Crimineel gedrag

Joyriders, mafiosi en andere boeven

Helaas is het voetbal niet gevrijwaard voor kwalijke invloeden. Er is niet alleen sprake van deals over uitslagen of gok- en omkoopschandalen. Zelfs sommige speleres zijn gewoon volkomen crimineel.

Bovenaan de criminelenparade staat Arsenal. Aan het begin van de jaren tachtig moesten in vijf jaar tijd vijf spelers hun rijbewijs inleveren, terwijl Tont Adams in 1990 nog een stukje verder ging toen hij onder invloed met zijn auto tegen een telefoonpaal aanvloog waarvoor hij tot vier maanden gevangenisstraf werd veroordeeld. Maar zijn gedrag was nog niets vergeleken bij dat van voormalig Gunner Peter Storey. Op zijn strafblad stond het geven van een kopstoot aan een lollyverkoper, valsheid in geschrifte en illegale vrouwen- en drugshandel. Geen wonder dat zijn latere rechters hem veroordelden met de woorden ‘je weet wat je te wachten staat, Mr. Storey’.

Het meest tragische geval is waarschijnlijk George Best. Het aan lager wal geraakte genie uit Belfast zat meerdere malen dronken achter het stuur, maar kwam nooit opdagen in de rechtszaal. Uiteindelijk werd hij gevonden in zijn flat in Chelsea waarna hij ontsnapte en zich later verzette tegen zijn arrestatie, onderwijl een legertje agenten bezig houdend. De politierechter zag er het lollige niet van in en gaf hem drie maanden.

De Colombiaanse doelman Rene Higuita stond bekend om zijn spectaculaire ‘schorpioenen trap’ op Wembly in 1996. Minder aandacht kreeg zijn afwezigheid bij het WK van 1994 toen hij in de gevangenis zat op verdenking van kidnapping.

Duncan Ferguson heeft zijn bijnaam ‘Slordige Duncan’ te danken aan veroordelingen voor geweld die resulteerden in drie maanden gevangenisstraf. Ferguson had vleugelverdediger John McStay van de Raith Rovers aangevallen, een zeldzaam voorbeeld van een veld- incident dat voor de rechter werd uitgevochten.

Mickey Thomas van Wrexham werd in 1992 veroordeeld wegens valsheid in geschrifte. Het bewijsmateriaal omvatte ondermeer het in omloop brengen van valse bankbiljetten onder jeugspelers van de club.

Nederlandse voetballers met een zwart randje

Grensoverschrijdend komt natuurlijk niet alleen in Engeland voor, ook in Nederland kennen we voetballers die ‘over de shreef’ zijn gegaan:

(1) Glenn Helder schopte het in zijn carrière tot Arsenal en het Nederlands elftal. Buiten het veld ging het dramatisch mis. Dankzij zijn gokverslaving en zijn vrijgevige karakter komt hij zwaar in de financiële problemen. Nadat zijn relatie met zijn ex-vriendin beëindigd wordt belandde hij in de meest zwarte periode uit zijn leven. Vol woede belandt hij in de bak voor bedreiging, mishandeling en verboden vuurwapenbezit. De ondertitel van het boek Helder luidt dan ook: van Arsenal naar Bajes. Een intrigerende biografie van de talentvolle linksbuiten van weleer.

‘Mijn eigen fucking schuld’.

Na eerder verschenen biografieën van "bad boys" Andy van der Meijde en Fernando Ricksen vertelt Bert Nederlof samen met Glenn Helder het verhaal van een andere voetballer die op het verkeerde pad is beland. Wie zijn schuld dat is? "Uiteraard mijn eigen fucking schuld", Aldus Glenn Helder in het voorwoord. "Ik praat in deze biografie over alles: geld, zelfmoord, tot en met het punt dat ik doordraai en letterlijk verander in een moordwapen".

In 1998 zit hij zo diep in de shit dat hij zichzelf van het leven wil beroven. In het boek vertelt hij hoe hij veel te veel zware slaappillen slikt. Wanneer zijn leven steeds somberder dreigt te worden wordt zijn zoon Jilani geboren. "Financieel was mijn leven op dat moment een grotere teringzooi dan ooit, maar door de komst van die kleine kon ik dat even opzij zetten". Zijn opvallende BMW uit de 8-serie heeft hij inmiddels ingeruild voor een stokoude Polo.

Ook nadat hij in 2008 vrijgelaten wordt is zijn woede nog niet verdwenen. "Nog steeds nam ik me voor dat een aantal mensen die ik schuldig achtte voor de shit waarin ik zat heel veel spijt zouden krijgen. Eentje zou er zeker doodgaan door mij. Dat was sowieso Guido". Een verzoening met zijn ex-vriendin voorkomt onheil en zorgt ervoor dat hij het ook bijlegt met Guido. Vanaf dat moment gaat zijn leven weer de goede kant op. Hij treedt regelmatig op als drummer en geeft lezingen.

(2) Ulrich van Gobbel won met Feyenoord twee landstitels en viermaal het beker- toernooi. Hij maakte het WK 1994 mee, maar raakte na zijn carrière in de vergetelheid. In zijn biografie "Uli, Uli" vertelt de jeugdtrainer van Feyenoord over zijn loopbaan, maar ook over de beruchte Helderse affaire en de moord die zijn vader pleegde. "Ik heb dat nooit eerder gedurfd," aldus Van Gobbel in zijn biografie. "Het heeft dertig jaar geduurd voor ik er klaar voor was. Weinig mensen kennen het verhaal. Ook goede vrienden weten hier niets van. Het heeft de grootste impact op mijn leven gehad. Maar mijn vader heeft in Rotterdam een vrouw vermoord en vrijwel direct daarna zelfmoord gepleegd."

Van Gobbel was pas 15 jaar oud toen de tragedie in zijn leven gebeurde. Zijn 38-jarige vader zou hem nooit naam zien maken als profvoetballer. "Het heeft een zeer diepe impact op mijn verdere leven gehad. Voor de familie van die vrouw vind ik het heel triest dat dit is gebeurd."

Van Gobbel vertelt in zijn biografie ook over de beruchte Helderse affaire, waarbij speler Ronald Schouten van de Helderse selectie een kaakbreuk werd geslagen. "In de wedstrijd schopte een van hun spelers Henk Fraser heel vies achter op zijn been. Ik zag het gebeuren en ging er naar toe. Ik deelde daarop een karatetrap uit zonder iemand te raken. Het was bedoeld om iedereen op afstand te houden, maar het werkte averechts. De vlam sloeg in de pan. Even later viel er wel een rake klap en ging Ronald Schouten neer. Later bleek hij een gebroken kaak te hebben. Henk en ik hadden hem niet geslagen, dat had onze ploeggenoot Harvey Esajas gedaan."

Fraser en Van Gobbel kregen de schuld, werden geschorst en gingen niet in beroep. "Feyenoord heeft volgens mij destijds een schadevergoeding aan Schouten betaald." Van Gobbel praat ook over het verhaal dat enkele profvoetballers ernstige bedreigingen zouden hebben geuit op het CFK kantoor in Gouda. Die spelers wilden geld uit hun pensioenpot en zouden na een weigering fors druk op de ketel hebben gezet. "Zo heb ik dat niet ervaren," zegt Van Gobbel. "Toen niet en nog steeds niet. De kranten schreven dat ik gokverslaafd was, maar dat ben ik nooit geweest. Ik heb nooit gokschulden gehad. Ik ben nooit ver- slaafd geweest, ook niet aan drank of aan roken. Ik heb een lening op mijn pensioen gekregen omdat mijn geld op was."

Van Gobbel had slapeloze nachten van de affaire. "Ik werd afgeschilderd als een crimineel. Het heeft mij veel pijn en schade gebracht. Ik had in die periode echt iets van: voor mij hoeft het leven niet meer. Binnenvetter als ik ben, kropte ik alles op. Zo erg zelfs dat ik geen zin meer in het leven had. Ik wilde dood. Nu denk ik er heel anders over, maar toen was ik ver heen."

Van Gobbel kende hoogte- en dieptepunten. Maar de voormalig international is trots op zijn fraaie erelijst. "Ik heb met Feyenoord twee landstitels, vier bekers en de UEFA Cup gewonnen. Ik heb op een WK gespeeld en in de Turkse en Engelse competitie. En ik heb nu weer een doel in mijn leven: jonge voetballers beter maken."

(3) Johnny Dusbaba werd geboren in Schilderswijk, een buurt uit Den Haag. Hij was de zoon van een kermisklant. Reeds op jonge leeftijd liet hij school links liggen en zette hij alles in op zijn voetbalcarrièèe. Hij doorliep de jeugdopleiding van FC Den Haag en maakte op 17-jarige leeftijd zijn debuut in het eerst elftal. Dusbaba maakte deel uit van een talentvolle generatie bestaande uit onder meer Martin Jol en Tscheu La Ling. Hoewel Dusbaba niet bekendstond als een natuurtalent, maakte hij indruk op Ajax. De Amster- dammers namen de bikkelharde verdediger in 1974 over van FC Den Haag. Van 1977 tot 1982 speelde hij in België

<
Johnny Dusbaba (rechts) viert zijn enige landstitel in dienst van Ajax met ploeggenoot Dick Schoenaker.
foto: ajax.nl

Naast zijn voetbalcarrière was ook de handelsgeest van Dusbaba bekend. Als jonge speler van Ajax handelde hij al vanuit de kofferbak van zijn auto. Dusbaba wist via zijn Haagse vrienden altijd koopwaar (van dubieuze afkomst) te bemachtigen. Bij RSC Anderlecht had hij zelfs het materiaalhok omgebouwd tot een zaak, waar de ritselaar naar eigen zeggen zeventigduizend frank per week omzette aan leren jassen, televisies en videorecorders. Na zijn loopbaan als voetballer opende hij in België zijn eigen kledingzaak.

Dusbaba was geselecteerd voor het WK 1978, maar om onopgehelderde redenen ging hij niet mee naar Argentinië–de handel zal wel geen maand stilstand hebben kunnen velen, of zoiets. In 1982 keerde Dusbaba terug naar Nederland. Hij sloot zich aan bij NAC Breda, waar de zwaarlijvige verdediger ook geen titularis was. De club zakte een jaar na zijn transfer terug naar de eerste divisie. Dusbaba, die inmiddels meer dan 100 kg woog, mocht na twee jaar opkrassen. Hij trok naar Sint-Niklase SK met wie hij eveneens na een jaar naar tweede klasse degradeerde. Op 30-jarige leeftijd zette hij een punt achter zijn spelerscarrière.

(4) Patrick Kluivert is gedurende zijn gehele carrière een veelbesproken onderwerp in de media geweest. In zijn beginjaren werd hij veelal positief geportretteerd, zeker na zijn winnende treffer in de Champions League. Na in 1995 en 1997 bij twee schandalen betrokken te zijn, sloeg de stemming omtrent de spits echter radicaal om. Een aanzienlijk deel van de mediawerken over Kluivert heeft een negatieve lading. Een in 1995 veroorzaakt dodelijk verkeersongeluk en een verkrachtingszaak maakten het seizoen 96/97 op per- soonlijk vlak moeilijk voor Kluivert.

Op 9 september 1995 raakte Kluivert betrokken bij een aanrijding, waarbij de Vlaardingse schouwburgdirecteur Marten Putman omkwam en diens vrouw zwaargewond raakte. De rechter concludeerde dat de snelheid minimaal 89,2 km/uur bedroeg, wat afweek van de verklaring van Kluivert zelf, die aangaf tussen de 70 en 75 km/uur te hebben gereden. De maximaal toegestane snelheid ter plekke was 50 km/uur. Het ongeluk gebeurde op een onoverzichtelijk punt waar het slachtoffer net aan het keren was. Kluivert werd veroor- deeld tot een taakstraf van 240 uur wegens dood door schuld.

In 2006 was Kluivert te gast in een uitzending van Holland Sport. Hij werd geïnterviewd door Wilfried de Jong. De Jong is een persoonlijke vriend van de familie Putman en had zich in het verleden al eens negatief over Kluivert uitgelaten. De spits vertelde in het interview dat hij, in de nasleep van het ongeluk, meerdere malen met Putmans familie contact had gezocht. De Jong bracht daarna naar voren via Putmans familie te weten dat het contact beperkt was gebleven tot één sms-bericht. Kluivert erkende dit en gaf aan het moeilijk te vinden contact te zoeken.

In 1997 beschuldigt 20-jarige vrouw Boon uit Hoofddorp Kluivert (21) en zijn vrienden ervan haar te hebben verkracht in de nacht van 10 op 11 mei. Het viertal zegt dat Boon met seks had ingestemd. Boon deed aangifte van groepsverkrachting, maar een officier van justitie kwam tot de conclusie dat daar niet voldoende bewijs voor was. De vier mannen werden niet vervolgd.

Patrick Kluivert als technisch directeur bij Paris Saint-Germain.
foto: Getty Images

Vijf jaar lang is hij de maestro van FC Barcelona. Volgens de Spaanse media haalt hij er soms hele nachten door. Niet dat hij alcoholverslaafd is, maar hij drink wel veel. Het doet zijn relatie met zijn vrouw Angela niet bepaald goed. De meisjes dienen zich bij bosjes aan. Hij zal toegeven dat hij vele malen vreemdgaat. Zijn prestaties in zijn laatste seizoen in Barcelona lijden eronder. Ook is hij veel geblesseerd.

Door hem uit te fluiten en spandoeken tegen hem te richten, laten de socios weten de aanwezigheid van de voormalige publiekslieveling niet meer op prijs te stellen. Ook het nieuwe bestuur wil hem weg hebben met zijn salaris van zes miljoen en zetten hem op de transferlijst.

En daarna leek zijn loopbaan meer op een glijbaan. Newcastle, Valencia, PSV, Lille…Vier seizoen, 64 wedstrijden en maar veertien goals…’Nightclub Patrick’ werd hij spottend genoemd.

Als assistent trainer van Louis van Gaal ging hij mee naar het WK in Brazilië. Zijn naam kwam echter weer negatief in het nieuws vanwege zijn ex-vrouw. Angela kreeg een relatie met een crimineel ene Danny K. Later verdwijnt ze achter de tralies op verdenking van witwaspraktijken. Ze is één van de tien mensen die worden aangehouden in verband met een groot onderzoek naar de georganiseerde misdaad. De al genoemde Danny K. en topcrimineel Willem Holleeder behoren tot de hoofdverdachten. In maart 2015 wordt ze veroordeeld tot zeven maanden cel, waarvan drie voorwaardelijk.

In 2017 wordt bekend dat Patrick Kluivert al enkele jaren gechanteerd wordt door een goksyndicaat. Kluivert zou in 2011 en 2012 een schuld hebben opgebouwd bij het syndicaat van ruim een miljoen euro, door wekelijks in te zetten op voetbalwedstrijden. Kluivert zou in 2011 en 2012, toen hij trainer was van de beloften van FC Twente, onder meer heeft gegokt op wedstrijden van het eerste elftal. In totaal ging hij in acht maanden tijd bijna 1100 weddenschappen aan, voor 2,4 miljoen euro. Hij verloor tonnen. Met gokjes op duels van FC Twente maakte Kluivert wel winst: ruim 15.000 euro.

Het wedden op wedstrijden van de eigen club was toen niet expliciet verboden, maar inmiddels wel, Er zijn geen aanwijzingen dat Kluivert betrokken is bij matchfixing.

Edgar Davids kende een lange carrière met onder meer passages bij Ajax, Juventus, Barclona en Internazionale. Ook speelde de linksbenige middenvelder 74 keer voor het Nederlands elftal. De 44-jarige Davids beëindigde zijn actieve voetballoopbaan pas in 2014 bij het Engelse Barnet FC. In het seizoen 2013/2014 was hij zowel speler, assistent-coach als hoofdcoach bij The Bees.

In zijn Juventus periode wordt Edgar Davids positief getest op het gebruik van Nandrolon, een bloeddoping, maar hij bestrijdt dit te hebben gebruikt. Door de Nandrolon-affaire wordt Edgar Davids (net als onder andere Frank de Boer, Jaap Stam en Fernando Couto) geschorst en mist hij vele wedstrijden van Juventus en het Nederlands elftal.

In de eerste de beste wedstrijd na zijn schorsing, een Champions League-duel tegen de Schotse club Celtic, loopt Davids gelijk tegen een rode kaart op. En enkele dagen later, bij zijn rentree in de Italiaanse competitie, slaat hij een speler van tegenstander Lecce vol in het gezicht. Op basis van televisiebeelden wordt hij geschorst. En is er een vermeend coïtus-schandaal tijdens een erotisch getint feest met onder anderen het fotomodel Kira
Eggers, deze beschuldiging wordt echter nooit bewezen.

Daarnaast dient zijn ex-vriendin een aanklacht in wegens geweldpleging. Sarah H. (destijds 23) doet aangifte tegen Edgar Davids, die in die periode voor Juventus speelde, wegens zware mishandeling en bedreiging met de dood. Vanaf juni ’99 begonnen volgens haar de problemen. Edgar en Sarah verbleven in die periode op vakantie in Miami, toen Davids plotseling een woedeaanval kreeg en zijn op dat moment drie maanden zwangere vriendin trakteerde op een bombardement van schoppen en slagen. Sarah vertelde bij de politie dat zij de enorme pijn een week na mishandeling nog voelde.

Omstreeks september was er volgens haar een incident in het appartement van het stel aan de Via Vincenzo Vella in Turijn, gevolgd door nog een aantal zware mishandelingen in de periode tussen februari en mei 2000. Volgens Sarah gaat het in totaal om vijf of zes mishandelingen in Italië. In sommige gevallen zou haar (ex-)vriend een half uur lang op haar hebben ingeschopt. Bij de politie heeft de vrouw verklaard dat Davids na de klappen steeds haar paspoort en portemonnee afpakte, zodat ze niet naar Nederland kon. Wegens gebrek aan bewijs wordt ‘de zaak Sarah H.’ uiteindelijk geseponeerd.

2006 Edgar Davids in actie voor de Spurs.
foto: Press Association

Toch was dat niet de enige ‘aanvaring’ van de voetballer met vrouwen. Er is ook nog een aanklacht wegens mishandeling van een vrouwelijk bezoeker in bioscoop Tuschinksky. Er ontspant zich een felle discussie tussen Davids en twee vrouwen over gereserveerde zitplaatsen. De ‘Pitbull’ zou één van de twee dames op haar rug en in het gezicht hebben geslagen. Het hele vooval zou zijn geregistreerd door camera’s van de filmzaal. Na het incident verlaat Davids rennend de bioscoop.

Davids zélf doet dezelfde dag nog aangifte van mishandeling. De voetballer zou de vrouw niet hebben geslagen. Wel zou hij haar een harde duw hebben gegeven, meldt zijn advocaat. Volgens Tuschinkski zijn sommige van haar werknemers flink van slag door dit incident. Drie personeelsleden zouden na het incident niet meer in staat zijn te werken.

Zijn verloofde Olcay Gulsen, die getuige was, steunt haar geliefde. "Hij is een goede man." (al zal ze later beweren dat Davids vreemd ging). "Hoe zij aan dat blauwe oog is gekomen, is mij een raadsel." (RTL Boulevard).

Ook binnen het veld is Davids geregeld het middelpunt van een opstootje. In augustus 2002 wordt de Juventus speler voor twee wedstrijden geschorst nadat hij in een vriend- schappelijk ontmoeting in gevecht raakt met AC Milan verdediger Cosmin Contra. Verschillende bewakers moeten ze uit elkaar halen.

In Rio de Janeiro gaat de Nederlander tijden zijn vakantie (van 2005) weer een een keer op de vuist. In een vriendschappelijk partijtje geeft hij zijn tegenstander een klap op diens oor en spuugt hij hem in het gezicht. Davids en zijn ploeggenoten zouden daarna de camera’s van een aanwezige televisiezender hebben afgepakt en pas hebben teruggeven toen werd beloofd dat de beelden niet gebruikt zouden worden. (La Gazzetta dello Sport)

In Milaan haalt hij wederom de voorpagina’s als hij bij een ruzie over perkeerplaatsen betrokken raakt. Hij deelt drie Italianen klappen uit, Ook slaat hij in Italië een keer een fotograaf.

In zijn Oranje tijd was er eens een opstootje in de kleedkamer van oranje tussen Edgar en Mark van Bommel. De gemoederen liepen hoog op. Davids zei tegen van Bommel: "kom jij maar eens effe mee naar buiten"’ van Bommel stond daar wijselijk boven. Na de interland tegen Oostenrijk (oktober 2002) had Van Bommel kritiek op het spel van Davids. Hij zou weer eens te nadrukkelijk de spelbepaler willen zijn, terwijl hij toch ‘slechts’ een diende speler was. Davids zou zich na Van Bommels uitleg fysiek hebben laten gaan. Volgens bondscoach Dick Advocaat was het slechts een woordewisseling.

In zijn Tottenham tijd gebeurde ook zoiets: Davids kreeg woorden met de Ier Robbie Keane. Op een gegeven moment zegt Davids tegen Keane: "jonge weetje wat, kom jij maar eens ff mee naar buiten" anders dan van Bommel ging Robbie Keane wel met Davids mee naar buiten. Om een lang verhaal kort te maken: Robbie Keane is vroeger een verdienste- lijk amateurbokser geweest in Ierland, dus voordat Davids iets kon zeggen haalt Keane vol uit met een rechtse directe op die kaak van Davids. Boem Edgar Davids knock out.

Robbie Keane kon de dag erna op de training zijn knieschijf gaan zoeken op de tribune. Davids heeft toen zo hard uitgehaald op de knie van Keane dat die er 2 maanden uit heeft gelegen met een gebroken knie-schijf en Davids is toen door de trainer een maand uit de selectie gezet.

Het onbekende FC Barnet, gelegen in een achterstandswijk, is Davids laatste club. Waarom hij juist daar speler/trainer wordt, is voor iedereen een raadsel. Maar Davids woont op de hoek van het stadion en wil gewoon meer van het trainersvak leren. Bij The Bees scheldt hij zijn spelers regelmatig stijf. Ze moeten hem ook met Sir of Mister aanspreken. Davids heeft zichzelf rugnummer 1 toebedeeld om zijn rol als leider van de ploeg kracht bij te zetten.

Een jaar later houdt Davids het voor gezien, omdat hij naar eigen zeggen "door de arbitrage wordt gezocht." Hij ontvangt vijf rode kaarten in de korte tijd dat hij de club vertegenwoordigt, Het eerste seizoen onder Davids degradeert Barnet, in het jaar daarop weigert hij met zijn gevreesde schopploeg mee te reizen naat verre uitwedstrijden, zeker als er overnacht moet worden. En Barnet ? Ze zijn blij als de rust eindelijk is weergekeerd.

Fernando Ricksen is een voormalig Nederlands profvoetballer. Van 1993 tot en met 2011 kwam hij uit voor achtereenvolgens Fortuna Sittard, AZ, Glasgow Rangers, Zenit Sint-Petersburg en weer Fortuna Sittard. Tussen 2000 en 2003 speelde hij twaalf interlands voor het Nederlands Elftal.

In zijn periode in Glasgow werd Ricksen veel gezien in het uitgaansleven. Hij werd qua gedrag wel vergeleken met Paul Gascoigne, die enkele jaren eerder bij de ploeg had gespeeld. Ricksen raakte in Schotland verslaafd aan alcohol, cocaïne en vrouwen. Hij had diverse buitenechtelijke relaties en werd onder andere gezien met het model Katie Price. Ondanks zijn persoonlijke problemen, bleef hij een vaste waarde bij zijn club. Wel kwam hij diverse keren in opspraak wegens gewelddadig gedrag. In 2003 werd hij veroordeeld tot een boete van zevenduizend pond, wegens mishandeling van een buurman.

Fernando Ricksen in actie voor Glasgow Rangers
foto: Onbekend

In 2005 ondernam hij zijn eerste pogingen om af te komen van zijn verslavingen. In 2006 zat hij, na een incident tijdens een vliegreis met Glasgow Rangers enkele weken in een afkickkliniek. Ricksen sprak in de pers openlijk over zijn behandeling. Enkele maanden later vertrok hij met zijn vrouw naar Sint Petersburg, om daar te gaan voetballen voor FK Zenit. Hier kreeg hij echter zijn carrière, na een goede verhuurperiode, niet op de rails en raakte hij wederom zwaar aan de drank. In zijn periode in Sint Petersburg werd Ricksen door de Russische voetbalbond voor een jaar geschorst wegens cocaïnegebruik, dit werd echter stilgehouden voor de buitenwereld en afgedaan als een blessure.

In maart 2009 liep zijn relatie op de klippen en eind 2009 keerde hij, na 2,5 seizoen weinig gespeeld te hebben, terug naar Nederland, waar hij na een jaar zonder club gezeten te hebben ging spelen voor Fortuna Sittard. Het meeste geld van de miljoenen die hij verdiende in Glasgow en Sint Petersburg, had hij ondertussen uitgegeven aan drank, drugs en stripclubs. In 2010 scheidde hij officieel. Later kreeg hij een relatie met de Russische Veronika, met wie hij een dochter kreeg en in 2014 trouwde.

This entry was posted in VOETBAL VAN A-Z. Bookmark the permalink.