101 voetbaliconen: (31) Ryan Giggs

PASPOORT

Geboren: Canton, Cardiff 29 november 1973
Overleden:
Nationaliteit: Welsh
Positie: Middenvelder
Clubs: Manchester United
Interlands: 64 doelpunten: 12
Doelpunten: 114 (Manchester United)
Trainer: Manchester United (interim en assistent coach), Wales

Het gelijktijdig ontluiken van Ryan Giggs en Manchester United in de jaren negentig is geen toeval. De beste linksbuiten van het Britse voetbal maakte op zeventienjarige leeftijd zijn spectaculaire entree op het voetbalpodium door in een stadsderby tegen Manchester City het enige doelpunt te scoren. Gekoesterd en beschermd door Alex Ferguson ontwik- kelde Giggs zich tot een onvervangbare speler, alleen Roy Keane en David Beckham kunnen zich laten voorstaan op een vergelijkbare invloed. Ryan Giggs had alles; flair, dribbels, creativiteit, voorzetten en scorend vermogen.

Voor zijn achtentwintigste verjaardag had hij al zeven landstitels op zak.

Giggs speelde voor het schoolelftal van Engeland, maar nam de Welshe nationaliteit van zijn moeder aan. Het zou Engeland heel wat waard geweest zijn wanneer Giggs de leemte op de linkerflank had kunnen vullen.

Net als George Best, met wie hij vaak vergeleken is, was Giggs voorbestemd nooit op een groot international toernooi te spelen. Wales slaagde er niet in zich voor WK eindrondes te kwalificeren en miste de boot naar Portugal voor het EK van 2004, ondanks dat Wales zijn eerste vier kwalificatieduels won. De supporters begonnen te vermoeden dat Giggs zich meer op het clubvoetbal wilde toeleggen, omdat hij vaker met kleine blessures voor interlands afzegde en veel fans beschuldigden hem van gebrek aan toewijding voor het internationale elftal van Wales.

Jeugdjaren

Ryan Joseph Giggs (Cardiff, 29 november 1973) grootvader van vaders kant was een Krio uit Sierra Leone. Hij werd geboren als Ryan Joseph Wilson, maar nam de achternaam van zijn moeder aan. De buitenspeler werd geboren in Cardiff, de hoofdstad van Wales. Op zijn zevende verhuisde het gezin naar Salford, dichtbij Manchester. Toen zijn ouders uit elkaar gingen nam Ryan de achternaam van zijn moeder Lynne Giggs aan.

Giggs kende een moeilijke jeugd. Omdat hij een zoon was van een donkere vader en een blanke moeder was hij vaak mikpunt van racistische pesterijen. “Ik was een stille en verlegen jongen, gelukkig bood de sport mij kans om aan de pesterijen te ontsnappen en om ergens naar uit te kijken”, vertelde Giggs. Omdat hij in Engeland op school zat, kwam hij uit voor het Engelse schoolvoetbalteam, maar omdat zijn ouders en drie van zijn grootouders in Wales geboren zijn, verdedigde hij de kleuren van het Welsh voetbalelftal. Hij debuteerde in 1991 als zeventienjarige tegen Duitsland. Daarmee was hij de jongste Welsh international ooit.

In zijn jonge tienerjaren droeg hij het lichtblauwe shirt van Manchester City, nadat zijn rijke talent was opgemerkt bij zijn jeugdteam van Dean’s Youth FC. The Citizens wisten Giggs echter niet voor lange tijd aan zich te binden, waardoor concurrent, rivaal en stadsgenoot Manchester United toe sloeg op Giggs’ veertiende verjaardag. “Hij was dertien jaar en zweefde over de grond als een cocker spaniël jagend achter een stuk zilverpapier in de wind”, liet voormalig United-manager Sir Alex Ferguson zich lovend uit over zijn pupil.

Een nog jeugdige Ryan Giggs in actie voor Man. United
foto: Onbekend

Manchester United: 1990-2014.

Giggs is de speler van Manchester United, die de meeste prijzen won. Hij werd dertien keer landskampioen (een record). Giggs won 34 hoofdprijzen in zijn succesvolle loopbaan; 13 landskampioenschappen, 4 FA Cup’s, 4 League Cup’s, 9 Community Shield’s, 2 Champions Leagues, 1 Super Cup en 1 wereldbeker.

Hij stroomde in 1990 door vanuit de jeugd van Manchester United en bleef daarvoor tot het einde van zijn spelerscarrière in 2014 actief. Waar hij in de jaren 90 vooral als links- buiten speelde, speelde hij in zijn laatste jaren voornamelijk als spelmaker centraal op het middenveld. Zijn bijnaam luidt The Welsh Wizard.

Op zijn zeventiende debuteert Ryan Giggs in het eerste elftal van The Mancunians. Gelijk wordt hij omgedoopt tot ‘de nieuwe George Best’. Een vergelijking waar de Welshman niet anders van lijkt te worden. Zijn eerste prijs pakt hij in 1992 wanneer United in de finale van de League Cup Nottingham Forrest verslaat met 1-0. Giggs zorgt voor de assist waaruit Brian McClair de winnende goal wist te scoren.Na dit seizoen werd Giggs verkozen tot Talent van het jaar.

Hij speelde bij Manchester United toendertijd nog op beide flanken. Hij leerde tussen internationaal gerespecteerde spelers als Peter Schmeichel, Paul Ince, Eric Cantona en Steve Bruce.

Waarom was Ryan Giggs nou zoveel beter als alle andere spelers ? Daarvoor moeten we ons even terug in de tijd verplaatsen. Heel Engeland was in rouw na het stoppen van international Gary Lineker. Er was een leegte ontstaan binnen het Engelse nationale team, die alleen zou kunnen worden ingevuld door Ryan Giggs. Er was een groot probleem: Ryan is en was een Welshman, en zou dus nooit voor Engeland kunnen spelen.

Dit maakt de mythe rond deze speler alleen maar groter en groter. De complete Britse voetbalwereld sprak van een toekomstig wereldtopper, hij was het grootste talent dat in jaren op de Britse velden had rondgelopen en ze maakten hem superster.

Ryan Giggs in duel met Alex Bruce van Hull City in de Premier League
foto: AP/PTI

Wanneer je als manager Manchester United als je team had mocht je van geluk spreken. Je had dan het voorrecht om Ryan Giggs in je elftal te mogen opstellen. Als manager van een ander team had je pech, Ryan weigerde naar een andere club te vertrekken. Bij Man- chester United kon je helaas hooguit 5 a 6 seizoenen van hem genieten dacht men. In die periode konden spelers niet meer dan 9999k (één miljoen pond) verdienen. Ryan vroeg echter mé’ér geld bij contractverlengingen.

Voor sommigen zijn mooiste doelpunt maakte hij in 1999, in de halve finale van de FA Cup, in een wedstrijd tegen Arsenal. In de toegevoegde tijd dribbelde hij, vanaf de middellijn, langs drie verdedigers en maakte toen een doelpunt. Dit was ook het enige doelpunt van de wedstrijd, waardoor Manchester United dat seizoen de finale van de FA Cup mocht spelen (die de club won).

In de eerste helft van het seizoen 2004/05 werd verwacht dat hij bij Manchester United zou vertrekken. Onder meer Bolton Wanderers en Newcastle United hadden interesse. De toenmalige voorzitter van Manchester, David Gill, wilde Giggs geen tweejarig contract aanbieden, omdat de club spelers ouder dan dertig doorgaans een verlenging van telkens één seizoen tegelijk aanbiedt. Uiteindelijk tekende Giggs een tweejarige verlenging, waardoor hij tot juli 2008 aan de club verbonden was.

De laatste wedstrijd van het seizoen 2007/08 was zijn 758e voor United, waarmee hij het clubrecord van Bobby Charlton evenaarde. Bovendien maakte hij in deze wedstrijd het tweede doelpunt tegen Wigan Athletic. Dit bleek het beslissende doelpunt, waardoor Manchester United de landstitel behaalde.

Een wedstrijd later, de Champions League-finale van dat jaar, tegen Chelsea, werd hij alleenhouder van het record. Op 29 april 2009 had hij 800 officiële wedstrijden gespeeld. Op 16 januari 2011 speelde Giggs tegen Tottenham Hotspur (0-0) zijn zeshonderdste competitiewedstrijd voor Manchester United.

Giggs is de enige speler die in elf achtereenvolgende seizoenen van de UEFA Champions League en van de Engelse Premier League tot scoren kwam. In 2005 werd hij opgenomen in de English Football Hall of Fame en in 2009 werd hij uitgeroepen tot BBC Sports Personality of the Year.

Op zondag 6 maart 2011 verbeterde Giggs op 37-jarige leeftijd het record van het hoogste aantal gespeelde wedstrijden voor Manchester United. Hij stootte daarmee Bobby Charlton (1956-1973) van de troon. Tegen Liverpool speelde hij zijn 607de competitie- wedstrijd voor Manchester United.

Op 26 april 2011 werd hij de oudste speler die scoorde in de CL, door het eerste doelpunt te maken in een met 0-2 gewonnen wedstrijd tegen FC Schalke 04. Hij was toen 37 jaar en 148 dagen oud. Hij verbrak dat record op 14 september 2011 opnieuw 1-1 te maken in de eerste wedstrijd van de groepsfase van ‘het kampioenenbal’, tegen SL Benfica. Hij was op dat moment 37 jaar en 289 dagen oud.

Op 26 februari 2012 speelde hij zijn 900ste wedstrijd voor Manchester United, tegen Norwich City. In de blessuretijd van de tweede helft wist Giggs het winnende doelpunt (2-1) te scoren. Meteen na deze wedstrijd maakte Manchester United bekend Giggs contract met nog een jaar te willen verlengen.

Ryan Giggs in duel met Javier Zanetti van Inter in de Champions League
foto: Onbekend

Na het ontslag van David Moyes als coach van Manchester United in april 2014, werd Giggs aangesteld als interim-manager/speler. Onder zijn leiding won United op 26 april met 4-0 van Norwich City. Hij werd op Old Trafford bijgestaan door zijn oud-ploeg- genoten Paul Scholes, Nicky Butt en Phil Neville. Giggs maakte op 19 mei van dat jaar bekend dat hij stopte met voetballen. Op diezelfde dag werd Louis van Gaal gepresenteerd als trainer van Manchester United per seizoen 2014/15. Giggs ging als assistent-coach deel uitmaken van zijn staf.

Giggs’ laatste seizoen was tevens het enige seizoen dat hij geen doelpunt maakte. Daarvoor deed hij dat 23 seizoenen op rij wel. Hij is de topscorer van de Premier League van de spelers die geen spits zijn. In die bijna 700 wedstrijden kreeg de Welshman geen enkele (!) rode kaart.

Interlands voor Wales

Giggs wordt, met spelers als Alfredo Di Stéfano, George Best en Jari Litmanen, beschouwd als één van de beste spelers ooit die nooit op een continentale of wereldbeker uitkwam.

Giggs kwam 64 keer uit voor Wales en scoorde in die wedstrijden twaalfmaal. Hij maakte op woensdag 16 oktober 1991 zijn debuut in de nationale ploeg, in een EK-kwalificatie- wedstrijd tegen Duitsland in Neurenberg (5-1). Giggs viel in dat duel na 84 minuten in voor Eric Young. Hij nam op 2 juni 2007 afscheid van de nationale ploeg, in een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Tsjechië. Het duel eindigde in 0-0 en hij werd gekozen tot Man of the Match.

Op de Olympische Zomerspelen 2012 was Giggs aanvoerder van het gezamenlijke Britse elftal waarmee in de kwartfinale van Zuid Korea werd verloren.

Class of ’92

Ryan Giggs is één van de zes working class boys over wie de Britse gebroeders Turner een documentaire maakten. Samen met de onvolprezen David Beckham, Paul Scholes, Nicky Butt en Phil en Gary Neville maakte Giggs deel uit van de class of ‘92, de gouden generatie voetballers die in 1999 met United de Premier League, FA Cup, Champions League, Super Cup en wereldbeker won. Van het illustere zestal is Giggs de laatste die een punt achter zijn carrière zette.

Oud-voetballers breken door als hoteliers

Twee oud-voetballers die samen een hotel oprichten in 2015 en daar veel succes mee hebben. Dat kan, zo bewijzen Gary Neville en Ryan Giggs, voormalige stervoetballers van Manchester United. Zij bouwden met steun van de andere helden uit de fameuze Class of ’92 van Manchester United hun droomhotel, Hotel Football een voetbalattractie pal naast stadion Old Trafford. Een maand of twee na de opening was het al een enorm succes- nummer. Het dak, Football Heaven, is bijzonder. Onder een glazen panoramisch schuifdak ligt een veldje met doelen dat als barbecueplaats kan dienen.

Manchester United ondersteunde het project overigens niet. De club probeerde het juist te blokkeren en tekende bezwaar. De procedure werd verloren.

Onderscheidingen

Naast het voetbal is Giggs actief als vertegenwoordiger van UNICEF. In juni 2007 werd hij onderscheiden in de Orde van het Britse Rijk. Ryan Giggs kreeg in 2010 de ‘Gouden Voet’. De destijds 37-jarige voetballer van Manchester United kreeg de prijs uit handen van prins Albert II. Hij mocht vervolgens zijn voetafdruk plaatsen op de Champions Promenade in Monte Carlo.

De Gouden Voet is een prijs voor voetballers die niet alleen opvallen door hun prestaties, maar ook een voorbeeld zijn voor andere spelers en de jeugd. Een voetballer kan de onderscheiding maar 1 keer in zijn loopbaan ontvangen. De genomineerden moeten minstens 29 jaar zijn. Giggs, die al 20 jaar in het eerste elftal van Manchester United speelde, had concurrentie van onder anderen David Beckham, Didier Drogba, Gianluigi Buffon, Samuel Eto’o, Xavi, Javier Zanetti en Iker Casillas. De speler uit Wales was de opvolger van de Italiaan Francesco Totti.

Persoonlijk

Giggs trouwde op 7 september 2007 met zijn vriendin Stacey Cooke. Ze hebben samen een dochter en een zoon. Gedurende zijn carrière stond hij lang bekend als ‘familieman’, maar na 2011 kwam er een smet op dat imago na affaires met zijn schoonzus (acht jaar lang en die bovendien zwanger werd van hem) en Imogen Thomas.

Prijzenkast en erelijst:

* Landskampioen (Premier League): 1993, 1994, 1996, 1997, 1999, 2000, 2001, 2003, 2007, 2008, 2009, 2011, 2013
* FA Cup (beker): 1994, 1996, 1999, 2004
* Champions League: 1999, 2008
* UEFA Super Cup: 1991
* Intercontinental Cup (wereldcup voor clubteams): 1999
* FIFA Club World Cup: 2008
* Interlands: 64 doelpunten: 12
Individueel:
* PFA (Professional Footballers’ Association) Young Player of the Year : 1991–92, 1992–93
* PFA Premier League Elftal van het jaar : 1992–93, 1997–98, 2000–01, 2001–02, 2006–07, 2008–09
* PFA Elftal van de eeuw: 1997–2007
* PFA Engels voetballer van het jaar: 2008–09
* PFA Merit Award (onderscheiding voor verdienste): 2016
* BBC Sportpersoonlijkheid van het jaar: 2009
* BBC Wales Sportpersoonlijkheid van het jaar: 1996, 2009
* Premier League 10 Seasons Awards (1992–93 to 2001–02): Overall Team of the Decade
* Premier League 20 Seasons Awards (1992–93 to 2011–12): Best Player
* Premier League 20 Seasons Awards (1992–93 to 2011–12): Fantasy Teams of the 20 Seasons (publiek en jury)
* Premier League 20 Seasons Awards (1992–93 to 2011–12): Most Player Appearances
* UEFA Champions League 10 Seasons Dream Team (1992 to 2002): 2002
* Wales Speler van het jaar: 1996, 2006
* BBC Goal of the Season : 1998–99
* Intercontinental Cup (wereldcup clubs) Speler van de wedstrijd: 1999
* English Football Hall of Fame: 2005
* Golden Foot (bijzondere verdienste) : 2011
* IFFHS Legendes

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Het Voetbal Boek, tussendelinies.nl, kentudezenog.nl, fm.manutd.nl