101 voetbaliconen: (74) Michael Owen

PASPOORT

Geboren: Chester,14 december 1979
Overleden:
Nationaliteit: Engels
Positie: Aamvaller
Clubs: Liverpool, Real Madrid, Newcastle United, Manchester United, Stoke City
Interlands: 89 doelpunten: 40
Doelpunten: Liverpool: 118, Real Madrid: 13, Newcastle United: 26, Manchester United: 5, Stoke City: 1
Trainer:

Michael Owen had op zijn 22ste al meer bereikt dan de meeste voetballers in hun hele leven. Hij was met 17 jaar en 144 dagen de jongste speler ooit van Liverpool. Hij was de jongste speler van het Engels elftal in de twintigste eeuw. Op zijn 18de scoorde hij op het WK van 1998 tegen Argentinië een fantastisch doelpunt na drie ervaren verdedigers omzeild te hebben.

Na een mindere periode waarin twijfels de kop op staken sloeg Owen aan het eind van het seizoen van 2000-2001 terug, toen de ploeg met hem als aanvalsleider maar liefst drie bekers won en hij Arsenal met twee late goals de FA Cup ontfutselde.

In het begin van het seizoen daarna scoorde hij een briljante hattrick toen Engeland met 5-1 gehakt maakte van Duitsland. In 2003 kreeg hij weer last van blessures en miste hij bovendien een aantal strafschoppen, wat voor twijfelaars aanleiding was opnieuw hun stem te verheffen. Tegen het eind van het seizoen 2003-2004 belandde zijn carrière op een kritiek punt. Na een onopvallend EK werd Owen door Liverpool te gelde gemaakt en verkocht aan Real Madrid.

De grootste kwaliteit van Owen is zijn enorme snelheid, maar het zou hem tekort doen hem louter af te schilderen als snel. Hij is tweebenig, goed in de balaanname, laat zich niet snel opzijzetten en benut een hoog precentage van zijn kansen.

Hij was te goed om als bankzitter zijn dagen bij Real Madrid te slijten. Bij Real Madrid kwam Owen in oktober 2004, na een paar wedstrijden op de bank, weer in zijn ritme en scoorde in vier wedstrijden op rij.

Toen een wanhopig Newcastle 17 miljoen pond voor hem op tafel legde, een clubrecord, was de verleiding om in het ‘eerste’ te spelen groot genoeg voor de overstap.

Hij werd in 1998 door de Engelse vereniging van profvoetballers gekozen tot beste jonge speler van het jaar. In datzelfde jaar werd hij door de BBC uitgeroepen tot sportpersoon- lijkheid van het jaar en in 2001 werd hij hierbij derde.

Owen maakte in het begin 2002, nog maar 22 jaar oud, zijn honderdste doelpunt voor Liverpool.

Michael Owen in 1998 uitkomend voor Liverpool
foto: Dara Mac Donaill / THE IRISH TIMES

Clubcarrière

Boy Wonder brak al op jonge leeftijd door bij Liverpool. Vele blessures zorgden er echter voor dat de loopbaan van Owen relatief vroeg in het slop raakte.

Als zoon van voormalig Everton-aanvaller Terry Owen debuteerde Michael James Owen al op zeventienjarige leeftijd voor FC Liverpool. The Reds speelden in Londen tegen Wimbledon en een halfuur voor tijd viel Owen in. De kleine aanvaller luisterde zijn debuut op met een treffer, maar kon hiermee niet voorkomen dat zijn Liverpool met 2-1 onderuit ging op Selhurst Park. Het jaar erop bleek het jaar van de definitieve doorbraak van Owen te zijn. Omdat Robbie Fowler geblesseerd was, werd Owen de eerste keus op Anfield en dit vertrouwen beschaamde hij niet. Negentien jaar was hij, toen Owen het seizoen 1997-98 afsloot met achttien treffers in de Engelse Premier League.

Owen bleek geen eendagsvlieg te zijn, want ook het jaar erop bleek hij dodelijk voor de goal. Wederom scoorde hij achttien treffers en hiermee liet hij onder meer topaankoop Sean Dundee op de bank. Ook de daaropvolgende jaren bleef Owen een gevaar voor iedere verdediging, al leverde dit niet veel prijzen op. De FA- en League Cup werden wel gewonnen in 2001, maar veel meer kwam hier niet bij. Persoonlijk succes kende Owen met het winnen van de Gouden Bal in 2001 echter wel. Hiermee liet hij Raul en Oliver Kahn achter zich die tweede en derde werden.

Tot 2004 bleef Owen voetballen in Liverpool, maar omdat hij maar weinig prijzen wist te winnen, was een transfer van de superspits een kwestie van tijd. In de zomer van 2004 was het dus zover. De nog altijd maar 24-jarige Owen verliet Liverpool na 216(!) wedstrijden en 118 treffers voor de Galacticos van Real Madrid.

Michael Owen scoort zijn eerste doelpunt voor Liverpool tegen Wimbledon in mei 1997.
foto: ACTION IMAGES

Met Liverpool pakte Owen in 2001 de unieke treble door de UEFA Cup, de FA Cup en de League Cup te winnen. In het eerstgenoemde toernooi scoorde hij viermaal, de FA Cup-finale besliste hij met twee treffers in de slotfase van de League Cup scoorde hij één goal. Bovendien won de inmiddels razend populaire Owen ook de Europese Super Cup en het Charity Shield en kon hij vijf prijzen op zijn blanco erelijst toevoegen. In 2002/2003 won hij de tweede League Cup in zijn loopbaan.

Real Madrid voorzitter Florentino Perez kocht in de jaren daarvoor de grootste sterren van de wereld bij elkaar om de jacht op de tiende Champions League/ Europa Cup I-winst te openen. nadat de negende in 2002 was gepakt. Onder meer Roberto Carlos Ronaldo, Luis Figo, en Zinédine Zidane werden Owens ploeggenoten, die samen met landgenoot Jonathan Woodgate werd gekocht. Het werd een teleurstellend jaar voor Owen, waarvan iedereen dacht dat hij nu zou uitgroeien tot een absolute wereldster. Door concurrentie van onder meer aanvoerder Raul en de uiteindelijke topscorer Ronaldo, kreeg Owen maar weinig basisplaatsen toebedeeld. Hij eindigde het seizoen met dertien doelpunten.

Het verblijf van Owen in Spanje bleef bij één seizoen. Owen kon niet wennen aan het Spaanse leven en voldeed niet aan de verwachtingen Real Madrid kocht met toptalent Robinho en Julio Baptista nog twee aanvallers in de zomer van 2005, waardoor de Madrilenen Owen voor circa 23 miljoen euro lieten vertrekken naar Newcastle United.

Nadat hij een blessure had opgelopen in de voorbereiding op het seizoen 2005-2006, maakte hij zijn naam als topscorer al snel waar nadat hij was hersteld. In zijn tweede wedstrijd als Magpie scoorde hij zijn eerste doelpunt, om de wedstrijd daarop, tegen West Ham United, een perfecte hattrick (linkervoet, rechtervoet, hoofd) te produceren. Het leek de opmaat voor een uitstekend seizoen voor Owen bij Newcastle, maar de kleine tien jaar aan topvoetbal begonnen echter zijn weerslag te krijgen op het lichaam van Owen. Na zeven treffers in zijn eerste acht wedstrijden, brak hij tegen Tottenham Hotspur FC zijn middenvoetsbeentje waardoor hij in zijn debuutseizoen bij Newcastle tot slechts elf wedstrijden kwam.

Net op tijd was Owen hersteld van de gebroken voet, toen het WK 2006 aanbrak. Het noodlot sloeg echter wederom toe voor Owen, die in de laatste groepswedstrijd met de Engelsen het opnam tegen Zweden. Na 51 seconden scheurde hij zijn kniebanden, waardoor het daaropvolgende seizoen voor Owen in het teken stond van revalideren. De “Robben van Groot-Brittanie” herstelde in zijn laatste twee jaar bij Newcastle aardig, maar het absolute topniveau van zijn Liverpool-jaren (en zijn eerste wedstrijden bij Newcastle) kon hij niet meer halen. In 2009 namen speler en club afscheid van elkaar en trok Owen naar Manchester United.

Michael Owen scorend in zijn Manchester United periode op Old Trafford.
foto: Onbekend

Hier speelde hij drie seizoenen en was hij voornamelijk reserve voordat hij in september 2012 bij Stoke City kwam. Na één seizoen bij Stoke City besloot Owen in de zomer van 2013 te stoppen met voetballen. In totaal kwam hij tot 482 wedstrijden en 222 treffers. Behalve met zijn clubs pakte de aanvaller ook persoonlijke prijzen in zijn tijd bij Liverpool. Na in 1998 al uitgeroepen te zijn tot talent van het jaar in Engeland, werd hij drie jaar later speler van het jaar in Europa. In 1998 en 1999 werd hij met achttien goals topscorer van de Premier League. In 2004 werd Owen door Pelé gekozen in de FIFA 100. Owen is één van de acht spelers die 150 of meer doelpunten heeft gescoord in de Premier League. Hij is ook de jongste speler die 100 doelpunten heeft gescoord.

Owen kreeg de bijnamen Boy Wonder en Tom Thumb (‘Klein Duimpje’) omwille van zijn jongensachtige uiterlijk en kleine gestalte.

Interlandcarrière

Op 11 februari 1998 maakte Owen als achttienjarige in een oefenwedstrijd tegen Chili zijn debuut in het Engelse nationale team. Dat gebeurde onder leiding van bondscoach Glenn Hoddle. Daarmee werd hij de jongste Engelse international van de 20e eeuw. Tijdens het WK 1998 zat hij aanvankelijk op de bank, maar na zijn spel tegen Roemenië werd hij opgenomen in de basisopstelling. Hij scoorde tegen Argentinië na een aanzienlijk gedeelte van het veld op snelheid alleen overgestoken te hebben, maar kon de uitschakeling niet voorkomen.

Inmiddels als vaste waarde in de ploeg, reisde Owen met Engeland af naar het EK 2000. Owen scoorde eenmaal, weer tegen Roemenië, maar de poulefase was het eindstation voor Engeland.

Owen juicht nadat hij een hattrick heeft gescoord tegen Duitsland in 2001
foto: David Hooley

Op het WK 2002 schakelde Owen met Engeland in de poulefase Argentinië uit. De achtste finale tegen Denemarken werd met 3-0 gewonnen, mede dankzij een goal van Owen. In de kwartfinale tegen Brazilië scoorde hij de openingstreffer, maar dat bleek niet genoeg tegen de uiteindelijke kampioen Brazilië.

Op het EK 2004 scoorde Owen de 1-0 in de kwartfinale tegen Portugal, maar na een verlenging en strafschoppenserie (waarin Owen raak schoot) ging het gastland alsnog naar de halve finale.

Voor het WK 2006 was het de vraag of Owen volledig hersteld was van een gebroken voet. Hij werd fit genoeg geacht door de bondscoach, maar na 51 seconden tegen Zweden te hebben gespeeld, liep hij een zware knieblessure op. Later dat jaar was hij weer hersteld en speelde weer op het hoogste niveau in Engeland. In maart 2008 speelde hij zijn laatste interland, tegen Frankrijk.

Voor de Engelse nationale ploeg speelde hij 89 wedstrijden en scoorde hij veertig treffers, waarmee hij vierde staat op de Topscorerlijst Aller Tijden. Michael Owen speelde op de WK’s van 1998, 2002 en 2006 en de EK’s van 2000 en 2004. Owen is tegenwoordig veel op televisie als analist bij onder meer de BBC

Prijzenkast en erelijst:

* FA Cup (Liverpool): 2001
* Football League Cup: 2001, 20003 (Liverpool), 2010 (Manchester United)
* FA Community Shield: 2001 (liverpool), 2010 (Manchester United)
* Premier League: 2011 [Manchester United]
* UEFA Cup: 2001 (Liverpool)
* UEFA Super Cup: 2001 (Liverpool)
Engels elftal
* interlands: 89 doelpunten: 40
Individueel
* Ballon d’Or (Gouden Bal): 2001
* World Soccer World Player of the Year: 2001
* ESM (European Sports Media) Team of the Year: 2000–01
* BBC Sports Personality of the Year: 1998
* Premier League Golden Boot: 1997–98, 1998–99
* Premier League Player of the Season: 1997–98
* PFA (Professional Footballers’ Association) Young Player of the Year: 1997–98
* PFA (Professional Footballers’ Association) Team of the Year: 1997–98 Premier League
* Premier League Player of the Month: August 1998
* FIFA World Cup Best Young Player Award: France 1998
* FIFA World Cup All-Star Team: 1998 (Reserve)
* Premier League 10 Seasons Awards: Domestic Team of the Decade
* FIFA 100
* English Football Hall of Fame: 2014
* Golden Foot: 2017, als voetballegende

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Het Voetbal Boek, Voetbal International, www.kentudezenog.nl, www.elfvoetbal.nl, voetbalbombarie.blogspot.com