101 Nederlandse Voetbaliconen (96) Roel Wiersma

Geboren: 15 april 1932, Eindhoven
Overleden: 4 februari 1995, Hilversum
Positie: Verdediger
Clubs: PSV, EVV Eindhoven
Actief: 1954-1966
Doelpunten: PSV (4)
Nederlands elftal: 53 interlands
Trainer: PSV (waterpolo), Top Oss

Een omnitalent, dat is Roel Wiersma. Niet alleen voetballen gaat hem goed af, hij is ook bedreven in tennis, cricket, tafeltennis, honkbal, basketbal en atletiek. Spelend bij derdeklasser (!) Donar wordt hij al geselecteerd voor Oranje, een unicum. Een jaar later in 1955 speelt Wiersma bij PSV, de club die hij elf jaar trouw zal blijven totdat trainer Bram Appel het de hoogste tijd vindt voor verjonging. Wiersma stap getergd over naar buurman Eindhoven, waar een beenbreuk een einde maakt aan zijn actieve loopbaan.

Wiersma reikt tot 53 interlands, waaronder de fameuze zege op wereldkampioen West-Duitsland in 1956, maar blijft er zeer bescheiden onder. “Ik ben een speler met zeer middelmatige kwaliteiten. Ik heb me alleen zo lang kunnen handhaven dankzij mijn vechtlust en doordat er blijkbaar en toevallig geen betere backs waren. ”

Ook na zijn actieve loopbaan blijft hij zich inzetten voor het voetbal. Hij is betrokken bij de oprichting van de VVCS waarvan hij later ook voorzitter is, tussen 1979 en 1982 is hij bestuurslid technische zaken van de KNVB. In 1995 overlijdt hij tijdens een partijtje tennis aan een hartstilstand


PSV 1960: Toon Brusselers, Roel Wiersma, Anders Svensson, Fons v Wissen, Cees Heerschop, Jan Renders.
Onder- Piet vd Kuil, Piet Kruiver, Gerrit v Tilburg, Pim Bekkering, Jan Louwers.
foto: Onbekend

Roelof Wiersma begon op achtjarige leeftijd met voetbal in clubverband. Hij meldde zich aan bij Donar. Bij Donar bereikte hij het eerste elftal, en speelde zodanig dat hij werd uitverkoren voor het Nederlands Elftal. Als speler leek hij wel een man van het begin van de eeuw, een voetballer uit de betere milieus die niet alleen voetbalde maar ook cricket speelde en tennis. Wiersma deed heel wat meer. Hij speelde tafeltennis (overgangsklasse), honkbal (tweede klasse), basketbal (international van het Nederlands Luchtmacht team) en bij atletiek was hij een zodanige uitblinker, dat hij in 1952 Nederland in Brussel op het nummer hoogspringen vertegenwoordigde bij de intergeallieerde atletiekkampioen- schappen.

De Hilversummer kwam uit een echt Phillips-nest. Vader werkte bij de Nederlandse Seintoestellen Fabriek, een Philipsbedrijf, en ook Roel ging daar als 15-Jarige aan de slag In het seizoen 1954- 1955 kwam hij naar Eindhoven waar hij tot 1965 als een onpasseerbare verdediger furore maakt. Ondanks zijn bonkige verschijning bleek gebrek aan zelfvertrouwen zijn grootste probleem. De stoere Wiersma was voor iedere wedstrijd zo nerveus dat hij regelmatig moest overgeven. Niettemin manifesteerde hij zich als leider en rots in de branding. Bij PSV maar ook bij Oranje waarvoor hij 53 keer speelde.

Tot op heden is Wiersma de enige international die is opgeroepen voor Oranje die in de derde divisie speelde. Tijdens zijn diensttijd trainde hij af en toe met PSV mee als hij op vliegveld Welschap gestationeerd was. In 1955 tekent hij bij PSV. Wiersma speelde voor PSV in elf seizoen 316 competitiewedstrijden, waarin hij tweemaal scoorde. Wiersma speelde acht Europese wedstrijden, alle voor PSV, waaronder de eerste wedstrijd die een Nederlandse club ooit speelde in Europees verband, Rapid Wien–PSV op 21 september 1955.

Na de invoering van het betaald voetbal was de competitie landelijk geworden. In 1963 streden in totaal zestien teams om de hoogste eer waarmee PSV ging strijken. Nadat Ajax een week voor het einde van de competitie met 5-2 In het Phillips Stadion onderuit was gegaan, werd de landstitel een feit en mocht aanvoerder Roel Wiersma voorop in de polonaise. De Eindhovenaren worden in dat seizoen 1962/63 voor het eerst in de clubhistorie kampioen van de Eredivisie. In 1965 wilde trainer Bram Appel het elftal verjongen en ging Wiersma transfervrij naar EVV. Daar speelde hij vier wedstrijden. Door een beenbreuk kwam er een vroegtijdig einde aan zijn voetballoopbaan.

Wiersma speelde maar liefst 53 interlands. Hij was hard maar fair, kon goed koppen en had een uitstekende sliding. Met Oranje vond hij de wedstrijd tegen Duitsland in 1956 het hoogtepunt. “Qua voorbereiding was het al bijzonder. Een trainingskamp in Venlo, dat was nieuw voor ons. De dag voor de wedstrijd nog intensief trainen, dat hadden we nog nooit meegemaakt. Trainer Max Merkel pepte ons verschrikkelijk op. Wij kwamen geladen in het veld. Het werd een grote wedstrijd. We wonnen met 2-1 van de wereldkampioenen. Het werd in Düsseldorf een openlijke demonstratie van Hollanders die – spelers en supporters – wraak leken te nemen voor de bezetting, voor alles wat ze in de oorlog hadden meegemaakt. Wij spelers voelden dat zo. Eerlijk gezegd, Max Merkel liet niet na in zijn mentale voorbereiding die oorlog te memoreren.”

Op het moment dat hij afscheid nam van Oranje waren er slechts vier Nederlanders die meer interlands op hun naam hadden staan.

Na zijn loopbaan als speler werd hij official. Wiersma was ook een tijd amateurvoetbal- trainer. En zwemtrainer. En waterpolocoach. Wiersma was een zwoeger, ook buiten het veld. Hij deed de MULO opnieuw, ging op z’n 27ste naar de HTS en maakte die studie in vier jaar af. Wiersma werd ingenieur tegen de verdrukking in. PSV werkte tegen, hij zette door en leefde met zijn gezin van een minimaal inkomen in de tijd dat hij bij PSV voetbalde en international was. Wiersma is ook betrokken bij de oprichting van de VVCS, waarvan hij voorzitter is tussen 1967 en 1975. Ook is Wiersma bestuurslid technische zaken bij de KNVB tussen 1979 en 1982 Wiersma stierf zelfs op het sportveld. Op 62-jarige leeftijd werd hij tijdens een tennispartijtje onwel. Hij overleed aan een hartstilstand. Zeven jaar eerder was hij ook al eens getroffen door een hartinfarct.

Prijzenkast en erelijst:

* Kampioen Eredivisie (PSV): 1962/63
Nederlands elftal:
* 53 interlands

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Koning Voetbal, www.voetballegends.nl