101 voetbaliconen: (78) Herbert Prohaska

PASPOORT

Geboren: Wenen, 8 augustus 1955
Overleden:
Nationaliteit: Oostenrijks
Positie: Middenvelder
Clubs: FK Austria Wien, Internazionale, AS Roma, FK Austria Wien
Interlands: 83 doelpunten: 10
Doelpunten: FK Austria Wien: 69, Internazionale: 8, AS Roma: 3, FK Austria Wien: 35
Trainer: FK Austria Wien, Oostenrijk U-21, Oostenrijk, FK Austria Wien

Herbert Prohaska behoort tot de grootste voetballers van Oostenrijk aller tijden. Zijn bijnaam “Schneckerl”, Weens dialect voor De slak, omdat hij niet bepaald een van de snelsten was.Prohaska, was een getalenteerde, strijdlustige middenvelder, en speelde als een diepe spelmaker, bekend om zijn nauwkeurige passing.

Prohaska begon zijn professionele loopbaan in 1972 bij de voetbalclub Austria Wien. In 1980 had hij zijn club geholpen aan vier Oostenrijkse landstitels en drie Oostenrijkse bekerwinsten. In 1980 verkaste hij naar Inter Milaan en won de Italiaanse beker in zijn tweede seizoen met de nerazzurri. In 1982 verhuisde hij naar AS Roma, waar hij in zijn eerste jaar het Italiaans kampioenschap won. Hij keerde in 1983 terug naar Austria Wien om daar zijn actieve carrière te beëindigen.

Prohaska werd in 1984, 1985 en 1988 uitgeroepen tot Oostenrijks voetballer van het jaar.

In november 2003 werd Prohaska door de Oostenrijkse voetbalbond uitgeroepen tot de gouden speler van Oostenrijk als de beste voetballer van de afgelopen 50 jaar. In augustus 2004 werd hij verkozen tot de Oostenrijkse voetballer van de eeuw toen de Oostenrijkse voetbalbond zijn 100e verjaardag vierde.

Tegenwoordig werkt Prohaska bij de televisieomroep ORF, als voetbalanalist.

Herbert Prohaska behoort tot de grootste Oostenrijkse voetballers aller tijden.
foto: Onbekend

Clubcarrière

Prohaska begon zijn professionele carrière in 1972 bij FK Austria Wien. In acht jaar tijd won Prohaska met zijn club vier landstitels en drie keer de Beker van Oostenrijk. In 1980 vertrok hij naar Internazionale. In zijn tweede seizoen won hij met Internazionale de Supercopa. Daarna speelde hij bij AS Roma. Hiermee won hij in 1983 de Italiaanse landstitel. Na het behalen van deze titel keerde hij weer terug bij Austria Wien en werd met Austria nog drie maal kampioen van Oostenrijk.Weinig Oostenrijkers deden dat hem na. Bij Austria Wien beëindigde Prohaska zijn spelersloopbaan in 1989..

1983; Prohaska gaat voorop in het kampioensfeest van AS Roma
foto: Onbekend

In 2003 werd Prohaska geselecteerd als de Golden Player van Oostenrijk door de Oostenrijkse voetbalbond als de beste voetballer van de afgelopen vijftig jaar. Prohaska werd in 1984, 1985 en 1988 uitgeroepen tot Oostenrijks voetballer van het jaar.

Oostenrijks elftal

Oostenrijk, met Prohaska, schreef voetbalgeschiedenis in 1978. Maar verder is het land blijven hangen in de herinnering aan het ‘Wunderteam’ van 1934 en het elftal dat met de revolutionaire Ernst Happel in 1954 derde werd op het WK. Of aan de sierlijke Herbert Prohaska, de stoere verdediger Bruno Pezzey en de trefzekere spits Hans Krankl; exponenten van de succesvolle jaren zeventig. En natuurlijk de Weense school, die talloze creatieve voetballers voortbracht.

Op woensdag 13 november 1974 maakte Prohaska zijn debuut voor het Oostenrijks voetbalelftal; het betrof een vriendschappelijke wedstrijd tegen Turkije, die met 1-0 werd gewonnen door een vroege treffer van Josef Stering.

De middenvelder maakte deel uit van een generatie Oostenrijkse spelers die met de nationale ploeg aan twee opeenvolgende WK’s deelnam, die van 1978 en 1982.

Prohaska maakte deel uit van Oostenrijk die in 1978 faam maakte toen de nationale ploeg bij het WK in Argentinië voor het eerst na 47 jaar van buurland Duitsland won. De latere Oostenrijkse bondscoach Josef Hickersberger, speler in de ploeg van 1978, omschreef het wonder als een mythe. Hoe wonderlijk was nu werkelijk de 3-2 overwinning in Cordoba? Oostenrijk kon destijds vrijuit spelen omdat de ploeg al was uitgeschakeld. En West-Duitsland zou, zo bleek na afloop, ook bij een zege niet voldoende punten hebben gehad voor een finaleplaats. De nationale ploeg van Oostenrijk was een van de beste in de geschiedenis, met spelers als Hans Krankl, Herbert Prohaska en Bruno Pezzey. Duitsland stelde daar een elftal tegenover dat titelhouder was, maar dat zonder de als international gestopte Kaiser Franz Beckenbauer geen leider meer had. De selectie was verdeeld in groepjes voetballers die bij dezelfde Bundesliga-clubs speelden en die allemaal belangrijk wilden zijn.

Herbert Prohaska aan de bal in een EK kwalificatiewedstrijd tegen Portugal in Lissabon.
foto: imago/Magic

Desondanks groeide het uit tot een nationaal voetbalsprookje. Voor de Oostenrijkse voetbalfan heeft ‘Córdoba’ nog altijd dezelfde mythische klank als ‘1974’ voor de Nederlander. Ondanks de zege op Duitsland werd het team rond topspits Hans Krankl in 1978 overigens gewoon in de tweede ronde uitgeschakeld – onder meer na een 5-0 afstraffing tegen Nederland.

Erger was het voor Oostenrijk dat ‘Cordoba’ sindsdien als norm geldt voor de opvolgers van de gouden generatie, constateert de latere Oostenrijkse bondscoach Hickersberger. ‘De bestuurders dachten dat voortaan elke tien jaar een lichting met toptalenten als Krankl en Prohaska zou opstaan. We verwaarloosden de jeugdopleiding en daar betalen we nog steeds een hoge prijs voor.’

‘Córdoba’ was de laatste keer dat Oostenrijk iets presteerde op een belangrijk toernooi. In de jaren daarna zakte het land beetje bij beetje af naar naar het niveau van voetbal- dreumesen als Malta en Luxemburg.

Ook op het WK van 1982 speelde Oostenrijk een gedenkwaardige wedstrijd in de groepsfase tegen Duitsland. De buurlanden Oostenrijk en West-Duitsland wisten met welke score zij allebei door zouden gaan: de Duitsers mocht met niet meer dan 2-0 winnen. Na 10 minuten maakte Horst Hrubesch al een doelpunt voor West-Duitsland, in de eerste helft was er nog een beetje actie, maar in de tweede helft gebeurde helemaal niets meer. De wedstrijd ging de geschiedenis is als Het bedrog van Gijón, Algerije was de dupe en de FIFA besloot dat de beslissende wedstrijden van een groep voortaan op hetzelfde tijdstip zouden plaatsvinden.

De laatste interland voor Prohaska was een kwalificatiewedstrijd voor het WK van 1990 tegen IJsland. Hij speelde in totaal 83 interlands en wist daarin tien keer te scoren.

Trainerscarrière

Kort na het beëindigen van zijn spelersloopbaan, ging Prohaska als trainer aan de slag bij Austria Wien. Hij behaalde met deze club twee landstitels en won twee keer de Oosten- rijkse beker. In 1993 werd hij bondscoach van de Nationalmannschaft. Hij plaatste zich met het Oostenrijkse elftal voor het WK ’98 in Frankrijk. In 1999 nam hij ontslag na een desastreus verlies (9-0) tegen Spanje.

Hij werkte nog een seizoen als trainer van Austria Wien, voordat hij aan de slag ging bij de ORF.

Prijzenkast en erelijst:

* Kampioen van Oostenrijk (Austria Wien): 1976, 1978, 1979, 1980, 1984, 1985, 198
* Beker van Oostenrijk : 1974, 1977, 1980, 1986
* Kampioen van Italië (AS Roma): 1983
* Coppa Italia (Internazionale): 1982
Oostenrijks elftal
* 83 interlands, 10 doelpunten
Individueel
* Golden Player : 2003
* Oostenrijks voetballer van het jaar : 1984, 1985, 1988
Trainer
* Kampioen van Oostenrijk (Austria Wien): 1991, 1992
* Beker van Oostenrijk : 1990, 1992

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Het Voetbal Boek, NRC