101 voetbaliconen: (90) Hugo Sanchez

PASPOORT

Geboren: Mexico-Stad, 11 juli 1958
Overleden:
Nationaliteit: Mexicaans
Positie: Aanvaller
Clubs: Pumas UNAM, San Diego Sockers, Atlético Madrid, Real Madrid, Club América, Rayo Vallecano, CF Atlante, FC Linz, FC Dallas, Club Celaya
Interlands: 58 doelpunten: 29
Doelpunten: Pumas UNAM: 97, San Diego Sockers: 29, Atlético Madrid: 54, Real Madrid: 164, Club América: 11, Rayo Vallecano: 16, CF Atlante: 13, FC Linz: 6, FC Dallas: 11, Club Celaya: 2
Trainer: UNAM, Mexico (interim), UNAM, Necaxa, Mexico, Almería, Pachuca

De beste speler van Mexico was niet de beste dienaar van zijn land, het grootste gedeelte van zijn carrière zat hij ver weg in Europa en voor de meeste interlands zegde hij af, tenzij ze echt belangrijk waren, bovendien kwam hij regelmatig in conflict met de autoriteiten. Dat was doodzonde, want het weinig opmerkelijke Mexicaanse elftal kon zijn bezielende inbreng goed gebruiken. Sanchez was een dynamische en beweegelijke speler die in beide benen een uitstekend schot had en een goede kopper was, ondanks zijn kleine, tengere postuur.

Het Europese publiek zal hem zich waarschijnlijk het best herinneren vanwege zijn typsiche manier waarop hij zijn doelpunten vierde, een acrobatische handstand-overslag, die hij perfectioneerde lang voordat dergelijke gymnastische frivoliteiten in de mode kwamen. Sanchez had zijn acrobatische doelpuntenviering overigens afgekeken van zijn zus, die een Olympisch turnster was.

Hij deed mee aan drie WK’s, hoewel zijn eerste, als een negentienjarig wonderkind in 1978, een ramp was. Sanchez speelde in een miserabel elftal en hij kon de hoge verwachtingen die voor het toernooi waren gewekt, niet waarmaken. In 1986 ging het een stuk beter. Op eigen bodem legden de Mexicanen een behoorlijke prestatie op de mat en bereikten de kwartfinale. Sanchez had een sensationele carrière in Spanje bij Real Madrid waar hij samen met Emilio Butragueno de aanval vormde van een elftal dat vijf maal op rij de Spaanse landstitel wist te winnen.

Butragueno, ‘de Gier’, was één van de beste aanvallers van Spanje, hij maakte vier doelpunten in een verpletterende 5-0 tegen Denemarken bij het WK van 1986.

In 1989 kwam Sanches het dichts bij een Europa Cup finale. AC Milan was in de halve finale echter te sterk.

Sanchez was van 1985 t/m 1988 topscorer in Spaanse hoogste afdeling.

Sanchez scoorde het openingsdoelpunt in de eerste wedstrijd van de gewonnen UEFA cup finale tegen FC Köln 5-1. Verrassend genoeg was dit zijn enige Europese succes.

Hugo Sánchez de bekendste Mexicaanse voetballer aller tijden.
foto: Onbekend

Sánchez werd opgeleid door UNAM Pumas en maakte als achttienjarige jongen zijn debuut in het eerste elftal. De aanvaller speelde vijf seizoenen voor de club uit Mexico-stad en scoorde er lustig op los. Maar liefst 97 maal scoorde de jonge spits in de Mexicaanse competitie. Met zijn vele goals leidde hij zijn ploeg naar twee landstitels, een CONCACAF Champions’ Cup en de Copa Interamericana. Sánchez trok de aandacht van clubs uit Europa en onder meer Arsenal en Atlético Madrid zaten achter de kleine goaltjesdief aan.

Uiteindelijk trok hij in naar Atletico Madrid en zou daar vier seizoenen blijven.

Atletico en Real Madrid

In het shirt van Atlético had Sánchez een lastig debuutseizoen. Sanchez scoorde in zijn eerste jaar slechts achtmaal, maar de seizoenen daarop maakte hij dit meer dan goed. In de volgende twee seizoenen trof hij 27 maal raak en in zijn laatste jaar won hij met negentien doelpunten de Pichichi-trofee, als topscorer van de Spaanse Primera Division.

Op 15 juli 1985 tekende Sánchez voor Real Madrid. De overgang van Atletico naar stadsgenoot en rivaal Real lag gevoelig, daarom werd Sanchez op 4 juli teruggebracht naar zijn thuisland om daar met Real Madrid, een contract te tekenen in een bank in Mexico-stad. Hij werd naar Spanje terug gevlogen en op 19 juli gepresenteerd aan 50.000 fans in het Santiago Bernabéu-stadion.

Bij Real speelde hij met een beroemde groep spelers die bekend stond als La Quinta del Buitre met de spelers Emilio Butragueño, Manuel Sanchís, Martín Vázquez, Míchel en Miguel Pardeza.

Sánchez werd vijfmaal op rij landskampioen met Real Madrid, won eenmaal de Spaanse beker, drie keer de Spaanse Supercup en eenmaal de UEFA Cup. Daarnaast won hij met 150 doelpunten in de eerste vijf seizoenen viermaal de Pichichi-trofee en met de eerder bij Atlético gewonnen Pichichi, won hij de individuele prijs viermaal op rij.

In 1889 sloeg hij een jaar over, om het vervolgens in 1990 met 38 doelpunten weer te winnen.

Leo Beenhakker werkte als trainer van Real Madrid ruim drie seizoenen samen met hem, bij Real Madrid. Wat lange tijd een innige relatie was, draaide uit op een pijnlijke breuk. “Hij was een geweldige aanvaller, jaren achter elkaar topscorer van de Primera División. Maar ook een trotse Mexicaan. Toen ik hem op de bank liet beginnen na een meniscus- operatie, was hij not amused en maakte stennis in de media. Een conflict was geboren. Real-president Mendoza schaarde zich achter mij en verscheurde het contract met Sánchez. Later kwam ik Hugo nog een keer tegen, maar hij liep door. Jammer, maar zo gaan die dingen soms.”

Hugo Sanchez in zijn Atletico periode
foto: Miguel Moreno

In 1992 nam Sánchez afscheid van Real Madrid en zwierf hij minder succesvol door verschillende landen. Hij kwam onder meer nog uit voor Rayo Vallecano, FC Linz en FC Dallas. Op 27 mei 1997 nam Sánchez, die ook door het leven gaat als Pentapichichi, afscheid in het Santiago Bernabéu van Real Madrid, waar hij zijn meeste successen boekte.

De koelbloedige spits stond naast zijn vele treffers ook bekend om de salto’s die hij maakte na ieder gescoord doelpunt. Ook zijn afronding was kenmerkend. Vaak rondde hij af door de bal slechts eenmaal te beroeren. In 1990 werd Sánchez bovendien met 38 doelpunten “Europees Topscorer van het Jaar”, samen met Christo Stoitsjkov die destijds bij CSKA Sofia voetbalde, wat hem de Gouden Schoen opleverde.

Mexicaans elftal

Met het nationaal elftal nam Sánchez deel aan de WK’s van 1978, 1986 en 1994. Hij scoorde slechts één keer in acht WK wedstrijden. In overige interlands was hij trefzekerder met 29 doelpunten uit 58 wedstrijden. Reden genoeg voor de Mexicanen om el niño de oro (het gouden kind) uit te roepen tot de beste Mexicaanse voetballer van de twintigste eeuw.

Sánchez speelde tussen 1977 en 1994 voor het Mexicaanse elftal. Als tiener won hij een gouden medaille in de Pan American Games in 1975, en op de Olympische Zomerspelen van 1976 won hij eveneens een gouden medaille. Hij won met Mexico het CONCACAF-kampioenschap in 1977 en kwalifeerde zich met Mexico voor het WK van 1978, waar Mexico in de groepsfase werd uitgeschakeld na drie verliespartijen.

Nadat Mexico zich niet kwalificeerde voor het WK van 1982 in Spanje, maakte Sánchez deel uit van het Mexicaans elftal dat de kwartfinale bereikte in het WK van 1986, waar het door West-Duitsland werd uitgeschakeld na strafschoppen. Sanchez scoorde zijn enige WK-doelpunt tijdens Mexico’s openingswedstrijd een 2-1 overwinning tegen België. Hij miste een penalty in Mexico’s tweede groepswedstrijd tegen Paraguay, en werd later geboekt, waardoor hij de laatste groepswedstrijd mist. Vier jaar later werd het WK van 1990 gemist omdat Mexico was geschorst.

Ondanks zijn gevorderde leeftijd, 35 jaar inmiddels, speelde hij een sleutelrol in de Copa América in 1993, hij scoorde eenmaal in een 2-0 overwinning op Ecuador in de halve finale, hoewel Mexico uiteindelijk als tweede eindigde achter Argentinië. Sánchez speelde ook nog één wedstrijd op het WK van 1994, in Mexico’s openingswedstrijd, een 1-0 nederlaag tegen Noorwegen.

WK 1986 Sanchez viert zijn enige WK doelpunt tegen België.
foto: Getty Images

Trainer

In 1997 beëindige Sánchez zijn loopbaan als profvoetballer. Van 2000 tot 2005 was hij coach bij Pumas UNAM. In 2004 werd Sánchez met deze club kampioen van Mexico. Het jaar 2005 verliep minder voorspoedig en op 2 november besloot hij na tegenvallende resultaten ontslag te nemen als coach van Pumas UNAM.

In 2006 werd hij trainer van het Mexicaanse Necaxa. In november 2006 werd Sánchez aangesteld als bondscoach van Mexico. In maart 2008 werd hij ontslagen. Na onder andere een kort verblijf bij het Spaanse UD Almería van december 2008 tot december 2009, is Sanchez anno 2012 trainer van het Mexicaanse CF Pachuca.

Prijzenkast en erelijst:

* Primera División de México (UNAM): 1977 en 1981
* Primera División (Real Madrid): 1986, 1987, 1988, 1989, 1990
* Copas del Rey (Atlético Madrid 1985; Real Madrid 1989)
* Supercopas de España (Atlético Madrid 1985; Real Madrid 1988, 1989 en 1990)
* CONCACAF Champions’ Cup (UNAM 1980, Club América 1992
* Copa Interamericana (UNAM 1981)
* UEFA Cup (Real Madrid, 1986)
Mexicaans elftal:
* 58 interlands, 29 doelpunten
* Pan American Games: 1975
* CONCACAF Gold Cup (Noord en Centraal Amerika) 1977
Individueel
* European Golden Shoe (Europees topschutter): 1990
* Pichichi-trofee (1985, 1986, 1987, 1988 en 1990 met Atletico Madrid en Real Madrid)
* La Liga topscorer: 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1987–88, 1989–90
* Topscorer van de Primera División de México: 1979
* CONCACAF Champions’ Cup topscorer: 1992
* IFFHS Best footballer of Mexico of the 20th century
* IFFHS Best footballer of CONCACAF of the 20th century
* FFHS Legends
* Beste buitenlandse voetballer in de Primera División (1987 en 1990)
* Beste sportman van Mexico van de 20e eeuw
* FIFA 100: 2004
* Golden Foot Legends Award: 2010
* FIFA XI: 1982
* Marca Leyenda: 2018
Trainer
* Primera División de México (UNAM Clausura 2004 en Apertura 2004)
* Trofeo Santiago Bernabéu (UNAM)
* Mexican Balón de Oro-Beste Trainer: 2004, 2005

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Het Voetbal Boek, Voetbal International, www.kentudezenog.nl, www.onsoranje.nl, zonderwoord.com