(39) 1972: 28 september Wereldbeker: Ajax – Independiente 3-0

Schoppen troef

Ajax won in het seizoen 1971/72 de Europacup I nogmaals en dus mocht het weer deelnemen aan de Wereldbeker van 1972. Het moest voetballen tegen CA Independiente uit Argentinië. In de uitwedstrijd werd het 1-1 door een doelpunt van Johan Cruijff, thuis maakte Ajax het af: 3-0 door doel- punten van Johan Neeskens en Johnny Rep (2x). Hierdoor won Ajax voor de eerste keer in haar geschiedenis de Wereldbeker ( de Intercontinentale Beker).

Schuw geworden door alle geweld om de Intercontinentale Beker, voelde Ajax als winnaar van de Europa Cup in 1971, 1972 en 1973 bitter weinig voor vergelijkbare avonturen. In 1971 liet Ajax de eer graag over aan verliezend Europa Cup-finalist Panathinaikos. De Grieken kwamen tegen Nacional Montevideo in het veld, ook die ontmoetingen verliepen buitengewoon rumoerig. In 1973 had Ajax er evenmin trek in en mocht de overwonnen tegenstander in de Europa Cup-finale, Juventus, tegen Independiente aantreden.

De Italianen waren evenmin dol op deze duels. Uiteindelijk zwichtten zij voor het voorstel in Italië (Rome) de Cup in één duel te betwisten. Independiente won nog ook.

Eén keer was het grote Ajax van begin jaren zeventig wel bereid om de wereldbeker te voetballen. Dat was het geval in 1972. Maar ook toen waren de ervaringen bitter. Het Argentijnse Independiente was de tegenstander. Ook die club nam het allesbehalve nauw met het begrip sportiviteit. "Dit is niet verstandig, het is medisch gezien een ronduit hachelijke onderneming. Maar er was dit keer zo veel druk van het publiek, dat de spelers zich ook niet meer wilden verzetten", zo vatte Ajax’ clubarts John Rolink samen. De bijnaam van het Argentijnse Independiente was: "de hardste club van het zuidelijk halfrond". Dit voorspelde dus niet veel goeds.

De uitwedstrijd in Argentinië

Toen Ajax in het vliegtuig zat kwam er een anoniem telefoontje binnen bij de reis- organisatie dat Cruijff ontvoerd zou worden. Zonder er in de pers iets van bekend te maken werd Cruijff extra beschermd. Hij wist het zelf niet eens.

Johan Cruijff had al heel gauw spijt. Nadat hij kort na het begin van de eerste wedstrijd in Buenos Aires de score had geopend, begonnen de spelers van Independiente jacht op hem te maken. Dat gebeurde met alle middelen.

Vooraf had de leiding van Independiente al een veelzeggende maatregel genomen. De international Jorge Semenewicz was enkele weken eerder ‘levenslang’ geschorst wegens ernstig wangedrag als speler van de nationale ploeg tijdens een wedstrijd in Brazilië. Maar ja, Ajax had een goeie ploeg, dus werd hals over kop besloten Semenewicz gratie te verlenen.

Dat heeft doelman Heinz Stuy geweten. Op zeker moment had hij de bal klemvast, toen Semenewicz keihard op hem inliep. De Russische scheidsrechter Bachramov liet het toe, zoals hij ook nauwelijks optrad toen Johan Cruijff na 25 minuten spelen door Dante Mircoli grof uit de wedstrijd werd getrapt. Ook daarna bleef het een verschrikkelijk grove wedstrijd, er werd geslagen, geschopt, gespuugd, enz. "Dit nooit meer", riepen de meeste spelers na het gelijkspel (1-1). Cruijff had een zware enkelblessure opgelopen en ook Johan Neeskens, Heinz Stuy, Horst Blankenburg en Sjaak Swart waren door de mangel gehaald.

De return in Amsterdam

Maar Ajax moest nog wel een thuiswedstrijd spelen. Die wedstrijd was minder hard dan de wedstrijd in Buenos Aires. Wel gebeurde er nog het een en ander, onder andere werd Sjaak Swart nog de wedstrijd uitgetrapt. Ook waren de Argentijnen niet tevreden met de organisatie, ze eisten zwaar bewapende militairen langs het veld om hun veiligheid te garanderen, dat waren ze namelijk gewend, want in Argentinië was dat wel nodig. Ondanks deze problemen speelde Ajax goed, en won met 3-0.

Johan Neeskens opent de score in de 12e minuut.
foto: ANP

Leuk was de keuze van Ajax om toch maar eens mee te doen eigenlijk alleen voor Johnny Rep. Hij verving bij de return in Amsterdam Mister Ajax, Sjaak Swart. Ajax won met 3-0 en goudhaantje Rep scoorde meteen twee keer. Korte tijd later besloot Sjaak Swart met voetballen te stoppen. Ajax mocht dan de Wereld Cup hebben gewonnen, Sjaak Swart, "Mister Ajax", had definitief zijn plaats verloren.

Ajax speelde 23 jaar later wel weer voor de wereldbeker, maar toen waren de omstandigheden drastisch veranderd. De tweede keer won het superteam van Louis van Gaal de beker in 1995.

Ajax had nu voor de eerste keer in de historie de wereldbeker gewonnen. Glasgow Rangers, uit Schotland, was in het jaar dat Ajax de tweede Europacup won 100 jaar geworden. Ter ere daarvan wilden ze een wedstrijd organiseren tussen de winnaar van de Europacup voor landskampioenen en die voor bekerwinnaars (in dat jaar Glasgow Rangers). Zo was de Supercup geboren. Deze bestond uit een uit- en een thuiswedstrijd. Ajax won beide wedstrijden, uit met 3-1, thuis met 3-2. Zo was Ajax de eerste winnaar van de Europese Supercup.

Invaller Johnny Rep scoort één van zijn twee doelpunten.
foto: ANP

Met het winnen van deze prijs had Ajax alweer iets unieks gepresteerd: Ajax had in een seizoen alle 5 te winnen prijzen gewonnen: landskampioenschap, beker, Europacup 1, wereldbeker en de Europese Supercup. Een prestatie die tot op de dag van vandaag nog nooit herhaald is.

Wedstrijdgegevens:
6 september 1972
Independiente – Ajax 1-1
Doelpunten: Cruijff 5′, Sá 81′
La Doble Visera, Avellaneda
Toeschouwers: ±60.000
Scheidsrechter: Tofik Bahramov (Sovjet-Unie)

28 september 1972
Ajax – Independiente 3-0
Doelpunten: Neeskens 12′, Rep 65′, 80′
Olympisch Stadion, Amsterdam
Toeschouwers: 46.511
Scheidsrechter: José Romei (Paraguay)

Ajax:
Heinz Stuy, Wim Suurbier, Gerrie Mühren, Ruud Krol, Barry Hulshoff, Horst Blankenburg, Johan Neeskens, Arie Haan, Johan Cruyff, Sjaak Swart 62′ (Johnny Rep 62′), Piet Keizer.
Trainer: Stefan Kovács

CA Independiente
Miguel Santoro,Pedro Sá, Ricardo Pavoni, Luis Garisto 74′(Manuel Magán 74′), Eduardo Commisso, Miguel López, Alejandro Semenewicz, José Pastoriza, Dante Mircoli 62′ (Carlos Bulla 62′), Eduardo Maglioni, Agustín Balbuena.
Trainer: Roberto Ferreiro

Johan Neeskens op zijn karakteristieke wijze in actie tegen Independiente.
foto: ANP

Man of the Match: Johnny Rep

De matchwinnaar tegen Independiente, Nicolaas (Johnny) Rep (Zaandam, 25 november 1951), heeft in zijn loopbaan een mooie erelijst opgebouwd. Hij speelde voor het "Gouden Ajax" twee finales om de Europacup I en één om de Wereldbeker, en voor Nederland de WK-finales van 1974 en 1978. 

Rep kwam van de Zaanse amateurclub ZFC toen hij 29 augustus 1971 bij Ajax debuteerde. Zijn bijnaam het goudhaantje dankte Rep aan het vermogen om te scoren op beslissende momenten. Hij drukte als spits zijn stempel op de returnwedstrijd om de Wereldbeker in 1972 tegen het Argentijnse Independiente, met twee van de drie Ajax-doelpunten. In 1973 zorgde hij voor de beslissende 1-0 in de Europacup I-finale tegen Juventus. 

Johnny Rep (links) met coach Stefan Kovacs en doelman Heinz Stuy met de "Intercontinental Cup".
foto: onbekend

Het Nederlands elftal redde hij in 1978 met een doelpunt tegen Schotland (2-3 nederlaag) van een voortijdige afgang op het wereldkampioenschap in Argentinië, Nederland ging op doelsaldo door naar de 2e, betere pouleronde. In totaal scoorde hij 12 keer voor Nederland en 50 keer voor Ajax. 

In 1975 vertrok Rep van Ajax naar Valencia, zijn opvolger bij Ajax werd rechterspits Tscheu La Ling. Daarna speelde Rep nog voor SC Bastia, AS Saint-Étienne, PEC Zwolle, Feyenoord en HFC Haarlem. Met Bastia haalde Rep in het seizoen 1977/1978 de finale van de EuropaCup III (UEFA Cup), die uiteindelijk van PSV verloren werd. In het seizoen 1978/1979 kreeg Rep bij Bastia gezelschap van de bij Feyenoord vertrokken Wim Rijsbergen. Vanaf medio 1979 speelde Rep samen met onder andere Michel Platini en Santini voor het Franse Saint-Etienne. In het seizoen 1980/1981 werd Saint-Etienne kampioen van Frankrijk.

Bij PEC Zwolle werd Rep in 1983/1984 met zijn oude ploegmakker Piet Schrijvers herenigd. Met Feyenoord eindigde Rep in 1984/1985 en 1985/1986 als derde in de Nederlandse eredivisie.

Na zijn actieve carrière speelde Rep nog in het eerste zaterdagteam van ZFC waarmee hij in 1990 de fusie tot Hellas Sport Combinatie meemaakte. Hij kwam in de zaterdag 1 terrecht waar zijn vriend André Stafleu en fotograaf Paul Blank ook voetbalden.

Bronnen en referenties
Trouw, home.concept.nl