(28) 1969-Het decennium van Feijenoord

Geen woorden, maar daden

Internationaal gezien kon Feyenoord nog niet echt meedoen. De invoering van het betaalde voetbal in 1956 veroorzaakte een grote omslag. De eerste drie jaar van het betaalde voetbal was Feyenoord in de competitie een subtopper met achtereenvolgend de 5e, 11e en wederom de 5e plek. In de jaren zestig begon Feyenoord aanzien te verkrijgen. In het seizoen 59/60 werd Feyenoord 2e. Daarna werd Feyenoord 4 keer landskampioen in de periode 1961 – 1969 (1961, 1962, 1965 en 1969) In 1965 wordt aan de landstitel bovendien ook nog de KNVB beker toegevoegd, waarmee de club voor het eerst in het bestaan de ‘dubbel’ wint. Datzelfde gebeurt vier jaar later, als na de kampioenswedstrijd uit bij FC Twente (1-0 winst) in de bekerfinale PSV in de bekerfinale PSV eraan moet geloven: 1-1 en 2-0 in de replay.

Feijenoord beschikt over het mooiste stadion (de Kuip) en de fanatiekste supporters van Nederland. Feijenoord heeft de naam werkvoetbal te spelen, en dat spoort met de stad van herkomst: Rotterdam, één van de grootste havensteden ter wereld. Maar dat werkvoetbal is tevens een cliché: Feijenoord heeft, met name in de jaren zestig, een keur aan technisch begaafde voetballers voortgebracht.

Om eens een aantal van deze goede voetballers uit de jaren zestig voor het voetlicht te halen: keeper Eddy Pieters Graafland (eh.. ex-Ajax) was op de lijn balvast en stijlvol. Rinus Israël was de beste centrale verdediger die Nederland ooit heeft gehad. Maar hij kon ook over een afstand van zestig meter de bal op de stropdas van een medespeler leggen. Het middenveld was het sterkste deel van de ploeg. Wim Jansen was de verpersoonlijking van het clublied Geen woorden, maar daden. Maar Willem van Hanegem was de beste: hij las het spel als de beste: drie zetten vooruit. In de voorhoede stond Ove Kindvall, de Zweedse spits die in 1970 met zijn doelpunt in de verlenging de Europacup 1 finale tegen Celtic besliste en verder was daar natuurlijk "Mister Feijenoord", Coen Moulijn, de virtuoos op de vierkante meter met een loepzuivere voorzet. Naast deze technische spelers stonden harde verdedigers en mandekkers zoals Cor Veldhoen en Piet Romeijn.

1968: Ove Kindvall (rechts) kijkt toe hoe Willem van Hanegem uithaalt voor Feyenoord tegen ADO.
foto: ANP

1961 Feijenoord kampioen

In het seizoen 1959/1960 wordt Feijenoord net geen kampioen, omdat het in het beslissingsduel (ze hebben allebei 50 punten) met 5-1 verliest van Ajax. George Sobotka wordt dit seizoen de nieuwe trainer van Feijenoord. Feijenoord wint aan het begin van het seizoen wel weer de vriendschapsbeker door in de finale Sedan (Frankrijk) met 4-2 te verslaan.

In het seizoen 1960/1961 begint de succesperiode van Feijenoord. Na aan het begin van het seizoen nog net de vriendschapsbeker mis te lopen door met 3-1 te verliezen tegen Lanerossi uit Spanje, wordt Feyenoord op 28 mei 1961 op de voorlaatste speeldag voor de zesde maal kampioen van Nederland. Het was eenentwintig jaar geleden dat Feyenoord voor het laatst kampioen was geworden. In de eindrangschikking blijft het Ajax met twee punten voor.

Tegen Rapid JC (de voorloper van Roda JC) wint het in de eigen Kuip met 2-1. Henk Schouten en Cor van der Gijp zijn de doelpuntenmakers. Aan het eind van de wedstrijd bestormen honderden supporters het veld en nemen de spelers op de schouders. Later worden de spelers met een koets naar de stad gebracht.

Opstelling Feyenoord tegen Rapid JC
Pieters Graafland, Walhout, Kerkum, Klaassens, Veldhoen, Kreijermaat, Bouwmeester, Bennaars, Schouten, Moulijn en Van der Gijp

Elftalfoto uit het seizoen 1960-1961
foto: onbekend

Rotterdam loopt uit om de kampioenen te eren en niet zonder reden: het elftal van de Tsjechische trainer George Sobotka speelt prachtig voetbal en scoort er lustig op los. Maar liefst honderd goals produceren de Rotterdammers, met Cor van der Gijp (29), Henk Schouten (19) en Coen Moulijn (16) als topscorers. De zesde titel in de clubhistorie is er een met glans, ook al omdat aartsrivaal en regerend landskampioen Ajax twee keer wordt verslagen. Vooral de 9-5 thuiszege op de Amsterdammers van dat seizoen gaat als historisch de boeken in. In de meest doelpuntrijke Klassieker ooit is Henk Schouten met vier goals de lieveling van het Legioen.

1961 Feijenoord in Europa

Op 6 september is in Zweden IFK Göteborg de tegenstander. Frans Bouwmeester, een jaar eerder overgekomen van NAC Breda als opvolger van de naar Frankrijk teruggekeerde Kees Rijvers, maakt Feyenoords eerste ‘Europese’ doelpunt in de eenvoudige 3-0 zege. De terugreis naar Rotterdam verloopt nogal problematisch. Het vliegtuig moet wegens motorproblemen een tussenlanding maken in het Deense Aalborg, waarna Cor Veldhoen, Coen Moulijn, Frans Bouwmeester met geen tien paarden meer het toestel zijn in te krijgen en de reis per trein voortzetten. Thuis wordt het tegen de Zweden 8-2.

Feyenoord wordt bij de loting in de achtste finale om het Europacup 1-toernooi gekoppeld aan het roemruchte Tottenham Hotspur. Engelse kranten schrijven dat er minimaal tien keer gescoord moet worden tegen het ‘onbekende’ Feyenoord. De Rotterdamse semiprofs zijn niet opgewassen tegen de doorgewinterde Engelse professionals. Thuis wordt het 1-3, in Londen 1-1.

In een afgeladen Kuip is op 1 november 1961 klaar voor een Europees gevecht. Een uur voor de wedstrijd zit het stadion al bomvol. Feyenoord begint nerveus aan de wedstrijd en wordt al vrij snel door de Engelsen onder druk gezet. Vooral tactisch zijn de Spurs superieur aan Feyenoord. Feyenoord krijgt wel degelijk kansen, maar is niet gelukkig in de afwerking.

Vijf minuten voor rust komen de Engelsen toch op voorsprong en bouwen de score twee minuten na rust uit. Feyenoord lijkt geslagen, maar komt na een uur spelen terug in de wedstrijd. Renier ‘Beertje’ Kreijermaat haalt vanaf vijfentwintig meter vernietigend uit en ziet zijn schot in de bovenhoek belanden. Een orkaan van geluid golft door De Kuip.

1961: Spurs-Feijenoord. Spurs legende Dave Mackay geblesseerd na een botsing. De verzorger komt het veld in met een zakje voor de afgebroken tanden.
foto: Douglas Miller/Getty Images

Feyenoord zet daarna de Spurs vast, maar uit een spaarzame tegenstoot beslissen de Engelsen de wedstrijd. Feyenoord geeft niet op en is enkele keren dichtbij de aan- sluitingstreffer, maar paal en lat zijn Feyenoord niet gunstig gezind. Feyenoord verliest maar hoef zich zeker te schamen voor deze nederlaag tegen deze Engelse grootmacht. De toon was echter gezet, want het jaar daarop ging het een stuk beter in de Europacup 1.

Selectie van Feijenoord in het seizoen 1960-1961
Keepers: Bert Kik, Jan Kutterink, Eddy Pieters Graafland
Verdediging: Ab Fafié, Gerard Kerkum, Hans Kraay, Pauke Meijers, Cor Veldhoen
Middenveld: Aad Bak, Rinus Bennaars, Jan Klaassens, Reinier Kreijermaat, Pauke Meyers, Henk Schouten, Riny van Woerden
Aanval: Frans Bouwmeester, Coen Moulijn, Mos Temming, Cor van der Gijp, Aad Verschoof, Jo Walhout
Trainer: George Sobotka (Tsjechië)

1962 Feijenoord kampioen

Het seizoen 1961/62 van de Nederlandse Eredivisie was het zesde seizoen waarin onder de KNVB-vlag een professionele Eredivisie werd gevoetbald. Feijenoord werd voor het tweede jaar op rij landskampioen. De wedstrijden werden standaard op zondag gespeeld. Een overwinning gaf twee punten, een gelijkspel één punt en een nederlaag geen.

De publieke belangstelling was, mede door de spannende slotfase van de landscompetitie (1961/1962), enorm toegenomen en men leefde als het ware toe naar de Europacup. Feijenoord werd één wedstrijd voor het einde van de competitie kampioen door in een volle Kuip (60.000 toeschouwers) met 1-1 gelijk te spelen tegen ADO, waardoor PSV de Rotterdammers niet meer kon achterhalen.

Er kwamen, dit nog even ter zijde, onaangenaamheden met het bestuur van de KNVB. Door de slopende strijd om het kampioenschap en de vooruitzichten op de Europacup hadden de Feijenoorders, na ruggespraak met bestuur en trainer, besloten zich voorlopig niet voor het Nederlands Elftal beschikbaar te stellen. Dat betekende meteen de lont in het kruitvat, want de KNVB sprak het veto uit over het besluit van Feijenoord en het bonds- bestuur besloot niet alleen deze spelers gedurende een jaar niet op te stellen voor een Bondsploeg, maar namens de KNVB kwam tevens het besluit af dat Feijenoord … van deelneming aan de wedstrijden om de Europacup zou worden uitgesloten. Gelukkig is Feijenoord dit uiteindelijk bespaard gebleven.

Ook stond Feijenoord in het seizoen 1961/62 in de finale van de eerste editie van de International Football Cup, de voorloper van de Intertoto Cup. Er werd echter met 4-2 verloren van de grote rivaal Ajax.

1961/1962; Ajax-Feijenoord 1-3
foto: onbekend

1962/1963 Feijenoord in Europa

In het seizoen 1962/1963 werd Feijenoord slechts 4e in de competitie, maar door het kampioenschap van het jaar daarvoor mochten ze wel weer meedoen aan de Europacup I. In de eerste ronde won Feijenoord 2 keer met 3-1 van Servette uit Zwitserland. In de tweede ronde moesten ze het opnemen tegen Vasas Boedapest. Thuis werd het 1-1 en uit 2-2. Nu zou Feijenoord gewoon door zijn met zo’n stand, maar toen moest er een beslissingswedstrijd worden gespeeld. De wedstrijd werd gespeeld in Antwerpen, en Feijenoord won met 1-0, dankzij een benutte penalty van Bennaars.

Feijenoord had dus de kwartfinale gehaald en moest het opnemen tegen Stade Reims uit Frankrijk. Eerst ging Feijenoord daar op bezoek en won er met 1-0 door een goal van ‘Beertje’ Kreijermaat. Thuis hield Feijenoord het op 1-1 en ze waren dus door naar de halve finale, de loting moest uitwijzen tegen wie ze het op moesten nemen…

Het werd het sterke Benfica dat een jaar eerder nog winnaar van de Europa Cup voor Landskampioenen werd door vijfvoudig titelhouder Real Madrid met 5-3 te verslaan. Die avond waren 64.000 supporters aanwezig. Nederland keek of luisterde ook massaal naar de wedstrijd. Het was de grootste kijk-en luisterdichtheid in de historie van Nederland, een record dat pas in 1969 werd verbroken! Op 10 april 1963 hield Feijenoord in het eigen stadion Benfica, de Europese kampioen van de twee voorgaande jaren, op 0-0. Gerard Bergholz miste 2 prachtige kansen in die wedstrijd, die Feijenoord in Rotterdam al een half been in de finale had kunnen bezorgen.

1963: In Hoek van Holland wordt afscheid genomen van de passagiersschepen ‘Waterman’ en de ‘Grote Beer’, waarmee 1500 Feyenoord-fans naar Portugal vervoerd werden.
foto: Eric Koch

Voor de return in Portugal werd Feijenoord door honderdduizenden supporters die langs de oevers van Nieuwe Maas en Nieuwe Waterweg stonden uitgezwaaid. De schepen de Grote Beer en de Waterman vervoerden duizenden supporters naar Lissabon, waar op 8 mei 1963 het Europacupduel tegen het befaamde Benfica moest worden gespeeld. Feijenoord kwam in de eerste helft al achter met 2-0 en wist dit niet meer goed te maken, het werd in de tweede helft zelfs 3-0. Frans Bouwmeester redde nog de eer en scoorde de 3-1. Ondanks deze uitschakeling werden de Feijenoord spelers als helden ontvangen en deze wedstrijd was tevens het breekpunt voor de grote succesperiode van de jaren 70.

Selectie van Feijenoord in het seizoen 1961-1962
Keepers: Bert Kik, Eddy Pieters Graafland.
Verdediging: Ab Fafié, Gerard Kerkum, Hans Kraay, Cor Veldhoen.
Middenveld: Aad Bak, Rinus Bennaars, Jan Klaassens, Reinier Kreijermaat,Henk Schouten, Riny van Woerden.
Aanval: Pummy Bergholtz, Frans Bouwmeester, Jan Hordijk, Coen Moulijn, Mos Temming, Cor van der Gijp, Aad Verschoof.
Trainer: Franz Fuchs (Oostenrijk)

1965 Feijenoord kampioen en de dubbel

In 1965 wordt Feijenoord na 3 jaar weer eens kampioen en wint het bovendien de KNVB beker. Het is een bijzonder seizoen voor zowel Feijenoord als Ajax.

Op 19 april 1965 speelden Ajax en Feyenoord in het Olympisch Stadion. De verhoudingen een halve eeuw waren volkomen anders dan nu, want de Rotterdammers waren onderweg naar een landstitel, waar de Amsterdammers net boven de degradatiestreep stonden. Aan het eind van het seizoen, op 2 mei, eindigde Ajax slechts vier punten boven hekkensluiter NAC. Daarbij moet overigens worden aangetekend dat voor een overwinning toen geen drie, maar twee punten werden gegeven.

Feyenoord daarentegen kon in de wedstrijd tegen Ajax kampioen worden. De laatste twee speeldagen voor het einde van het seizoen zouden er dan niet meer toe doen, omdat de club niet meer was in te halen door de naaste belager DWS.

Met Ajax in de sportieve touwen en Feyenoord al half in een roes leek er nog meer druk te staan op hun onderlinge wedstrijd. Want wat is er mooier dan het behalen van een kampioenschap op het veld van de aartsrivaal? En wat is er erger dan nog dieper af te zakken in het rechterrijtje dan na een nederlaag tegen de aartsrivaal ?

19 april 1965: 2e paasdag, Ajax – Feijenoord in het Olympisch Stadion
foto: ANP-Cor Mulder

Zo ging het alleen niet in 1965, blijkt na lezing van het Ajax-nieuws van april 1965. "Het legioen overstroomde de toegangsweg naar het Olympisch Stadion op een wijze, die het duidelijk maakte, dat men vandaag het rood-en-wit in de Rotterdamse kampioensmast verwachtte!" Daarop volgden geen vijandelijke reacties – integendeel. "Op de stampvolle eretribune was het een mengeling van rood-witte Amsterdammers en idem Rotter- dammers. De kwinkslagen waren dan ook niet van de lucht en het ging alles gemoedelijk en in verdraagzaamheid."

Uit de wedstrijd zelf was niet te zien dat Ajax en Feyenoord zo ver uit elkaar stonden op de ranglijst. De Amsterdammers waren zelfs de betere ploeg, maar desondanks werd het na een mooie wedstrijd 1-1. Dat was voldoende voor de thuisploeg om definitief te ontsnappen aan degradatie. Feyenoord daarentegen moest nog minstens een week wachten voordat het kampioen zou zijn.

"Eigenlijk jammer" vond Ajax het dat die extra goal niet was gevallen, "want het zou een vulcanische uitbarsting teweeg hebben gebracht en we hadden de vreugde-explosie graag gegund aan de felle aanhangers van de Rotterdamse top-club.".

Ajax, dat het jammer vindt dat Feyenoord geen kampioen wordt in een thuiswedstrijd in Amsterdam… Dat voelt niet meer aan als een halve eeuw geleden, maar als een compleet millennium geleden.

Op 29 mei 1965 wint Feijenoord in eigen stadion de finale van de KNVB beker door Go Ahead met 1-0 te verslaan door een doelpunt van Frans Bouwmeester en wint daarmee voor het eerst in zijn historie de dubbel (landskampioen en bekerwinnaar).

1965 Feijenoord in Europa

In 1965 wordt Feyenoord in de eerste ronde van het Europa Cup I-toernooi gekoppeld aan het grote Real Madrid. "Als je dan toch overreden wordt, kan dat beter door een Rolls Royce gebeuren dan door een boerenkar," verzucht de altijd uitgesproken voorzitter Kieboom plastisch. In De Kuip is er van overreden worden vooralsnog geen sprake. Door goals van Hans Venneker en Hans Kraaij verslaan de Rotterdammers het Real van Puskas en Gento met 2-1 in een snoeiharde wedstrijd. In de slotfase ontstaat een massaal opstootje tussen de spelers, als de Spaanse rechtsback Miera publiekslieveling Moulijn een doodschop verkoopt. Als één man nemen de Feyenoorders het voor hun teammakker op en onder leiding van de withete Piet Kruiver wordt de Spanjaard achterna gezeten en flink te grazen genomen. In de return is Feyenoord kansloos tegen de Spaanse grootmacht (5-0), die het toernooi dat seizoen voor de zesde keer zal winnen.

1965: Feyenoord-Real Madrid (2-1). Real Madrid- speler Puskas scoort een doelpunt (niet zichtbaar). Moreno juicht (links)
foto: ANP

Selectie van Feijenoord in het seizoen 1964-1965
Keepers: Bert Kik, Eddy Pieters Graafland.
Verdediging: Guus Haak, Rob Jacobs, Gerard Kerkum, Hans Kraay, Thijs Libregts, Piet Romeijn, Cor Veldhoen.Middenveld: Rob de Boom, Reinier Kreijermaat, Kick van der Vall, Piet Vrauwdeunt.
Aanval: Pummy Bergholtz, Frans Bouwmeester, Henk Groot, Piet Kruiver, Coen Moulijn, Hans Venneker.
Trainer: Willy Kment (Oostenrijk)

De drie seizoenen erna (1965-1966 – 1967-1968) werd Feijenoord drie keer 2de in de competitie. In november 1966 werd Ove Kindvall naar De Kuip gehaald. Later zou dat een zeer goede aankoop worden die tot 2001 geen echte opvolger zou krijgen. Peter Houtman kwam natuurlijk dicht in de buurt. In 1968 neemt Hans Kraaij, een groot verdediger, afscheid van Feijenoord. Hij speelde van 1961 tot 1968 voor Feijenoord. Hij speelde 198 wedstrijden en scoorde 2 keer.

1969 Feijenoord kampioen en wederom dubbel

Op zondag 26 mei 1969 wordt Feyenoord op de voorlaatste speelronde voor de negende keer kampioen van Nederland met een toeschouwersgemiddelde van maar liefst 47.252 !!. Door de 0-1 overwinning op FC Twente kon achtervolger Ajax de titel uit het hoofd zetten.

Feijenoord wint ook nog eens de beker! Feijenoord had PSV als tgenstander in de finale. Thuis werd er gelijk gespeeld met 1-1, maar uit won Feijenoord met 2-0 en was dus bekerwinnaar. Een fantastisch seizoen dus. Feijenoord speelde dat jaar ook voor het eerst in de Jaarbeursbeker (UEFA Cup). Daar werd Feijenoord echter in de eerste ronde al uitgeschakeld. Thuis werd nog gewonnen met 2-0 van Newcastle United, maar uit ging Feijenoord met 4-0 onderuit.


1969: Feyenoord -ADO, Ove Kindvall is ADO-keeper Ton Thie voorbij en staat op het punt om te scoren
foto: onbekend

Het was ook het 1e kampioenschap in de jaren zestig onder een Nederlandse trainer: jeugdtrainer Ben Peeters. De andere kampioenschappen staan op het conto van twee Oostenrijkse trainers en een Tsjech. Ondanks het succes waar menig opvolger jaloers op zal zijn, moest Peeters na het behalen van de dubbel wijken voor de meer gelouterde Ernst Happel. Het bestuur wilde met meer internationale ervaring, en die had Peeters niet. De leiding was uiteraard alleszins tevreden over werkijver en inzet van Peeters, maar toch wilde men aan een mutatie denken, omdat uit het eerste elftal toch niet kwam wat men erin aanwezig vermoedde. Gelukkig hadden beide partijen begrip voor elkaars opvattingen en werd in volledige harmonie overeengekomen, dat Peeters de jeugd weer onder zijn hoede zou nemen. Althans, dat was de boodschap naar de buitenwereld.

Zo harmonieus als het in 1969 klonk, is de relatie niet gebleven. Nadat Peeters een paar jaar op Varkenoord had gewerkt en ook nog Excelsior en NAC had getraind, keerde hij het voetbal de rug toe. Peeters weigerde terug te blikken en wilde met Feyenoord niets meer te maken hebben. Zelfs niet toen in het huidige jubileumjaar nog een poging werd onder- nomen om het contact te herstellen.

1969/1970 Feijenoord in Europa

De eerste ronde van de Europacup 1 kwam Feyenoord makkelijk door; door tegen het IJslandse Reykjavik thuis met 12-2 te winnen. Uit speelde Feyenoord ook in de Kuip, omdat dat meer entreegelden op zou leveren voor de IJslandse club. Thuis werd met 4-0 gewonnen. In de tweede ronde speelde Feyenoord tegen het Italiaanse AC Milan. Feyenoord verloor in de uitwedstrijd met 1-0. Trainer Ernst Happel geloofde erin dat Feyenoord zich voor de kwartfinale kon plaatsen. Thuis zouden ze het werk afmaken. Dat vertrouwen werd beloond, want in de legendarische thuiswedstrijd werd Milan met 2-0 verslagen.


AC Milaan-Feyenoord (uitslag 1- 0). Nestor Combin (tweede van rechts) maakt hier het enige doelpunt van deze wedstrijd.
foto: onbekend

In de kwartfinale kwam Feyenoord uit tegen Vorwarts Berlin, in slechte omstandigheden werd in Berlijn met 1-0 verloren. Thuis werd dat echter met 2-0 gewonnen. In de halve finale trof Feyenoord het Poolse Legia Warschau. Uit wist Feyenoord de 0-0 vast te houden, om het vervolgens in de Kuip af te maken met 2-0. Een droom was werkelijkheid geworden: Feyenoord stond in de finale. De tegenstander was het Schotse Celtic, dat een paar jaar daarvoor de Europacup al had gewonnen. De finale werd gespeeld in Milaan, waar Feyenoord eerder dit toernooi al tegen het grote AC Milan speelde. In een ener- verende wedstrijd, waarin Feyenoord met 1-0 achter kwam, Won Feyenoord met 2-1 doordat Ove Kindvall in de extra speeltijd de winnende treffer voor zijn rekening nam.

Selectie van Feijenoord in het seizoen 1968-1969
Keepers: Bert Kik, Eddy Pieters Graafland, Eddy Treijtel.
Verdediging: Guus Haak, Rinus Israël, Theo Laseroms, Piet Romeijn, Joop van Daele, Frans van der Heide, Mathijs van Toorn, Cor Veldhoen, Thijs Wijngaarde.
Middenveld: Jan Boskamp, Rob de Boom, Wim Jansen, Rob Theuns, Willem van Hanegem.
Aanval: Ruud Geels, Ove Kindvall (Zweden), Coen Moulijn, Spasoje Samardžic (Servië), Henk Wery.
Trainer: Ben Peeters

Hardste verdedigingsduo ooit

Voor het seizoen 1968-69 trok Feyenoord Theo Laseroms aan. De transfervrije speler, die een carrière als voetballer in Amerika zag mislukken en daarbij ook zijn eerste huwelijk op de klippen zag lopen, oogsten aanvankelijk de hoon van het legioen maar die hoon werd in korte tijd omgezet in bewondering voor de verdediger.

Lasoroms was in 1963 van NAC Breda naar Sparta gegaan. In Rotterdam zou Laseroms uiteindelijk worden omgeturnd tot de keiharde en gevreesde verdediger waar iedereen hem van kent. Trainer Wiel Coerver zette hem centraal in de verdediging en de nationale faam zou gaan groeien voor Laseroms, die op het Kasteel De Tank als bijnaam kreeg. De doorbraak van Laseroms was definitief en in 1965 debuteerde hij ook voor het grote Oranje, waar hij in totaal zes interlands voor zou spelen. Zijn tweede interland speelde hij overigens als spits, omdat bondscoach Denis Neville tegen Zwitserland "een soort met dynamiet geladen speerpunt" zocht.

In de jaren die volgden vormde hij samen met de al even meedogenloze Rinus Israel het meest gevreesde verdedigingsduo op de Nederlandse velden. IJzeren Rinus en Theo de Tank vulden elkaar perfect aan: Israel was de libero, Laseroms de pure mandekker voor wie zelfs Johan Cruijff het in de broek deed. Juist de meedogenloosheid van Laseroms was één van de peilers onder de grote Feyenoord successen van eind jaren zestig en begin jaren zeventig.

Rinus Israël en Theo Laseroms tonen de wereldbeker aan de fans van Feyenoord (1970)
foto: ANP

Hi ha hondenlul

Over harde verdedigers gesproken, Pieter Dirk Romeijn behoort absoluut in het rijtje van hardste verdedigers thuis. De Schiedammer heeft een indrukwekkende staat van dienst: hij speelt als rechtsback tussen 1962 en 1971 maar liefst 253 wedstrijden, waaronder de finale van de Europa Cup I tegen Celtic en de wedstrijden om de Wereld-beker tegen Estudiantes de la Plata, in het shirt van Feyenoord. Naast deze twee grote prijzen wordt hij met Feyenoord ook drie maal kampioen van Nederland en wint hij twee keer de KNVB Beker.

Piet Romeijn in een duel tegen Ajax met een vallende Piet Keizer.
foto: Eric Koch

Naast deze indrukwekkende palmares wordt de voormalig dakdekker en havenarbeider vooral ook herinnerd vanwege een actie in de uitwedstrijd tegen FC Twente van 7 december 1969. Hoewel Feyenoord voor rust via een doelpunt van Ove Kindvall de leiding neemt, komt FC Twente in de slotminuut van de wedstrijd door een doelpunt van Pahlplatz uit een hoekschop van Nagy op gelijke hoogte. Vrijwel direct na deze gelijkmaker fluit scheidsrechter Van Gemert voor het einde van de wedstrijd. Tot grote frustratie van Romeijn die de scheidsrechter dan ook toespreekt met de woorden "Bedankt voor de leiding, hondelul" (oude spelling).

Mede omdat zijn hond kort tevoren is overleden, reageert Van Gemert woedend. Het levert Romeijn een boete van 350 gulden van de KNVB op, ondanks zijn verweer waarin hij aangeeft "onbenul" te hebben gezegd. Een nieuw scheldwoord is geboren, het spreekkoor "Hi Ha Hondelul" rolt in de jaren nadien van menig tribune.

Bronnen en referenties
feyenoordverzameling.nl, fr-fanatic.nl, xydius.com, lunaticnews.nl, feyenoord.nl, defeijenoorder.nl