101 voetbaliconen: (51) Hans Krankl

PASPOORT

Geboren: Wenen, 14 februari 1953
Overleden:
Nationaliteit: Oostenrijks
Positie: Aanvaller
Clubs: Rapid Wien, Wiener, Rapid Wien, FC Barcelona, First Vienna, FC Barcelona, Rapid Wien, Wiener, Kremser SC, Austria Salzburg
Interlands: 69 doelpunten: 34
Doelpunten: Wiener: 27, Rapid Wien: 160, FC Barcelona: 31, First Vienna: 13, FC Barcelona: 3, Rapid Wien: 107, Wiener: 40, Kremser SC: 1, Austria Salzburg: 10
Trainer: Rapid Wien, Admira Wacker, Tirol Innsbruck, Admira Wacker, SV Gerasdorf, Austria Salzburg, Fortuna Köln, Admira Wacker, Oostenrijk, LASK Linz

Hans Krankl is één van de laatste grote helden van het Oostenrijkse voetbal. Eigenlijk eindigde de Oostenrijkse voetbalgeschiedenis in 1978. Het land is blijven hangen in de herinnering aan het ‘Wunderteam’ van 1934 en het elftal dat met de revolutionaire Ernst Happel in 1954 derde werd op het WK. Of aan de sierlijke Herbert Prohaska, de stoere verdediger Bruno Pezzey en de trefzekere spits Hans Krankl; exponenten van de succesvolle jaren zeventig. En natuurlijk de Weense school, die talloze creatieve voetballers voortbracht.

Hans Krankl is nog steeds verantwoordelijk voor het laatste grote internationale succes van Oostenrijk in 1978. Dat was absoluut het jaar van Krankl, die Europees topscorer werd met 41 treffers bij Rapid Wien een transfer naar Barcelona verdiende. Hij speelde maar twee seizoenen in Camp Nou, maar dat voor hem genoeg om zijn sporen achter te laten. In het seizoen 1978/1979 scoorde hij 31 doelpunten in 39 wedstrijden. In zijn carrière, die hem langs vele clubs voerde, scoorde hij bijna 400 doelpunten.

Krankl was het type spits dat altijd op de juiste plaats stond was en scoorde uit bijna elke kans die kreeg, Hij staat in de analen van Barcelona nog steeds bekend als één van de beste spitsen die de club ooit gehad heeft.

Hoewel zijn land op het WK van 1978 al uitgeschakeld was door de ruime nederlaag tegen Nederland (5-1), blies Krankl met twee treffers de laatste theoretische kans van Duitsland op. Oostenrijk zegevierde met 3-2. Twee minuten voor het einde maakte hij het winnende doelpunt.

Na zijn actieve loopbaan stapte hij het trainersvak in.

Hans Krankl tegenover Gerrard Janvion van Frankrijk.
foto: Getty Images

Clubcarrière

Krankl debuteerde op 17-jarige leeftijd als profvoetballer bij Rapid Wien. In het seizoen 1973/1974, 1976/1977 en 1977/1978 werd hij topscorer van de Oostenrijkse Bundesliga. Krankl speelde acht jaar voor Rapid wien en één jaar bij Wiener AC en bij diverse andere kleinere clubs. In 1978 won hij de Gouden Schoen (Europees Topschutter) en trok daarmee de belangstelling van FC Barcelona.

Krankl speelde van 1978 tot 1981 bij FC Barcelona. In zijn eerste seizoen bij de Catalaanse club werd hij topscorer van de Primera División met 29 doelpunten. In hetzelfde jaar won de aanvaller met FC Barcelona de Europacup II.

Na zijn terugkeer naar Oostenrijk in 1981 speelde Krankl nog voor Rapid Wien (1981-1986), Wiener Sport-Club (1986-1988) en Austria Salzburg (1988-1989). In 1982 en 1983 won hij met Rapid Wien het landskampioenschap.

Na zijn terugkeer in Oostenrijk scoorde hij nog meer dan 150 doelpunten voor diverse clubs en speelde een belangrijke rol in de meest succesvolle Rapid-teams in de jaren tachtig. In zijn tweede Austria Wien periode werd Krankl nog tweemaal kampioen van Oostenrijk en werd in 1983 wederom topscorer in de Oostenrijkse Bundesliga. Hij scoorde in 1985 de enige Rapid goal in de Europa Cup II finale tegen Everton die met 3-1 verloren ging.

Krankl werd vijf keer Oostenrijks speler van het jaar en werd uitgeroepen tot de meest populaire Oostenrijkse speler van de afgelopen 25 jaar.

Hans Krankl in zijn gloriejaren voor Barcelona.
foto: Onbekend

Interlandcarrière

Krankl maakte zijn debuut in het Oostenrijks nationaal elftal op woensdag 13 juni 1973, in het vriendschappelijke thuisduel tegen regerend wereldkampioen Brazilië (1-1). Hij vormde in dat duel een aanvalstrio met Willy Kreuz en Kurt Jara.

Één van zijn belangrijkste prestaties voor Oostenrijk was de kwalificatie voor het WK van 1978, de eerste keer dat Oostenrijk, sinds 20 jaar, zich weer kwalificeeerde voor een WK. Hij scoorde vervolgens het winnende doelpunt tegen West-Duitsland in een wedstrijd die de bijnaam Het Wonder van Córdoba kreeg, Oostenrijk won met 3-2 de eerste over- winning van Oostenrijk tegen West-Duitsland in 47 jaar. Krankl scoorde de in de 88ste minuut de winnende treffer en verwierf hiermee een legendarische status in Oostenrijk. De winnende goal van Krankl verschijnt nog regelmatig op de Oostenrijkse TV met een in Oostenrijk legendarisch tv commentaar: “Tor Tor Tor Tor Tor Tor, I werd ‘narrisch ” (Doelpunt, doelpunt…ik word gek)

In 1982 nam hij met zijn land deel aan het wereldkampioenschap. In totaal speelde Krankl 69 interlands, waarin hij 34 doelpunten maakte. Op 30 april 1977 scoorde hij zes keer in een WK-kwalificatieduel tegen Malta in Salzburg. De overige drie treffers in de record- uitslag kwamen op naam van Josef Stering (2) en Hans Pirkner.

Hans Krankl op het WK in 1978 in duel met Ernie Brandts en Ruud Krol.
foto: AFP

Zijn laatste internationale wedstrijd was een kwalificatiewedstrijd tegen Hongarije in april 1985.

Oostenrijk klampt zich vast aan laatste helden

In een tijd die door tegenspoed wordt geteisterd, zwelt de nostalgie altijd aan. Omdat Oostenrijk al 40 jaar de vergetelheid vertegenwoordigt, wordt te kust en te keur gedweept met de laatste helden. De man die al zesentwintig jaar dood is, spant de kroon. Het graf van Ernst Happel is plots een bedevaartplaats en elke eenvoudige uitspraak – “Kein geloel, Fussbal spielen” – is pure poëzie.

Hans Krankl is één van de laatste grote helden van het Oostenrijkse voetbal. Krankl is nog steeds verantwoordelijk voor het laatste grote internationale succes van Oostenrijk in 1978. Dat was absoluut het jaar van Krankl, die Europees topscorer werd met 41 treffers en een transfer naar Barcelona verdiende. Hoewel zijn land op het WK al uitgeschakeld was door de ruime nederlaag tegen Nederland (5-1), blies Krankl met twee treffers de laatste theoretische kans van Duitsland op. Oostenrijk zegevierde met 3-2. Twee minuten voor het einde maakte hij het winnende doelpunt.

Deze gedenkwaardige prestatie leeft in Duistland voort als ‘de smaad van Cordoba’. Hoe serieus de tegenpartij het resultaat nam, bleek bij terugkeer in Wenen. Een Duitse krant was zo ‘vrij’ geweest het telefoonnummer van Krankl af te drukken. Herhaaldelijk werd hij met de dood bedreigd.

De zege op Duitsland telde dubbel in Oostenrijk en verdreef de teleurstelling die het verlies tegen Oranje had veroorzaakt. Maar ze konden het hebben. De coach van de Nederlandse ploeg was immers een landgenoot, een man die ‘der Weltmeister’ werd genoemd. Supervisor Happel had, overigens op advies van bondscoach Jan Zwartkruis, besloten dat de defensie van Oranje ingrijpend veranderd zou worden. Piet Wildschut, Jan Poortvliet, doelman Piet Schrijvers en Ernie Brandts kwamen in de ploeg. Tegen de jonge Brandts had hij slechts gezegd: ‘Kennst du Krankl?’ Toen de verdediger bevestigend antwoordde, vervolgde Happel: ‘Du spielst gegen Krankl.’

Nadat Happel – longen en lever aangevreten door kanker en cognac – in het harnas was gestorven, werd Prohaska bondscoach. Hij bracht Oostenrijk in 1998 naar het WK, maar kwam niet verder dan de eerste ronde. Sindsdien ontbrak het land op alle grote toer- nooien. Ondertussen is het druk op de laatste rustplaats van Ernst Happel. En in zijn graf draait de Weense ‘Weltmeister’ zich ongetwijfeld een paar keer om.

Trainer

Sinds hij zijn carrière in Oostenrijk in 1989 beëindigde, werkte Krankl als voetbalmanager en coach. Hij was trainer van het Oostenrijkse elftal. Hij werd op 28 september 2005 ontslagen nadat Oostenrijk zich niet plaatste voor het WK 2006. Hij was ook manager van LASK Linz.

Muzikale carrière

Krankl heeft ook met zijn muziek in Oostenrijk succes genoten, met verschillende releases in de Oostenrijkse hitlijsten. Zijn grootste muzikale succes was de single “Lonely Boy”, uitgebracht in 1985 en bereikte nummer 2 op de Oostenrijkse hitlijst..

Prijzenkast en erelijst:

* Landskampioen Oostenrijk: 1982, 1983(Rapid Wien)
* Nationale Beker: 1976, 1983, 1984, 1985 (Rapid Wien), 1981 (Barcelona)
* UEFA Cup: 1979 (Barcelona)
* Oostenrijks nationale elftal: 69 interlands, 34 doelpunten
Individueel
* Gouden Schoen: 1978
* Gouden Bal (Ballon d’Or): 1978 #2
* Oostenrijks speler van het jaar: 1973, 1974, 1977, 1982, 1988
* Topscorer Oostenrijkse Bundesliga: 1974, 1977, 1978, 1983
* Pichichi Troffee (Spaans topscorer): 1979
* IOC Europees voetballer van het seizoen: 1978–79
* Oostenrijks manager van het jaar: 1999

Referenties en bronnen:
Wikipedia, De Telegraaf