101 Nederlandse Voetbaliconen (9) “Charly” Bosveld

Geboren: 10 juli 1941, Velp
Overleden: 6 augustus 1998, Arnhem
Positie: Middenvelder
Clubs:SC Enschede, Sparta, Vitesse, Sparta, Vitesse
Actief: 1959-1979
Doelpunten: SC Enschede (43), Sparta (64), Vitesse (15), Sparta (30), Vitesse (57)
Nederlands elftal:2 interlands
Trainer:

Henk Bosveld kreeg de bijnaam ‘Charly’ wegens zijn waggelende manier van lopen, die deed denken aan Charly Chaplin. Bosveld kreeg zijn bijnaam ‘Charly’ van Friedrich Donenfeld, zijn trainer bij Sportclub Enschede, die vond dat Bosveld het loopje van Charlie Chaplin had. Bosveld was een technisch bijzonder begaafde linksbinnen, die in Ferenc Puskas en Faas Wilkes zijn grote voorbeelden zag. De linksbenige Bosveld was aanvankelijk een ras-pingelaar, die het voorbereiden van een doelpunt mooier vond dan het scoren. Later ontwikkelde hij zich (bij Sparta) tot een spelbepaler.

De lange Bosveld oogde traag à la Willem van Hanegem, maar hij compenseerde dat met een zeldzame slimheid. Bosveld, met zijn ouderwetse slag in zijn haar, was een goede kopper. De dribbelaar liep in zijn loopbaan vrij ernstige blessures op door stevige aanslagen van verdedigers. Bosveld kwam twee keer voor het Nederlands elftal uit: op 14 oktober 1962 bij België-Nederland (2-0) en op 12 april 1964 bij Nederland-Oostenrijk (1-1).

Bosveld was een faire speler, die het zelden aan de stok kreeg met de scheidsrechter. De enkele keren dat hij van het veld werd gestuurd, was dat het gevolg van kritiek op de wedstrijdleiding. In 1979 nam Vitesse afscheid van de populaire aanvoerder. Zevenduizend fans scandeerden ‘Charly, Charly’ in een wedstrijd tussen Vitesse en een elftal met prominente spelers als Willy van de Kerkhof, Michel Valke en Johnny Rep. De veel bewierookte Bosveld bleef altijd ‘een jongen van het volk’.


Charly Bosveld (midden) in 1969 namens Vitesse in actie tegen Haarlem
foto: ANP
Hendrikus Johannes (Henk) Bosveld begon zijn carrière bij de amateurs van VVO uit Velp. Op 18-jarige leeftijd werd het voetbaldier (“als driejarige schopte ik al overal tegenaan”, zei hij later) semiprof bij Sportclub Enschede. In vier jaar tijd speelde hij 86 wedstrijden voor de Enschedeeërs en scoorde maar liefst 43 keer. Dat bleef ook bondscoach Elek Schwartz niet onopgemerkt. Op 14 oktober 1962 maakte hij zijn debuut als international. In Antwerpen (Deurne) verloor het Nederlands Elftal voor 55.000 toeschouwers met 2-0 van gastheer België. Zijn tweede ‘cap’ liet nog even op zich wachten. Bosveld kwam in de 73e minuut van een vriendschappelijk duel tegen Oostenrijk, gespeeld in Amsterdam op 12 april 1964, in het veld voor Feyenoorder Piet Kruiver. Dit was tevens zijn laatste interland. Een weigering om als linksbuiten te gaan spelen maakte een einde aan zijn korte carrière als Nederlands Elftal speler.

Op clubniveau verhuisde Bosveld eind juli 1964 van Sportclub Enschede naar het Rotterdamse Sparta. Op Spangen zou hij in totaal acht seizoenen spelen (337 duels en 163 doelpunten!). Dit was echter geen aaneengesloten periode. Op 1 juli 1968 speelde hij voor de eerste maal voor Vitesse, die toen uitkwam in de Eerste Divisie. De Arnhemmers betaalden fl. 113.048 plus de recette voor een te spelen vriendschappelijk duel (circa fl. 20.000) voor de speler. Dit oefenduel werd overigens op 7 augustus 1968 afgewerkt op Nieuw-Monnikenhuize, en eindigde in een 4-1 overwinning voor Eredivisionist Sparta.

Het seizoen 1968/1969 leverde Vitesse, drie jaar eerder nog spelend in de Tweede Divisie, een derde plek op. Men kwam slechts vier punten tekort om nummer twee Haarlem, naast kampioen SVV gepromoveerd naar de Eredivisie, te achterhalen. Ook in het bekertoernooi kwam Vitesse ver. In de kwartfinale gingen de geel-zwarten echter hard onderuit tegen de latere (verliezend) finalist PSV (0-7).

Precies een jaar na zijn komst keerde Bosveld weer terug naar Sparta. Op 1 juli 1969 vertrok hij voor fl. 125.000 én twee spelers (Ben Bosma en Wim Kleinjan gingen de omgekeerde weg) opnieuw naar de Kasteelbewoners. Het verblijf zou nu vier seizoenen duren. Tijdens deze periode speelde hij met Sparta twee seizoenen (1970/1971 en 1971/1972) Europees voetbal. In 1970 kwam men tot de derde ronde (uitgeschakeld door Bayern München), een jaar later was Rode Ster Belgrado in de tweede ronde, ondanks twee treffers van Bosveld in de onderlinge duels, net te sterk. In totaal speelde hij 8 Europacupwedstrijden voor Sparta, waarin hij drie keer scoorde. Ook ontmoette hij in zijn tweede Sparta-periode zijn oude club Vitesse, dat voor het eerst in de historie gepromoveerd was naar de Eredivisie. Op 19 september 1971 bracht Sparta Vitesse in Arnhem, de woonplaats van de prof, de grootste thuisnederlaag in het betaald voetbal ooit toe: 0-6. Bosveld scoorde tweemaal, waaronder zijn 100e doelpunt in het profvoetbal

Op 1 juli 1973 keerde Bosveld definitief terug naar Vitesse, voor de transfersom van fl. 35.000. De routinier speelde driemaal achtereen nacompetitie, maar promoveerde nooit. Hij keerde uiteindelijk in 1977 terug op het hoogste niveau. Vitesse werd kampioen van de Eerste Divisie na een gelijkspel bij FC Groningen (1-1) op 22 mei van dat jaar. De 36-jarige genoot van nog twee jaar Eredivisie in zijn geliefde stadion Nieuw-Monnikenhuize.

Hij speelde in die periode 56 wedstrijden, waarin hij 15 maal het net achter de vijandelijke doelman wist te vinden.


Charly Bosveld namens Vitesse in duel met Willem van Hanegem.
foto: Vitesse
In deze seizoenen bereikte Vitesse een verdienstelijke 9e en een seizoen later een 14e plek in het eindklassement. Een seizoen later degradeerde Vitesse…. Op dinsdag 12 juni 1979 kreeg Bosveld een afscheidswedstrijd aangeboden tegen een selectie spelers van het Nederlands Elftal. Voor 6000 toeschouwers ging ‘Charly’ na een 5-1 verliespartij nog één keer op de schouders van zijn ploeggenoten. Maar hij zou nog vaak terugkeren bij zijn geliefde club. Zoals in de zomer van 1985, toen hij werd aangesteld als Technisch Adviseur naast hoofdtrainer én oud-ploeggenoot bij Sparta, Janusz Kowalik. Vitesse was begonnen met een reddingsplan om de zieltogende vereniging na jaren van wanbeleid en slechte prestaties op het veld er weer bovenop te krijgen.

Naast Bosveld en Kowalik nam Hans Dorjee de functie van Technisch Manager op zich. De aanstelling van Bosveld leverde nog een hoop problemen op, omdat de Vereniging van Oefenmeesters in Nederland (VVON) beweerde dat hij ten onrechte de trainingen en werkelijke coaching uitoefende, en niet de gediplomeerde Kowalik. Bosveld beschikte toen over het diploma Oefenmeester II, en mocht zich niet bezig houden met de training van betaalde voetballers.

De supporters genoten echter van de fanatieke oud-speler aan de zijlijn tijdens het seizoen 1985/1986, dat prompt eindelijk weer eens een succesje opleverde: de 4e periodetitel en dus plaatsing voor de nacompetitie.

Na zijn carrière was hij behalve technisch adviseur bij Vitesse, eigenaar van een sportzaak in Arnhem en actief als hoofdtrainer in het Arnhemse amateurvoetbal (o.a. VIJDO). Op het laatst woonde hij in de nieuwe wijk Monnikenhuize, op de plek waar het oude Vitessestadion heeft gestaan. Op 6 augustus 1998 stierf Bosveld op 57-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartinfarct. Hij is begraven op Moscowa.

Henk Bosveld wordt beschouwd als een belangrijk symbool voor zowel Vitesse als van Arnhem. Door zijn rol in het eerste voetbalteam van Vitesse droeg hij sterk bij aan de successen van de club. Hij groeide uit tot één van de boegbeelden van de club. Op 5 juni 2016 maakte Vitesse bekend dat de Oost-tribune in GelreDome wordt vernoemd naar Charly Bosveld. De andere tribunes in GelreDome dragen de namen van Theo Bos (zuid), Just Göbel (west) en Edward Sturing (Noord).

Bosveld is gekozen tot beste speler, door de lezers van de Arnhemse Courant én De Gelderlander, van Vitesse van de twintigste eeuw.

René Bremer en Michel Bongers hebben het boek “Charly, Vitessenaar van de eeuw.” in 2008 uitgebracht. Het is met humor geschreven portret van de mens, voetballer en trainer Henk. Het boek schetst een beeld van een flamboyante speler, vol grappen en grollen, die geen middel schuwde om een wedstrijd te winnen.

In Arnhem is in de wijk Stadseiland een straat naar zijn alias Charley Bosveld vernoemd.

In kenniscentrum Rozet hangt aan de Arnhemse Wall of Fame langs de lange trap naar boven een portret van Bosveld

Prijzenkast en erelijst:

* Bosveld is gekozen tot beste speler van Vitesse van de twintigste eeuw.
Nederlands elftal:
* 2 interlands

Referenties en bronnen:
Wikipedia, NRC, vitesse.org, arnhem2day.nl, sparta-rotterdam.nl, gelderlander.nl