101 voetbaliconen: (101) Zinédine Zidane

PASPOORT

Geboren: Marseille, 23 juni 1972
Overleden: –
Nationaliteit: Frans
Positie: Aanvallend middenvelder
Clubs: AS Cannes, Bordeaux, Juventus, Real Madrid
Interlands: 108 doelpunten: 31
Doelpunten: AS Cannes: 6, Bordeaux: 28, Juventus: 24, Real Madrid: 37
Trainer: Real Madrid (assistent), Real Madrid B, Real Madrid

De beroemdste voetbalzoon van Marseille steeg van een zeer matig begin bij Cannes naar onvoorstelbare hoogtes in zijn carrière. De periode van drie jaar vanaf 1998 leverde hem overwinningsmedailles voor Frankrijk op bij het WK en EK, en een transfer met de wereldrecordsom van 73 miljoen euro van Juventus naar Real Madrid, nadat zijn goals de Turijnse club twee titels in de Serie A hadden bezorgd. Madrid bouwde het team om de Fransman heen en speelde soms adembenemend mooi voetbal. Het kunststukje van Zidane waarmee in 2002 de Champions League werd gewonnen was slechts één van de hoogtepunten.

De kroon op zijn carrière zijn de twee goals die hij in Parijs tijdens de WK finale tegen Brazilië maakte en waarmee Frankrijk voor het eerst wereldkampioen werd. De tweebenige techniek en bewegingen van Zidane brachten de Brazilianen de hele wedstrijd in verwarring, net als de andere verdedigers gedurende het hele toernooi. Twee jaar later deed het precies zo bij Euro 2000, Zidane was een superster geworden.

Hij liep wat gebogen en was toen al kalend en had daarom niet de uitstraling van tijdgenoten zoals Batistuta of het atletische van Figo, maar hij is een inspiratie voor laatbloeiers. Zijn debuut als prof was in 1986 en hij bleef bij Cannes en Bordeauz tamelijk onbekend, totdat Juventus hem tien jaar later contracteerde.

Het is verbazend dat Zidane zijn eerste goal voor Cannes pas na vijf jaar scoorde.

Ook bij Juventus was hij niet altijd de held, hij verzamelde zes rode kaarten.

Hij werd verkozen tot beste voetballer ter wereld in 1998, 2000 en 2003 en tot Europees voetballer van het jaar in 1998.

Zijn internationale carrière werd nieuw leven ingeblazen toen Raymond Domenech hem overhaalde weer in het nationale team te spelen om de Franse kwalificatie voor het WK 2006 veilig te stellen. In de finale van het WK 2006 kreeg hij zijn vijftiende rode kaart in zijn carrière door bij een stand van 1-1, een kopstoot uit te delen aan Marco Materazzi

Zinédine Zidane ‘Zizou’, driemaal verkozen tot Wereldvoetballer van het jaar.
foto: You Tube

Jeugdjaren

Zinedine Yazid Zidane werd geboren in Marseille als kind van Algerijns-Berberse ouders. Het gezin bestond uit vijf kinderen. Zijn ouders emigreerden van het Algerijnse Aguemoune naar Parijs voor de start van de Algerijnse Oorlog in 1953. De familie vestigde zich in de noordelijke districten Barbes en Saint-Denis, Parijs. Daar vond de familie Zidane weinig werk. Midden 1960 verhuisde de familie Zidane naar de noordelijke voorstad La Castellane, Marseille.

Zijn vader was daar werkzaam als magazijnmedewerker, terwijl zijn moeder huisvrouw was. De familie Zidane had een redelijk comfortabel leven vergeleken met de standaard van de nabije omgeving, die bekendstond als een buurt met hoge criminaliteitscijfers en werkloosheid. Op straat geldt het recht van de sterkste. Zidane spreekt echter met zijn voeten.

In La Castellane kwam Zidane op zijn vijfde levensjaar voor het eerst in aanraking met het voetbal. De kinderen in de buurt speelden voetbal op Place Tartane. Op zijn 10de levensjaar ging Zinédine Zidane spelen bij de lokale voetbalclub US Saint-Henri. In zijn jonge jaren keek Zidane op tegen Blaz Sliskovic, Enzo Francescoli en Jean-Pierre Papin, grote spelers van Marseille in die periode. Niemand wist toen nog dat hij ze allemaal zou overschaduwen.

Nadat hij 1,5 jaar had gevoetbald bij deze club ging hij spelen bij de club SO Septèmes-les-Vallons. De coach van Septèmes had de directeur ervan overtuigd om Zidane te halen. Zidane stapt over en ontwikkelt zich stormachtig.

Zidane speelde tot zijn veertiende bij So Septèmes-Les-Vallons, totdat hij werd gescout voor een driedaags trainingskamp bij de CREPS (Regionale centrum voor Sport), een van de vele voetbalinstituten die gerund worden door de Franse voetbalbond. Daar werd Zidane gescout door de scout van AS Cannes, Jean Varraud. “Hij passeerde zonder moeite, een, twee, drie, vijf, zes spelers. Het was subliem om te zien”, zei Varraud later. “Hij liet zijn voeten echt spreken.” AS Cannes was in die dagen een club die bekend stond om zijn fameuze jeugdopleiding. Aanvankelijk zou Zidane zes weken stage lopen bij de club uit Zuid-Frankrijk, maar uiteindelijk blijft hij vier seizoenen en volgt zelfs een debuut in de hoofdmacht.

Roland Courbis gaf hem het koosnaampje Zizou. In zijn omgeving in de Zuid-Franse havenstad met zijn vele Afrikaanse invloeden, werd de kleine Zinedine trouwens Yaz genoemd.

Hoewel Zidane als voetballer nog lang niet volmaakt was en gezien werd als een ruwe, ongeslepen diamant, hielp hij Cannes aan de hoogste eindklassering ooit. De club eindigde als vierde in het seizoen 1990/1991. Hij dwong een transfer naar het grotere Bordeaux af. In die tijd was hij al uitgekomen voor de jeugdelftallen van Frankrijk Onder 18, 19 en 20 jaar.

In 1994 verzekerde Bordeaux zich van zijn diensten. Zidane werd daar – niet toevallig – herenigd met Courbis en trof in het elftal in Dugarry zijn latere boezemvriend. Zidane maakte zijn debuut voor Frankrijk in 1994. In de jaren daarna maakte hij naam als speler van Bordeaux. De finale van de UEFA Cup werd bereikt in het seizoen 1995/96. Bayern München bleek tijdens dat duel te sterk, maar Zizou had zijn transfer naar Juventus te pakken.

Juventus

in het jaar 1996 , na de verloren finale in de UEFA Cup met Girondins Bordeaux, maakt Zidane de overstap naar Juventus, de club waar eerder Platini speelde in de jaren 80. Met de overgang zou 3,5 miljoen euro gemoeid zijn. Hier zou hij gaan spelen onder de trainer Marcello Lippi, en samen met zijn landgenoot Didier Deschamps. Bij Juventus groeit Zidane uit tot de smaakmaker van de ploeg, en volgens voetballiefhebbers schuilt er een potentieel wereldtopper in de speler. Hij wordt behalve Didier Deschamps bijgestaan door de balvirtuoos Alessandro del Piero, maar ook door de waterdrager Edgar Davids.

De middenvelder maakte indruk in Italië en was al snel razend populair bij de fans in Turijn. Zijn elegante speelstijl paste perfect in de wat toen nog meest technische competitie van Europa was.

Met Juventus won hij in het seizoen 1996/97 het landskampioenschap en de Wereldbeker (1-0 winst tegen River Plate). Ook werd hij in 1997 met Juventus Champions League-finalist, maar verloor de finale met 3-1 van Borussia Dortmund. Het seizoen erna was Zidane weer een dragende factor voor de Bianconeri, en wist het wederom een landstitel te pakken en de Champions League finale te bereiken, ditmaal tegen Real Madrid (1-0 verlies). Hij bekende later dat het verliezen van de Champions League-finale hem het meeste zeer had gedaan en hij er alles aan zou doen om die prijs alsnog een keer te winnen.

In zijn 5 seizoenen voor Juventus zou Zidane uiteindelijk de Wereldbeker, de Intertoto Cup en twee landskampioenschappen veroveren. Hij werd geroemd om zijn spelinzicht, scherpe passes en individuele klasse. Mede door zijn grootse prestaties met het Franse elftal, groeit hij op dat moment uit tot de beste speler ter wereld.

Op dat moment heeft de middenvelder ook in zijn privé-leven zijn zaakjes op orde. In 1993 trouwt hij met Veronique Lentisco, een voormalig danseres van Spaanse afkomst. Samen krijgen zij vier zoons. Enzo, de oudste van het stel, wordt vernoemd naar de beroemde Uruguayaanse stervoetballer Enzo Francescoli, Zidane’s grote voorbeeld.

Zinédine Zidane in zijn Juventus periode
foto: Onbekend

Zinedine Zidane wordt in 1998 gekozen tot Europees voetballer van het jaar. In de door het sportblad France Football georganiseerde verkiezing ging de speler van Juventus en het Franse nationale elftal de Kroaat Suker (Real Madrid) en de Braziliaan Ronaldo (Inter) voor. Dennis Bergkamp (Arsenal) en Edgar Davids (Juventus) delen de achtste plaats.

Drie Nederlanders ontvingen tot dusverre de prijs. Johan Cruijff werd begin jaren ’70 drie keer gekozen tot Europees beste voetballer. Ruud Gullit ontving de Gouden Bal in 1987. Marco van Basten werd net als Cruijff die keer gekozen, voor het laatst in 1992. Zidane is na Raymond Kopa (1958), Michel Platini (’83 t/m ’85) en Jean-Pierre Papin (’91) de vierde Fransman die die eer te beurt valt.

De uitslag van de verkiezing van Europees voetballer van 1998 luidt: 1. Zidane (Fra, Juventus), 2. Suker (Kro, Real Madrid), 3. Ronaldo (Bra, Inter), 4. Owen (Eng, Liverpool), 5. Rivaldo (Bra, Barcelona), 6. Batistuta (Arg, Fiorentina), 7. Thuram (Fra, Parma), 8. Bergkamp (Ned, Arsenal) en Davids (Ned, Juventus), 10. Desailly (Fra, Chelsea), 11. Frank de Boer (Ned, Ajax), 20. Michael Laudrup (Den, Ajax, gestopt), 21. o.a. Ronald de Boer (Ned, Ajax), 23. o.a. Overmars (Ned, Arsenal) en Seedorf (Ned, Real Madrid), 28. o.a. Machlas (Gri, Vitesse).

De uitslag was geen verrassing. Hij was de motor van het Franse nationale elftal dat in juli wereldkampioen voetbal werd. ‘Zizou’ wordt vervolgens nog driemaal (1998, 2000 en 2003) verkozen tot Wereldvoetballer van het jaar.

Real Madrid wilde ten koste van alles de begaafde spelverdeler in het witte shirt van Los Merengues krijgen. Nadat De Koninklijke het recordbedrag van 73 miljoen euro betaalde, vertrok Zidane in 2001 naar Real Madrid. Zidane werd hiermee toentertijd de duurste speler tijdens een voetbaltransfer uit de voetbalgeschiedenis.

De Oude Dame verliest tot tweemaal toe de finale van de Champions League (1997 en 1998). In 2001 besluit de Fransman om verder te kijken. Door zijn huwelijk spreekt Zidane uitstekend Spaans, waardoor een overgang naar Real Madrid, op dat moment het sterrenteam van de wereld, een uitgelezen mogelijkheid lijkt om ook in Europa successen te boeken. Voor een recordbedrag van 73 miljoen euro wordt de transfer beklonken en wordt Zidane een Galactico. (een begrip, dat duidt op het Madrileense sterrenteam met vedetten als Zinedine Zidane, Luis Figo en Ronaldo).

Real Madrid

Zinédine Zidane bekroonde zijn eerste jaar Real Madrid met het winnen van de Champions League en de Super Cup in 2002. De Franse klasbak was de beste man van het team door altijd aanwezig te zijn in de aanvalsopbouw van Real. Tezamen met Ronaldo, Luis Figo, David Beckham, Raul Gonzalez en Roberto Carlos vormt hij enkele jaren het sterrenensemble van de Madrileense topclub. De overgang naar Real brengt Zidane de vurig gehoopte Champions League. In Glasgow wint De Koninklijke met 2-1 van Bayer Leverkusen. Tijdens de finale tegen Bayer Leverkusen speelde Zidane één van zijn beste wedstrijden. Dankzij de aannames, hakjes, schijnbewegingen en goed inzicht waren zijn acties een lust voor het oog voor veel voetballiefhebbers.

Zidane maakt de openingstreffer (een fraaie volley) en speelt een bepalende rol in het duel. Later dat jaar worden ook de Europese Super Cup en de Wereldbeker nog gewonnen. “Zidane koste ons €73 miljoen”, zei voorzitter Perez later. “Dat bleek een koopje.

De volley van Zinedine Zidane in de 2002 Champions League final tegen Bayer Leverkusen
foto: Onbekend

Zidane was met Real Madrid aanvankelijk succesvol op zowel sportief gebied met een Champions League en een landstitel in 2003, als op financieel gebied met een toegenomen marktwaarde in vooral Oost-Azië. Vanaf het seizoen 2003/2004 ging het sportief mis bij Real Madrid. Veteraan en aanvoerder Fernando Hierro moest vertrekken, evenals succestrainer Vicente del Bosque. Het beleid van de Real Madrid voorzitter Florentino Pérez was slechts financieel ingesteld en haalde David Beckham en Ronaldo om de merchandising op te stuwen.

Ondanks regelmatige blessures wist Zidane met de Galácticos de supporters blij te maken met attractief voetbal. Desondanks wist Real Madrid geen noemenswaardige prijzen meer te winnen. Het tij begon te keren en de laatste prijs die Zidane als speler van Real Madrid won was de Supercopa in 2003. In die tijd kwamen de eerste scheurtjes in het project van Perez en Barcelona begon te domineren onder leiding van Frank Rijkaard.

Op 7 mei 2006 speelde Zidane zijn laatste wedstrijd voor Real Madrid, in de competitie- wedstrijd tegen Villarreal CF dat plaatsvond in het Santiago Bernabéu stadion. Zidane scoorde in zijn afscheidswedstrijd, die uiteindelijk 3-3 eindigde. Zijn teamgenoten droegen speciale shirts waarop Zidane 2001-2006 in het teamlogo verwerkt zat. De Real Madrid fans schreeuwden massaal zijn naam tijdens de wedstrijd. Na de wedstrijd gaven ze hun voormalige publiekslieveling een warme staande ovatie met veel applaus en zongen gezamenlijk “Merci”, waarop Zidane het veld in tranen verliet. Het zou zijn laatste wedstrijd zijn in professioneel clubverband.

Frankrijk

Zidane boekt zijn grootste succes in het interlandvoetbal. Op 17 augustus 1994 debuteert de spelmaker in de Franse nationale ploeg. Bij de entree van Zidane staan de Fransen met 0-2 achter tegen Tsjechië, maar het goudhaantje draait de wedstrijd om en scoort twee doelpunten, de eindstand daarmee bepalend op 2-2. In zijn Bordeaux periode was hij al uitgekomen voor de jeugdelftallen van Frankrijk Onder 18, 19 en 20 jaar.

Een grote belofte is geboren. Op de burelen van het Algerijnse bondskantoor kijkt men knarsetandend toe. Omdat Zidane eveneens over een Algerijns paspoort beschikt, kan hij ook voor dat land uitkomen, maar de Algerijnse bondscoach Abdelhamid Kermadi vond de middenvelder niet snel genoeg voor het topvoetbal. Zidane koos daarop voor Frankrijk, zijn geboorteland.

Na een zwaar – maar goed – seizoen met Girondins de Bordeaux, kreeg Zidane vlak voor het EK 1996 een auto-ongeluk. Hij raakte niet ernstig gewond en kon daardoor nog wel deelnemen aan het toernooi. Hoewel Frankrijk reikte tot de halve finale tegen Tsjechië, was Zidane niet in beste doen en speelde hij ver onder zijn niveau.

De spelmaker beleeft zijn finest hour in 1998. Op het WK in eigen land veroveren de Fransen de wereldtitel. In de finale is een heldenrol weggelegd voor Zidane, die twee keer scoort en zijn land daarmee op weg helpt naar een 3-0 tegen op Brazilië. Een eerder incident werpt echter een kleine schaduw over het succes. In het groepsduel tegen Saudi-Arabie laat de normaliter rustige en timide Zidane zich van een geheel andere kant zien. Na een korte woordenwisseling met de Saudische speler Fuad Amin voelt de Fransman zich beledigd en reageert hij door op zijn tegenstander te gaan staan. Het incident wordt waargenomen door de scheidsrechter die hem met rood van het veld stuurt.

Dergelijke voorvallen blijven als een rode draad door de carrière van Zidane lopen. In verhitte situaties verliest de technicus zijn zelfbeheersing en volgt een ongecontroleerde reactie. In totaal krijgt Zidane in zijn carrière het ongekende aantal van veertien rode kaarten.

Zijn eerste grote voetbaltitel haalde Zidane derhalve met het Franse elftal. “Dat kampioen- schap verdienden we als geen ander”, zegt Zidane. Hij geeft een mooie reden op. “We hebben in zeven wedstrijden maar één doelpunt door een overtreding tegen gekregen, een strafschop tegen Denemarken. Het scheelde daarnaast niet veel of Thierry Henry was topscorer geworden.” De voetballer van het jaar wil overigens niet hardop beweren dat hij ook de beste speler van het WK was. “Dat is een groot woord, ik weet wel dat ik een fantastische finale heb gespeeld.” Zijn dieptepunt was de rode kaart die hij in de wedstrijd tegen Saoedi-Arabië kreeg. “Ik heb daar in stilte onder geleden, al had ik niet het recht me er over te beklagen.”

De volgende dag verzamelden anderhalf miljoen mensen zich op de Champs Elysees om Zidane en zijn ploeggenoten te eren. Bij het zien van Zidane op het grote scherm werd er het luidst gejuicht. Hij speelde een gigantische rol in het succes van Les Bleus. En door zijn Algerijnse roots was hij enorm populair bij de immigranten. Hij had Frankrijk verenigd.

1998: Zidane scoort met het hoofd in de WK finale tegen Brazilië
foto: AFP

Twee jaar later flikte hij het weer. Na het winnen van het WK mocht Zidane zich ook Europees kampioen noemen. Tijdens Euro 2000 in Nederland scoorde hij tegen Spanje en Portugal in de knock-out-fase. In de finale werd Italië verslagen in de verlenging.

Het succes op het WK 1998 wordt gevolgd door de Europese titel van 2000, maar in 2002 kukelt voetbalkoning Frankrijk keihard van zijn sokkel. In Japan en Zuid-Korea hoopt Zidane zijn tweede wereldtitel te pakken, maar topfavoriet Frankrijk oogt vermoeid en kan de hooggespannen verwachtingen niet waarmaken. De 1-0 nederlaag in het openingsduel tegen Senegal luidt de uitschakeling in. Een gelijkspel tegen Uruguay en een verliespartij tegen Denemarken beslechten het Franse lot.

Zidane kan zijn klasse niet laten zien. Hij heeft last van een liesblessure en kan nooit optimaal functioneren. Twee jaar later hoopt Frankrijk op eerherstel tijdens het EK 2004 in Portugal. Op het EK van 2004 gaf Frankrijk niet thuis en moest het zijn meerdere erkennen in de uiteindelijke winnaar Griekenland. Zidane toonde zijn kwaliteit in de groepsfase met drie doelpunten, inclusief twee late doelpunten tegen Engeland waardoor die wedstrijd nog met 2-1 werd gewonnen. Maar deze keer was de titel buiten bereik van Les Bleus.

Na de uitschakeling op het EK kondigde Zidane zijn afscheid aan als international. Bondscoach Raymond Domenech wist hem een jaar later over te halen om terug te keren en maakte hem aanvoerder in september 2005. Op 1 april 2005 stelde Zidane zich vervolgens weer beschikbaar als speler voor het Franse nationale elftal, veel mensen beschouwden dit als een 1 april-grap, maar hij was bloedserieus en deed mee aan het WK 2006. In april 2006 maakte hij bekend na het WK 2006, zijn carrière als profvoetballer te beëindigen. “In Frankrijk realiseert iedereen dat God bestaat”, zei ploeggenoot Thierry Henry. “En nu is hij terug in de nationale ploeg van Frankrijk. God is terug.”

De nieuwe Franse generatie voetballers lijkt het WK te gaan missen, waarna Zidane, Claude Makelele en Lilian Thuram besluiten om terug te keren. Onder leiding van de oude garde plaatsen de Fransen zich alsnog voor het WK. Tijdens de groepsfase lijkt het wederom mis te gaan. Er wordt niet gewonnen van Zuid-Korea en Zwitserland, er is kritiek op bondscoach Raymond Domenech, het vertoonde spel is abominabel en Zidane beweegt zich volgens de wereldopinie als een oude man over het veld.

De meester lijkt het niveau niet langer aan te kunnen. De vormcrisis van Zidane blijkt echter een farce. De middenvelder herstelt zich spectaculair met uitstekend spel tegen Spanje, Brazilië en Portugal. Frankrijk gaat zakelijk naar de finale en lijkt Zidane een passend afscheidscadeau te schenken. In de eindstrijd gaat het echter mis. Op het voetbalgras van Berlijn werpt Zidane voor eeuwig een donkere schaduw over zijn carrière. Hij brengt zijn ploeg met een benutte strafschop nog op voorsprong, maar begaat in de verlenging de fout van zijn carrière. Na een woordenwisseling met de Italiaanse verdediger Marco Materazzi slaan de stoppen wederom door. Zidane geeft zijn opponent een keiharde kopstoot en krijgt op advies van de vierde official een rode kaart.

Voor het oog van de hele wereld druipt de spelmaker af. De weg naar de kleedkamers is lang en voert langs de wereldbeker, die een half uur later zal toebehoren aan Italië. Desondanks wordt Zidane verkozen tot speler van het toernooi. Een waardig afscheid in de vorm van een wereldtitel krijgt hij niet. De voetbalcarrière van Zidane is voorbij. In de dagen na de finale duikt de internationale sportpers met grote gulzigheid op het incident.

Wat heeft Materazzi gezegd en was de reactie van Zidane terecht? Een volledig antwoord volgt nooit. Er zouden beledigende woorden gebezigd zijn over naaste familieleden, maar Zidane hult het incident in nevelen. Voor het oog van de Franse natie betuigt hij spijt voor het incident en excuseert zich voor de miljoenen kinderen die een voorbeeld en sporticoon over de schreef zagen gaan. Spijt heeft Zidane niet. “Ik krijg nog liever een klap in het gezicht dan deze woorden te moeten aanhoren”, zo laat hij optekenen. “Niet reageren, betekende een bevestiging van Materazzi’s woorden.” Ook Materazzi blijft vaag over het incident, bevreesd voor de tuchtcommissie van de FIFA. In een gesprek met Italiaanse media stelt hij dat er stevige taal is gebruikt, ‘maar wel woorden die vaker over een voetbalveld vliegen’. De moeder van Zidane heeft hij nooit beledigd. “Dat zou ik nooit doen. Moeders zijn heilig, dat lijkt me duidelijk”, aldus de spijkerharde doch ingetogen verdediger.

De kopstoot van Zidane in de WK finale van 2006
foto: EPA

Zidane werd niettemin uitgeroepen tot beste speler van het toernooi. De rode kaart in de finale was de vijftiende.

Er is een standbeeld van vijf meter hoog dat neergezet is in het Centre Pompidou in Parijs getiteld ‘Kopstoot’. De actie van Zinedine Zidane in de 110e minuut in de WK-finale van 2006 jegens Marco Materazzi wordt daar uitgebeeld.

In verschillende opzichten beeld het Zidane als speler uit. De schoonheid waarmee hij het voetbal beleefde en het shirt van Frankrijk verdedigde, maar ook zijn onvolkomenheden in zijn karakter, wat hem zo’n fascinerende speler maakte. Zidane maakte bekend dat 2005/06 zijn laatste seizoen was. Tijdens zijn laatste wedstrijd in het Santiago Bernabéu werd hij geëerd door 80.000 fans en hing er een groot spanddoek met de woorden: ‘Bedankt voor de magie’.

Maar er was nog wat magie over. Het WK van 2006 brak aan en Frankrijk behoorde tot de favorieten. In de achtste finale was Spanje de tegenstander. De Spaanse krant Marca kopte: “Vandaag gaat Zidane met pensioen!” Het liep net iets anders. Zidane stond aan de basis van de 1-0 en scoorde zelf de beslissende 3-1. In de kwartfinale tegen Brazilië gaf hij de assist op de winnende van Henry en hij scoorde zelf de enige treffer in de halve finale tegen Portugal.

Wat er daarna gebeurde wordt verteld door het bronzen standbeeld.

Na de verloren finale kon Frankrijk niet lang boos blijven op hun Zizou. Vandaag de dag herinnert iedereen zich vooral de goede dingen van de geweldige speler die hij was.

“Je bent een virtuoos, een genie in het voetbal”, schreef de Franse president Jacques Chirac in een open brief naar Zidane in 2006.

Daar valt niet over te discussiëren.

Andere voetballers waren zeer onder de indruk van de voetbalkwaliteiten van Zinédine Zidane, getuige de volgende uitspraken:

David Beckham: “Spelen met Zidane is de grootste eer die ik ooit heb gehad.”
Pelé: “Simpel gezegd, het is de meester op het veld. […] Ik plaats Zidane bij de vijf beste spelers (aller tijden). Op basis van de afgelopen tien jaren, stak hij er met kop en schouders bovenuit.”
Franz Beckenbauer: “Zidane is één van de grootste spelers in de geschiedenis van onze sport.”
Marcello Lippi: “Zidane was waarschijnlijk de beste speler van de afgelopen 20 jaar..”
Ronaldinho: “Hij is één van de beste voetballers aller tijden, één van mijn idolen. Hij behoort tot de spelers waar ik het meeste plezier aan had om naar te kijken. Buiten het voetbalbalveld was hij een echte gentleman. Ik heb er altijd van genoten om tegen hem te mogen spelen. Zijn spel had een bepaalde elegantie, maar was zeer effectief met een geweldig balgevoel en een uitstekende visie op het spel.”
Marco Materazzi: “Zidane won de Gouden Bal voor zijn prestaties op het veld. Hij was de beste. (..) Ik heb Zidane altijd bewonderd. Ik heb zelfs één van zijn shirts thuis in de kast staan, die we hebben geruild na de wedstrijd van Juventus tegen Perugia.”

Trainerscarrière

In juli 2013 legde Zidane met succes het Franse trainersexamen af en kwam hij in het bezit van de vereiste papieren om als hoofdtrainer aan de slag te gaan. In het seizoen 2013/14 werd hij bij Real Madrid assistent van trainer Carlo Ancelotti. Een jaar later werd hij hoofdtrainer van het tweede elftal van Real Madrid, Real Madrid Castilla, op dat moment actief in de Segunda División B. Zidane werd in januari 2016 aangesteld als hoofdtrainer van Real Madrid.

Deze functie kreeg hij naar aanleiding van het ontslag van Rafael Benítez. Doordat Real Madrid in het seizoen 2015/16 de Champions League won werd Zidane de zevende voetballer in de geschiedenis die als speler én als trainer dit toernooi won, na Miguel Muñoz (eveneens met Real Madrid), Giovanni Trapattoni, Johan Cruijff, Carlo Ancelotti, Frank Rijkaard en Josep Guardiola. Hij is tevens de eerste Fransman die als coach ‘de cup met de grote oren’ pakte, en de eerste coach die de prijs in drie opeenvolgende seizoenen won. Op 31 mei 2018 gaf Zidane in een persconferentie aan te stoppen als hoofdtrainer van Real Madrid. Naar eigen zeggen had de club vernieuwing nodig en moest het prijzen blijven winnen. Op 11 maart 2019 werd bekendgemaakt dat Zidane terugkeerde als hoofdtrainer bij de club, nadat Santiago Solari wegens tegenvallende resultaten werd ontslagen.

Er is bijna geen enkele speler te bedenken waarbij het zo fantastisch is om alle individuele wedstrijdbeelden achter elkaar te zien. De aannames, de techniek, het schot en het inzicht: Zidane was als voetballer niets minder dan volmaakt. Voor Douglas Gordon en Philippe Parreno reden genoeg om een film te maken over het kind van Algerijns-Berberse ouders, waarin de Fransman negentig minuten lang gevolgd werd tijdens een wedstrijd. Van zijn fabelachtige techniek tot de druppels zweet op zijn voorhoofd, het is geweldig om naar te kijken.

Zinedine is afgeleid van het Arabische Zeid, groei – ‘degene die vooruitgaat en ervoor zorgt dat anderen vooruit gaan’.

Zinedine Zidane. Mooier wordt het niet.

Prijzenkast en erelijst:

* Girondins de Bordeaux UEFA Intertoto Cup: 1995
* Juventus Intercontinental Cup: 1996
* Juventus UEFA Intertoto Cup: 1999
* Juventus UEFA Super Cup: 1996
* Juventus Serie A: 1996/97, 1997/98
* Juventus Supercoppa: 1997
* Real Madrid Wereldbeker / Intercontinental Cup: 2002
* Real Madrid Champions League: 2001/02
* Real Madrid UEFA Super Cup: 2002
* Real Madrid Primera División: 2002/03
* Real Madrid Supercopa de España: 2001, 2003
Frankrijk
* 108 interlands, 31 doelpunten
* Wereldkampioenschap voetbal 1x Goud 1998 1x Zilver 2006
* Europees kampioenschap voetbal Goud 2000
* Confederations Cup 2x Goud 2001, 2003
Trainer
* Wereldkampioenschap voetbal voor clubs 2016, 2017
* Champions League 2016, 2017, 2018
* Supercopa de España: 2017
* La Liga: 2016–17
* UEFA Super Cup: 2016, 2017
Individueel
* Beste Franse jeugdspeler: 1994
* Beste speler van de Ligue 1: 1996
* Europees voetballer van het jaar: 1998
* Beste buitenlandse speler in Italië: 1997, 2001
* FIFA Voetballer van het jaar: 1998, 2000, 2003
* Onze d’Or: 1998, 2000, 2001
* L’Équipe ‘Kampioen der Kampioenen’: 1998
* Beste Frans voetballer van het jaar: 1998, 2002
* World Soccer Award: 1998
* RSS-speler van het jaar: 1998
* ESM ‘Team van het jaar’: 1998, 2002, 2003, 2004
* All Star-team van het Wereldkampioenschap voetbal: 1998, 2006
* El País ‘Speler van het jaar’: 1997, 2001, 2002, 2003
* Beste speler Europees kampioenschap: 2000
* All Star-team van het Europees kampioenschap voetbal: 2000, 2004
* Beste speler van de Serie A: 2001
* Team van het jaar door UEFA: 2001, 2002, 2003
* Beste speler Champions League: 2002
* UEFA Voetballer van het jaar: 2002
* FIFA World Cup Dream Team: 2002
* France Football ‘Zilveren Ster’: 2003
* Winnaar Beste speler ‘Een half eeuw UEFA’: 2004
* Beste buitenlandse speler in Spanje: 2005
* FIFAPro Wereldelftal: 2005, 2006
* FIFA Golden Ball Award: 2006
* IFFHS – Beste spelmaker: 2006
* UNFP Honorary Award: 2007
* Marca Leyenda Award: 2008
* Golden Foot Legend Award: 2008
* ESPN – Beste speler van de voorbije tien jaar: 2009
* Sports Illustrated – Beste speler van de voorbije tien jaar: 2009
* Beste speler van de voorbije twintig jaar in de Champions League: 2011
* Laureus Lifetime Achievement Award: 2011
* World Soccer Dream Team: 2013
* Goal Hall of Fame: 2014
* UEFA Euro All Time XI: 2016
* Selectie met het Europees team, spelend tegen het FIFA Allstars team in 1997.
* Sselectie met het FIFA Allstars team, spelend tegen het Italiaans elftal te Rome in 1998
* Ridder in het Franse Legioen van Eer (1998)
* Winnaar verkiezing ‘Favoriete Fransman’ in Frankrijk (2000)
* Tweede Fransman van de eeuw volgens L’Équipe (2000)
* Toegevoegd aan de FIFA Top 100-lijst “Grootste spelers aller tijden” (2004)
* 10 Keer uitgekozen tot beste speler van het jaar

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Het Voetbal Boek, Volkskrant, Trouw, Voetbal International, forums.marokko.nl, www.goal.com, www.kentudezenog.nl