting met Turkije (1–1) miste hij. In thuiswedstrijden tegen Kazachstan (3–1, benutte strafschop, tevens de eindstand) en Letland (1–0, eindstand 6–0) maakte hij een doelpunt. Van Persie kwam op 10 oktober 2015 tijdens een met 1–2 gewonnen EK-kwalificatiewedstrijd in en tegen Kazachstan in de 87ste minuut in het veld als vervanger van Klaas-Jan Huntelaar. Hiermee werd hij de achtste Nederlander in de geschiedenis met honderd interlands achter zijn naam. Drie dagen later maakte Van Persie in zijn 101ste interland zijn vijftigste doelpunt als speler van het Nederlands elftal, thuis tegen Tsjechië (2–3 verlies).

Van Persie speelt 102 interlands voor Oranje. Met 50 doelpunten is hij Oranjes topscorer aller tijden. De ­titel dankt hij vooral aan doelpunten in kwalificatieronden. Geen eindronde werd die van hem. Het WK 2014, dat van de duikkopbal, was ­cijfermatig gezien zijn beste, met vier doelpunten. Drie ervan maakte hij in de eerste ronde, één in de troostfinale. Ook in de WK’s van 2006 (één doelpunt in de groeps­fase) en 2010 (ook één) en de EK’s van 2008 (twee) en 2012 (één) was zijn ­inbreng in de knock-outronden ­minimaal.

Wie had dat kunnen bedenken aan het begin van zijn carrière waar Van Persie nog het prototype was van een lastige jongen? Een voetballer die na zijn terugkeer in De Kuip uitgroeide tot een voorbeeld voor de jeugd.

Prijzenkast en erelijst:

* UEFA Cup (Feijenoord): 2001/02
* KNVB beker (Feijenoord): 2017/18
* Johan Cruijff Schaal (Feijenoord): 2018
* FA Cup (Arsenal): 2004/05
* FA Community Shield (Arsenal): 2004
* Engels landskampioenschap (Manchester United): 2012/13
* FA Community Shield (Manchester United): 2013
Nederlands elftal:
* 102 interlands; doelpunten: 50
* Werelkampioenschap – Zilver 2010, Brons 2014
* WK 2006, EK 2008, EK 2012
Individueel
* Nederlands Talent van het Jaar: 2002
* FA Premier League Speler van de Maand: november 2005, oktober 2009, oktober 2011, december 2012, april 2013
* Doelpunt van de maand (Engeland): september 2006, december 2008, december 2011, augustus 2012, april 2013
* Doelpunt van het seizoen (Engeland): 2012-2013
* Rotterdams sportman van het jaar: 2006, 2012
* Arsenalspeler van het jaar: seizoen 2008-2009, 2011-2012
* Manchester United speler van het jaar: seizoen 2012-2013
* Premier League Golden Boot: seizoen 2011-2012 (30), 2012-2013
* Premier League FA Speler van het Jaar volgens de spelers: seizoen 2011-2012
* Premier League FA Speler van het Jaar volgens de fans: seizoen 2011-2012
* FWA Voetbal schrijvers Award: seizoen 2011-2012
* Premier League PFA Team van het Jaar: seizoen 2011–12, 2012–2013
* ESM European Sports Media Team van het Jaar: seizoen 2011–2012
* Sport in beeld-prijs (Nederlands Sportgala) – Sportmoment van het jaar: 2014
* Eredivisie Speler van de Maand: augustus 2018
* Oeuvre Award: Voetbalcarrière (Voetballer van het Jaar Gala: 2019)

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Koning Voetbal, Revu, Trouw, leiderschapontwikkelen.nl, metronieuws.nl, elfvoetbal.nl, Robin van Persie – De pure klasse van- Harry Walstra