(14) 1960: 18 mei EC 1 finale: Real Madrid – Eintacht Frankfurt 7-3

Beste wedstrijden ooit (2)

De finale van de Europacup I van het seizoen 1959/60 werd gehouden op 18 mei 1960 in het Hampden Park in Glasgow. Voor de vijfde keer op rij stond Real Madrid in de finale. De Koninklijken versloegen het West-Duitse Eintracht Frankfurt met 7-3. De wedstrijd wordt beschouwd als een van de beste voetbalwedstrijden ooit. Deze wedstrijd was een feest voor de 128.000 toeschouwers.

Het fysiek sterke en geduchte Eintracht Frankfurt nam het op tegen het machtige Real Madrid. Madrid kon niet meer beschikken over de oogstrelende kwaliteiten van Kopa en Rial, maar had nog altijd de twee giganten Puskas en Di Stefano in de gelederen, die zelfs wanneer de rest van het team een offday had nog altijd wel iets uit de hoge hoed konden toveren.

Volgens sommigen was Eintracht Frankfurt maar een matige tegenstander, maar Glasgow Rangers was het daar waarschijnlijk niet mee eens; in de halve finale verloren zij over twee wedstrijden met 14-2. Het zou veertien jaar duren voordat een andere Duitse club de finale zou bereiken. In 1974 won Bayern München de eerste van drie achtereenvolgende Europa Cups.


Het was ook een wedstrijd tussen twee verschillende stijlen. Eintracht speelde volgens de "Duitse stijl", lange halen naar voren, terwijl Real de "Spaanse stijl" hanteerde, met effectieve korte passing en individuele kwaliteiten.

Voorgeschiedenis

Eintracht Frankfurt kreeg aanvankelijk van de Duitse voetbalbond geen toestemming om tegen Real Madrid te spelen. Bij de Koninklijken vertoefde immers Ferenc Puskás, de Hongaarse aanvaller die West-Duitsland op het WK 1954 beschuldigde van dopinggebruik. Hongarije verloor in de WK-finale met 2-3 van West-Duitsland. Pas nadat Puskás een formele brief met zijn verontschuldigingen had geschreven, kreeg Frankfurt de toestem- ming om deel te nemen aan de finale van de Europacup.

De finale

10 DOELPUNTEN in een Europacup finale op het hoogste niveau, kom daar nog maar eens om. De zwart-witbeelden laten zien dat, ondanks enkele verbijsterende verdedigings- fouten van de Duitsers (in ieder geval in moderne normen), het eigenlijk verre van een eenzijdige wedstrijd was. Rogelio Dominguez, de doelman van Real, moest enkele grote reddingen verrichten op doelpogingen van de Eintracht aanvallers Erwin Stein en Richard Kress, voordat Real vat kreeg op de wedstrijd.

Bij een 1-0 achterstand na twintig minuten begonnen de Spanjaarden hun ritme te vinden en het was al snel duidelijk dat allbei de grote spelers van Madrid in topvorm waren. En dat was maar goed ook, want Santamaria en zijn achterhoede waren veel te traag voor de snelle aanvallers van Frankfurt.

Richard Kress scoort de openingsgoal voor Frankfurt.
foto: Getty Images

Nog voor rust had Di Stefano twee keer gescoord en Puskas een keer. Puskas voltooide zijn hattrick binnen een kwartier na rust: 5-1. In een adembenemende vijf minuten scoorden beide partijen vervolgens ieder nog tweemaal en sloten daarmee een avond topamusement af.

Een twijfelachtige penalty na 56 minuten, voor een overtreding van Hans Weilbacher op Francisco Gento, werd verzilverd door Puskas, die er nog twee scoorde in de volgende 15 minuten, inclusief een zeldzame kopbal die de score op 6-1 bracht. Op dit punt begon Real zich te ontspannen of moe te worden. Waarschijnlijk beide. Eintracht aanvaller Stein bracht in de 72e en 75e minuut de spanning weer even terug door twee doelpunten, maar Di Stefano reageerde reageerde enkele minuten later door zijn hattrick te voltooien.

De Duitser werden bekritiseerd om hun tactiek, maar de enige manier om Real te kunnen verslaan was de kwetsbare verdediging onder druk te zetten, het zouwel erg optimistisch zijn geweest wanneer ze hadden gedacht dat je tegen zo’n voorhoede de nul zouden kunnen houden.

De uitstekende individuele bijdragen van de sterren zoals Alfredo di Stefano en Ferenc Puskas worden terecht erkend – het duo scoorde alle doelenpunten voor Real – maar het was ook een collectieve triomf voor het team dat dat mogelijk het beste elftal in de geschiedenis is. De overwinning was voor Real de vijfde achtereenvolgende Europa Cup, een reeks die nooit is geëvenaard.

Di Stefano scoort zijn 1e goal van de wedstrijd.
foto: Popperfoto/Getty Images

In een overwegend kortzichtige kijk op voetbal door de Britten, werd zelfs de Engelse krant The Times bewogen om commentaar te geven: "Real Madrid, met zijn schitterende prestaties op Schotse bodem, heeft bevestigd dat het de beste club ter wereld is." The Daily Mail schreef: "Het is alleen jammer dat de duizenden toeschouwers bij de wedstrijd, terug moeten keren om naar het Schotse voetbal te kijken, ze moeten gedacht hebben dat ze aan het dromen waren.". Als dit voetbal was, wilde Groot-Brittannië meer.

Onder de 127.000 mensen die verbluft waren over wat ze hadden gezien en verbaasd waren over de artisticiteit van beide kanten was een 18-jarige amateur-speler genaamd Alex Ferguson. Ik vraag me af wat er met hem is gebeurd? In Groot-Brittannië voelde dit alsof dit het moment was waarop de Europa Cup volwassen werd, toen de kassen vielen uit insulaire ogen en de aantrekkingskracht van de continentale competitie. Ondanks vier Europese bekerwinsten in de voorgaande vier jaar, was het de triomf van Hampden Park die uiteindelijk de meeste mensen bevestigde dat deze lui latino’s, hoewel Puskas natuurlijk Hongaars was, konden voetballen.

Alfredo Di Stéfano en Ferenc Puskás scoorden allebei een hattrick tijdens de finale. Enkel de Italiaan Pierino Prati deed hen dat later na, hij scoorde in 1969 een hattrick tegen Ajax. Ook in 1962 scoorde Puskás een hattrick in de finale. Voor Di Stefano was het overigens de vijfde keer op rij dat hij in de finale van de Europacup I raak schoot.

Di Stefano scoort hier één van zijn 3 doelpunten tegen Frankfurt.
foto: The Times

Wedstrijdgegevens:
18 mei 1960
Real Madrid – Eintracht Frankfurt 7-3
Doelpunten voor Real Madrid: Di Stéfano 27′, 30′, 73′ Puskás 45+1′, 56′, 60′, 71.
Doelpunten voor Eintracht Frankfurt: Kreß 18′, Stein 72′, 75′
Hampden Park, Glasgow
Toeschouwers: 127,621

Real Madrid:
1 Rogelio Domínguez, 2 Marquitos, 5 José Santamaría, 3 Pachín, 4 José María Vidal,6 José María Zárraga (c), 7 Canário, 8 Luis del Sol, 9 Alfredo Di Stéfano, 10 Ferenc Puskás, 11 Francisco Gento.
Coach: Miguel Muñoz

Eintracht Frankfurt:
1 Egon Loy, 2 Friedel Lutz, 3 Hermann Höfer,4 Hans Weilbächer (c),5 Hans-Walter Eigenbrodt,6 Dieter Stinka,7 Richard Kreß 8 Dieter Lindner,9 Erwin Stein,10 Alfred Pfaff,11 Erich Meier.
Coach:Paul Osswald

In het seizoen 1959-1960 nam ex-speler Miguel Muñoz de leiding over bij Real Madrid. Hij won de vijfde Europa Cup in zijn eerste seizoen als manager, hij werd de eerste voetballer die de Europea Cup won als speler (driemaal) en als manager. In 1960 werden de merengues ook gekroond tot kampioen van de wereld toen zij de eerste editie van de Intercontinental Cup (Real Madrid 5-1 Peñarol de Montevideo) wonnen.

Hoewel ze nooit meer dit niveau zouden bereiken, haalde Real Madrid in de jaren zestig nog drie maal de finale, waarvan ze die in 1966 ook wonnen. Het volgende seizoen won Real La Liga met 12 punten voorsprong, maar ze werden in 1961 door Barcelona uit de laatste 16 van de Europa Cup geknikkerd. Een geïnspireerde Luis Suarez, nog steeds de enige Spanjaard die ooit de Europese voetballer van het jaar is, scoorde beide goals toen Barcelona 2-2 gelijk speelde in Santiago Bernabeu en het versloeg Real met 2-1 in het Camp Nou. Hiermee kwam een einde aan het gouden tijdperk van Real.

Di Stefano en Puskas werden ouder en de rest van Europa haalde ze in. Ze bereikten de Europa Cup-finale wel nog tweemaal in de komende drie jaar, maar Benfica en Inter Milan waren inmiddels een maatje te groot geworden.