101 Nederlandse Voetbaliconen (90) Raefel van der Vaart

Geboren: 11 februari 1983, Heemskerk
Overleden:
Positie: Middenvelder
Clubs: Ajax, Hamburger SV, Real Madrid, Tottenham Hotspur, Hamburger SV, Real Betis, FC Midtjylland, Esbjerg fB
Actief: 2000-2018
Doelpunten: Ajax (52), Hamburger SV (29), Real Madrid (11), Tottenham Hotspur (24), Hamburger SV (16), FC Midtjylland (2)
Nederlands elftal: 109 interlands; doelpunten: 25
Trainer:

Even leek het erop dat Rafael van der Vaart Nederlands recordinternational zou worden. Op 1 mei 2014 staat de teller voor hem op 109 interlands, slechts drie minder dan Frank de Boer. En Van der Vaart had ook lijstaanvoerder Edwin van der Sar (130 interlands) nog in het vizier.

Opmerkelijk is wel dat Van der Vaart ook de meest gewisselde international is. Geen enkele Oranje speler is zo vaak tijdens een duel in het veld gebracht of uit het veld gehaald als hij: 77 keer in 109 interlands.

Van der Vaart is altijd een momentenvoetballer gebleven, niet de atleet die een elftal negentig minuten op sleeptouw neemt. Hij speelt op intuïtie, avontuurlijk, begeesterd. Hij leeft van zijn soms briljante invallen en van zijn even sierlijke als dodelijke linkerbeen. Maar als hij niet aan de bal kan komen, is zijn waarde voor een elftal nihil. Kortom hij is een voetballer die elke (bonds)coach graag tot zijn beschikking heeft, maar die niet altijd het vertrouwen krijgt.

Louis van Gaal laat Van der Vaart, zoon van een Beverwijkse woonwagenbewoner, op 6 oktober 2001 in het Nederlands elftal debuteren tegen Andorra. Hij is met zijn 18 jaar en 237 dagen de op drie na jongste speler die sinds de Tweede Wereldoorlog zijn opwachting maakt in Oranje.

Het gaat snel met de carrière van zijn zoon, zegt Ramond van de Vaart na afloop. Vanaf zijn derde jaar heeft hij Rafael meegenomen naar het voetbalveld van De Kennemers. De jaren daarna staat hun gezinsleven voor een groot deel in het teken van de voetbal- opleiding van hun oudste zoon bij Ajax. “Maar weet je,” zegt Van der Vaart senior, “Als mensen tegen me zeggen dat ze Rafael een aardige, bescheiden jongen vinden die met beide benen op de grond staat, vind ik dat net zo’n mooi compliment als wanneer ze zeggen dat hij zo’n goeie voetballer is.”

Rafael van der Vaart juicht nadat hij met een hakbal heeft gescoord tegen Feijenoord.
foto: ANP/ Pro Shots

Rafael Ferdinand van der Vaart begin zijn carrière bij voetbalvereniging De Kennemers uit Beverwijk. Geen familie zo verbonden met De Kennemers uit Beverwijk als de familie Van der Vaart. Vader Ramon is er een legende, broertje Fernando speelde er, moeder Van der Vaart bestierde er een kraam tijdens de Van der Vaart-dag op de club en Rafael zelf natuurlijk zette op de velden zijn eerste schreden als voetballer.

In de kantine, paviljoen geheten bij De Kennemers, zijn alle shirts van de teams waar Rafael heeft gespeeld ingelijst. In de bestuurskamer hangt een getekend portret. De legende Ramon van der Vaart is er een die iedereen kent in Beverwijk. Archivaris Hans Wold ook. ,,Twintig jaar heeft hij in het eerste gespeeld. ‘Bonkig’ noemde hij zichzelf. Dat was hij ook. En een goalgetter. Wat dat betreft was hij een hele andere speler dan Rafael.”

Vader Ramon was het ook die Rafael aanmeldde voor de talentendagen van Ajax. Op zijn tiende was dat. Overigens vertelde zijn vader dat pas op de ochtend van de dag, drukke Rafael zou er weleens heel onrustig van kunnen worden. Kort heeft De Kennemers maar kunnen genieten van het talent. Wold: ,,Er zijn er wel meer geweest die van De Kennemers naar Ajax gingen. Frans Jansen bijvoorbeeld. Die had de mentaliteit er niet voor. Bij Rafael wist je dat het daar niet aan zou liggen.”

Van der Vaart is een zoon van een Nederlandse vader en een Spaanse moeder. In een interview met een website vertelt Rafael over zijn jeugd.

Jullie woonden heel lang op het woonwagenkamp in Beverwijk. Je broer vertelde eens dat hij het heel moeilijk vond om daar weg te gaan.

“Ik had van mijn eerste centjes een huis voor ons gekocht en daar wonen mijn ouders nog steeds. Mijn vader en broer hadden alleen wel last van die verhuizing. Dat klopt.”

Waar hadden ze dan last van?

“Weet je, dat is zo moeilijk om te omschrijven. Op het kamp stond de deur altijd open, je kon bij iedereen binnenvallen en mee-eten, en ineens was dat weg. Dat was best gek. Ineens moest je een afspraak maken om elkaar te zien.”

Heb je je toen wel eens afgevraagd of je er goed aan hebt gedaan om dat huis te kopen?

“Ja, zeker, maar ik heb er nooit spijt van gehad. Mijn vader moest er alleen erg aan wennen. Hij is geboren en getogen op dat kamp. Dus dat snap ik ook wel.”

Verlang je nog wel eens terug naar die tijd?

“Jawel, maar ik kom er nog regelmatig op de koffie, want mijn familie woont er nog steeds. Ik ben een echt familiemens. Dat zijn de mensen waarvan ik weet dat ze honderd procent het beste met me voor hebben.”

Ajax

Van der Vaart doorliep de jeugdopleiding van Ajax en debuteerde in april 2000 op zeventienjarige leeftijd in het eerste elftal van de Amsterdammers in een uitwedstrijd tegen FC Den Bosch. De wedstrijd eindigde in 1-1. Op 20 oktober van dat jaar maakte hij zijn eerste competitiedoelpunt voor Ajax, de 3-0 in een met 4-2 gewonnen wedstrijd tegen Roda JC. Van der Vaart maakte in zijn eerste volledige seizoen in het vlaggenschip van Ajax een stormachtige ontwikkeling door en speelde achtereenvolgens aanvoerder Richard Knopper en publiekslieveling Richard Witschge uit de basis.

Zijn meest memorabele moment komt op 30 november 2003. In de Klassieker scoorde hij op schitterende wijze de 1-0 met de zogenoemde ‘Scorpion Kick’. Wat de wedstrijd nog mooier maakte voor hem, was dat hij ook de 2-0 binnen prikte. De Amsterdammers werden dat jaar ook nog eens voor de 29e keer kampioen van Nederland.

Aan het eind van een succesvol tweede seizoen bij de Amsterdamse grootmacht werd hij in een toonaangevende Italiaanse verkiezing verkozen tot Europees talent van het jaar. Het hierop volgende seizoen 2002-2003 kwam Van der Vaart tot achttien doelpunten in 21 competitiewedstrijden. Dit zou zijn meest productieve seizoen voor Ajax blijken.

In het seizoen 2003-2004 waren Van der Vaart’s prestaties een stuk minder indrukwekkend en werd hij veelvuldig bekritiseerd vanwege zijn vermeende overgewicht en zijn relatie met tv-ster Sylvie Meis. Hij wist zijn titel van topscorer van Ajax niet te verdedigen en moest onder meer Zweedse spits Zlatan Ibrahimovic op de topschutterslijst voor zich dulden.

Na het vertrek van zowel aanvoerder Christian Chivu als reserveaanvoerder Jari Litmanen kreeg de op dat moment eenentwintigjarige Van der Vaart de aanvoerdersband van Ajax toegewezen. Zijn aanvoerderschap bij Ajax zou echter maar van korte duur zijn. Voorafgaand aan een Champions League-wedstrijd tegen FC Bayern München weigerde Van der Vaart als linksbuiten te spelen. Trainer Ronald Koeman was zo teleurgesteld in de houding van de Heemskerker, dat hij hem de aanvoerdersband afnam en die aan Tomas Galasek gaf.

Van der Vaart won met Ajax twee landstitels, de KNVB beker en de Johan Cruijff Schaal. Hoewel meermaals langdurig geblesseerd kwam hij tot 157 officiële duels in de hoofdmacht (52 goals).

Hamburger SV

Rafael van der Vaart vertrok in de zomer van 2005 naar onze oosterburen. Bij Hamburger SV werden vraagtekens gezet bij de komst van de aanvallende middenvelder, maar binnen een paar weken liet hij zien waarom hij was gehaald. Met zijn geweldige linkerbeen schoot hij regelmatig een bal in de haak en scoorde hij fenomenale doelpunten.

Hij hoopte door de transfer weer rust en vorm te vinden, die hij bij Ajax zei te zijn verloren. Hij debuteerde op 10 juli 2005 in de Intertoto Cup en maakte in datzelfde toernooi op 27 juli zijn eerste doelpunt voor de HSV. Op 13 augustus 2005 maakte hij zijn eerste competitiedoelpunt in een met 2-0 gewonnen thuiswedstrijd tegen Arminia Bielefeld.

Van der Vaart maakte bij HSV een veelbelovende seizoenstart. Hij scoorde tegen FC Kopenhagen (UEFA Cup) en FC Bayern München. Hij werd aanvoerder. Ook had Van der Vaart de primeur dat hij als eerste speler in de Bundesliga na een wedstrijd een rode kaart kreeg, na de wedstrijd tegen VfL Wolfsburg. De Nederlandse international kreeg de straf omdat hij na het laatste fluitsignaal onenigheid krijgt met Maik Franz, die eveneens rood kreeg.

Bij zijn debuutseizoen eindigde HSV zelfs 3e in de Bundesliga en wonnen die Rothosen de UEFA Intertoto Cup. Hij speelde drie seizoenen voor Hamburger SV waar hij de aanvoerdersband droeg.

Real Madrid

In de transferperiode van de zomer van 2007 toonde Valencia interesse in Van der Vaart en bood Hamburg 14 miljoen. Van der Vaart, die zei ervan te dromen ooit in Spanje te spelen, was geïnteresseerd en probeerde weg te komen. Om druk op de ketel te zetten poseerde hij voor een fotograaf met een shirt van Valencia. Door deze actie kreeg Van der Vaart een nieuwe bijnaam in Duitsland: Van der Verrat. HSV hield de poot stijf, sloeg ook een bod van 22 miljoen af en sommeerde Valencia de pogingen te staken.

Eind juli verschenen er berichten dat Real Madrid, waar ook Ruud van Nistelrooij, Royston Drenthe, Arjen Robben en Wesley Sneijder al speelden, interesse had in de middenvelder. Tijdens de Emirates Cup in Londen, waar zowel HSV als Real Madrid speelden, werd overeenstemming bereikt over de transfer. Op 4 augustus werd bekend dat Van der Vaart de overstap maakte naar Real Madrid voor een transfersom, die geschat werd op 13 miljoen euro. Van der Vaart tekende een contract dat hem voor vijf seizoenen bond aan de Spaanse club.

Ondanks een prima eerste seizoen in Madrid, waarin hij tot 32 wedstrijden kwam, werd hem te verstaan gegeven dat er geen plaats meer voor hem was bij de club, die zich in de zomer danig roerde op de transfermarkt. Hij mocht niet langer meetrainen met de selectie, werd niet meegenomen naar trainingskampen en kreeg zelfs geen rugnummer toebedeeld. Hierop werd hij in verband gebracht met FC Bayern München, Internazionale, Arsenal FC, Liverpool FC en zijn oude clubs Ajax en Hamburger SV. Van der Vaart koos er echter voor bij Real Madrid te blijven. Aan het begin van dit seizoen speelde hij daarom ook geen rol van betekenis bij Madrid. Na een paar wedstrijden werd hij echter, door goede indrukken op de training, een basisspeler. Hij kwam dit seizoen uiteindelijk tot 26 wedstrijden, waarin hij 6 keer scoorde.

Tottenham Hotspur

Van der Vaart gaf aan het begin van het voetbalseizoen 2010/2011 aan graag bij Real Madrid te blijven. Toen hem een uur voor de eerste wedstrijd verteld werd dat er voor hem zelfs geen plek op de bank was besefte hij dat hij op een dood spoor zat. Hij realiseerde zich dan ook dat hij, als hij aan voetballen toe wil komen, naar een andere club zou moeten. Op 31 augustus 2010 verhuisde hij dan ook voor 11 miljoen euro naar Tottenham Hotspur.

Van der Vaart mocht in de eerste competitiewedstrijd tegen West Bromwich Albion meteen in de basis beginnen en maakte in zijn tweede competitiewedstrijd tegen de Wolverhampton Wanderers zijn eerste goal voor de Spurs. Zijn eerste Champions League goal voor Tottenham maakte hij tegen FC Twente. Van der Vaart valt op door belangrijke doelpunten en assists te maken in belangrijke wedstrijden, zoals in de derby uit bij Arsenal. De belangrijkste wedstrijd van het jaar voor Tottenham Hotspur fans: the North London Derby. Oftewel: Arsenal – Tottenham. De editie van november 2010 was er voor Van der Vaart niet eentje om snel te vergeten. De ploeg van Harry Redknapp komt binnen een half uur al met 2-0 achter. Doelpuntenmakers: Nasri en Chamakh. Het lijkt weer een flinke domper te worden voor de Spurs. Maar dan neemt 1 man zijn ploeg bij de hand.

De linkspoot geeft net na de rust een belangrijke steekbal op Gareth Bale. De Welshmen schuift de bal binnen en alles is weer mogelijk in de derby. Rafael legt dan ook de 2-2 binnen vanaf de penaltystip, nadat zijn vrije trap door hands wordt gepareerd. De Nederlander maakt de fans van Tottenham helemaal gek door 5 minuten de bal panklaar te leggen op het hoofd van Younès Kaboul. 2-3. Een compleet andere sfeer in het Emirates Stadium. Voor het eerst sinds 1993 wordt er weer gewonnen op het veld van de Gunners. En dat allemaal dankzij een uitblinkende Rafael die 1 keer scoorde en 2 assists gaf.



Rafael van der Vaart in actie voor Tottenham Hotspur
foto: Laurence Griffins / Getty Images

Na 19 speelrondes heeft Van der Vaart al 10 competitiedoelpunten gemaakt. Zo wist van der Vaart in z’n eerste jaar na 28 wedstrijden, 13 keer te scoren. In zijn eerste seizoen (2010/2011) werd hij genomineerd voor de PFA Players’ Player of the Year-prijs als beste speler van de Premier League.

Terug bij Hamburger SV

Op 31 augustus 2012 keerde Van der Vaart terug bij Hamburger SV. Met de transfer was een bedrag van dertien miljoen euro gemoeid. Van der Vaart zette zijn handtekening onder een contract dat hem tot medio 2015 verbond aan de club. Hij kreeg wederom het rugnummer 23, dat hij ook tijdens zijn eerste periode bij HSV droeg, net als bij Ajax. In april 2013 nam hij de aanvoerdersband over van Heiko Westermann (die later naar Ajax zou gaan en daar teleurstelde., Van der Vaart had overigens een positief advies over Westerman aan Ajax uitgebracht)en op 11 mei speelde Van der Vaart zijn 100ste competitiewedstrijd voor HSV, tegen TSG 1899 Hoffenheim. Van der Vaart streed tijdens zijn tweede periode met HSV voornamelijk tegen degradatie.

Tijdens het seizoen 2014/15 streed HSV wederom tegen degradatie. Van der Vaart stond niet altijd in de basis en moest een aantal wedstrijden toezien vanaf de bank. Op 17 februari 2015 werd bekend dat HSV het contract van Van der Vaart niet verlengde.

Real Betis

Na afloop van het seizoen maakte Ajax kenbaar interesse te hebben in Van der Vaart. Hij verkoos het dan net naar de Primera División gepromoveerde Real Betis boven een terugkeer naar Amsterdam. Hij tekende op 11 juni 2015 een contract voor drie seizoenen bij de Spaanse club.

Van der Vaart kwam echter niet veel aan spelen toe bij Betis. Hij moest vaak genoegen nemen met een plek op de reservebank en een aantal keer zelfs op de tribune. In januari 2016 gaf de nieuwe trainer Juan Merino aan dat hij ontevreden was over de fysieke toestand van de aanvallende middenvelder. Tijdens de tweede seizoenshelft speelde hij geen enkele rol van betekenis meer bij Betis. Hij kampte met pijntjes en wist de technische staf niet te overtuigen en moest uiteindelijk bij Betis vertrekken.

In augustus 2016 maakte Van der Vaart de overstap naar het Deense FC Midtjylland. In de zomer van 2018 trainde Van der Vaart mee bij PEC Zwolle maar hij wilde vanwege zijn gezin in Denemarken blijven. Hij sloot aan bij Esbjerg fB dat naar de Superliga gepromoveerd was en getraind werd door John Lammers. Hij kwam maar weinig voor de club in actie en op 4 november 2018 beëindigde hij vanwege blessures zijn spelerscarrière.

Er wordt Rafael van der Vaart nogal eens verweten dat hij te lang is doorgegaan. De laatste vijf jaar was het eigenlijk niks meer, zeggen die mensen, in elk geval niet meer de speler waar zelfs de vriendin nog van zag hoe goed-ie was, waar de hele wereld van kon genieten. Die laatste jaren was Van der Vaart meer een soort Lex Immers met een mud aardappelen op zijn rug.

Volgens mij is Van der Vaart helemaal niet te lang doorgegaan. Eerder te kort. Van der Vaart was een schitterende voetballer, en die schittering doofde sneller dan bij sommige anderen, maar af en toe flakkerde hij nog, zelfs op een bijveld in Denemarken. Voetballers die stoppen op hun hoogtepunt, Eric Cantona bijvoorbeeld, voetbalden om het succes, om de beste te zijn. Het spel was het middel, de beste zijn het doel. Voor Rafael van der Vaart is het spel an sich altijd het doel geweest. Van der Vaart kan gloedvol over willekeurige passjes of doelpunten in lang vergeten trainingspotjes verhalen alsof hij het over de WK-finale heeft. Van der Vaart voetbalde omdat hij er lol in had.

Nederlands elftal

Van der Vaart begon zijn interlandcarrière als jeugdinternational voor het Nederlands elftal onder 15 jaar. Voor dit elftal speelde hij op 22 april 1998 zijn enige wedstrijd tegen de leeftijdsgenoten van Wales. In het zelfde jaar nog mocht hij debuteren voor het elftal onder 17 jaar. Met dit elftal speelde hij mee met de kwalificatie-reeks voor het EK onder 17 dat in 1999 werd gehouden in Tsjechië.

Daarna mocht Van der Vaart met Nederland onder 19 jaar eveneens mee naar het EK. Dit EK voor spelers onder 19 werd gehouden in Duitsland. Van der Vaart, die ook op dit EK in elke wedstrijd van Nederland mee speelde, kwam niet door de groepsfase heen.

Als zoon van een Nederlandse vader een een Spaanse moeder, had Van der Vaart de mogelijkheid te kiezen tussen twee voetbalelftallen. Zijn familie van moeders kant woont in Andalusië. Hierdoor had Van der Vaart ook voor het nationale elftal van Spanje kunnen spelen, maar hij besloot om voor zijn geboorteland uit te komen en zo automatisch te kiezen voor het Nederlands Elftal.

Van der Vaart debuteerde op 6 oktober 2001 in het Nederlands voetbalelftal in de thuiswedstrijd tegen Andorra (4-0 winst); hij kwam in de 67e minuut in het veld voor Victor Sikora. Van der Vaart, die zijn eerste drie interlands speelde onder leiding van Louis van Gaal, veroverde onder diens opvolger, Dick Advocaat, een basisplaats. Tijdens de moeizaam verlopen kwalificatiereeks voor het Europees kampioenschap voetbal 2004 in Portugal miste hij één wedstrijd (uit tegen Oostenrijk, 3-0 winst). In de voorbereiding op het EK raakte Van der Vaart zijn basisplaats kwijt. Het toernooi, waarin Nederland tot de halve finale reikte (2-1 verlies tegen Portugal), werd voor Van der Vaart geen groot succes. Een van de redenen hiervoor was overgewicht; vertrekkend bondscoach Dick Advocaat verklaarde dat het vetpercentage van Van der Vaart voor aanvang van het EK 17% procent bedroeg.


Rafael van der Vaart voor Nederland in actie tegen Finland
foto: ANP

Op 29 mei 2006 raakte hij, tijdens een trainingskamp in Hoenderloo, geblesseerd aan zijn enkel. Desondanks ging hij mee naar het WK in Duitsland, waar hij ondanks zijn blessure speelminuten kreeg. In de tweede wedstrijd tegen Ivoorkust mocht hij in de 50e minuut invallen voor Wesley Sneijder. In de laatste groepswedstrijd tegen Argentinië stond hij wel in de basis, en die wedstrijd eindigde in 0-0. In de achtste finale tegen Portugal moest hij weer genoegen nemen met een plaats op de reservebank. Hij viel in de 56e minuut in voor Joris Mathijsen en hij kreeg een van de 16 uitgedeelde gele kaarten in die wedstrijd. Nederland verloor met 1-0 en was, wederom door Portugal, uitgeschakeld.

Ondanks het feit dat Van der Vaart niet altijd basisspeler was tijdens de aanloop, had hij op het Europees kampioenschap voetbal 2008 in Oostenrijk en Zwitserland wederom een basisplaats. Hij stond de eerste twee groepswedstrijden tegen wereldkampioen Italië (3-0 winst) en vice-wereldkampioen Frankrijk (4-1 winst) in de basis. De derde groepswedstrijd tegen Roemenië kreeg het basisteam, en dus ook Van der Vaart, rust. Deze werd met 2-0 gewonnen. In de kwartfinale tegen het Rusland van Guus Hiddink stond hij weer in de basis, maar de wedstrijd werd na verlenging met 3-1 verloren, waardoor Nederland was uitgeschakeld op het Europees kampioenschap.

In de kwalificatie van het WK 2010 was Van der Vaart wederom basisspeler. Hij scoorde 2 goals. Van der Vaart werd benoemd tot reserve aanvoerder achter Giovanni van Bronckhorst. Hij begon de eerste drie groepswedstrijden in de basis, maar verloor zijn basisplaats aan de net van een blessure herstelde Arjen Robben. Pas in de halve finale tegen Uruguay speelde hij weer. Hij verving de geblesseerde Demy de Zeeuw in de rust. Nederland won met 3-2 waardoor het doorging naar de finale. In de finale tegen Spanje viel hij vlak voor tijd in voor Nigel de Jong. Nadat Van Bronckhorst in de 115e minuut was gewisseld, nam Van der Vaart de aanvoerdersband over, maar hij kon niet voorkomen dat Andrés Iniesta de 1-0 binnenschoot, waardoor Nederland de finale verloor.

Van der Vaart was op het EK 2012 wederom reserve-aanvoerder, ditmaal achter Mark van Bommel. Ondanks dat had hij geen basisplaats. In de eerste wedstrijd tegen Denemarken viel hij halverwege de tweede helft in voor Nigel de Jong. In de tweede wedstrijd tegen Duitsland verving hij Mark van Bommel in de rust, en nam de aanvoerdersband over. In de laatste wedstrijd kreeg Van der Vaart de voorkeur boven Mark van Bommel, en startte in de basis als aanvoerder. In de 11e minuut scoorde hij de 1-0. Het was een teleurstellend EK waar Nederland al in de groepsfase uitgeschakeld.

Na het geflopte EK nam Bert van Marwijk ontslag als bondscoach. Louis van Gaal volgde hem op, en in de eerste wedstrijd onder zijn leiding speelde Van der Vaart zijn 100e interland tegen België (4-2 nederlaag).

Met 109 interlands (25 goals) is hij een van de grootste internationals die het Nederlands Elftal heeft gehad. 3 EK’s en 2 WK’s maakte Van der Vaart mee met Oranje. Hij was actief op drie Europese kampioenschappen (2004, 2008 en 2012) en twee wereldkampioen- schappen (2006 en 2010). In 2012 werd hij de vijfde speler die de mijlpaal van honderd interlands voor Oranje bereikte. Het hoogtepunt misschien toch wel de 2e plek in Zuid-Afrika.

Prijzenkast en erelijst:

* Kampioen Eredivisie (Ajax): 2001/02, 2003/04
* Johan Cruijff Schaal (Ajax): 2002
* KNVB beker (Ajax): 2001/02
* UEFA Intertoto Cup (Hamburger SV): 2005, 2007
* Supercopa (Real Madrid): 2008
* Superligaen (FC Midtjylland): 2017/18
Nederlands elftal:
* 109 interlands; doelpunten: 25
* Zilver WK 2010
* EK 2004, WK 2006, EK 2008, EK 2012
Individueel
* Ajax-Talent van het Jaar: 1999, 2000, 2001
* Amsterdams Talent van het Jaar: 2000
* Amsterdams Sportman van het Jaar: 2001
* Johan Cruijff Award: 2001
* Nederland Talent van het Jaar: 2001
* Europees Talent van het Jaar: 2002
* Golden Boy Award: 2003
* Ajax Club van 100 156W 2000–2005
* Duitsland: Bundesliga Speler van de Maand september 2005
* Engeland: Premier League Speler van de Maand oktober 2010

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Koning Voetbal, HP/De Tijd, jfk.men/news, sportnieuws.nl, onsoranje.nl