101 Nederlandse Voetbaliconen (82) Huub Stevens

Geboren: 29 november 1953, Sittard
Overleden:
Positie: Verdediger
Clubs: Fortuna Sittard, PSV
Actief: 1970-1986
Doelpunten: Fortuna Sittard (4), PSV (15)
Nederlands elftal: 18 interlands; doelpunten: 1
Trainer: PSV (jeugdtrainer), Roda JC, Schalke 04, Hertha BSC, 1. FC Köln, Roda JC, Hamburger SV, PSV, Red Bull Salzburg, Schalke 04, PAOK, VfB Stuttgart, TSG 1899 Hoffenheim, Roda JC (adviseur/scout),Schalke 04 (RvC), Schalke 04 (interim)

Zijn rechtlijnige aanpak bevalt de Duitsers wel. En dus heeft Huub Stevens meer succes als trainer bij onze oosterburen dan in Nederland zelf. Met name bij Schalke 04 spreken ze de naam van de mijnwerkerszoon met respect uit, zeker als hij in 1997 de UEFA Cup naar het Ruhrgebied brengt. Ook wint hij twee keer de DFB-Pokal. Een landstitel zit er niet in, hoewel Schalke in 2001 heel dichtbij komt. Zelf verslaat het Unterhaching met 5-3, concurrent Bayern, dat aan een punt genoeg heeft, komt in de slotminuut met 1-0 achter tegen HSV. Een kleine vijf minuten is Schalke virtueel kampioen, dan komt Bayern toch nog langszij. En is de grootste deceptie uit de trainersloopbaan van Stevens een feit.

In 2008 komt hij terug bij zijn oude liefde PSV, de club die hij tussen 1985 en 1996 als speler dient, maar nu springt de vonk niet over. Stevens verwijt zijn spelers een grote mate van ‘respectloosheid’ en meldt zich een jaar later alweer in het buitenland. Hij stond achttien jaar onder contract in Eindhoven, als speler en (jeugd) trainer

Seizoen: 1981/82: Huub Stevens scoort voor PSV in de thuiswedstrijd tegen FC Twente.
foto:Van de Meulenhof

Huub Stevens groeide op in de Sittardse volkswijk Stadbroek, waar het recht van de sterkste gold. Daar begon zijn voetbalcarrière bij de gelijknamige buurtclub. Stevens: ‘Het was een nogal rauwe buurt. Je had op straat veel vrienden, maar evenveel vijanden. Dus het was vaak knokken geblazen. Toch was het geen asociale buurt, maar je voelde wel dat er een groot verschil was met de andere wijken. Als we tegen een andere club uit Sittard voetbalden, was het oorlog. De mensen hadden vooroordelen over onze wijk, ze noemden Stadbroek ook wel Chicago, en dat verander je niet.’ De jeugd van Huub Stevens bestond uit voetballen en wielrennen. ‘Eddy Beugels was een beroemde wielrenner uit Sittard, hij was mijn idool. We gingen regelmatig met jongens uit de buurt de Cauberg op. Voetballen deden we bij de pastorie, we hadden een doel op de muur getekend. Het mocht niet van de politie, maar de pater vond het prachtig.’ Op twaalfjarige leeftijd vertrok Stevens naar Fortuna Sittard, waar hij op zestienjarige leeftijd in het eerste elftal debuteerde onder trainer Evert Teunissen.

Volslagen onverwacht viel er een zware slagschaduw over zijn onbekommerde jeugd, toen zijn vader overleed. Op dat moment was Huub zestien jaar. Stevens: ‘Hij kwam om het leven bij een auto-ongeluk in Duitsland. Ik hoor hem nóg zeggen: ‘Tot straks’. Ik was boven toen hij dat zei, zat mijn huiswerk te maken. Hij zou even weg zijn, maar kwam nooit meer terug. We waren een mijnwerkersgezin met vijf kinderen, allemaal jongens. Twaalf jaar na mij kwamen er nog twee broertjes. Toen mijn vader overleed, werd ik met mijn zeventien jaar een soort vaderfiguur, want mijn twee oudste broers waren het huis al uit. Mijn vader werkte zijn hele leven in de mijnen. Ondergronds bij de Maurits, constant in de nachtdienst. Hij kwam ‘s ochtends thuis en sliep tot een uur of drie. Daarna hield hij zich met het gezin bezig, of met zijn duiven. Mijn vader waarschuwde ons altijd. We mochten zelf een beroep kiezen, als we maar geen mijnwerker werden. Hij was pas 41 jaar toen hij overleed. Hij heeft me gelukkig nog wel zien debuteren bij Fortuna Sittard. Man, wat was hij trots op me. Na zijn overlijden beloofde ik mijn moeder dat ik thuis zou blijven en geld zou verdienen voor het gezin. Ik werkte als bankwerker, kraanwagenchauffeur en magazijnbediende. Toen ik een aanbieding kreeg van PSV kwam ik in een gewetens- conflict. Maar mijn moeder verzekerde me dat ze zich wel zou redden met mijn broertjes en dat heeft ze heel knap gedaan.’

Het overlijden van zijn vader enkele maanden na zijn debuut in het eerste elftal van Fortuna vormde hem als voetballer. ,,Ik was net zestien jaar, maar wilde toen al altijd winnen. Ik kon én kan nog steeds slecht tegen mijn verlies. Ik was een harde verdediger die op meerdere posities in de verdediging uit de voeten kon. Ik speelde altijd met veel lef, bravoure en ambitie en kon absoluut niet tegen verliezen.”

Aan de Sittardse club heeft Stevens veel te danken. “Fortuna betekent heel veel voor mij. Ik heb mijn hele jeugdopleiding bij Sittardia en later bij Fortuna SC doorlopen. Tevens werd ik in die tijd geselecteerd voor verschillende Nationale jeugdelftallen. Bij Fortuna mocht ik ook mijn eerste contract tekenen. Ik kreeg de mogelijkheid veel wedstrijden te spelen die mij later het vooruitzicht gaven om bij PSV te slagen en een mooie carrière op te bouwen.”

Veel contact met mensen bij Fortuna heeft Stevens niet meer, maar mooie herinneringen bewaart hij wel aan de Sittardse club. ,,Mijn periode bij Fortuna heb ik al zeer leerzaam ervaren. Als jonge speler in het eerste team van de club mogen spelen, was een hele ervaring. Mijn debuut in Heerenveen tegen niemand minder kan Kees Kist (die dezelfde avond ook zijn debuut maakte voor Heerenveen) herinner ik me nog goed. Maar de mooiste gedachten bewaar ik aan de wedstrijden in de nacompetitie voor promotie naar de Eredivisie in het seizoen 1973/1974.”

Een van zijn leukste herinneringen is voor Stevens een trainingskamp in Luxemburg als jonge speler. ,,Dat vergeet ik nooit meer. We waren een avondje gaan stappen, toen we terugkwamen kregen we te maken met een kwade trainer, Cor Blom”, vertelt de verdediger.

PSV

In 1975 wees Adrie van Kraaij, die met Stevens samenspeelde in de UEFA-jeugd, zijn werkgever PSV op de kwaliteiten van de verdediger van Fortuna. In 1975 tekende Stevens een contract bij PSV, de toenmalige kampioen van Nederland, waar hij beschouwd werd als de opvolger van de Zweedse voorstopper Björn Nordqvist. Trainer Kees Rijvers was aanvankelijk niet onder de indruk van Stevens, die na hard trainen toch een basisplaats wist te veroveren. In zijn eerste twee seizoenen liep hij wel twee keer een blessure op die hem langdurig aan de kant hield; eerst een kuitbeenbreuk en later een breuk van een middenvoetsbeentje.

Ondanks zijn blessureleed won Stevens in 1976 de dubbel met PSV. In de Eredivisie eindigde de club op de eerste plaats met een punt voorsprong op Feyenoord. In de bekerfinale versloeg de club Roda JC met het kleinste verschil na een treffer van Ralf Edström. Stevens speelde de volledige wedstrijd. In de Europacup I bereikte PSV dat seizoen de halve finale, waarin het werd uitgeschakeld door Saint-Étienne.

In het seizoen 1977/78 miste Stevens amper speelminuten bij PSV. De verdediger had dan ook een groot aandeel in het veroveren van de zevende landstitel in de geschiedenis van PSV. De Eindhovenaren wonnen dat jaar ook de UEFA Cup. Stevens en zijn ploegmaats schakelden eerst in de halve finale het FC Barcelona van de Nederlanders Johan Cruijff, Johan Neeskens en Rinus Michels uit en wonnen nadien in de finale van het Franse Bastia. Na een doelpuntloos gelijkspel tegen de Fransen in de heenwedstrijd maakte PSV het voor eigen publiek af met een knappe 3-0 zege.

Na de eindwinst in de UEFA Cup kende PSV een sportieve dip. De club won geen nationale prijzen meer en raakte in de UEFA Cup niet verder dan de tweede ronde. In 1980 werd Rijvers vervangen door Jan Reker, die op zijn beurt na enkele maanden plaatsmaakte voor Thijs Libregts. Onder Libregts werd PSV in 1982 vicekampioen.

In 1983 keerde Reker terug als coach. Ditmaal slaagde hij er wel in om PSV naar een prijs te leiden. In zijn elfde seizoen voor de club werd Stevens voor de derde keer lands- kampioen. Na het behalen van de titel werd Hans Kraay sr. benoemd als trainer en raakte Stevens zijn basisplaats kwijt, waardoor hij een punt zette achter zijn spelerscarrière.

Voor Stevens bestond er geen verschil tussen wedstrijden en trainingen. Hij werd dagelijks door zijn medespelers gevreesd in de onderlinge partijtjes. Arie Haan kan daarover meepraten. Hij dolde Stevens tijdens een positiespelletje bij PSV. Even later liet de verdediger merken dat hij daar niet van gediend was; Haan heeft nooit meer gevoetbald.

Arie Haan is nog altijd niet te spreken over die actie van Huub Stevens. “Vooral omdat Huub nog steeds doet alsof het doodnormaal was wat hij deed.”, begint Haan in het Algemeen Dagblad. “Huub was woest, vond het een verkeerde overname. Ik zei: ‘wat kan ik er nou aan doen dat jij geen techniek hebt?’ Even later kwam Stevens van achteren in, ik heb daar echt een half seizoen last van gehad”

“PSV heeft in die tijd weinig aan mij gehad. Dat Huub daar nu nog altijd trots over vertelt, zegt veel meer over hem dan over mij. In mijn ogen ben je dan niet helemaal in orde, hoor. Maar dat was hij als speler ook niet”, besluit Haan.

Huub Stevens trainer van de 20e eeuw bij Schalke 04
foto: Bongarts
Trainer

Huub Stevens groeide uit tot een steunpilaar bij PSV, als centrale verdediger en verdedigende middenvelder, en speelde achttien interlands. In 1984 debuteerde hij als trainer bij de C-jeugd. Twee jaar later stopte hij met voetballen en vervolgens haalde hij in Zeist zijn diploma Coach Betaald Voetbal. Stevens trainde twee keer Roda JC, maar was vooral actief in Duitsland.

Huub Stevens ging bouwen aan een nieuw Roda JC en haalde voor het seizoen 93-94 zes nieuwe spelers naar Kerkrade. Geen grote namen maar wel talentvolle spelers; Dirk-Jan Derksen, Marco van Hoogdalem, Anton Scheutjens, Arno Doomernik, Barry van Galen en de Nigeriaan Tijani Babangida. Roda JC startte uitstekend en won de eerste vier wedstrijden. De hand van Huub Stevens werd stilaan zichtbaar. De trainer had discipline hoog in het vaandel staan en zijn aanpak was direct, vaak keihard maar wel eerlijk. De spelers hadden soms moeite met zijn werkwijze (25 keer opdrukken als er hands werd gemaakt) en de vele boetes, maar de resultaten logen er niet om. Voor het nieuwe seizoen werd Eddy Achtberg aangetrokken als nieuwe assistent. Ook de nieuwe spelers die werden aangetrokken waren gescout “op karakter”: Ruud Hesp, Maurice Graef, Johan de Kock, Raymond Atteveld. Stuk voor stuk spelers die voorop gingen in de strijd en beschikten over een winnaarsmentaliteit.

Roda JC speelde prachtige Europese wedstrijden tegen Olimpija Ljubljana en de Portugese topclub Benfica. In de KNVB beker schopten de mannen van trainer Huub Stevens het tot de halve finale en in de competitie zette Roda JC opnieuw een geweldige prestatie neer door op een vierde plaats te eindigen. De successen van Roda JC waren niet onopgemerkt gebleven en was er belangstelling voor zowel spelers als voor trainer Huub Stevens.

Huub Stevens bleef echter bij Roda JC maar niet voor lang. Want na de Europese wedstrijden tegen Schalke 04 vertrok hij uit Kerkrade en stapte in oktober 1996 over naar ….. FC Schalke 04.

In Gelsenkirchen was Huub Stevens op zijn plaats en leidde de club aan het einde van dat seizoen naar de winst van de UEFA Cup. Schalke 04 dacht in 2001 voor het eerst sinds 1958 weer kampioen van Duitsland te zijn geworden. In de laatste speelronde werd thuis met 5-3 gewonnen van Unterhaching en omdat concurrent Bayern München met 1-0 achter stond bij Hamburger SV, werd in Gelsenkirchen al volop feest gevierd. In de laatste seconde maakte Bayern echter 1-1 en pakte daarmee het benodigde punt. Het leidde tot een grote schok bij Schalke. Een week later won Stevens met zijn ploeg wel de bekerfinale, een prestatie die een jaar later werd herhaald. In de zomer van 2002 nam Stevens, in 1999 door de fans van de club verkozen tot trainer van de eeuw, afscheid van Schalke 04.

In Duitsland stond hij als trainer bekend als “ein harter Hund”. Na FC Schalke 04 bleef hij als trainer actief in Duitsland, eerst bij Hertha BSC en later leidde hij 1 FC Köln naar het kampioenschap in de 2. Bundesliga. Hij is de enige trainer van 1. FC Köln tussen 1996 en 2006 die niet werd ontslagen. Vanaf mei 2005 was Huub Stevens opnieuw werkzaam in Kerkrade bij Roda JC. In februari 2007 vertrok Huub Stevens opnieuw naar Duitsland en ging aan de slag bij HSV. Toen Stevens aankwam in Hamburg, stond de plaatselijke SV onderaan in de Duitse competitie. De eerste degradatie uit de Bundesliga in de clubgeschiedenis lonkte voor HSV, maar aan de hand van Stevens werden in vijftien wedstrijden maar liefst dertig punten gepakt. Daarmee rukte HSV, met onder meer Rafael van der Vaart, Nigel de Jong en Joris Mathijsen in de gelederen, op naar de zevende plaats. Het leverde zelfs nog een ticket voor de toenmalige Intertoto Cup op. Na HSV ging de grote droom van Huub Stevens uiteindelijk in vervulling; hij werd hoofdtrainer van PSV.

Het werd echter een nachtmerrie. De Eindhovense club was in de voorgaande vier seizoenen telkens kampioen geworden, maar onder Stevens bleven goede resultaten uit. Bovendien klikte het niet met de, ten opzichte van voorgaande jaren, gedevalueerde selectie. Stevens botste openlijk met spelers als Carlos Salcido, Danko Lazovic en Edison Mendez. Op woensdag 28 januari 2009, na 7 maanden, vertrok hij alweer uit het Philips Stadion.

In oktober 2009 diende er een arbitragezaak tussen Stevens en PSV over de afwikkeling van de vertrekregeling. Algemeen directeur Jan Reker beschuldigde Stevens de club in diskrediet te hebben gebracht in twee interviews in De Telegraaf en Voetbal International, waarin hij vertelde over zijn maanden bij de Eindhovens club. Stevens gaf in reactie aan dat zijn werk structureel was ondermijnd door Reker en dat dit de reden was dat hij niet meer kon functioneren bij de club. Tijdens de arbitragezaak werd de club deels in het gelijkgesteld en mocht zij voldoen met de helft van de toegewezen vergoeding. Reker zou uiteindelijk zelf enkele maanden later, zonder opgaaf van redenen, zijn ontslag indienen.

Na een paar maanden rust ging hij aan de slag bij het Oostenrijkse Red Bull Salzburg. Ook bij Red Bull Salzburg vertrok Stevens voortijdig, in april 2011 werd hij op straat gezet. “Ik ben met stomheid geslagen”, zo was zijn eerste reactie. Een half jaar later kon hij weer lachen, als met Schalke 04 overeenstemming wordt bereikt over een terugkeer. “Men zegt niet voor niets ‘eens Schalker, altijd Schalker’. Bij iedere club waar je werkt neem je een bepaald gevoel mee, maar hier was dat veel meer dan een gevoel”, reageerde Stevens. Maar opnieuw haalde hij het einde niet: in december 2012 stuurde Schalke de beste coach van de vorige eeuw weg wegens de matige resultaten.

Op 9 maart 2014 haalde VfB Stuttgart Stevens, een week na diens ontslag bij PAOK Saloniki (ondanks een tweede plek in de competitie), als verlosser binnen. De gevallen topclub verkeerde in degradatienood, maar Stevens wist de club te behouden voor de Bundesliga. Direct na het seizoen verliet de Limburger de Mercedes-Benz Arena, maar een half jaar later was hij weer terug. Wederom bungelde Stuttgart in de onderste regionen van de Duitse competitie, maar wederom bleek Stevens de reddende engel.

Ook in het lopende seizoen werd Stevens ingeschakeld in een degradatiegevecht, ditmaal door 1899 Hoffenheim. Markus Gisdol kreeg de club niet aan de praat en moest daarom wijken voor Stevens. Maar met de Nederlander op de bank ging het niet veel beter: in de tien wedstrijden onder leiding van Stevens werden slechts acht punten gepakt, waardoor Hoffe samen met Hannover 96 onderaan staat in de Bundesliga. Of Stevens het uiteindelijk ook met Hoffenheim geflikt zou hebben, zullen we nooit weten. Op woensdag 10 februari maakte hij bekend te kampen met hartritmestoornissen en per direct te stoppen als trainer.

Vanaf mei 2017 tot maart 2018 was Stevens in dienst als adviseur bij Roda JC. Na het ontslag van Domenico Tedesco bij FC Schalke 04 werd hij tot het einde van het Bundesliga seizoen 2018/19 interim-trainer.

Johan Derksen omschreef Huub Stevens in Voetbal International als een vreemde man. Derksen”: Hij heeft twee gezichten. De trainer kan onredelijk hard zijn, ” vloekend en tierend tekeergaan als een hork en de indruk wekken dat hij iemand te lijf gaat. Dezelfde man kan ook warmte uitstralen, sentimentele teksten uitbraken en tranen wegpinken. In Duitsland verdiende hij de bijnaam Harter Hund, als jeugdtrainer van PSV werd hij in de wandelgangen ietwat ongepast Huub Hitler genoemd. Tegendoelpunten in Eindhoven gingen jarenlang gepaard met liederlijke scheldpartijen tussen keeper Pim Doesburg en Stevens. Als trainer wilde hij de catacomben nog wel eens onveilig maken als hij zijn frustraties botviert op de scheidsrechter.”

Prijzenkast en erelijst:

* UEFA Cup (PSV): 1977/78
* Kampioen Eredivisie (PSV): 1975/76, 1977/78, 1985/86
* KNVB beker (PSV): 1975/76
Nederlands elftal:
* 18 interlands; doelpunten: 1
Trainer
* UEFA Cup (Schalke 04): 1996/97
* DFB-Pokal (Schalke 04): 2000/01, 2001/02
* DFB-Ligapokal (Hertha BSC): 2002
* 2. Bundesliga (FC Köln): 2004/05
* UEFA Intertoto Cup (Hamburger SV): 2007
* Johan Cruijff Schaal (PSV): 2008
* Bundesliga Oostenrijk (Red Bull Salzburg): 2009/10
Individueel
* Trainer van het jaar in Oostenrijk in het seizoen 2009/10
* Trainer des Jahrhunderts (trainer van de eeuw van de club) gekozen door de supporters van Schalke 04

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Koning Voetbal, Voetbal International, ingridlemmens.files.wordpress.com, psvfans.nl, rodajckerkrade.nl, fcupdate.nl