40 Historische doelpunten

Niet altijd de mooiste, maar wel memorabele doelpunten.
We hebben er ongetwijfeld een aantal gemist. Heeft u suggesties ? laat het ons weten

1.De ultieme ontlading.


1988: Vlak voor tijd scoort Marco van Basten het bevrijdende doelpunt der doelpunten.
foto: onbekend

21 juni 1988. Halve finale EK Duitsland-Nederland. Op aangeven van Jan Wouters glijdt Van Basten Oranje vlak voor tijd naar een 2-1 overwinning in en tegen West-Duitsland. De zege in de halve finale van het EK voelt voor veel Nederlanders als de wraak voor de verloren WK-finale tegen de Duitsers van veertien jaar eerder. Of misschien wel voor meer dan dat. ‘Oma we hebben je fiets gevonden’, staat er op een spandoek in het Volksparkstadion in Hamburg.

Algemeen heerste de opvatting dat de winst op Duitsland niet zomaar revanche betekende voor de verloren WK-finale van 1974, maar niets minder dan genoegdoening voor het groot onrecht Nederland en Oranje toen werd aangedaan. Maar ook het herhaaldelijk bekijken van die finale op Eurosport levert daarvoor geen bewijs. Oranje mag dan in 1974 het beste (en hardste) voetbal van het toernooi hebben gespeeld, het was daarmee nog geen winnaar. De bevrijding van dit lang gekoesterde nationale trauma werd veertien jaar later kernachtig samengevat op het spandoek ‘De finale was dinsdag’ (= de halve finale tegen Duitsland), implicerend dat winst op Duitsland belangrijker is dan Rusland verslaan en daarmee Europees kampioen worden.

2.Nederlands mooiste WK doelpunt.

4 juli 1998. WK: Nederland – Argentinië. “Ik heb opeens zo’n gevoel dat we in de halve finale gaan komen”, zei Jack van Gelder op 4 juli 1998 terwijl een verlenging aanstaande lijkt. Jack van Gelder die opeens de wonderlijke gave heeft om in de toekomst te kijken. Nog geen 10 seconden later vestigde Jack vermoedelijk een wereldrecord met het herhalen-van-een-spelersnaam-na-een-doelpunt-op-een-WK.

Bergkamp maakt één van de mooiste WK-doelpunten ooit en iedereen in Nederland kan het historische commentaar van Van Gelder dromen. “Frank de Boer speelt de bal, heel goed naar Dennis Bergkamp. Dennis Bergkamp… Dennis Bergkamp neemt de bal aan… Dennis Bergkamp… DENNIS BERGKAMP… DENNIS BERGKAMP… DENNIS BERGKAMP… DENNIS BERGKAMP… OOOOOOOAAAAHHHAAAAAA.”.

In 2010 in de maanden voorafgaand aan het WK telde de NOS af richting het mondiale voetbalevenement met het programma NOS Op Weg Naar Zuid-Afrika. Hierin werd aandacht besteed aan de wereldkampioenschappen uit de periode 1970-2006, de tegenstanders van Oranje en Oranje zelf. In de laatste aflevering maakte de NOS bekend welk doelpunt tot ‘mooiste goal ooit’ is verkozen door de ruim zestien miljoen bonds- coaches die ons land telt. De grote winnaar van deze internetverkiezing via nos.nl was het doelpunt van Dennis Bergkamp in het halve finale treffen met Argentinië tijdens het wereldkampioenschap van 1998. Deze goal was goed voor 26% van de ruim vijfduizend stemmen.


1998: Dennis Bergkamp: scoort Nederlands mooiste WK doelpunt ooit.
foto: VI/Paul Getty

3. De volley van Marco van Basten.

25 juni 1988. EK finale Rusland-Nederland. Na de revanche tegen West-Duitsland is er ook in de EK-finale tegen de Sovjet-Unie een heldenrol voor Van Basten weggelegd. Negen minuten na rust neemt Marco van Basten de bal, uit een voorzet van Arnold Mühren, uit een schier onmogelijk hoek op de pantoffel. De bal valt schitterend binnen. Met de treffer bracht Van Basten Oranje op 0-2 in de finale van het EK. Het doelpunt van Marco van Basten wordt door velen beschouwd als één van de hoogtepunten van het kampioenschap van 1988, en in de perceptie van sommigen van het Europees kampioen- schap in het algemeen. Het commentaar van sportverslaggever Theo Reitsma werd in Nederland bijna even bekend als de goal van Van Basten.

“Goed. Ooh wat een goal! Wat een schitterend doelpunt zeg. Ja, niet te geloven zoals ie die bal uit de lucht oppakt in die hoek daar. Niet te geloven… Wat een weergaloos doelpunt!”

26 jaar later is het doelpunt door de UEFA geselecteerd als één van de zestig kandidaten voor de mooiste goal ooit. De UEFA omschrijft deze treffer als één van de mooiste ooit gemaakt op het Europees kampioenschap voetbal.


1988: Marco van Basten bezorgt Nederland het Europees Kampioenschap.
foto: onbekend

4. De dribbel van Maradona.

22 juni 1986. Kwartfinale WK: Argentinië – Engeland. Maradona scoorde de openingstreffer in dit kwartfinale duel met de hand [Zie 23: “Hand van God”} Na dit (ongeldige) doelpunt verkeerde Engeland in een soort shock-toestand, beduusd, verbouwereerd .

En wie profiteerde? Maradona, wie anders. Vier minuten na zijn eerste doelpunt krijgt de nummer 10 de bal op eigen helft aangespeeld en slalomde hij vanaf eigen helft langs Stevens, Butcher, Fenwick en doelman Shilton. Elf balcontacten later, allemaal met de linkervoet, ligt de bal in het net. Met deze spectaculaire dribbel bevestigt Maradona dat hij de beste voetballer ter wereld is.


1986: de weergaloze slalom van Maradona tegen Engeland.
foto: Action Images

5. Sambavoetbal.

21 juni 1970. WK finale Brazilië – Italië. Carlos Alberto was er maar één keer bij op een WK en scoorde slechts één keer, maar zijn doelpunt gaat wel de geschiedenis in als de mooiste ooit gemaakt. In de top van het klassement geeft de BBC de goal van Carlos Alberto in de finale van het WK 1970 tegen Italië de voorkeur boven de solo van Maradona tegen Engeland op het WK 1986.

Brazilië speelde op het WK van 1970 een ultieme vorm van sambavoetbal. Pelé was voor zijn laatste kunststukje omringd door een nieuwe talentvolle generatie voetballers. In de finale moest alleen nog met Italië worden afgerekend, dat in een legendarische halve finale met 4-3 van West-Duitsland had gewonnen. De vermoeide Italianen verraste door na het openingsdoelpunt toch een gelijkmaker te scoren. Maar vervolgens stelden de Brazilianen orde op zaken en liepen ze uit tot 3-1. Om het feest compleet te maken was het vierde doelpunt eentje om in te lijsten. Het mooiste doelpunt was een doelpunt over veel schijven. Brazilië tikte Italië in een halve minuut weg.

Wat dit doelpunt speciaal maakt is dat er negen spelers van Brazilië aan bijdragen. De manier waarop Clodoaldo vier Italiaanse spelers voorbij dribbelt, is een eerste hoogtepunt. Tostão ontvangt een prachtige dieptepass aan de zijlijn en vindt na enkele passeer- bewegingen Pelé die de bal controleert. Heel rustig legt hij de bal breed voor een aanstormende Carlos Alberto die de bal in een keer langs de Italiaanse keeper knalt.


1970: Carlos Alberto scoort het mooiste WK doelpunt aller tijden.
foto: Empics

6. Penalties: De Panenka penalty

20 juni 1976 EK finale: Tsjecho-Slowakije – West-Duitsland. De stift-penalty draagt al decennia lang de naam van de voetballer die de variant op het hoogste podium introduceerde: Antonín Panenka. Nadat de wedstrijd na verlenging op 2-2 was blijven steken, moesten penalties de uitkomst brengen. Op een stand van 4-3 in het voordeel van Tsjecho-Slowakije mocht Panenka gaan aanleggen voor de beslissende penalty. De menigte die op dat moment aanwezig was in het stadion en niet durfde te kijken, zouden een puur stukje voetbalgeschiedenis gaan missen. Panenka nam een aanloop en de Duitse keeper Sepp Maier koos net voor dat Panenka ging schieten de (voor de keeper) linkerhoek. Panenka koos er echter niet voor om de bal gewoon hard richting de goal te schieten, maar ging voor een zeer subtiele stift recht door het midden van de goal. Hierdoor was doelman Maier kansloos en het enige wat hij nog kon doen was aan- schouwen hoe hij zojuist onderdeel was geworden van misschien wel de meest legen- darische penalty die ooit in het voetbal is genomen.

Zo won niet Weltmeister West-Duitsland het EK, maar de outsider Tsjechoslowakije.

De rest is geschiedenis zoals ze zeggen. Vanaf toen gaat dit type penalty door het leven als een Panenka.


1976: Panenka scoort de beslissend penalty.
foto: L’Equipe

7. Penalties: De snelle penalty

7 juli 1974. WK finale West-Duitsland – Nederland. Vanaf de aftrap speelt Oranje de bal rond, Cruijff komt vanuit de voorhoede de bal ophalen en neemt hem mee naar voren, sprint, speelt een aantal Duitsers voorbij en struikelt dan over het uitgestoken been van Uli Hoeness. Arbiter Taylor uit Engeland aarzelde geen moment. Penalty !

Die werd genomen door Johan Neeskens. Deze wilde de bal aanvankelijk rechts van keeper Sepp Maier schieten, maar toen Maier gewaarschuwd werd door aanvoerder Franz Beckenbauer, knalde Neeskens de bal in een wolk van krijt recht door het midden achter keeper Sepp Maier. De stand was 1-0. De wedstrijd is twee minuten oud en er is nog geen Duitser aan de bal geweest. Als extra vernedering joeg Neeskens de bal nog voor een tweede keer tegen de touwen, de op zijn knieën zittende doelman Sepp Maier verbijsterd achterlatend.


1974: Johan Neeskens knalt de penalty recht door het midden achter Sepp Maier.
foto: onbekend


(Over snel gegeven strafschoppen gesproken, de Nederlandse scheidsrechter Dick Jol geeft in de Champions League van 2001 Bayern München en Valencia al na 2 minuten een strafschop in het voordeel van Valencia na wat geharrewar in het strafschopgebied. Aanvoerder Gaizka Mendieta nam zijn verantwoordelijkheid en klopte doelman Oliver Kahn. Slechts een paar minuten later begingen de Spanjaarden een overtreding op Stefan Effenberg. De Nederlandse arbiter legde de bal opnieuw op de stip. Mehmet Scholl zette aan, maar doelman Santiago Cañizares duwde de bal over het doel.)

8. Penalties: De Cruijff-Olsen variant

5 december 1982: Ajax – Helmond Sport. In 1982 schoten de Ajaxieden Johan Cruyff en Jesper Olsen samen een ‘afschuif-penalty’ in het doel van Helmond Sport. In de tweeëntwintigste minuut viel een van de merkwaardigste treffers ooit. Søren Lerby bereidde die voor door gestrekt te gaan in het zestienmetergebied. Cruijff, die in deze wedstrijd zijn 200ste doelpunt voor Ajax kon gaan scoren, nam plaats achter de bal om de penalty te nemen.

Na het fluitsignaal van scheidsrechter Jan Manuel schoot hij echter niet van de stip direct hard in, maar legde nij de bal doodgemoedereerd breed op de snel toe sprintende Jesper Olsen. De aalgladde Deen had geen moeite om de overrompelde Helmond Sport-doelman Versfeld uit te spelen en zette weer voor op Cruijff, die het unieke een-tweetje koelbloedig afmaakte, en de voetbalwereld weer eens op z’n kop zette.


:
De CruijffOlsen penalty
foto: onbekend

9. "Das Wembley Tor"

30 juli 1966. WK finale: Engeland – West Duitsland. Bij de stand van 2-2 maakte Hurst in de verlenging een van de meest besproken doelpunten ooit op een WK. De knal belandde via de lat op de grond, maar de vraag was natuurlijk: was de bal over de lijn? Volgens Engeland wel, volgens West-Duitsland niet. De beslissing lag bij de lijnrechter en die kende het doelpunt toe tot grote woede van de West-Duitsers. Die beslissing is – en wordt nog steeds – door velen betwist: de bal zou de lijn niet gepasseeerd zijn en had nooit als doelpunt geteld mogen worden. Dat Hurst er later nog 4-2 van maakte, is slechts van belang voor de statistieken. Er werd na de 4-2 niet meer afgetrapt. Engeland was wereld- kampioen. De smeekbede van miljoenen Britten was realiteit geworden. Wembley leek minutenlang op een wild kolkende arena waarin de acteurs, ook de bijzonder sportieve Duitsers, een overweldigende hulde ten deel viel.

Een recent onderzoek wijst erop dat dit vermoedelijk vóór de doellijn zou zijn geweest. Maar op advies van zijn grensrechter keurde de scheidsrechter de goal goed. Ook het vierde Engelse doelpunt van Hurst is omstreden omdat zich op het ogenblik dat deze goal viel, vlak voor het eindsignaal, al Engelse supporters op het veld bevonden. Op het WK 2010 kreeg Engeland de rekening gepresenteerd want toen werd een identieke goal van Lampard tegen Duitsland niet toegekend terwijl de bal duidelijk over de lijn was.


1966: Geoff Hurst scoort de dubieuze derde goal via de onderkant van de lat.
foto: BBC/Getty Images

10. 100ste WK doelpunt van Brazilië

21 juni 1970. WK finale Brazilië – Italië. De finale werd een van de klassiekers aller tijden. Pelé himself kopte Brazilië op voorsprong met het 100ste doelpunt in de WK-geschiedenis. Italië kon nog even langszij komen maar in de tweede speelhelft maakte Brazilië het ongenadig af. Met swingend samba-voetbal werd de derde Braziliaanse wereldtitel veroverd, met naast Pelé glansrollen voor spelers als Carlos Alberto, Gerson, Jairzinho, Tostão en Rivelino. In de finale moest Italië, ondanks het ultra defensieve catenaccio-systeem dat het team speelde, met maar liefst 4-1 het onderspit delven.

Brazilië won de Jules Rimet Cup voor de derde keer en mocht de Cup houden, later zou de cup kwijt raken en nooit meer terug gevonden worden.

De staat van dienst van Pelé is met drie wereldtitels en meer dan vijfhonderd competitie- doelpunten op zijn naam in ieder geval buitengewoon indrukwekkend te noemen. In totaal zou Pelé zelfs meer dan twaalfhonderd goals hebben gemaakt tijdens zijn carrière.

1970: Pelé scoort de 100ste Braziliaanse goal op een WK.
foto: onbekend

11. Feyenoord schrijft geschiedenis

6 mei 1970. Europacup 1 finale Feijenoord – Celtic. Feijenoord wint, als eerste Nederlandse voetbalclub ooit, de Europacup I. Later veroveren de Rotterdammers, die dat seizoen ook al landskampioen werden, ook nog de Wereldbeker.

Feijenoord besliste de wedstrijd pas in de 117e minuut, dankzij een fout van de doorgaans zo betrouwbare Billy McNeil. De aanvoerder van Celtic schatte een lange bal vanaf het middenveld verkeerd in en probeerde met zijn maaiende armen nog wanhopig met de hand weg te spelen. Hij raakte de bal, een penalty dus, maar gefloten werd er niet. De Celtic verdediger had de bal namelijk wel geraakt, maar niet genoeg om hem tegen te houden, zodat de bal alsnog bij Kindvall terecht kwam en scheidsrechter Lo Bello voordeel besloot te geven. De Zweedse spits twijfelde niet en werkte de bal, die nog een moeilijke stuit maakte, met een effectief lobje over de Schotse doelman.

Voetbalcommentator Herman Kuiphof wist dat de naam Kindvall niet met een k-klank moest worden uitgesproken en noemde de voetballer "Tsjiendwal", wat de juiste uitspraak dichter benaderde. Veel sportliefhebbers dachten echter dat Kuiphof een rare manier van uitspreken had en gaven hem de bijnaam "Tsjuiphof" Het clubblad plaatste hierover een kritisch artikel op de voorpagina onder de titel "Tsjommentaar op Tsjuiphof". Ook het voetbalblad Voetbal International (toen nog een krant) liet zich niet onbetuigd en kopte na de Europacupwinst van Feyenoord: "De Tsjup is in de Tsjuip".

1970: Ove Kindvall scoort de beslissende 2-1 in de verlenging.
foto: onbekend


12. Brilletje van Van Daele

9 september 1970. Wereldbeker Feijenoord – Estudiantes. In de returnwestrijd in Rotterdam voor de Wereldcup slaagt Feyenoord er niet in een opening te vinden in de hechte Argentijnse verdediging. Na de 2-2 in Buenos Aires, waar Feyenoord wel tot knap positiespel kwam, dreigt in de return een patstelling. Maar die wordt verijdeld door invaller Joop van Daele die in de 65ste minuut met een zoever over het gras een gaatje vindt in de Argentijnse blokkade. Van Daele: "Ik kreeg de bal voor mijn poten en schoot hem binnen."

Meteen na de goal, nadat Estudiantes had afgetrapt, kwam verdediger Malbernat naar Van Daele toe. Hij rukte de bril van de aanvaller van zijn neus. Brillen waren gevaarlijk in het veld, vonden de Argentijnen. Daarom was het in Zuid-Amerika verboden met een bril op te voetballen, betoogden ze. De Argentijnen vonden geen gehoor en besloten voor eigen rechter te spelen. Van Daele stond even perplex maar kwam toen actie. "Ik ging achter die man aan, maar hij gaf mijn bril snel over aan een andere speler, Pachame, die hem vervolgens in tweeën brak.". De Kuip loeit van verontwaardiging om dit hondsbrutale staaltje van vandalisme.

Het incident speelt zich af tijdens de wedstrijd en wordt niet opgemerkt door de scheids- rechter. Van Daele: "Bizar, maar het spel ging gewoon door terwijl ik achter mijn bril aanzat. Verzorger Gerard Meijer heeft nog geprobeerd die bril te plakken, maar dat lukte niet. Ze hadden alleen nog een reserve-bril, met gewoon glas. Daarom heb ik de laatste tien, vijftien minuten maar zonder bril gespeeld."

1970: Joop van Daele loopt juichend weg na zijn treffer die Feijenoord de Wereldbeker oplevert.
foto: onbekend


13. Totaal voetbal

3 juli 1974. "Halve finale" Nederland – Brazilië. Het wordt een legendarisch harde wedstrijd en een totale vernedering voor de Brazilianen onder meer verzorgd door helden als Cruijf, Neeskens en Van Hanegem. Deze gedenkwaardige wedstrijd was niet bepaald reclame voor de schoonheid van voetbal. Sterker, terwijl Oranje in de voorgaande wed- strijden furore maakte met het revolutionaire totaalvoetbal, draaide deze halve finale uit op een spijkerhard duel. Vooral de Brazilianen schopten naar alles wat bewoog, hevig gefrustreerd vanwege de Nederlandse dominantie op het veld.

‘Holland wint de wereldcup’, zongen de tienduizenden Oranjefans op de tribunes van het Westfalenstadion in Dortmund nadat Johan Neeskens vijf minuten na rust de score had geopend met een prachtige goal. Een kwartier later verdubbelde Johan Cruijff de voor- sprong met een doelpunt dat nog mooier was.

In die beslissende wedstrijd tegen Brazilië toen de finale op het spel stond, gaf Ruud Krol de volmaakte voorzet met links. Het oog van de meester deed de rest. Johan Cruijff beoordeelde de bal, gooide het hele lichaam naar voren met als meest vooruitgeschoven onderdeel de rechtervoet en tikte hem erin. En Oranje plaatst zich voor de finale.

De voorbereiding van Cruijffs doelpunt tegen Brazilië was essentieel. Hier draaide de Oranjemachine op z’n hoogste toeren. Rensenbrink, de linksbuiten, was beland op de linksback-positie. Hij gaf een pass op Krol, de eigenlijke linksback, die nu linksbuiten stond. Krol was een rechts-benige speler die bij Ajax jarenlang op zijn linkervoet had geoefend. Dag in dag uit trainde hij die linker. Wij waren vergeten dat links zijn ‘chocolade-been’ was. 

1974: 65e minuut: na een voorzet van Ruud Krol vliegt Johan Cruijff de 2-0 erin.
foto: onbekend


14. Kopballen: Wereld(cup)goals (1)

15 juni 1978. WK finale Argentinië – Nederland. In een harde wedstrijd scoort Argentinië voor de rust de 1-0. Na rust viel Nederland aan, maar ondanks de aanvalsdrift duurde het tot in de 82e minuut eer de score gelijk werd getrokken. Dick Nanninga, het breekijzer, werd een kwartier na rust ingebracht voor Johnny Rep. En toen gebeurde het: René van de Kerkhof, mét verband, was aan de aandacht van de Argentijnen ontsnapt toen Arie Haan de bal naar rechts speelde, Van de Kerkhof kon voorzetten, en Nanninga deed wat hij moest doen: tussen twee Argentijnse verdedigers zijn hoofd tegen de bal zetten, die daarop hard tegen de touwen sloeg achter keeper Fillol.

Heel Argentinië, inclusief de generaals, was in shock, en Nederland kreeg vleugels. In de laatste minuut van de reguliere speeltijd bezorgde Rob Rensenbrink Nederland bijna voor het oog van een ongetwijfeld wanhopende Videla de wereldtitel, toen hij een vrije trap van Ruud Krol vanuit een moeilijke hoek op de paal wist te schieten. Nederland was op een haar na wereldkampioen geworden.

1978: Dick Nanninga scoort de 1-1 in de WK finale tegen Argentinië.
foto: onbekend


15. Kopballen: Wereld(cup)goals (2)

2 juli 2010. Kwartfinale WK: Nederland – Brazilië. Deze wedstrijd staat bij voetbalminnend Nederland in het geheugen gegrift. Op 2 juli krijgt Oranje haar eerste grote test: Brazilië.

In de negen eerste ontmoetingen wist Oranje slechts 1 keer te winnen: heel Nederland was bang voor de naderende uitschakeling. Zeker nadat Robinho de Brazilianen al vroeg in de wedstrijd op voorsprong heeft geschoten. Nederland wordt bij vlagen overklast door de Brazilianen maar desondanks weet Nederland zich in de eerste helft redelijk onder de druk uit te voetballen, maar weet geen vuist te maken. Bij rust lijkt Nederland kansloos voor een goede afloop en Nederland lijkt bij de rust al vroegtijdtijd uitgeschakeld voor het WK 2010.

Wat er na rust gebeurde, was daarom voor iedereen een verrassing. Wesley Sneijder, die zo goed op dreef was, maakte met een hard schot gelijk. Nederland kreeg weer hoop. Kort daarna volgde een moment dat veel Nederlanders nooit meer zullen vergeten. Arjen Robben neemt een hoekschop en valt op het hoofd van Sneijder, die hem schitterend binnen kopte: 2-1.

De goal die Oranje de mooiste winst van het WK bezorgde, maar vooral de manier waarop Sneijder hem vierde. Pets, pets, pets, hij bleef maar met zijn vlakke hand op zijn hoofd tikken. Want Sneijder die met het hoofd scoort, ook nog tegen Brazilië, dat was een unicum.

Dat is wel heel speciaal, want hij is niet zo groot! Wesley Sneijder was zelfs de kleinste man op het veld. Maar het belangrijkste is dat deze goal zorgde dat Nederland in de halve finale kwam!

2010. Wesley Sneijder zorgt met zijn kopbal voor een omslag in de WK wedstrijd tegen Brazilië.
foto: Laurence Griffithy/Getty Images


16. Kopballen: Wereld(cup)goals (3)

13 juni 2014. WK: Spanje – Nederland. De eerste helft tgen Spanje ging moeizaam. Oranje kwam achter door een onterechte penalty, maar één minuut voor de rust maakte Van Persie met een ongelofelijke kopbal gelijk. In de groepswedstrijd kopte de spits een hoge voorzet van Daley Blind met een prachtige zweefduik over doelman Iker Casillas in het net. Van Persie leidde daarmee de sensationele overwinning van Oranje in (5-1).

In de tweede helft walste Oranje over Spanje heen. Arjen Robben scoorde twee keer, Van Persie maakte er nog één en zelfs verdediger De Vrij wist te scoren.

Van Persie heeft met zijn doelpunt tegen Spanje een beetje historie geschreven. De aanvoerder van Oranje scoorde op slag van rust en werd daarmee de eerste Nederlandse international die op drie WK’s heeft gescoord. In 2006 (Duitsland) en 2010 (Zuid-Afrika) was Van Persie ook trefzeker.

2014: Flying Dutchman Robin van Persie scoort de gelijkmaker tegen Spanje met een zweefduik.
foto: onbekend


17. De Bep Bakhuys kopbal

11 maart 1934. Nederland – België. De wedstrijd tegen België is vooral bekend door een doelpunt van Bep Bakhuys: Frank Wels zette een bal (té) scherp voor waardoor Bakhuys vallend moest koppen. Hedendaags wordt er bij zulk soort doelpunten (snoekballen of duikballen) vaak gerefereerd naar de goal à la Bakhuys. Deze wedstrijd wordt ook gekenmerkt door een fenomeen dat vroeger niet bestond: het roepen van tien-tien-tien bij een grote voorsprong. De supporters wilden met deze yell aangeven dat er dubbele cijfers op het scorebord moeten komen, iets wat door de media als uiterst onsportief werd ervaren. Tenslotte ontstond er een klein relletje na de wedstrijd: de regering wilde dat de KNVB zijn maatschappelijke betrokkenheid verder ging uitbreiden.

Ondanks de enorme overwinning (9-3) kwam Nederland in de eerste minuut op achter- stand. De gelijkmaker van Bep Bakhuys hierna is nu nog een begrip in de Nederlandse sportgeschiedenis, want het was de beroemde kopbal à la Bakhuys. Voor de eerste keer maakte Nederland in een thuiswedstrijd negen doelpunten, waarvan vijf door Leen Vente. Hij heeft daarmee nog steeds een nationaal record in handen van de meeste doelpunten van een international in één wedstrijd. Hij deelt dit wel met Jan Vos (1912) en Marco van Basten (1990), maar toch. Johnny Bosman legde er trouwens ooit ook vijf in, maar dat was in 1987 tijdens de ongeldige wedstrijd tegen Cyprus na het gooien van een bom en die wedstrijd telt daarom niet mee.

1934: De befaamde kopbal van Bep Bakhuys.
foto: onbekend


18. Kanonkogels

juni 1978. WK wedstrijden Nederland – Duitsland, Nederland – Italië. De reprise van de WK-finale tussen Nederland en West-Duitsland was weer een enerverende wedstrijd. West-Duitsland scoorde al na drie minuten via Abramczik, waarna Nederland antwoordde met een geweldige kanonskogel (nummer 1) van Arie Haan. Nederland was de beter spelende ploeg, maar dreigde opnieuw van de aartsvijand te verliezen door een goal van Dieter Müller. Nederland had pech met schoten op de paal van Ruud Krol en Johnny Rep; uiteindelijk scoorde René van de Kerkhof de gelijkmaker. In de slotfase werd Dick Nanninga om onduidelijke redenen uit het veld gestuurd.

Nederland en Italië mochten in Buenos Aires uitmaken wie de finale mocht spelen, Italië moest winnen. Italië was in de eerste helft veel sterker dan Nederland en de ploeg scoorde via een eigen doelpunt van Ernie Brandts. Tot overmaat van ramp blesseerde hij daarbij ook keeper Piet Schrijvers, die de wedstrijd moest verlaten.

Nederland kreeg in de tweede helft weer grip op de wedstrijd en uitgerekend Ernie Brandts scoorde de gelijkmaker waarna Arie Haan met een kanonskogel (nummer 2) van 35 meter aan alle Italiaanse illusies een einde maakt. Oranje staat opnieuw in de finale. Tegenstander is Argentinië dat na een omstreden 6-0 zege op Peru in de andere poule Brazilië op doelsaldo achter zich houdt. Later zouden er sterke aanwijzingen opduiken dat de wedstrijd door de Peruanen was verkocht.

1978: De Italiaanse doelan Zoff is kansloos tegen de enorme knal van Arie Haan.
foto: onbekend


19. Raketinslag

20 mei 1992. Europacup 1 finale FC Barcelona – Sampdoria. Een primeur voor het Dream Team van FC Barcelona onder leiding van trainer Johan Cruijff; het was de eerste keer dat de Catalaanse grootmacht de Europa Cup 1 won. Na 90 minuten was de stand 0-0 en volgde er verlenging. In de verlenging, acht minuten voor tijd, maakte Ronald Koeman zich onsterfelijk bij FC Barcelona.

Ronald Koeman mag een vrije trap nemen en elke voetballiefhebber kent ‘m, Koemans zwiepende schot met rechts, dat door de muur van Sampdoria-spelers in de linkerhoek suist. Onbereikbaar voor de keeper. Een keerpunt in de geschiedenis van FC Barcelona.
De club had al twee keer eerder in de finale gestaan, maar zowel de finale in 1961 tegen Benfica als de finale in 1986 tegen Steaua Boekarest werden verloren.

1992: Ronald Koeman zorgt met zijn winnende vrije trap voor het eerste Europese succes van Barcelona.
foto: FC Barcelona


20. De afstandsknal

6 juni 2010. Halve finale WK: Nederland – Uruguay. Nederland schijft weer historie door ons voor de derde keer in het WK-bestaan naar de finale te knallen. In de moeizame halve finale tegen Uruguay geeft de Zeeuw in de 18e minuut een passje dat te veel naar links afdwaald voor zo’n huzarenstuk. Toch haalde Van Bronckhorst uit vanaf zo’n 35 meter (37,6 meter volgens De Volkskrant). Met zijn linkervoet raakte hij de ‘zwabberbal’ volmaakt. Het diagonale traject eindigde in het doel van Muslera, via de binnenkant van de verre paal vlak onder de lat. Het stadion, waar wonderderbaarlijk genoeg liefst 5.000 lege plekken waren, ontplofte.

Zonder concurrentie de allermooiste (Oranje)goal van 2010. Later in de eerste helft redde hij ook nog een bal op de lijn nadat Stekelenburg uit moest komen door een te korte terugspeelbal. Het Nederlands elftal won uiteindelijk met 3-2. Wesley Sneijder en Arjen Robben tekenden voor de andere treffers.

2010: Van Bronckhorst haalt vernietigend uit van zo’n 35 meter.
foto: onbekend


21. De Oerknal

29 april 1992. Torino – Ajax. Toen de Uefa 60 jaar bestond, werd er gezocht naar het mooiste Europese doelpunt in al die jaren. Er is één Ajax-doelpunt tussen de genomi- neerden te vinden. En dat is het doelpunt van Wim Jonk in de Uefa Cup-finale tegen Torino in 1992.

Het team van Louis van Gaal speelt op 29 april 1992 in het Stadio Delle Alpi in Turijn de uitwedstrijd van de finale van de UEFA Cup tegen Torino. Na sterk doorgaan van Ronald de Boer, krijgt Wim Jonk in de 14e minuut de bal en trapt de bal van ruim 25 meter langs Luca Marchegiani. Keeper Marchegiani verkeek zich totaal omdat de bal door het merkwaardige effect op het laatste moment een scherpe bocht naar rechts maakte.

Mede door deze treffer legde Ajax de basis voor het winnen van de UEFA Cup door in Turijn met 2-2 gelijk te spelen tegen Torino. De poeier van Wim Jonk was van grote schoonheid en in Amsterdam maakte Ajax het karwei af dankzij een doelpuntloos gelijkspel.

1992: Een kansloze doelman Marchegiani na de pegel van Wim Jonk vanaf 25 meter.
foto: onbekend


22. "Operatie Leder"

juni 1974. WK Oost-Duitsland tegen West-Duitsland. Behalve Oranje speelde ook Oost-Duitsland een opvallende rol op het WK in 1974 door in de eerste officiële interland tegen West-Duitsland meteen te zegevieren (1-0 in de groepsfase, doelpunt Jürgen Sparwasser).

In 1974 begon het WK voor Duitsland dramatisch. Als dan ook nog de broederstrijd tegen de DDR verloren gaat, is de crisis in het West-Duitse kamp totaal. De DDR won deze historische wedstrijd met 0-1. De Oost-Duitse overheid had zijn ploeg minutieus voorbereid en gecontroleerd onder de naam "Operatie Leder".

Sport in de DDR speelde een politieke rol. Het was voor de toenmalige machthebbers van enorm belang om zich hiermee te onderscheiden op het internationale podium. Dat hiervoor doping is gebruikt, is inmiddels bekend. Ook bij het voetbal werd alles op alles gezet om in 1974 de grote vijand te verslaan: West-Duitsland. En dat in eigen huis.

1974: BRD-DDR (West-Duitsland-Oost-Duitsland) uitslag 0-1. Jürgen Sparwasser (links)scoort het enige doelpunt.
foto: onbekend


23. "de hand van God"

22 juni 1986. WK Argentinië – Engeland. 6 minuten na rust, dribbelde Maradona richting het Engelse strafschopgebied. Hij speelde de bal op Valdano die hem niet kon controleren. De Engelse speler Steve Hodge probeerde de bal weg te trappen maar onbedoeld kwam de bal hoog voor waar keeper Peter Shilton dacht, net voor de aanstormende Maradona, de bal te kunnen wegstompen. Op dat moment stak Maradona zijn hand omhoog en tikte de bal met de hand over Shilton. Pluisje rende weg, zijn ploeggenoten aanmoedigend hem te komen feliciteren.

De scheids had de duidelijke handsbal niet gezien: 1-0. Achteraf sprak Maradona van ‘de hand van God‘. De Engelsen hielden het bij ‘the hand of a cheater‘. Vier minuten na de openingsgoal scoorde Maradona voor velen de mooiste treffer ooit. Vanaf het middenveld soleerde hij zich voorbij de halve Engelse ploeg en prikte hij de 2-0 binnen. 

1986: Diego Maradona stijgt boven Peter Shilton uit en "scoort" zijn bekende ‘Hand van God’ doelpunt.
foto: Daniel Motz/Empics


24. De Hattrick van Paolo Rossi

5 juli 1982. WK: Italië – Brazilië. Het eerste publieke schandaal in Italië, is het Totonero-schandaal van 1980. Dat was eveneens een gokschandaal, dat AC Milan en Lazio bestrafte met degradatie uit de Serie A. Het belangrijkste slachtoffer daar was Paolo Rossi, de toenmalige spits van Perugia, die drie jaar schorsing aan zijn broek kreeg. Dat werd later gereduceerd tot twee jaar, om hem beschikbaar te stellen voor het WK van 1982.

Op 5 juli 1982 zag de wereld een van de mooiste voetbalwedstrijden aller tijden. Brazilië – Italië was de wedstrijd van de wederopstanding van Paolo Rossi. Hij scoorde driemaal tegen het favoriete Brazilië en Paolo Rossi zorgde ervoor dat met zijn hattrick Italië de finale haalde en wereldkampioen werd, tevens werd hij ook verkozen tot Europees voetballer van het jaar én Wereldvoetballer van het jaar, hij zorgde (door zijn hattrick tegen Brazilië) voor een ongekend saamhorigheidsgevoel onder de Italiaanse bevolking.

1982: Paolo Rossi scoort één van zijn drie doelpunten tegen Brazilië
foto: onbekend


25. De Hattrick van Romário Souza Faria!

1 november 1989. Europacup: PSV-Steaua Boekarest. In Eindhoven staat PSV-Steaua Boekarest met hoofdletters beschreven in de naslagwerken: 1 november 1989. Op een kille woensdagavond in Eindhoven staat PSV voor een hels karwei als de lepe Marius Lacatus Steaua na zeventien minuten op 1-0 kopt. Hierdoor moet PSV minstens drie keer scoren om kwartfinales van de Europa Cup 1 te halen.

De destijds altijd nuttige Juul Ellerman geeft het team van Guus Hiddink weer hoop door voor rust een vrije trap in de bovenhoek te krullen.

PSV speelt in de tweede helft als herboren. Romário kopt de Eindovenaren op 2-1 na een ragfijne voorzet van Sören Lerby. "Romário. Jaaaaaaaaa… Romáriooo. 2-1", schalt de stem van Ten Napel door de huiskamers. Steaua, met ook de ijzersterke Gheorghe Hagi en een piepjonge Dan Petrescu in de gelederen, wordt vervolgens overlopen.

De kleine Braziliaan profiteert twee minuten later van defensief geklungel in de Roe- meense defensie en scoort simpel 3-1. Eindhoven en Ten Napel ontploffen. "Romário Souza Faria! Ja dit is echt onvoorstelbaar, dit is die Braziliaan. Als een duveltje uit een doosje!"

PSV zit dan in een flow en Ellerman toont dat met een prachtig stiftje: 4-1. De meest memorabele treffer moet dan nog komen wanneer Romário vlak over de middenlijn aan een solo begint. Hij omspeelt een Roemeen en legt daarna de keeper en twee verdedigers met één voetbeweging in de luren om vervolgens de 5-1 te maken. Doelman Hans van Breukelen danst van geluk over het veld. Een wonder is verricht.

De conclusie van Ten Napel na het vijfde doelpunt: "Wat wordt Steaua hier vernederd. Met name door Romário, maar eigenlijk door heel PSV. Hij staat weleens ter discussie, die Braziliaan, maar dit is weer zijn avond…"

1989: Romário maakt de 3-1 voor PSV tegen Steaua Boekarest, Dan Petrescu (rechts) komt te laat.
foto: ANP


26. Hattrick plus 1.

Juli 1966. WK Portugal – Noord-Korea. De allergrootste verassing uit het WK van 1966 kwam uit Groep D. Klein en nietig voetballand en debutant Noord-Korea knalde wel het grote Italië probleemloos uit het toernooi. Ook zorgden ze bijna voor een verassing in de eindronde door binnen 25 minuten met 3-0 uit te lopen tegen Portugal. Eusebio en zijn ploeg moesten alle zeilen bij zetten om niet dezelfde blamage mee te maken als de Italianen. Twee oorzaken zorgden voor de ommekeer van de Portugezen: de Noord-Koreanen bleven maar roekeloos aanvallen en de klasse van Eusébio.

Eusebio liet zien dat de Portugezen niet mogen worden afgeschreven. De speler (van komaf uit Mozambique) scoorde vier keer, waarvan twee strafschoppen. Jose Augusto besliste het duel tien minuten voor tijd. Eusebio zou de man van deze Wereldbeker worden én topschutter met negen treffers.

1966: Eusebio scoort één van zijn vier goals in de kwartfinale tegen Noord-Korea.
foto: Press Assocation


27. De hakbal.

27 mei 1987. Europacup 1 finale: Porto – Bayern München. Het kleine Porto versloeg destijds het grote Bayern München, mede dankzij de geniale hakbal van de Algerijn Rabah Madjer. Bayern München kwam reeds in de eerste helft op voorsprong. De West-Duitsers leken een lange tijd zeker van de zege. Toen kwam het magische moment van Madjer die voor één van de meest memorabele momenten zorgde in de geschiedenis van de Europa Cup 1.

In de 77ste minuut tekende hij met een uitgekiende hakbal voor de gelijkmaker en zette hij de volslagen verraste verdedigers van Bayern te kijk. De hakbal was tot dan toe zelden op televisie vertoond. Madjer verklaarde zelf dat hij vooral uit praktisch oogpunt voor de hakbal had gekozen, want als hij zich had omgedraaid dan had hij vast en zeker te weinig tijd gehad. De feestvreugde werd nog groter toen invaller Juary ook nog de winnende 2-1 scoorde. Het FC Porto van de besnorde trainer Arthur Jorge had daarmee de eerste Europacup 1 in de historie gewonnen.

1987: Madjer scoort met een hakbal de gelijkmaker tegen Bayern München.
foto: Die Welt


28. De stift.

14 mei 1985. WK Kwalificatie: Hongarijje – Nederland. Rob de Wit was een klassieke linksbuiten die in het seizoen 1982-1983 zijn debuut in het eerste elftal van FC Utrecht maakte. Na twee seizoenen in de Domstad vertrok hij juli 1984 naar Ajax als opvolger van de naar Manchester United vertrekkende Jesper Olsen. Op 1 mei 1985, nog in
zijn eerste seizoen bij Ajax, debuteerde hij voor het Nederlands Elftal. Op 14 mei 1985 had Nederland nog hoop had op WK-deelname. Er moest echter wel gewonnen worden in het Népstadion van Boedapest om een playoff veilig te stellen. Toen we na afwezigheid op het WK van 1982 er misschien in de zomer van 1986 er gewoon weer bij zouden zijn in Mexico. Het was een lastige wedstrijd, de Hongaren toonden zich stugge tegenstanders. Er waren nog twintig minuten te spelen. De winst leek ver weg.

Tot Rob de Wit als invaller een lange bal van Ronald Koeman met links opving bij de zijlijn. Hij trok naar binnen met zijn typerende lichtgebogen houding, en vertraagde even. Toen zwenkte hij plotseling richting zestien meter, met een tempoversnelling, en verraste twee tegenstanders compleet. Opeens had hij zichzelf alleen voor de keeper gespeeld. Met een schijntrap zette hij de Hongaarse keeper op het verkeerde been. Met een weergaloos, bijna tergend traag uitgevoerd stiftje, lepelde De Wit de bal in de bovenhoek. Het net bolde ouderwets en De Wit toverde WK-hoop in de harten van miljoenen Nederlanders.

Aan zijn carrière kwam zomer 1986 een abrupt eind door een hersenbloeding op vakantie in Spanje. Het leek eerst mee te vallen, maar na een onsuccesvolle behandeling in Zweden zou echter blijken dat De Wit nooit meer betaald voetbal zou kunnen spelen. In vier seizoenen voetbal op het hoogste niveau speelde hij 103 wedstrijden, waarin hij 23 maal scoorde.

1985: Rob de Wit bezorgt Nederland met een geweldig mooie stiftbal de overwinning tegen Hongarijje.
foto: ANP


29. Het buitenspel doelpunt.

18 juni 1988. EK: Nederland – Ierland. Het had weinig gescheeld of de titeldroom van Oranje was al in de eerste ronde uiteen gespat dat jaar. Met drie punten na twee wedstrijden stond het Nederlands Elftal op een derde plaats achter Ierland en de Sovjet-Unie. De laatste wedstrijd tegen de Ieren moest dus gewonnen worden. Ierland had genoeg aan een punt om zich te kwalificeren voor de tweede ronde. De groenhemden verdedigden de nul daarom met man en macht en de defensieve strijdwijze leek haar vruchten af te werpen. Na 80 minuten was er nog steeds niet gescoord in het Parkstadion en de Ierse supporters maakten zich alvast op voor de volgende ronde.

De wanhopige Michels gokte op een laatste alles-of-niets poging en bracht Kieft binnen de lijnen voor Erwin Koeman. De aanvaller moest met zijn lengte en kopkracht een gaatje forceren in de tot dan toe onwrikbare defensie.

Een afstandspoging van Ronald Koeman leek op niets uit te draaien tot de bal met een vreemde curve via een Ierse verdediger op het hoofd van de invaller belandde. Kieft torende boven Christopher Hughton uit en zijn blonde lokken schampten de bal net genoeg om doelman Bonner in vergetelheid te brengen. Bij de kopbal stond van Basten (niet hinderlijk) buitenspel, maar het doelpunt werd goed gekeurd en kon Nederland zich opmaken voor de halve finale tegen aartsvijand West-Duitsland. Het wonder van Gelsenskirchen vond plaats en Nederland gaf de jacht op de beker een op memorabele wijze een vervolg.

1988: Wim Kieft scoort de belangrijke "buitenspel" goal tegen Ierland.
foto: – ANP


30. De slalom.

22 augustus 2004. Ajax – NAC. Zlatan Ibrahimovic voltooide op 22 augustus 2004 een indrukwekkende slalom door de defensie van NAC Breda met een doeltreffend schot. In de Amsterdam ArenA waren die bewuste zondagmiddag 46.124 toeschouwers live getuige van de fantastische solo, waarbij zes Bredanaars werden gepasseerd. Doelman Davy Schollen was het zevende slachtoffer. Ibrahimovic bepaalde met zijn droomgoal de tussenstand op 5-1, in de uiteindelijk met 6-2 gewonnen competitiewedstrijd. Die bijzondere middag droegen twee treffers de signatuur van de spits.

Ajax-clubchroniqueur en (vooral) –teammanager David Endt beschreef de majestueuze treffer in het officiële Ajax Jaarboek 2004-2005 als volgt:

"…Dan, in de 77e minuut vaart extase de ArenA binnen. In het hart van het Bredase zestienmetergebied dribbelt Zlatan als een kruising tussen een toreador en een slalom- specialist alle geelhemden die hem de voet dwars zetten voorbij. Er lijkt geen einde te komen aan het Zweedse kunststuk. Tuimelende NAC-ers, kreten vanaf de tribune, ingehouden adem. De film eindigt met een volslagen waanzinnig happy end wanneer Ibrahimovic voorbij het door hem aangerichte slagveld de bal langs de doelman schuift. Een wondergoal."

Later in hetzelfde wedstrijdverslag wordt het doelpunt nog als historisch aangeduid. Ibrahimovic speelde overigens tegen NAC zijn – naar later bleek – laatste wedstrijd als Ajacied. Kort na Ajax – NAC maakte Ibrahimovic de overstap naar Juventus.

In verband met de 110e verjaardag van de club in 2010 konden supporters van Ajax kiezen welk doelpunt van hun favorieten nu eigenlijk echt het mooiste was. Zlatan Ibrahimovic kreeg de meeste stemmen voor zijn slalom tegen NAC Breda, op 22 augustus 2004. Rafael van der Vaart en Marco van Basten eindigden op plaats twee en drie. Ibrahimovic vind dit ook zelf zijn mooiste doelpunt, zo vertelde hij in 2010 toen hij terug kwam naar Amster- dam voor de Champions League wedstrijd Ajax – AC Milan.

2004: Ibrahimovic scoort het mooiste Ajax doelpunt uit de geschiedenis.
foto: onbekend


31. De punter.

24 mei 1995. Champions League finale: Ajax – AC Milaan. Het is een spannende finale die lang 0-0 blijft. Ajax trainer Van Gaal wisselt twintig minuten voor tijd Litmanen voor de pas 18-jarige Patrick Kluivert. Het is een gewaagde zet van de coach, maar zijn blufpoker pakt goed uit.

Luttele minuten voor tijd. Marc Overmars kwam in de balbezit aan de linkerkant van het veld, waarna hij inspeelde op Davids. Davids keek even, dreigde te schieten, en gaf de bal vervolgens aan de instormende Frank Rijkaard. De routinier speelde in op invaller Kluivert, die de bal prachtig meenam. De jonge spits bleef overeind tussen Baresi en Costacurta en werkte de bal met de punt van zijn teen achter doelman Rossi. Totale vreugde.

Hij krijgt geen adem meer. Hij is onderweg naar de zijlijn, naar het publiek. Hij loopt over van emoties, van ontlading, van enthousiasme. Zijn shirt heeft hij al omgedraaid, met de achterkant naar voren. Zo kan iedereen zien wie hier net gescoord had, wie hier Ajax tegen AC Milan op 1-0 heeft gebracht, wie hier de Champions League-finale heeft beslist. Nummer 15, Kluivert.

1995: Patrick Kluivert met de winnende punter in de finale tegen AC Milaan.
foto: onbekend


32. Het rollertje.

6 april 1988. Halve finale Europacup 1: ReaL Madrid – PSV. Na vijf minuten is het al raak. Hugo Sánchez passeert doelman Hans van Breukelen waarna de Mexicaan slim naar de grond gaat: penalty. Sánchez neemt zelf de strafschop en passeert Van Breukelen vanaf elf meter gevolgd door zijn herkenbare salto.

Een kwartier later legt de jonge Edward Linskens, dan 19 jaar, een vol Bernabeu het zwijgen op. In de 19e minuut kreeg Edward Linskens door Frank Arnesen de bal toegespeeld in het strafschopgebied, waarna hij, met een onhandige schuiver met de hak een rollertje produceert. Het leder glipt echter door de benen van de volkomen verraste doelman Francisco Buyo heen.

Met hangen en wurgen wordt stand gehouden. PSV speelde hierdoor in het Bernabeu met 1-1 gelijk en wist de return in Eindhoven op 0-0 te houden. De club bereikte hiermee de finale, waarin zij, tegen Benfica, de Eurocup voor Landskampioenen wisten te veroveren.

1988: Edward Linskens scoort een historisch lelijk doelpunt tegen Real Madrid.
foto: onbekend


33. De omhaal van Marco van Basten.

8 november 1986. Ajax – FC Den Bosch. Het mooiste doelpunt van Marco van Basten in het shirt van Ajax is ongetwijfeld de omhaal tegen FC Den Bosch in 1986. Een fenomenaal doelpunt van een van de beste Ajacieden ooit die bij vele voetballiefhebbers nog in het geheugen gegrifd staat: Van Basten die met een omhaal in de rechterbovenhoek FC Den Bosch-doelman Jan van Grinsven verbouwereerd achterlaat.

Misschien wel de mooiste treffer ooit gemaakt in de eredivisie: en voorzet van rechts van Jan Wouters, Marco van Basten staat met zijn rug naar het vijandelijke doel, eerst zijn linker- dan zijn rechterbeen omhoog, de bal die van de rechterschoen met komeetsnelheid in de linkerkruising belandt en Marco die met open handpalmen teamgenoten uitnodigt om hem te feliciteren met zijn perfect uitgevoerde baloefening. Zonder Youtube en internet reisden de beelden van Marco’s perfecte omhaal de hele wereld over.

Het is één van de 31 treffers van de spits in zijn laatste seizoen bij Ajax, waarmee hij zich voor de vierde keer op rij tot topscorer van Nederland kroont. Het doelpunt eindigt in 2010 op de 3e plaats van allermooiste Ajax-goals aller tijden.

1986: Van Basten scoort met een fenomenale omhaal tegen FC Den Bosch.
foto: onbekend


34. De vrije trappen van "Pi-Air" (1).

6 december 2001. UEFA Cup: Freiburg – Feijenoord. Twee goals van Pierre van Hooijdonk werden genomineerd als mooiste doelpunt uit de historie van de UEFA. De doelpunten van Van Hooijdonk die genomineerde werden zijn allebei gemaakt in het toernooi om de UEFA Cup van het seizoen 2001-2002. Naast zijn rake vrije trap in de finale tegen Borussia Dortmund, is ook zijn doelpunt in de uitwedstrijd tegen SC Freiburg genomineerd.

Zijn goal voor Feyenoord tegen Freiburg is legendarisch! De bal lag op 10 meter van de zijlijn ter hoogte van de 16-meterlijn. De afstand tot het doel bedroeg hemelsbreed 30,5 meter, terwijl het muurtje zich net buiten de reglementaire afstand van 9,15 meter bevond. Twee man sterk, dat was volgens doelman Golz voldoende. Hij had de muurmannen op een logische plaats geposteerd. Er zou een voorzet volgen, zoveel was ook de tweemans- brigade duidelijk. Toen Van Hooijdonk zijn aanloop startte, wees Golz naar rechts: blijf attent op die korte hoek! Dat zag de rug van het muurtje natuurlijk niet.

De laatste stap van Van Hooijdonk was zoals altijd lang. Hij zette zijn rechtervoet geconcentreerd onder de bal. De kracht van het schot was groot, wat een uitzwaai van beide benen tot gevolg had. Van Hooijdonk zweefde een flink stuk door de lucht. De bal vloog, draaide en vloog. Hangen! De schutter had het geluk aan zijn zijde! Golz zakte van ellende in elkaar toen Van Hooijdonk met een onwaarschijnlijk schot alle natuurkundige wetten ongeldig maakte. "Mensch, [M]ensch, unglaublich", stamelde de commentator van de ZDF ontzet. Evert ten Napel riep ‘zo dus’ en overtroefde Van Hooijdonk met zijn originele commentaar. Die had gelukkig geen tijd voor alle clichés en rende uitzinnig weg.

2001: Uit een onmogelijk hoek scoort Van Hooijdonk met een vrije trap tegen FC Freiburg.
foto: Youtube


35. De vrije trappen van "Pi-Air" (2).

8 mei 2002. UEFA Cup finale: Feijenoord – Borussia Dortmund. Acht minuten nadat Van Hooijdonk Feijenoord via een strafschop op 1-0 voorsprong had gebracht maakte de international zijn faam waar van vrije-trappen-specialist. Na een overtreding op Van Persie mocht Feyenoord van circa twintig meter aanleggen. een plaats waar Van Hooijdonk zich graag achter een vrije trap opstelt. De topscorer van de Rotterdammers krulde de bal van 20 meter in de linkerhoek, Dortmund-goalie Jens Lehmann kon weinig uitrichten tegen de met veel effect ingeschoten vrije trap.

Deze vrije trap van Pierre van Hooijdonk was één van zijn twee doelpunten (vrije trappen ) die door de UEFA werden genomineerd als mooiste doelpunt uit de UEFA historie ter ere van het zestigjarige bestaan. Naast zijn rake vrije trap in de finale tegen Borussia Dort- mund, is ook zijn doelpunt in de uitwedstrijd tegen SC Freiburg genomineerd. De spits schoot toen een vrije trap vanaf een vrijwel onmogelijke positie aan de zijkant van het veld binnen.

Hoogtepunt van Van Hooijdonk’s voetballoopbaan was het winnen van de UEFA Cup met Feyenoord in 2002. De Rotterdammers dankten die hoofdprijs voor een belangrijk deel aan de fenomenale vrije trappen van Van Hooijdonk. Hij scoorde in het toernooi acht goals, waaronder twee in de met 3-2 gewonnen finale tegen Borussia Dortmund, en was daarmee topscorer van het toernooi. In het seizoen 2002/2003 liep de geroutineerde spits 1-op-1 bij Feyenoord, hij maakte er 28 in evenzoveel wedstrijden.

Pierre van Hooijdonk scoort via een prachtig genomen vrije trap de 2-0
foto: onbekend


36.De magistrale lob van Johan Cruyff.

2 januari 1972. FC Den Haag -Ajax. Ajax trad in 1972 al op 2 januari in het Zuiderpark aan tegen FC Den Haag. In een lastige wedstrijd brak Johan Cruijff het Haagse verzet door een magistrale lob. Ton Thie was als Haagse doelman de schlemiel, maar dat deert hem tegenwoordig nauwelijks. De doelman van weleer woont tegenwoordig in Gambia, en ook daar kennen ze hem van de lob.

Vóór het begin van het duel werd Johan Cruijff gefeliciteerd. Uit handen van FC Den Haag-aanvoerder Aad Mansveld ontving hij een bosje ruikers, omdat hij enkele dagen eerder was uitgeroepen tot Europees Voetballer van het Jaar. Veel leuker dan dit zou het niet worden voor Ajax. FC den Haag was niet van plan meer presentjes weg te geven.

In de 53ste minuut, bij een 1-1 stand, bewees Cruijff dat die uitverkiezing tot Europees voetballer terecht was. Hij had net aan de zijlijn een touwtje in handen gekregen om zijn kous mee op te houden, toen de bal zijn richting uit kwam. Omdat de bal aanvankelijk uit leek te gaan, werd er door tegenstander Kees Weimar amper op de actie van Cruijff gereageerd. De Ajacied sprintte hem met de bal (én het touwtje) voorbij. Cruijff had de bal een ros de diepte in gegeven en rende op volle snelheid achter de bal aan.

Vlak voor het strafschopgebied kwam zijn voet voor de tweede keer in aanraking met het leer. De lob met binnenkant rechts leek aanvankelijk houdbaar voor doelman Ton Thie, maar de curve werd steeds krommer en de effectbal verdween uiteindelijk onhoudbaar in het doel.

Den Haag was kennelijk zo overrompeld door deze mooie goal dat nog geen vijf minuten later Piet Keizer de 1-2 binnenschoot. Geheel volgens Kovacs tactiek speelde Ajax de wedstrijd professioneel uit.

Johan Cruijff heeft zojuist Kees Weimar van FC den Haag (rechts) in één vloeiende beweging verrast en zijn actie zou eindigen met een fantastische lob.
foto: onbekend


37.De weergaloze lob van Johan Cruijff.

6 december 1981. De rentree van Johan Cruijff Ajax- Haarlem. Johan Cruijff terug in De Meer! Op de tribunes was het Cruijff-effect al zichtbaar voor de aftrap. Waar de vorige twee thuiswedstrijden tegen Go Ahead Eagles en Roda JC respectievelijk 10.000 en 9.000 toeschouwers trokken wisten nu maar liefst 23.000 toeschouwers de weg naar het stadion te vinden! Overigens bleek dat al snel dat Haarlem zich zeker niet bij voorbaat had neergelegd bij een bijrol op deze middag.

De gasten bleken absoluut niet onder de indruk van de entourage en trainer Hans van Doorneveld, die eerder had aangekondigd zijn elftal niet aan te passen aan een eventuele rentree van Cruijff, hield woord. Haarlem speelde gewoon zijn eigen spel en maakte het Ajax vanaf het begin knap lastig.

In de 22e minuut gebeurde echter waar het merendeel van het publiek voor was gekomen. Sören Lerby zette de aanval in door met de bal aan de voet richting het Haarlemse strafschopgebied op te rukken. Exact op tijd gunde hij het balbezit aan de achterlangs kruisende Cruijff die met één beweging meteen een verdediger kwijt was. De tweede, aanvoerder Martin Haar trachtte hem nog met een sliding te stoppen maar kon de bal niet meer raken.

Een vrije trap op een gevaarlijke plek zou begrijpelijk zijn maar scheidsrechter Jan Keizer besloot tot het toepassen van de voordeelregel. Een voortreffelijke beslissing, zo bleek enige tellen later. Cruijff draaide richting het doel en had al gezien dat Edward Metgod enkele stappen naar voren had gedaan. Op dat moment toonde hij zijn nog immer aanwezige, uitzonderlijke klasse. Mochten er nog twijfels zijn bij spelers, journalisten of publiek, met een prachtige lob die achter de doelman bij de tweede paal in het doel belandde, waren deze op slag verdwenen. Dit was waar de 23.000 mensen voor waren gekomen en dit was waarom zovelen zich sterk hadden gemaakt voor de terugkeer van deze man.

1981: Cruijff terug bij Ajax en scoort meteen een geweldig doelpunt tegen Haarlem.
foto: onbekend


38.De snelste sprint ooit op een voetbalveld.

13 juni 2014. WK Spanje – Nederland 1-5. Robben gaf regelmatig in interviews toe lang last te hebben gehad van zijn misser, één op één met Iker Casillas, in de WK-finale van 2010. Vier jaar later nam hij sportieve wraak. In de eerste groepswedstrijd van het WK in Brazilië was Robben met twee doelpunten één van de hoofdverantwoordelijken voor het spectaculaire pak slaag dat Oranje wereldkampioen Spanje gaf.

In de tweede helft lag wereldkampioen Spanje op apegapen – en Oranje stoomde door. Een enorme fout van Casillas, die de bal van zijn voet liet springen, werd afgestraft door Van Persie. En alsof zelfs dat niet genoeg was, maakte Robben er tien minuten voor tijd 1-5 van. Na een dieptepass van Sneijder haalde hij Ramos in en speelde hij Casillas in alle rust uit, om daarna binnen te knallen. Een persoonlijke revanche voor die ene misser in de WK-finale van 2010.

Op weg naar de 5-1 liep hij Ramos (die volgens de Nederlandse media ook bijna 31 kilometer per uur haalde) los uit het wiel, met een topsnelheid van – houd u vast – 37 kilometer per uur. Een nieuw record! Met zijn snelheid loste Robben Theo Walcott af als snelste speler ooit op een voetbalveld. De 25-jarige aanvaller van Arsenal bereikte ooit een snelheid van 35,7 kilometer per uur. Overigens is de mijlpaal van Robben niet volledig waterdicht. De FIFA heeft immers alleen de snelheden bijgehouden van de spelers uit de Europese competities. Andere continenten werden niet meegerekend.

Arjen Robben op supersnelheid op weg naar de 5-1
foto: onbekend


39. Bergkamp en Arsenal’s mooiste doelpunt van het decennium.

Maart 2002. Arsenal – Newcastle United. Het doelpunt van Bergkamp tegen Newcastle United ging de hele wereld over, vooral vanwege de manier waarop hij zijn directe tegenstander Nikos Dabizas uitspeelde. De Nederlander werd op de rand van het strafschopgebied met zijn rug naar het doel aangespeeld door linksbuiten Robert Pires. Bergkamp tikte de bal vervolgens met zijn linkervoet langs Nikos Dabizas en passeerde de verbouwereerde Griek aan de andere kant, om de bal uiteindelijk beheerst met rechts in het doel te schieten. Supporters van Arsenal kozen het doelpunt dat Dennis Bergkamp in maart 2002 maakte tegen Newcastle United tot mooiste van het decennium.

De voormalig aanvaller van Ajax, Internazionale en Arsenal keek op de website van de Amsterdamse club terug op de bewuste treffer. "Voor mij en voor mijn ploeggenoten was het vooral belangrijk dat we in de titelstrijd de moeilijke uitwedstrijd tegen Newcastle zouden winnen. Dit was de 0-1, dus erg belangrijk. De spelers reageerden ook niet alsof er iets bijzonders was gebeurd. Maar omdat ik die avond en de dagen er na misschien wel vijftig tot zestig keer de vraag kreeg van journalisten of het zo bedoeld was, ben ik de goal maar eens terug gaan kijken.".

"Het is één van de mooiste goals die ik heb gemaakt. Mijn mooiste bij Arsenal vond ik een doelpunt tegen Leicester, de derde van een hattrick. Daar zat alles in en die was tot in de perfectie uitgevoerd. Qua vorm; lange bal van achteruit, perfecte aanname, man uitspelen en scoren, leek deze erg op de goal op het WK in 1998 tegen Argentinië. Dát vond ik de allermooiste die ik ooit maakte." Volgens de Arsenal-fans was dit echter de op drie na mooiste van het afgelopen decennium.

Bergkamp op weg naar Arsenal’s mooiste goal van het decennium.
foto: arsenal.com


40. De Schreeuw van Tardelli

11 juli 1982. WK finale Italië en West-Duitsland. In de finale in Madrid tegen West Duitsland scoorde Tardelli een fraai doelpunt. Met rechts wipte hij het leder even op om met links de bal in de verre hoek te jagen. Het juichen wat daarna volgde bezorgt voetbal- fans over de hele wereld, behalve in Duitsland waarschijnlijk, nog steeds kippenvel. Nimmer juichte een voetballer emotioneler en intenser als Marco Tardelli op dat moment. Het juichen was mooier dan de goal. Italië won de finale met 3-1.

Deze viering van het doelpunt van Marco Tardelli in 1982 is waarschijnlijk nog steeds het meest beroemde moment in de geschiedenis van het Italiaanse voetbal. Na zijn doelpunt tegen Duitsland en daarmee zijn land de zekere wereldtitel bezorgd rende hij wild schuddend met zijn hoofd en met gebalde vuisten en betraande ogen over het veld. Zelden was er zoveel pure emotie op een voetbalveld te zien.

De viering kreeg zelfs een eigen naam: L’urlo di Tardelli, oftewel, De Schreeuw van Tardelli.

Een uitzinnige Marco Tardelli na zijn historische treffer tegen West-Duitsland.
foto: BBC