101 voetbaliconen: (47) Mario Kempes

PASPOORT

Geboren: Bell Ville, 15 juli 1954
Overleden:
Nationaliteit: Argentijns
Positie: Aanvaller
Clubs: Instituto, Rosario Central, Valencia, River Plate, Valencia, Hércules, First Vienna, St. Pölten, Kremser SC, Fernández Vial, Pelita Jaya
Interlands: 43 doelpunten: 20
Doelpunten: Instituto: 11, Rosario Central: 85, Valencia: 95, River Plate: 15, Valencia: 21, Hércules: 10, First Vienna: 7, St. Pölten: 34, Kremser SC: 7, Fernández Vial: 5, Pelita Jaya: 12.
Trainer: Pelita Jaya, Lushnja, Mineros de Guayana, The Strongest, Blooming, Independiente Petrolero

In de voetbalgeschiedenis zijn er speleres die vol vuur en vlam het ene moment de sterren van de hemel spelen, om vervolgens diezelfde vlam hardhandig te blussen met een enorme brandweerslang. Mario Kempes is er zo één. Het aandeel van Kempes in het Argentijnse wereldkampioenschap van 1978 leek een goede stap in zijn opmars naar een legendarisch voetballer.

Kempes werd al vroeg in zijn loopbaan opgenomen in de nationale selectie, maar voortekens van zijn latere overwinningen waren er destijds niet. In het wereldkampioen- schap van 1974 scoorde hij zelfs geen enkele goal. Een verhuizing naar Valencia ins Spanje volgde, waar Kempes werd geconfronteerd met betere verdedigers. Hierdoor verbeterde hij zijn belangrijkste kwaliteiten: snelheid, behendigheid en een goede balcontrole.

In het wereldkampioenschap van 1978 leek hij helemaal door te breken door zes keer te scoren in een zwaar toernooi. In de finale brak Kempes, met een uniek balgevoel en een enorme wilskracht, door de Nederlandse verdediging en maakte hij het winnende doel- punt.

In de jaren hierna zakte Kempes naar de middenmoot. Hij speelde dan weer in Europa dan weer in Argentinië maar maakte nergens indruk, in het wereldkampioenschap van 1982 nam hij geen enkele treffer voor zijn rekening.

In 1980 won Valencia de Europa Cup II. In de strafschoppenserie van de finale tegen Arsenal verzilverde Kempes zijn stafschop.

Hij werd gekozen tot de beste Zuid Amerikaanse speler in 1978.

In zijn eerste seizoen in de Spaanse Liga scoorde Kemps 24 treffers. Opgeteld bij de 28 doelpunten in het daaropvolgende seizoen was een prestatie, die sinds de legendarische Di Stefano (1957) niet meer was voorgekomen.

Zijn bijnaam ‘El Matador’ (de stierenvechter) verdient Kempes met zijn aantrekkelijke verschijning en lange haren.

Tijdens het WK van 1978 was hij de enige Argentijn die in het buitenland voetbalde.

Mario Kempes Argentijns superster op het WK van 1978.
foto: Allsport

Argentinië: 1970-1976

Mario Alberto Kempes werd geboren in Bell Ville, (15 juli 1954) de stad van de provincie Córdoba, op ongeveer 500 km van Buenos Aires. Zijn vader, een timmerman, die in zijn jeugd amateur-voetballer was geweest; moedigde Mario op 9-jarige leeftijd aan om te gaan voetballen.

Hij begon op 16-jarige leeftijd bij Talleres Bell Ville, die het kampioenschap van de provincie Córdoba hadden gewonnen en wordt in 1972 overgenomen door Instituto voor ongeveer drie miljoen peso. Hij maakte zijn debuut in het seizoen 1972-1973, in een 1-0 nederlaag thuis tegen Newell’s Old Boys; Vier dagen later scoorde hij zijn eerste doelpunt tegen River Plate.

Aan het einde van het seizoen gaat Kempes naar Rosario Central voor 130 miljoen pesos. Hij debuteerde daar op 22 februari 1974 tegen Gimnasia La Plata, en in zijn eerste seizoen scoort hij 25 doelpunten en wordt geselecteerd voor het WK in Duitsland, en krijgt de bijnaam El Matador.

Van Spanje tot Indonesië: 1976-1996

In 1976 verhuist hij naar Valencia, voor een bedrag tussen de 500.000 en $ 600.000; coach van de Valencia was toen voetballegende Alfredo Di Stefano. Bij deze club won Kempes de Copa del Rey (1979), de Europa Cup II (1980) en de UEFA Supercup (1980). Bovendien veroverde de aanvaller in 1977 en 1978 de Trofeo Pichichi, de prijs die jaarlijks wordt toegekend aan de topscorer van de Primera División.

In het seizoen 1976/77 scoorde hij 24 goals en de jaargang 1977/78 trof Kempes 28 keer doel. Na zijn periode bij Valencia CF begon Kempes aan een ware zwerftocht als prof- voetballer langs River Plate (1981-1982), nogmaals Valencia CF (1982-1984), Hércules CF (1984-1986), de Oostenrijkse clubs First Vienna FC (1986-1987), VSE Sankt Pölten (1987-1990) en Kremser SC (1990-1992), de Chileense club Fernández Vial (1995) en het Indonesische Pelita Jaya FC (1996).

Mario Kempes in actie voor Valencia tegen Johan Cruijff en Johan Neeskens van FC Barcelona.
foto: Teca Victor

Dat Kempes, die vooral van buiten het zestienmetergebied het vijandelijke doel onder vuur nam, van het spelletje hield, bewijst zijn indrukwekkende carrièrelengte. Maar liefst 26 jaar voetbalde Kempes op profniveau, om uiteindelijk in 1996 bij het Indonesische Persatuan Sepak Bola Pelita Jaya te stoppen, op 42-jarige leeftijd. In de 26 jaar dat El Matador profvoetballer was, wist hij vooral namens het Argentijnse Rosario Central en het Spaanse Valencia vaak te scoren. Voor de eerste vereniging 85 maal in 107 wedstrijden, namens de Spaanse grootmacht 116 keer in 184 wedstrijden, verdeeld over twee periodes. Met Valencia wist hij ook de meeste prijzen te pakken.

Argentijnse elftal: 1973-1982

Hij debuteerde met het nationale team onder-18 Argentinië tijdens het Cannes Youth Tournament, 19 april 1972, in een 3-1 overwinning op Portugal. Kempes sloot het toernooi af met drie goals in drie wedstrijden.

De 23 september 1973 debuteerde hij op 19-jarige leeftijd in het nationale team, opge- roepen door coach Omar Sívori voor de kwalificatiewedstrijd tegen Bolivia voor het WK 1974. Voor die wedstrijd werden een aantal spelers opgeroepen die niet bekend waren bij het publiek. waardoor de Argentijnse nationale ploeg in eigen land de bijnaam spookploeg kreeg. Op het WK van 1974 werd Argentinië al in de tweede ronde uitgeschakeld onder meer door een 4-0 nederlaag tegen Nederland.

Bij elk WK hoort een opvallende speler. In willekeurige volgorde: 1998 – Zidane, 1986 – Maradona, 1974 – Cruijff, 1966- Banks en 1982 – Rossi. Het Wereldkampioenschap Voetbal in Argentinië van 1978 gaat de boeken in als het toernooi van Mario Kempes (en Jorge Videla). Deze heren werden echter gesouffleerd door een aantal belangrijke handlangers. De besnorde medespits Leopoldo Luque, de centrale verdediger Daniel Passarella en een middenvelder luisterend naar de a-typische naam René Houseman.

Op het WK van 1978 in eigen land bleef Kempes in de groepsfase droog staan, maar in de tweede ronde kwam hij los door twee doelpunten tegen Polen en twee tegen Peru, ondersteund door Daniel Bertoni en spits Leopoldo Luque. Kempes dompelde voetbal- minnend Nederland in rouw door met zijn land de wereldtitel voor de neus van de Nederlanders weg te kapen. Kempes maakte twee van de drie Argentijnse doelpunten.

1978: Mario Kempes juicht na een doelpunt in de WK finale tegen Nederland.
foto: Getty Images

Zondag 25 juni 1978 is voorbij. De ochtend van maandag 26 juni gloort. Honden blaffen, her en der klinken flarden dronken gezang en het geluid van claxons in de straten van Buenos Aires. Een grote man zet voorzichtig zijn voetbaltas in de hal en hoort het tikken van de klok. Vanaf vandaag is hij iemand anders. De rest van zijn leven is hij een held. Hij is wereldkampioen. Sterker nog, met twee treffers in de finale tegen Nederland heeft hij geschiedenis geschreven. Tot in de diepste kerkers van het regime is het gejuich te horen geweest. Aan de andere kant van de wereld vervloeken wij zijn naam.

Na de prijsuitreiking was Kempes de enige speler die dictator Jorge Videla niet te begroette. Kempes ontkende jaren later dat dit een politieke betekenis had, maar te danken was aan de verwarring op het veld.

Op het WK van 1982 werd hij naar de achtergrond gedrukt doordat ene Maradona zijn debuut maakte op een WK.

Kempes speelde 43 interlands voor Argentinië, waarin hij twintig doelpunten maakte. Hij nam met zijn land deel aan de WK’s van 1974, 1978 en 1982. Het WK 1978 in eigen land was voor Kempes het meest succesvol met de wereldtitel en de Gouden Schoen als topschutter van het toernooi met zes goals.

In 1978 werd Kempes verkozen tot Zuid-Amerikaans Voetballer van het Jaar. Bovendien werd de Argentijn vermeld in de door Pelé in maart 2004 opgestelde Lijst FIFA 100 beste spelers.

Mario Kempes werd in 2014 geopereerd aan zijn hart. De man die in de WK-finale van 1978 twee keer scoorde tegen het Nederlands elftal onderging een zesvoudige bypassoperatie. Sinds 2004 is Kempes commentator voor de sportzender ESPN.

Prijzenkast en erelijst:

* Copa del Rey: 1979 (Valencia)
* Europacup II: 1980 (Valencia)
* Europese Supercup: 1980 (Valencia)
* Kampioen van Argentinië: 1980 (River Plate)
* Wereldkampioen voetbal: 1978
Individueel
* Topscorer Primera División: 1977, 1978
* WK Gouden Bal: 1978
* WK Gouden Schoen: 1978
* Argentijns voetballer van het jaar: 1978
* Zuid-Amerikaans voetballer van het jaar: 1978
* FIFA 100: 2004

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Het Voetbal Boek, Voetbal International, www.kentudezenog.nl, nieuws.nl