101 voetbaliconen: (95) Carlos Alberto Torres

PASPOORT

Geboren: Rio de Janeiro, 17 juli 1944
Overleden: Rio de Janeiro, 25 oktober 2016
Nationaliteit: Braziliaans
Positie: Verdediger
Clubs: Fluminense, Santos, Fluminense, CR Flamengo, New York Cosmos, California Surf, New York Cosmos
Interlands: 53 doelpunten: 8
Doelpunten: Fluminense: 9, Santos: 2, Fluminense: 4, New York Cosmos: 6, California Surf: 2
Trainer: CR Flamengo, SC Corinthians, Clube Náutico, Miami Sharks, Once Caldas, CF Monterrey, Club Tijuana, Botafogo FR, Querétaro FC, Unión Magdalena, Botafogo FR, Paysandu SC, Azerbeidzjan

Carlos Alberto Torres wordt in het algemeen gezien als één van de beste verdedigers aller tijden. Hij won, als aanvoerder, het Wereldkampioenschap voetbal 1970. Hij werd door Pelé verkozen op de FIFA 100 lijst. Hij staat ook in het elftal van de eeuw van de FIFA en won tientallen prijzen in zowel Zuid als Noord-Amerika.

Alberto vergaarde als verdediger wereldfaam in het shirt van de Goddelijke Kanaries. Hij speelde met Brazilië slechts één wereldkampioenschap. In 1970 werd hij samen met Gérson, Jairzinho, Rivelino, Tostão en uiteraard Pelé wereldkampioen. In het Estádio Azteco werd Italië met 4-1 verslagen. Alberto was in de slotfase met een snoeiharde uithaal de maker van het laatste doelpunt. De goal wordt beschouwd als één van de mooiste ooit in de geschiedenis van het WK.

Hij kon niet deelnemen aan het WK van 1974 vanwege een aanhoudende knieblessure. Toen hij uiteindelijk zijn conditie weer terugkreeg, was zijn snelheid aangetast.

Carlos Alberto speelde 53 interlands voor Brazilië, waarin hij acht keer scoorde.

Carlos Alberto Torres aanvoerder van het Braziliaanse nationale elftal op het WK van 1970
foto: Onbekend

Carlos Alberto “Capita” Torres, ook bekend als “O Capitão do Tri” werd geboren in Rio de Janeiro. Zijn zoon, Carlos Alexandre Torres, werd ook profvoetballer.

Brazilië

Carlos Alberto kwam op 19-jarige leeftijd bij Fluminense. Hij maakte meteen naam in zijn eerste seizoen, niet alleen vanwege zijn geweldige tackels en vermogen om het spelletje te lezen, maar ook vanwege zijn uitstekende balcontrole, dribbel en vaardigheid om het spel te maken, kwaliteiten die in die tijd vrij zeldzaam waren voor een verdediger. In 1966 verhuisde hij naar Santos, waar hij Pelé’s teamgenoot werd. In 1974 keerde hij terug naar Fluminense en hielp het team twee opeenvolgende Campeonato Carioca (kampioen van het district Rio de Jainero) te winnen.In 1977 verhuisde hij naar Flamengo, de aartsrivaal van Fluminense.

Carlos Alberto Torres in zijn Braziliaanse periode
foto: Onbekend

NASL

In 1977 besloot Carlos Alberto Torres, ondanks zijn succes in Brazilië, om naar New York Cosmos in de V.S. te verhuizen. Hij arriveerde op de dag van de stroomuitval in New York City waar hij werd herenigd met zijn vriend en partner Pelé en Cosmos hielp twee opeenvolgende NASL-titels te winnen in 1977 en 1978. Na een jaar te hebben gespeeld bij de California Surf keerde hij in 1982 terug naar Cosmos waar hij zijn derde NASL-titel won. Hij speelde zijn afscheidswedstrijd op 28 september 1982 in een wedstrijd tussen Cosmos en zijn voormalige club Flamengo. In 119 NASL competitiewedstrijden en 26 playoff-wedstrijden scoorde Carlos in totaal 8 doelpunten en werd vijf keer gekozen als een NASL All-Star.

Braziliaans elftal

Van 1964 tot 1977 speelde Carlos Alberto 53 interlands en scoorde 8 doelpunten. Hij werd geselecteerd in de 44-man tellende selectie voor het WK van 1966 maar Brazilië werd uitgeschakeld de groepsfase in Engeland en João Saldanha kreeg de taak om de Braziliaanse trots te herstellen en passie aan de selectie toe te voegen, hij herkende de leiderschapskwaliteiten die Carlos Alberto consequent demonstreerde bij Santos, en maakte hem tot aanvoerder van het Braziliaanse elftal.

Zo wordt Carlos Alberto herinnerd met het omhoog houden van de Jules Rimet-trofee nadat Brazilië de beker voorgoed in handen had na een indrukwekkende overwinning op Italië in de finale van het WK van 1970 in Mexico. Die ploeg omvatte ook Clodoaldo, Gérson, Jairzinho, Roberto Rivelino, Tostão en Pelé. Het doelpunt van Carlos Alberto tegen Italië in de finale wordt beschouwd als een van de mooiste goals ooit gescoord in de WK toernooi’s. In 2002 stemde het Britse publiek het doelpunt als nr. 36 in de lijst van de 100 grootste sportmomenten

Carlos Alberto Torres met de Wereldbeker (Jules Rimet beker) in 1970
foto: AP Photo/Gianni Foggia

1970 zou de enige keer zijn dat hij op dat niveau zou spelen. Hij kon niet deelnemen aan het WK van 1974 vanwege een aanhoudende knieblessure. Toen hij uiteindelijk zijn conditie weer terugkreeg, was zijn snelheid aangetast. Met het vermogen om het spel te lezen compenseerde hij zijn tempoverlies. Hij vond zijn vorm terug en werd in 1977 weer voor het Braziliaanse elftal geselecteerd door Claudio Coutinho. Hij werd aanvoerder van het nationale team in de eerste drie kwalificatiewedstrijden voor het WK van 1978. Hij speelde goed ondanks een afwezigheid van bijna zeven jaar in het Braziliaanse elftal. Al op 33-jarige leeftijd stopte hij als international. Hij koos toen voor een clubcarrière in de Verenigde Staten bij het destijds prestigieuze New York Cosmos.

Tegenwoordig wordt hij algemeen beschouwd als een van de beste Braziliaanse voetballers aller tijden. Hij werd gehuldigd door het Italiaanse sportblad Gazzetta della Sport als symbool van het wereldkampioenschap van 1970.

Trainerscarrière

Zijn carrière als voetbaltrainer begon in 1983, toen hij Flamengo leidde. Hij trainde ook verschillende andere clubs, zoals Corinthians, Fluminense en Botafogo.

Hij was ook assistent-manager voor nationale teams zoals het nationale voetbalteam van Nigeria en het nationale voetbalteam van Oman. Op 14 februari 2004 werd hij aangesteld als manager van het nationale voetbalteam van Azerbeidzjan. Hij trad af op 4 juni 2005 na het verliezen van een wedstrijd tegen Polen, waarin hij het veld op rende en de scheidsrechter beschuldigde van omkoping.

Op 72-jarige leeftijd stierf hij aan de gevolgen van een hartaanval.

Prijzenkast en erelijst:

* Fluminense -Campeonato Carioca: 1964, 1975, 1976
* Fluminense – Taça Guanabara: 1966
* Santos – Recopa Sul-Americana: 1968
* Santos – Taça de Prata: 1968
* Santos – Paulista Championship: 1967, 1968, 1969, 1973
* New York Cosmos – NASL Soccer Bowl Championships: 1977, 1978, 1980, 1982
Brazilië
* 53 interlands’ 8 doelpunten
* Wereldkampioen 1970
Individueel
* FIFA World Cup All-Star Team: 1970
* FIFA 100: 2004
* World Team of the 20th Century: 1998
* The Best of The Best – Player of the Century: Top 50
* National Soccer Hall of Fame: 2003
* Brazilian Football Museum Hall of Fame

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Het Voetbal Boek, nieuws.vtm.be, NRC