101 Nederlandse Voetbaliconen (92) Leen Vente

Geboren:14 mei 1911, Rotterdam
Overleden: 9 november 1989, Rotterdam
Positie: Aanvaller
Clubs: Neptunus, Feijenoord, Neptunus
Actief: 1928-1948
Doelpunten: Feijenoord (57)
Nederlands elftal: 21 interlands; doelpunten: 19
Trainer: NOAD, EBOH, VOC, Xerxes, Neptunus, SV Slikkerveer, MSV en AV Flakkee

De maker van het allereerste doelpunt in de Kuip op 27 maart 1937 (Feijenoord-Beerschot), is ook de eerste international die scoort in het stadion, in een wedstrijd tegen België. Als doelpuntenmaker kan in de laatste jaren voor de oorlog niemand in de schaduw staan van de Rotterdamse kastelein Leen Vente.

Zowel bij Feijenoord (65 doelpunten in 82 competitiewedstrijden) als het Nederlands elftal (19 in 21) haalt Vente een formidabel gemiddelde. Niet iedere medespeler is een bewonderaar. Nadat Lenstra door Vente voor ‘Friese boer’ is uitgescholden, reist Abe Lenstra na een interland in Amsterdam meteen naar Friesland terug, zonder het gebruikelijke buffet bij te wonen.

Als uitbater van Sportcafé Leen Vente aan de Rotterdamse Diergaardesingel komt Vente na de oorlog in opspraak. Hij zou zich schuldig hebben gemaakt aan ‘ronselarij’ van arbeidskrachten voor Duitsland. Onderzoek brengt het tegendeel aan het licht. Vente blijkt in Rotterdam juist te hebben deelgenomen aan het verzet. Hij zorgt voor onderduikadressen en helpt Joden vluchten naar Frankrijk.

Zijn zoon Rob is een bekende Rotterdamse sportjournalist van het Rotterdamsch Nieuwsblad, In 2012 publiceert hij zijn eerste thriller, ‘Moord op de voetballer van het jaar’. Daarin wordt voor een wedstrijd tegen Feijenoord een beroemde voetballer van Manchester United vermoord, Wayne Best.


1937 Nederland-Frankrijk 2-3. Moment voor het Franse doel, doelman Di Lorto stompt de bal voor de meespringende Leen Vente weg.
foto: Onbekend

Leendert Roelof Jan (“Leen”) Vente begon in de Rotterdamse voetbalbond bij Semper Melior en speelde daarna voor Pro Patria. Hij kwam bij SC Neptunus waar hij aanvankelijk ook aan atletiek deed. Voor Leen Vente was Neptunus de club van zijn hart. Voor die tweedeklasser speelde de zeer productieve aanvaller, toen hij eind 1933 in het Nederlands elftal mocht debuteren. Hij was rechtsbinnen naast Frank Wels, de kleine man die met Unitas ook al in de tweede klasse speelde. In zijn tweede interland legde hij meteen al vijf goals achter doelman Vandeweyer.

De tweede klasse bleef Vente ook in de seizoenen 1934/35 en 1935/36 nog trouw. Maar omdat het Neptunus steeds maar niet lukte de promotie naar de eerste klasse te realiseren, nam Vente als voetballer van 25 jaar een beslissing die hem pijn deed. Medio 1936 vroeg hij overschrijving aan naar Feyenoord. Hij bleef international.

In 1936 kwam hij bij Feijenoord. Hij was een van de twaalf Feyenoordspelers die op 27 maart 1937 met een vriendschappelijke wedstrijd tegen het Belgische Beerschot het nieuwe stadion De Kuip inwijdden. Gadegeslagen door 37.825 toeschouwers werd het 5-2 voor Feyenoord in de stromende regen. Leen Vente scoorde als eerste een doelpunt in De Kuip. Vente speelde ook mee in de eerste interlandwedstrijd die in de Kuip werd gespeeld voor Nederland tegen België. Nederland won die wedstrijd met 1-0 door een doelpunt van Vente.

Leen Vente was bij het Nederlands elftal oorspronkelijk rechtsbinnen, omdat midvoor Beb Bakhuys nog net iets gemakkelijker scoorde. Toen het in 1937 gedaan was met Bakhuys als amateur, werd Vente alsnog midvoor. Zijn laatste doelpunten maakte hij toch weer voor Neptunus, de Rotterdamse club die hij toen half als speler, half als trainer diende. In 1944 bereikte hij met Neptunus eindelijk wat hem in zijn interlandtijd maar niet wilde lukken: promotie naar de eerste klasse.

Jarenlang maakte hij deel uit van het eerste Gouden Binnentrio van het Nederlands elftal. Van dat drietal is Vente de zeer productieve rechtsbinnen, Beb Bakhuys de wondermidvoor en Kick Smit als linksbinnen het tactisch brein. De Nederlandse spelers zijn onder meer sterren van die tijd als Wim Anderiesen, Mauk Weber, Sjef van Run, Puck van Heel, Frank Wels, Beb Bakhuys, Kick Smit, Kees Mijnders, Henk Pellikaan, Adri van Male.


23 april 1939: Nederlands elftal voor de interland tegen België. Van links naar rechts: official Boeljon, Wim Anderiesen, Hennie Dijkstra, Cor Wilders,
Bertus Caldenhove, Freek van der Veen, Kick Smit, Otto Bonsema, Leen Vente, Guus Dräger, Bas Paauwe, Bertus de Harder.
foto: Noord-Hollands Archief

Op 21 april 1940 speelt het Nederlands elftal voorlopig de laatste interland en verslaat in het Olympisch Stadion België met 4-2. In de wedstrijd krijgt Leen Vente woorden met de 19-jarige Fries Abe Lenstra. Abe wil nooit meer met Vente samenspelen, want hij is door die gebekte Rotterdammer voor ‘Friese boer’ uitgemaakt. Meteen na de overwinning reist Abe terug naar Heerenveen, hij mijdt het banket. Abe en Leen hoeven nadien nooit meer samen te spelen, want negentien dagen na Nederland-België wordt ook ons land meegezogen in de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog is Leen 34 en uitgevoetbald. Abe zal het nog jaren volhonden. In het voorjaar van 1959 zal hij zijn laatste interland spelen en pas op zijn 43ste stopt hij met betaald voetbal.

In de oorlog voetballen Lenstra en Vente afzonderlijk van elkaar nog wel enthousiast voor Feyenoord en Heerenveen. Vente vindt al gauw het succes. Drie maanden na het bombardement op Rotterdam, viert Feyenoord het landskampioenschap. Als noordelijk kampioen doet Heerenveen vanaf 1942 drie keer achter elkaar mee aan de landelijke kampioenscompetitie, maar de Friezen bereiken nooit de hoogste voetbaleer. De landstitels zijn in de oorlogsjaren voor Feyenoord (1940), Heracles (1941), ADO (1942 en 1943) en Volewijckers (1944). In het laatste oorlogsjaar kan in Nederland van voetbal geen sprake meer zijn.

Vente speelde 82 competitiewedstrijden voor Feyenoord en maakte hierin 65 goals. Hij kwam 21 keer uit voor het Nederlands elftal. Hij maakte in deze 21 wedstrijden negentien goals voor oranje. Later werd hij trainer van Flakkee, Xerxes, EBOH, Neptunus, VOC en NOAD.

Tussen alle voetbalbedrijven door doet Leen Vente in de oorlog ook nog iets anders. Hij is aan de Rotterdamse Diergaardesingel uitbater van Sportcafé Leen Vente. Daar gaat het er af en toe een beetje geheimzinnig aan toe. Meteen na de oorlog wordt Vente door de Politieke Opsporings Dienst (POD) gearresteerd. Leen heeft zich schuldig gemaakt aan, wat heet, ‘ronselarij’ van arbeidskrachten voor Duitsland. Enkele weken later blijkt hoe gemakkelijk men in deze eerste naoorlogse periode het slachtoffer kan worden van lui met kwade bedoelingen. Andere Rotterdammers maken de POD duidelijk dat een fout is gemaakt. De POD besluit tot ‘een uitvoerig onderzoek’ , waarna op 11 september 1945 het eerherstel voor Leendert Roelof Johan Vente openbaar wordt gemaakt. Helaas, er zijn ernstige fouten gemaakt, geeft de POD ook toe. ‘Het onderzoek heeft uitgewezen dat de heer Vente juist op allerlei manieren heeft deelgenomen aan het verzet.’

Leen zorgde in zijn café vooral voor onderduikadressen. Dankzij hem ontliep een aantal Rotterdamse jongens de arbeidsdienst in Duitsland. Tevens hielp hij joodse Nederlanders op hun vluchtroute naar de Franse havenstad Cherbourg. Het is allemaal te zien in materiaal dat de dochter van de in 1989 overleden Vente ter beschikking heeft gesteld.

Vente is de stiefvader van schrijver Rob Vente (1939 – 2020) en een oudoom van voetballer Dylan Vente.

Prijzenkast en erelijst:

* Landskampioen (Feijenoord): 1938, 1940
* Afdelingskampioen eerste klasse (Feijenoord): 1937, 1938, 1940
* Zilveren Bal (Feijenoord): 1937, 1939
Nederlands elftal:
* 21 interlands; doelpunten: 19

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Koning Voetbal, Trouw, kentudezenog.nl, voetballegends.nl