101 voetbaliconen: (57) Denis Law

PASPOORT

Geboren: Aberdeen, 24 februari 1940
Overleden:
Nationaliteit: Schots
Positie: Aanvaller
Clubs: Huddersfield Town, Manchester City, Torino, Manchester United, Manchester City
Interlands: 55 doelpunten: 30
Doelpunten: Huddersfield Town: 16, Manchester City: 21, Torino: 10, Manchester United: 171, Manchester City: 9
Trainer:

Hij loenste, was broodmager, en door zijn ongekamde stekelige haardos zag hij er uit als een toiletborstel. Maar dat hinderde Denis Law in het geheel niet om uit te groeien tot één van de beste spitsen ooit van zowel Manchester United als Schotland. De ‘vliegende Schot’ was zo vlug als water en ijzersterk in de lucht.

Hij had veel te danken aan zijn eerste trainer bij Huddersfield, Bill Shankly, die de onervaren scholier omvormde tot een 18-jarige international. Net als Jimmy Greaves kon hij ook niet aarden in Italië en het was de terugkeer naar Manchester -maar nu niet meer in het City blauw, maar in het United rood- die zijn carrière nieuw leven inblies.

De voorhoede die bestond uit George Best, Bobby Charlton en hem was de beste die er ooit in het Engelse clubvoetbal is geweest. Law verliet Old Trafford in 1972 nadat de kersverse manager Tommy Docherty direct zijn gezag wilde laten gelden en om een voorbeeld te stellen hem op staande voet ontsloeg. Law keerde daarop weer terug naar City en zal Docherty nog menige slapeloze nacht bezorgd hebben toen hij in het daarop volgende seizoen met een hakje scoorde in de stadsderby en zo bijdroeg aan Uniteds degradatie.

Laws reactie op die goal is beroemd: hij vierde hem niet. Met gebogen hoofd draaide hij zich om richting de middencirkel en liep langzaam in stilte terug. Na het beëindigen van zijn loopbaan behoren hij en zijn voormalige ploeggenoot Paddy Crerand tot de meest populaire sprekers in het schnabbelcircuit.

Law brak 3 transferrecords: voor het Britse record van 35.000 pond ging hij naar City; Torino kocht hem voor 100.000 pond en verkocht hem voor 115.000 pond, beide op dat moment wereldrecords.

Zijn dertig goals voor Schotland zijn een nationaal record, eentje dat hij tegenwoordig deelt met Kenny Dalglish.

Toen Law stopte had hij meer dan 200 competitietreffers achter zijn naam staan.

De ‘vliegende Schot’ Denis Law
foto: Daily Express/Getty Images

Huddersfield Town: 1956-1960

Law groeide op in een arm gezin als jongste van zeven kinderen van een visser. Hij kreeg zijn eerste paar schoenen toen hij veertien jaar oud was en zijn eerste voetbalschoenen waren een cadeau van een buurman. Hoewel hij behoorlijk loenste was hij al snel een talentvolle voetballer. In 1954 speelde hij een proefwedstrijd voor Huddersfield Town. Ondanks de grote twijfel van de scout, die hem maar een “slap, klein bebrild mannetje” vond kreeg hij het volgend jaar een contract.

Na een oogoperatie begon zijn carrière pas echt: in december 1956 speelde hij als zestien- jarige zijn eerste wedstrijd in het eerste elftal. Hij viel meteen al zo op, dat manager Matt Busby van Manchester United £10.000 voor hem bood, voor die tijd een zeer hoog bedrag, maar Huddersfield-trainer Bill Shankly zei nee. Bill Shankly was manager van Hudders- field tussen 1957 en 1959, en toen hij naar Liverpool vertrok wilde hij de Law met hem meenemen, maar Liverpool kon hem toen niet betalen.

Denis Law in de kleedkamer van Huddersfield in 1957
foto: Rob Thomas /Getty Images

Manchester City: 1960-1961

In maart 1960 tekende Law voor Manchester City voor voor toen een Britse record- transferprijs van £ 55.000. Matt Busby had opnieuw geprobeerd om Law te contracteren voor Manchester United, maar moest het onderspit delfen tegen de rivaal Manchester City. Law maakte zijn debuut op 19 maart en scoorde in een 4-3 nederlaag tegen Leeds United. In april 1961 scoorde hij twee doelpunten in een 4-1 overwinning op Aston Villa die ervoor zorgde dat City overleefde in Division One. Hoewel Law overwoog te vertrekken, speelde hij goed en in 1961 scoorde Law een ongelooflijke aantal van zes goals in een FA Cup gelijkspel tegen Luton Town. Helaas voor hem werd de wedstrijd met nog twintig minuten te gaan gestaakt, dus zijn zes doelpunten tellen niet mee. Om de zaken nog erger te maken, won Luton de replay met 3-1 en City lag uit het bekertoernooi. Hoewel hij het in zijn City periode naar zijn zin had, wilde hij in een meer succesvol elftal spelen en werd hij in de zomer van 1961 verkocht aan de Italiaanse club Torino voor een recordbedrag van £110,000

Torino: 1961-1962

Zijn overgang naar Torino verliep niet vlekkeloos. Een andere Italiaanse club, Internazionale, beweerde dat Law een voorcontract had getekend en blokkeerde de overgang van Law naar Torino. Uiteindelijk liet Inter de claim vallen toen het seizoen begon. Zoals vele Britse voetballers die in Italië gingen spelen, hield Law niet van de stijl van voetbal en vond het moeilijk om zich daaraan aan te passen. Het ultradefensieve catenacciosysteem was populair in die tijd dus hadden aanvallers niet veel kansen om te scoren.

Op 7 februari 1962 raakte hij gewond bij een auto-ongeluk toen zijn teamgenoot Joe Baker bij een rotonde de verkeerde kant op reed en de stoeprand afsneed terwijl hij probeerde te draaien sloeg de auto over de kop. Baker was bijna dood maar Law’s verwondingen waren niet levensbedreigend. Hoewel zijn periode in Italië met gemengde gevoelens was, werd Law in Italië als nummer één van de buitenlandse speler gekozen, vóór teamgenoot Joe Baker, Kurt Hamrin van Fiorentina en Inter Milan middenvelder Luis Suarez.

De levensstijl en cultuur van een vreemd land was een eye-opener voor de jonge Schot, en de medische expertise en de sportwetenschap in Italië liep ver vooruit op andere landen. Maar uiteindelijk vond Law dat het voetbal vreugdeloos en overdreven verdedigend was , waarbij hij regelmatig werd geconfronteerd met gewelddadige mandekking en zware tackels. Na een ruzie met de trainer verliet hij Torino en vertrok in 1962 naar Manchester United voor recordbedrag van £ 115.000.

Manchester United: de gloriejaren 1962-1973

Law verhuisde terug naar Manchester en ging wonen bij dezelfde hospita met wie hij in zijn tijd als City-speler had geleefd. Daar beleefde Law zijn grootste successen. Hij was een belangrijk deel van de ploeg die trainer Matt Busby opbouwde na de vliegramp in München. Samen met Sir Bobby Charlton en George Best vormde hij in de jaren zestig het ‘heilige trio’

Law scoorde een aantal doelpunten vroeg in het seizoen 1963-64 en werd geselecteerd om te spelen voor een Rest van de Wereld-elftal tegen Engeland op Wembley, en scoorde hun enige doelpunt in een 2-1 nederlaag. Hij beschreef dit later als de grootste eer van zijn carrière. Zijn seizoen werd onderbroken door een schorsing van 28 dagen nadat hij tegen Aston Villa uit het veld was gestuurd. De ongebruikelijk koude winter dwong United om in korte tijd veel van zijn wedstrijden te spelen, en hun resultaten leden hieronder. Law gaf later de schuld aan deze omstandigheden dat United’s naast alle prijzen in dat seizoen greep. Ondanks het feit dat United geen zilverwerk binnenhaalde genoot Law van een vruchtbaar seizoen met veel goals, 46 doelpunten in alle competities, tot op heden nog steeds een clubrecord.

In 1964-65 won Law de Ballon d’Or-prijs en Manchester United won hun eerste landstitel sinds München. Met de 28 competitiedoelpunten die Law dat seizoen maakte werd hij de topscorer van Engeland. Het volgende seizoen, raakte Law geblesseerd aan zijn rechter- knie tijdens een wedstrijd voor Schotland tegen Polen op 21 oktober 1965. Hij had eerder een operatie gehad aan de dezelfde knie tijdens zijn Huddersfield periode, een blessure die hem de rest van zijn carrière bleef lastig vallen.

Denis Law in actie tegen West Ham in de zeventiger jaren
foto: Rob Thomas /Getty Images

In 1966 vroeg Law aan United’s manager Matt Busby om een loonsverhoging bij zijn volgende contractvernieuwing en dreigde de club te verlaten als hij er geen kreeg. Busby plaatste Law onmiddellijk op de transferlijst en kondigde aan dat “geen speler deze club zal chanteren voor losgeld, geen enkele speler”. Toen Law hem ging opzoeken, haalde Busby een schriftelijke verontschuldiging tevoorschijn en dwong Law deze te onder- tekenen en liet het aan de pers zien zodra hij dat had gedaan. Law beweerde later dat Busby het incident had gebruikt om te waarschuwen dat andere spelers niet hetzelfde gingen doen, maar hem in het geheim de loonsverhoging had gegeven . Ondanks dit alles scoorde Law 23 goals in 36 competitiewedstrijden tijdens 1966-67, waardoor United opnieuw kampioen werd.

Hij miste het hoogtepunt in de geschiedenis van United, de Europa Cup I-winst in 1968, door de knieblessure. Hij miste zowel de halve finale alswel de finale. Hij kreeg regelmatig cortisone-injecties om de pijn te verlichten, maar het spelen met een knieblessure veroorzaakte langdurige schade. Hij bezocht een specialist in januari 1968 die een brief aan United schreef en beweerde dat een eerdere operatie om het kraakbeen van de knie te verwijderen was mislukt en het aan te bevelen was een tweede operatie uit te voeren, maar Law heeft dat verslag van de dokter aan United nooit onder ogen gekregen en speelde dus verder met een geblesseerde knie.

In 1968-69 bereikte United de halve finale van de Europa Cup met als tegenstander AC Milan. United verloor de eerste wedstrijd in de San Siro met 2-0 en won de terugwedstrijd met 1-0 door een doelpunt van Bobby Charlton. Na zeven keer gescoord te hebben in de 10-2 totale overwinning in de eerste ronde op Waterford United eindigde Law als top- scorer in het toernooi met 9 doelpunten.

In elf seizoenen maakte hij 171 doelpunten voor Manchester United.

Manchester City: 1973-1974

In zijn nadagen vertrok Law naar aartsrivaal Manchester City. Met een curieus hak- doelpunt tegen zijn oude ploeg zorgde Law er in 1974 voor dat United degradeerde. Law is zo overstuur dat uitgerekend hij zijn oude club de das omdoet dat hij zijn goal niet viert en zich laat vervangen. Het was meteen zijn laatste actie in clubverband. Hij speelde na zijn goal in de Manchester-derby nog slechts één keer, namens Schotland op het WK 1974.

Interlandcarrière: 1958-1974

In 1974 speelde Law, 34 inmiddels, voor de eerste en enige keer op een WK Voetbal. Schotland nam deel aan het WK van 1974, voor het eerst sinds 1958. Hoewel Law niet veel had gespeeld het voorgaande seizoen werd hij toch opgenomen in de ploeg en speelde voor Schotland de wedstrijd tegen Zaïre. Law scoorde niet, maar Schotland won met 2-0. Law was “zeer teleurgesteld” dat hij niet werd geselecteerd voor de volgende wedstrijd tegen Brazilië, en ook niet voor de volgende wedstrijd tegen Joegoeslavië. Hoewel Schotland geen van hun wedstrijden verloor, kwamen ze niet in aanmerking voor de tweede fase en waren ze uitgeschakeld. Zaïre bleek de laatste van Law’s 55 interlands voor Schotland te zijn. Law is samen met Kenny Dalglish topscorer van Schotland met 30 doelpunten. Dalglish had daar echter aanzienlijk meer interlands voor nodig.

Denis Law topscorer van Schotland met 30 doelpunten.
foto: PA

Na zijn carrière

Na zijn voetbalcarrière werd Law analist in radio- en televisieprogramma’s. Hij raakte bevriend met zijn Vlaamse collega Rik De Saedeleer. Tijdens de begrafenis van een andere vriend, George Best, voerde hij in 2005 het woord. In 2003 onderging Law een operatie wegens prostaatkanker, waar hij van herstelde.

De vader van Dennis Bergkamp was een grote fan van Denis Law en noemde zijn zoon in 1969 naar de Schotse voetballer. De spelling van de voornaam werd wel gewijzigd op aandringen van Bergkamps oudere broers. Op Dennis’ Nederlandse Wiki-pagina zijn ze iets specifieker: De ambtenaar van de burgerlijke stand vond “Denis” te veel lijken op “Denise” en dus werd het Dennis.

Voetballegende Denis Law geridderd

Denis Law was een van de Britten die in 2015 geridderd werd. De oud-speler van Manchester United en Manchester City mag voortaan CBE achter zijn naam zetten.

In de jaren zestig vormden George Best, Denis Law en Sir Bobby Charlton de gevreesde voorhoede van Manchester United. Zij staan bekend als The United Trinity. Er staat zelfs een standbeeld van het drietal bij Old Trafford en dat is niet voor niets. Iedereen won de Gouden Bal en gezamenlijk maakten zij zo’n 650 doelpunten.

Denis Law was ook zo’n magistraal voetballer, hoewel hij als Schot alleen in 1974 op het WK speelde. Hij speelde 11 jaar als spits voor Manchester United en trof daar ‘slechts’ 171 maal het doel. In 1964 werd hij verkozen tot Europees voetballer van het Jaar, tot op de dag van vandaag is hij de enige Schot die deze eer te beurt is gevallen.

Prijzenkast en erelijst:

* Landskampioen: 1965, 1967
* FA Cup (beker): 1963
* Europacup I: 1968
* Charity Shield (Engelse supercup): 1965, 1967
Individueel
* Schots nationaal elftal: 55 interlands, 30 doelpunten
* Ballon d’Or (Gouden Bal) : 1964
* World Soccer World XI: 1964
* Topscorer Europacup: 1969
* Football League 100 Legends: 1974
* Eervolle vermelding Schots nationaal elftal (meer dan 50 interlands): 1988
* Schotse voetbal Hall of Fame: 2004
* PFA (Professional Footballers’ Association) Elftal van de Eeuw (1907-1976): 2007
* Schotland’s Golden Player: (November 2003, ter ere van het UEFA jubileum)

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Het Voetbalboek, AD