101 Voetbaliconen: (56) Michael Laudrup

PASPOORT

Geboren: Frederiksberg , 15 juni 1964
Overleden:
Nationaliteit: Deens
Positie: Aanvaller
Clubs: KB, Brøndby, Lazio, Juventus, Barcelona, Real Madrid, Vissel Kobe, Ajax
Interlands: 104 doelpunten: 37
Doelpunten: KB: 3, Brøndby: 24, Lazio: 9, Juventus: 16, Barcelona: 40, Real Madrid: 12, Vissel Kobe: 6, Ajax: 11
Trainer: Denemarken (assistent), Brøndby, Getafe, Spartak Moskou, Mallorca, Swansea City, Lekhwiya, Al Rayyan

Michael Laudrup was een ware voetbalartiest die alles op clubniveau heeft gewonnen. Nadat hij via de jeugdopleiding van Bröndby debuteerde in het profvoetbal, vertrok hij naar Italië om bij SS Lazio en Juventus te spelen. Daarna werd hij een van de steunpilaren van Johan Cruijffs Dream Team bij Barcelona.

De Deen maakte vervolgens de gevoelige overstap naar Real Madrid, waar hij simpelweg bleef winnen. Toen de hele wereld verwachtte dat hij zijn voetbalschoenen zou opbergen, voegde Laudrup nog een laatste hoofdstuk aan zijn schitterende voetbalverhaal toe, door met Ajax de dubbel te winnen in 1998.

De toetreding van Denemarken tot de Europese voetbalgrootmachten is een fenomeen dat begon met de komst van Allan Simonson. Sindsdien heeft Denemarken een hele serie talentvolle speleres voortgebracht, niet in de laatste plaats de broers Michael en Brian Laudrup. De bijna vijf jaar oudere Michael was de jonge ster dat schitterde op het WK in Mexico van 1986 (totdat ze er in de tweede ronde teleurstellend uitvlogen tegen Spanje). Een moderne aanvallende middenvelder met snelheid en balgevoel, het lijstje met clubs waar hij voor speelde (Juventus, Barcelona, Real Madrid, Ajax) zegt genoeg over zijn klasse.

En dan, alsof de duvel ermee speelt, mist hij de hoofsprijs, een ruzie met trainer Richard Moller Nielsen zorgde ervoor dat hij er niet bij was toen Denemarken stuntte op het EK van 1992 door de Europese titel te winnen.

Vaak werd gezegd dat de broers eigenlijk nooit in staat waren goed samen te spelen. Maar in Michaels laatste wedstrijd, een memorabele kwartfinale van het WK 98, die Dene- marken nipt met 3-2 van Brazilië verloor, maakten ze gehakt van die theorie. Allebei speelden ze voetbal van een andere planeet.

Na deze wedstrijd sloten zowel Brian als Michael hun internationale carrière af, waarmee ze een gouden tijdperk van het Deense voetbal afsloten. Aan het einde van de wedstrijd gooide Michael Laudrup zijn schoenen de tribunes in – een overduidelijke hint van zijn intentie om te stoppen. Een paar dagen later volgde broer Brian zijn voorbeeld.

Michael Laudrup omringt door vier tegenstanders
foto: Barcelona.com

Clubcarrière: 1981-1998

Laudrup begon bij BK Kopenhagen en daar bleek Laudrup al over buitengewoon veel talent te beschikken. Vervolgens kwam hij in 1982 bij de Deense topclub Brøndby terecht. Op zijn achttiende verjaardag, op 15 juni 1982 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Noorwegen (2-1) in Oslo, maakte hij zijn debuut voor het Deens voetbalelftal onder leiding van de Duitse bondscoach Sepp Piontek, net als Henrik Jensen (IF København), Jan Mølby (Kolding IF), Kim Ziegler (Aarhus GF) en Morten Donnerup (Aarhus GF). Laudrup was daarmee de op één na jongste debutant ooit voor Denemarken . Harald Nielsen was in 1959 de jongste debutant ooit, met 17 jaar en 322 dagen.

In zijn eerste seizoen op het hoogste niveau werd Laudrup meteen verkozen tot Deens voetballer van het jaar.

Er kwamen talloze aanbiedingen vanuit het buitenland, waaronder van Ajax in de zomer van 1983. Laudrup besloot te kiezen voor Juventus, dat hem echter eerst twee seizoenen verhuurde aan Lazio Roma. Laudrup keerde in 1985 terug bij Juventus, waar hij vervolgens de wereldbeker voor clubteams en de landstitel won. Tijdens het Wereld- kampioenschap voetbal van 1986 groeide Laudrup definitief uit tot een wereldster, maar bij Juventus kreeg hij te maken met verschillende blessures en leek de aanvaller steeds minder in het team te passen.

Michael Laudrup spelend voor Juventus.
foto: Getty Images

Laudrup wilde weg bij de Italiaanse club en het was uiteindelijk Johan Cruijff die de Deen in 1989 naar FC Barcelona haalde. De komst van Laudrup en de andere twee topaankopen Hristo Stoitchkov en Ronald Koeman betekende het begin van het Dream Team. In zijn tweede seizoen ging Laudrup echt goed spelen. Hij strooide met briljante passes en pikte zelf ook regelmatig een doelpuntje mee. Aan het eind van het seizoen volgde er een bekroning voor zijn goede spel in de vorm van de landstitel. Een jaar later volgde de winst van de Europacup I door op Wembley het Italiaanse Sampdoria met 1-0 te verslaan.

Laudrup speelde de hele wedstrijd en het was Koeman die in de 112e minuut vanuit een vrije trap het enige doelpunt maakte. De Europa Cup I was het hoogtepunt in de carrière van Laudrup. In 1994 bereikte Barcelona opnieuw de finale, maar voor zowel Laudrup als Barcelona was deze wedstrijd een grote teleurstelling. De Deen speelde steeds minder, nadat Romario was aangetrokken, aangezien er slechts drie buitenlanders opgesteld mochten worden, en in de finale bleef Laudrup de hele wedstrijd op de bank.

In Athene werd Barcelona met 4-0 verslagen door AC Milan. Hoewel de Catalaanse club nog wel de landstitel veroverde, betekende dit het einde van het Dream Team.

Laudrup kreeg van Cruijff te horen dat hij mocht vertrekken. Hij was hierover zo teleurgesteld dat hij naar Real Madrid vertrok met maar één missie: het ongelijk van Cruijff bewijzen. Of hij daarin geslaagd is, is voer voor redetwist: in Laudrups eerste seizoen werd hij met Madrid kampioen – Laudrups vijfde titel op rij – en Barcelona slechts vierde. Een seizoen later evenwel eindigde Madrid met Laudrup slechts zesde en Barça derde (en op het moment van Cruijffs ontslag laat in het seizoen stond de Catalaanse ploeg zelfs nog tweede).

Na zijn vertrek bij Real in 1996 speelde Laudrup nog voor het Japanse Vissel Kobe. Toch trok Europa hem zozeer, dat hij in 1997 koos voor een laatste avontuur, bij Ajax. Hij had er immers altijd spijt van gehad dat hij bij de Amsterdamse club niet was begonnen met zijn carrière. Onder trainer Morten Olsen beleefde hij een fantastisch laatste jaar als prof- voetballer. Ajax werd landskampioen en won de beker. Het was voor het eerst dat Laudrup met een club de dubbel haalde. Voor een tweede jaar bij Ajax koos hij niet. In de pers- verklaring deelde hij onder andere het volgende mee: “Het voetbal heeft mij gebracht wat ik wilde. Ook in dit laatste jaar als speler van Ajax. Ik ben blij dat ik mijn carrière heb kunnen afsluiten bij een fantastische club en in een fantastisch elftal. Ik heb er kunnen genieten van het spel en wij hebben met spectaculair voetbal de landstitel gewonnen.”

Interlandcarrière: 1982-1998

De begaafde voetballer kwam in 104 interlands voor Denemarken in actie en scoorde 37 doelpunten. Op zijn achttiende verjaardag, op 15 juni 1982 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Noorwegen (2-1) in Oslo, maakte hij zijn debuut voor het Deens voetbal- elftal Laudrup scoorde meteen in zijn eerste interland. Hij bepaalde de eindstand op 2-1. Later zouden nog 103 interlands en 36 goals volgen. Een smet op zijn interlandcarrière was de ruzie met trianer Richard Moller Nielsen die er voor zorgde dat hij er niet bij was toen Denemarken Europees kampioen werd in 1992.

Michael Laudrup in één van zijn 104 interlands voor Denemarken.
foto: Onbekend

Het sprookje van het camping-elftal en de broers Laudrup

Of de Deense voetballers daadwerkelijk van de camping en het strand geplukt werden om deel te nemen aan het toernooi is een retorische vraag. Maar het loont niet te tornen aan een beetje romantiek in een voetbalsprookje. Hoe dan ook, feit blijft dat Denemarken zich eigenlijk niet had geplaatst en in allerijl toch deelnam aan het EK 1992 enkel vanwege het terugtreden van een ander. Maar het ‘camping-elftal’ speelde niet onverdienstelijk, zo moet de Nederlandse kijker die zomer hebben toegegeven.

En dat terwijl het Deense elftal een van de beste spelers ter wereld miste. Wegens onenigheid met de bondscoach had Michael Laudrup besloten het toernooi links te laten liggen. Zijn broer Brian deed wel mee en ontpopte zich tot een van de smaakmakers van het EK.

Zijn broer Brian sleepte daar wel een kampioensmedaille in de wacht en volgde vervolgens eenzelfde traject als Michael met periodes bij de beste clubteams van Europa. Zijn gloriejaren beleefde hij waarschijnlijk op Ibrox in Glasgow waar hij aanvankelijk het sceptische publiek van de Rangers voor zich wist te winnen met een magisch eerste seizoen. Vaak werd gezegd dat de broers eigenlijk nooit in staat waren goed samen te spelen. Maar in Michaels laatste wedstrijd, een memorabele kwartfinale van het WK 98, die Denemarken nipt met 3-2 van Brazilië verloor, maakten ze gehakt van die theorie. Allebei speelden ze voetbal van een andere planeet.

Brazilië- Denemarken 3-2, 1998

Beide teams hadden de vorm te pakken toen ze aan de wedstrijd begonnen: Brazilië had Chili in de tweede ronde met 4-1 afgemaakt en hun sterspeler, Ronaldo, stak in een bloed- vorm. Daarnaast had Denemarken, tegen de verwachting in en geïnspireerd door de gebroeders Laudrup, met eenzelfde score een van de grote kanshebbers, Nigeria, naar huis gestuurd.

Ook tegen Brazilië waren de broertjes Laudrup een klasse apart. Met amper twee minuten op de klok was het de voorzet van Brian Laudrup naar Jorgensen die leidde tot een een- voudig doelpunt. Ondanks het feit dat de Brazilianen het meest balbezit hadden, jaagde Brians broer Michael de Braziliaanse verdediging de hele avond de stuipen op het lijf.

Brazilië verdedigde echter formidabel en maakte zelfs negen minuten later de gelijkmaker. Vervolgens bracht Rivaldo de Brazilianen op voorsprong, vlak vóór het einde van de eerste helft. In de tweede helft kon Brian Laudrup doorgaan na een fout van Roberto Carlos, een kans die de Deen niet onbenut liet. De Denen schoten hierna massaal naar voren, jagend op het winnende doelpunt. Plotseling stelde Dunga Rivaldo in staat met kanonschot de beslissing te forceren, ondanks een grote kans voor Denemarken, behield Brazilië zijn voorsprong.

Na deze wedstrijd sloten zowel Brian als Michael hun internationale carrière af, waarmee ze een gouden tijdperk van het Deense voetbal afsloten.

Aan het einde van de wedstrijd gooide Michael Laudrup zijn schoenen de tribunes in – een overduidelijke hint van zijn intentie om te stoppen. Een paar dagen later volgde broer Brian zijn voorbeeld.

Trainer

Laudrup werd na zijn actieve carrière trainer bij onder meer Getafe, Spartak Moskou en Mallorca. Daarna werd hij trainer bij Swansea City, maar bij de ‘Swans’ werd hij in februari 2014 ontslagen. Hetzelfde jaar nog werd hij aangesteld als coach van het Qatarese Lekhwiya Sports Club. In 2015 vertrok hij.

Belastingconflict met Ajax

In 2000 deed de FIOD een inval bij de Amsterdamse club en NAC Breda. De clubs hadden onrechtmatige betalingen gedaan aan de broers Shota en Archil Arveladze en Michael Laudrup. In 2002 deed de Belastingdienst Ajax, voorafgaande aan een justitieel onderzoek, een naheffing van 5,1 miljoen euro over het betaalde geld, om verjaring te voorkomen. Later werd dit, via hoger beroepen, bijgesteld naar 3,1 miljoen euro. Ajax wilde het geld verhalen op Arveladze en Laudrup, die beiden weigerden de naheffing op zich te nemen. In 2013, Laudrup was ondertussen trainer bij Swansea City FC, riep Ajax middels een advertentie in enkele dagbladen Laudrup op zich te melden. bij de Rechtbank Amsterdam. De club plaatste de advertentie, omdat zij de woon- en verblijfplaats van de trainer niet zou kennen.

Het kamp Laudrup reageerde ontsteld op de handelswijze van de Amsterdamse club. Men vond dat Ajax zijn oud-speler als crimineel neerzette. De zaak sleepte uiteindelijk meer dan tien jaar voort. Pas in 2015 kwam er een einde aan de affaire, toen Laudrup in het gelijk werd gesteld en Ajax besloot de naheffing op zich te nemen.

Toen Michael Laudrup in 2017 door oud-collega Ronald Koeman werd gelinkt aan de Amsterdamse club, als opvolger van hoofdtrainer Peter Bosz, liet hij via zijn zaak- waarnemer weten dat hij vanwege de affaire niet zou terugkeren bij de club.

Prijzenkast en erelijst:

* Landskampioen: 1986 (Juventus), 1991, 1992, 1993, 1994 (Barcelona), 1995 (Real Madrid), 1998 (Ajax)
* Wereldbeker voor clubteams: 1985 (Juventus)
* Copa del Rey: 1990 (Barcelona)
* Supercopa de España: 1991, 1992 (Barcelona)
* Europacup I: 1992 (Barcelona)
* UEFA Super Cup: 1992 (Barcelona)
* KNVB beker: 1998 (ajax)
* Denemarken – FIFA Confederations Cup: 1995
Individueel
* Interlands: 104 doelpunten: 37
* Deens speler van het jaar: 1982, 1985
* Don Balón Award (Beste buitenlander in de Spaanse competitie): 1991–92
* European Sports Media Team of the Year: 1995
* FIFA XI (Reserve): 1996
* FIFA World Cup All-Star Team: 1998
* Beste buitenlandse voetballer in Spanje in de laatste 25 jaar: 1974–1999
* UEFA Golden Player (Beste Deens voetballer van de laatste 50 jaar): 2003
* FIFA 100
* Beste Deense voetballer aller tijden: 2006
* Beste Scandinavische voetballer aller tijden: 2015
* Deense voetbal Hall of Fame
* World Soccer: The Greatest Players of the 20th century
* Trainer:
* Brøndby- Deense Supercup (2002), Deense beker (2003 en 2005), Deens kampioen (2005)
* Swansea City- Football League Cup: 2013
* Lekhwiya- Qatar Stars League: 2015, Crown Prince Cup: 2015

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Het Voetbalboek, www.ajax.nl, www.kentudezenog.nl, Het Parool, deskybox.wordpress.com