(70) 1988: 25 juni EK Finale: Nederland – Rusland

Oranje Europees kampioen

Het EK 1988 werd gehouden in (toen nog) West-Duitsland. Nederland plaatste zich ondanks een bomincident en ging vol goede moed naar Duitsland. De eerste wedstrijd tegen de (toen nog) Sovjet-Unie werd echter verloren, maar uiteindelijk kwam het na de wederopstanding van Marco van Basten toch nog goed. West-Duitsland werd in de halve finale verslagen en de tweede keer dat Nederland een finale in München speelde eindigde ditmaal niet in een drama. De USSR werd ditmaal wel verslagen en Nederland stond twee dagen stil.

Na het WK succes in 1974 en 1978 ging het begin jaren tachtig weer bergafwaarts met het Nederlandse niveau. Toch kwam daar verandering in doordat zich een nieuwe generatie spelers had aangediend. Spelers als Ronald en Erwin Koeman, Ruud Gullit, Marco van Basten en Frank Rijkaard waren veelbelovend.

Nederland plaatste zich voor de eerste keer sinds 1980 voor een groot internationaal toernooi. Er werd vooral veel verwacht van Ruud Gullit, die een uitstekend seizoen bij AC Milan achter de rug had. Het zorgenkind van het team was Marco van Basten, die bij hetzelfde AC Milan nauwelijks gespeeld had en bij Oranje inmiddels voorbij was gestreefd door zijn voormalige teamgenoot John Bosman.

In de oefenwedstrijd tegen Roemenië werd van Basten nog getest als vleugelspits, maar dat werd geen succes. Zijn voormalige coach bij Ajax Johan Cruijff adviseerde hem het trainingskamp te verlaten, maar van Basten besloot toch te blijven om in ieder geval goed te trainen en wedstrijdfit te zijn voor het nieuwe seizoen.

PSV was een maand eerder Europees kampioen geworden en vier spelers waren basis- spelers in het Nederlands Elftal, waarvan het meeste werd verwacht van de offensieve libero Ronald Koeman. Frank Rijkaard had een turbulent seizoen achter de rug, hij vertrok na ruzie met Cruijff bij Ajax, werd gekocht door Sporting Lissabon, maar speelde het seizoen bij Real Zaragoza, omdat de transfermarkt al gesloten was.

Topscorer van het EK 1988 Marco van Basten met vijf doelpunten.
foto: onbekend

Het bomincident

De voorronde voor het EK 1988 verliep in eerste instantie voorspoedig. Nederland won alle vier de uitwedstrijden. Toch werd de plaatsing voor Nederland in de wedstrijd tegen Cyprus nog in gevaar gebracht. Op 28 oktober 1987 werd er vuurwerk op het speelveld gegooid. De doelman van Cyprus werd hierdoor onwel, waarop de Cypriotische spelers besloten te stoppen met de wedstrijd. Na een reglementaire strijd met de UEFA kon de wedstrijd opnieuw gespeeld worden zonder publiek. Nederland won met 4-0 en plaatste zich definitief voor de eindronde.

De eindronde in Duitsland

Het EK 1988 werd gespeeld in de Bondsrepubliek Duitsland (of West-Duitsland). In totaal namen er acht landen deel aan het toernooi, verdeeld over twee poules. Groep A bestond uit West-Duitsland, Italië, Denemarken en Spanje. Groep B omvatte Nederland, Ierland, Engeland en de Sovjet-Unie. In de openingswedstrijd van het toernooi speelden de favo- rieten West-Duitsland en Italië gelijk. Spanje en Denemarken werden vrij gemakkelijk verslagen, waardoor de Duitse favorieten door konden naar de halve finales.

Groep B: Sovjet-Unie – Nederland 1-0

Ook van de Sovjet-Unie werd veel verwacht, het elftal liet op het WK fantastisch voetbal zien, maar werd voortijdig uitgeschakeld.

De kern van de ploeg bestond uit liefst negen spelers van het Oekraïense Dinamo Kiev met balvaardige spelers als Igor Belanov en Aleksandr Zavarov. Technisch brein achter het team was dezelfde trainer van Dinamo Kiev Valeri Lobanovsky, die met een uitgekiend systeem de tegenstander kon overrompelen. Een nadeel was, dat bij onverwachte tegenslagen het team niet meer kon functioneren.

Na een jaar blessureleed krijgt Marco van Basten een reserverol. Bondscoach Rinus Michels geeft de voorkeur aan John Bosman, die in de kwalificatiereeks aan de lopende band heeft gescoord. Het tactische plan van de gelouterde Sovjet voetbalcoach zit goed in elkaar. De Russen winnen de slag op het middenveld, waardoor Nederland nood-gedwongen lange ballen moet spelen. Oranje krijgt wel kansen, maar stuit steeds op de uitblinkende doelman Dasajev. Hij redde op schoten van Ronald Koeman en Jan Wouters en Nederland had pech, dat de bal via Ruud Gullit en de rug van een Russische verdediger op de lat uiteen spatte.

Uit een van de weinige tegenstoten prikt Vasily Rats de bal met uiterste precisie langs Hans van Breukelen. Als invaller kan Van Basten het tij niet meer keren. ‘Oranje in de Rats’ kopte het Algemeen Dagblad met gevoel voor dramatiek. De nederlaag was onverdiend, maar het was ook duidelijk, dat de aanval en met name John Bosman en John van ‘t Schip te weinig bracht. Michels besluit dan ook op die twee plaatsen in te grijpen.Hij vervangt rechtsbuiten Van ’t Schip door Erwin Koeman en Marco van Basten neemt de plaats in van John Bosman. Zo schakelt Oranje over van 4-3-3 naar 4-2-2 en dat is goed voor de balans in het elftal.

Spits John Bosman komt er niet aan te pas in de 1e wedstrijd tegen de Sovjets.
foto: ANP

Wedstrijdgegevens
12 juni 1988
Nederland – Sovjet-Unie 0-1
Doelpunt: Rats 53′
Keulen, Müngersdorfer-stadion.

Nederland:
Van Breukelen; Van Aerle, Rijkaard, Ronald Koeman , Van Tiggelen; Wouters, Gullit en Mühren; Van ‘t Schip, Bosman en Vanenburg (59. Van Basten).

Groep B: Nederland – Engeland 3-1

Met name de Britse pers verwachtte veel van Engeland, volgens de pers was het het beste team sinds 1966, toen Engeland wereldkampioen werd. Gary Lineker beleefde een moeizaam seizoen bij FC Barcelona, maar was in het nationale team nog steeds een garantie voor doelpunten. Een nadeel was wel, dat veel spelers geen Europese wedstrijden meer speelden, sinds Engelse clubs uitgesloten waren dankzij het Heizeldrama.

Ruud Gullit maakte na zijn eerste topseizoen bij AC Milan een vermoeide indruk. Net als Nederland vecht Engeland voor zijn laatste kans na de 1-0 nederlaag tegen Ierland. Beide coaches hadden hun maatregelen genomen: bij Engeland stond Glenn Hoddle in de basis, bij Nederland Marco van Basten en Erwin Koeman.

In de eerste helft krijgt Engeland de beste kansen. vrij voor de doelman schiet Lineker de bal tegen de paal en Glenn Hoddle raakt de lat uit een vrije trap. Vlak voor rust maakte Marco van Basten het eerste doelpunt op aangeven van Ruud Gullit. Hij krijgt de bal niet ideaal aangespeeld, maar draait behendig weg van Tony Adams en schiet de bal onder Peter Shilton door. Adams staat als aan de grond genageld.

Marco van Basten presenteert zich met drie goals tegen Engeland als de topspits van Europa.
foto: Voetbal International

In de tweede helft had Engeland aanvankelijk het beste van het spel en Bryan Robson  scoorde de gelijkmaker. Nederland wankelde, maar coach Rinus Michels besloot op de aanval te spelen en bracht Wim Kieft in. Van Basten profiteerde van de extra onder- steuning en maakte twee doelpunten binnen vier minuten. Door de nederlaag was Engeland uitgeschakeld en had van Basten zijn basisplaats definitief heroverd. Vlak voor tijd krijgt hij een publiekswissel. Oranje is weer in de race, maar de laatste wedstrijd tegen Ierland moet gewonnen worden.

Opvallend was, dat Ruud Gullit volledig in dienst speelde van Marco van Basten, hij wist, dat hij niet in vorm was, maar speelde in dienst van het elftal en was wel waardevol, hij leverde twee voorzetten aan van Basten.

Wedstrijdgegevens
15 juni 1988.
Nederland – Engeland 3-1
Doelpunten: Van Basten 44′ 0-1, Robson 53′ 1-1, Van Basten 71′ 1-2, Van Basten 75′ 1-3.
Düsseldorf, Rheinstadion.

Nederland:
Van Breukelen; Van Aerle, Rijkaard, Ronald Koeman en Van Tiggelen; Vanenburg (58. Kieft), Wouters, Mühren, Erwin Koeman; Gullit en Van Basten (86. Suvrijn).

Groep B: Nederland – Ierland 1-0

Dat Ierland zich plaatste voor een groot toernooi was een grote verrassing, het was de eerste keer, dat het team zich plaatste voor een groot toernooi. Onder leiding van de Engelsman Jack Charlton keek men vooral uit naar het treffen met aartsvijand Engeland. De verwachting was, dat Nederland, Sovjet-Unie en Engeland zouden strijden om twee plaatsen en Ierland geen rol van betekenis zou spelen.

Nederland moest van Ierland winnen om de halve finale te halen. De eerste kans was vroeg in de wedstrijd, Paul McGrath kopte snoeihard op de paal, waarna Gerald Vanenburg de bal ternauwernood kon wegwerken. Daarna was het eenrichtingsverkeer richting het Ierse doel, maar veel kansen kon Nederland niet creëren, Pat Bonner werd alleen serieus getest door afstandsschoten van Jan Wouters. Ruim vijf kwartier loopt Oranje zich stuk op de muur die de onverzettelijke Ieren rond het eigen strafschopgebied hebben opgetrokken. Terwijl de tijd verstrijkt, begint het er steeds slechter uit te zien voor Nederland.Na 80 minuten was er nog steeds niet gescoord in het Parkstadion en de Ierse supporters maakten zich alvast op voor de volgende ronde.

Er moest iets gebeuren en Michels bracht Wim Kieft in.

Stormram Wim Kieft – die zelf een hekel had aan deze benaming – moet nog chagrijniger geworden zijn van het Ierse feestgedruis dan hij al was. De spits verafschuwde zijn reserveplaats en stak dit niet onder stoelen of banken. Marco van Basten was de onbe- twiste aanvalsleider voor Rinus Michels, maar zelfs met Van Basten in de gelederen lukte het Oranje niet om de Ierse muur te slechten.

De wanhopige Michels gokte op een laatste alles-of-niets poging en bracht Kieft binnen de lijnen voor Erwin Koeman. De aanvaller moest met zijn lengte en kopkracht een gaatje forceren in de tot dan toe onwrikbare defensie.

Een afstandspoging van Ronald Koeman leek op niets uit te draaien tot de bal met een vreemde curve via een Ierse verdediger op het hoofd van de invaller belandde. Kieft torende boven Christopher Hughton uit en zijn blonde lokken schampten de bal net genoeg om doelman Bonner in vergetelheid te brengen. Van Basten stond (niet hinderlijk) buitenspel, maar het doelpunt werd goed gekeurd en kon Nederland zich opmaken voor de halve finale tegen aartsvijand West-Duitsland.

De befaamde kopstoot was niet zo maar een doelpunt; Het Wonder van Gelsenskirchen was de opmars naar de enige EK-winst in de geschiedenis van het Nederlandse voetbal.

Invaller Wim Kieft kopt Nederland naar de bevrijdende 1-0 tegen Ierland.
foto: ANP

Wedstrijdgegevens
18 juni 1988.
Nederland – Ierland 1-0
Doelpunt: Kieft 82′
Gelsenkirchen. Parkstadion

Nederland:
Van Breukelen; Van Aerle, Rijkaard, Ronald Koeman, Van Tiggelen;Vanenburg, Wouters, Erwin Koeman (51. Kieft), Mühren (79. Bosman); Gullit en Van Basten.

Halve finale: West-Duitsland – Nederland 1-2

Vooraf werd gastland West-Duitsland gezien als de belangrijkste kanshebber voor de titel. Het land had na het WK in Mexico afscheid genomen van spelers als Karl-Heinz Rummenigge en Harald Schumacher. Centrale man was nu middenvelder Lothar Matthäus, een speler met een voorbeeldige mentalitieit, maar niet geliefd bij de tegenstander vanwege zijn provocatieve gedrag.

Zorgenkind bij de Duitsers was topscorer Rudi Völler, die een matig seizoen bij AS Roma achter de rug had, maar positief was de doorbraak van Jürgen Klinsmann, een jonge, energieke aanvaller met een positieve uitstraling.

In Groep A waren de krachtsverhoudingen al redelijk snel duidelijk. In de openings- wedstrijd van het toernooi op 10 juni 1988 speelden de favorieten West-Duitsland en Italië onderling gelijk (1-1), terwijl Spanje met 3-2 won van Denemarken. In de wedstrijden die volgden wonnen West-Duitsland en Italië beiden vrij eenvoudig van Spanje en Denemarken, waardoor de twee favorieten met een gelijk puntenaantal de groepsfase afsloten.

Op basis van het doelpuntensaldo eindigde West-Duitsland uiteindelijk als eerste in de poule, en moesten de Italianen genoegen nemen met de tweede plaats.

De halve finale tussen Nederland en West-Duitsland is legendarisch. Met name voor de Nederlandse spelers was dit een zeer beladen wedstrijd, want de verloren WK finale van 1974 tegen West-Duitsland was inmiddels uitgegroeid tot een ‘nationaal trauma’. Gelukkig liet het Nederlands elftal zich hierdoor echter niet uit het veld slaan, zelfs niet toen de Duitsers in de 55e minuut op voorsprong kwamen door een strafschop van Lothar Matthäus.

In de 74e minuut bracht Ronald Koeman, eveneens met een penalty, de stand weer op 1-1. Twee minuten voor tijd schoot Van Basten vervolgens het winnende doelpunt binnen, waardoor Nederland een plek in de finale veroverde. ‘Het Volksparkstadion is van Oranje,’ triomfeert verslaggever Evert ten Napel.

Nederland genas van het trauma en er werd feestgevierd alsof de finale van het EK al gewonnen was.

Lees meer over deze legendarsiche wedstrijd: EK: halve finale Duitsland – Nederland 1-2

Marco van Basten in duel met Jürgen Kohler tijdens de halve finale van het EK in Duitsland.

foto: ANP

Wedstrijdgegevens
21 juni 1988.
West-Duitsland – Nederland 1-2
Deolpunten: Matthäus 56′ 1-0 (strafschop), Ronald Koeman 74′ (strafschop), Van Basten 88′ 1-2.
Hamburg. Volkspark-stadion

Nederland:
Van Breukelen; Van Aerle, Rijkaard, Ronald Koeman, Van Tiggelen; Vanenburg, Wouters, Mühren (60.Kieft), Erwin Koeman (89.Suvrijn); Gullit en Van Basten.

Finale: Nederland – Sovjetunie 2-0

Na de wedstrijd tegen West-Duitsland krijgt bondscoach Michels van de Oranje-selectie een gouden horloge met inscriptie cadeau. De ontroerde Michels houdt de spelers voor dat ze het horloge terugkrijgen als ze de finale verliezen. Het gevaar bestaat immers dat Nederland zich na de ontlading tegen de aartsrivaal opnieuw door de Russen laat verrassen. Maar de spelers hebben hun lesje wel geleerd van de 1-0 nederlaag in de groepsfase. De selectie had relaxed toegeleefd naar de finale, de heren hadden na de halve finale flink de bloemetjes buiten gezet in een Hamburgse nachtclub, waarna de reis richting Beieren werd aanvaard.

Op 25 juni speelde Nederland in de finale opnieuw tegen de Sovjet-Unie, dat drie dagen eerder overtuigend met 2-0 Italië had verslagen.

Het zag er lang niet naar uit dat Nederland aan het langste eind zou trekken in de eindstrijd tegen de Sovjet-Unie. De Russen begonnen agressief en dwongen kansen af via de lepe spits Igor Belanov. Hans van Breukelen, die Oranje in de halve finale ook al meerdere malen redde, bleek een levend obstakel voor de gefrustreerde aanvaller. De Russische aanvalsdrift maakte de stemming op de bank bij Nederland er niet beter op. De emotionele Rinus Michels wilde zich hoe dan ook revancheren voor de dramatisch verlopen WK-finale van 1974. Ook die eindstrijd werd afgewerkt in het Olympiastadion in München.

Nederland wordt erdoor wakker geschud. Een sterke actie van Ruud Gullit brak de wedstrijd op, eerst werd hij gevloerd en de daaropvolgende vrije trap van dezelfde Gullit werd tot hoekschop verwerkt door Rinat Dasajev. Uit deze hoekschop scoorde Gullit ongedekt het openingsdoelpunt na doorkoppen van Marco van Basten.

Ruud Gullit brengt met een krachtige kopstoot Nederland op voorsprong tegen de Sovejet-Unie.
foto: ANP

Na gerust te hebben met een 0-1 voorsprong, gebeurde er iets magisch in de tweede helft. Een voorzet van Arnold Mühren belandde bij Marco van Basten op een weinig kansrijke positie aan de rechterkant van het strafschopgebied. De spits aarzelde niet en nam het leder in één keer op de slof; zonder de grond te raken eindigde de bal vervolgens met een schitterende boog over de kansloze Rinat Dasajev in de verre hoek. Een volley van ongekende schoonheid: 2-0. 

1988: Marco van Basten bezorgt Nederland het Europees Kampioenschap met een geweldige volley.
foto: onbekend

Het doelpunt van Marco van Basten wordt door velen beschouwd als één van de hoogte- punten van het kampioenschap van 1988, en in de perceptie van sommigen van het Europees kampioenschap in het algemeen. Het commentaar van sportverslaggever Theo Reitsma werd in Nederland bijna even bekend als de goal van Van Basten.

"Goed. Ooh wat een goal! Wat een schitterend doelpunt zeg. Ja, niet te geloven zoals ie die bal uit de lucht oppakt in die hoek daar. Niet te geloven… Wat een weergaloos doelpunt! ".

Het is de bekroning van een EK dat voor Van Basten zo onbevredigend was begonnen. Langs de kant houdt Rinus Michels vol bewondering de hand voor zijn mond. Met nog ruim een half uur te spelen, zit Nederland op rozen. Twee nul voor met nog ruim een half uur te spelen, dit kon niet meer mis gaan.

Helaas was er één speler van Oranje die niet kon omgaan met deze spanning, keeper Hans van Breukelen vond het even later nodig om ver uit z’n doel, praktisch op de achterlijn een Russische aanval onschadelijk te maken. Hij deed dit met zoveel overdreven bravoure dat de Franse scheidsrechter Vautrot niets anders kon dan een strafschop toekennen. Vooral Frank Rijkaard schold Van Breukelen helemaal de huid vol, want hij had niets te zoeken op de plek waar hij de overtreding beging. 

Van Breukelen kon maar één ding doen om z’n team tóch nog te redden en dat was precies wat hij deed, de stafschop van Belanov werd gestopt. Legendarisch was het vingertje, dat Van Breukelen toonde aan Belanov onder het motto: ik weet wat je doet. Van Breukelen gaf later de credits aan zijn oude coach Jan Reker, die in een boekje alle strafschoppen opschreef. Daarvoor schoot Belanov ook nog op de paal, in totaliteit het vierde schot op de paal tegen Oranje dat toernooi.

Hans van Breukelen stopt de (onnodig weggegeven) strafschop van Belanov.
foto: ANP

Daarmee is het Russische verzet gebroken. Oranje speelt de wedstrijd professioneel uit en na het laatste fluitsignaal van de Franse scheidsrechter Vautrot is Nederland Europees kampioen. Bondscoach Michels gaat op de schouders en aanvoerder Ruud Gullit neemt de felbegeerde Coupe Henri Delaunay in ontvangst. "Dit is een goed stel, hoor!" klinkt het tijdens de huldiging uit de mond van tv-commentator Theo Reitsma. Het jaar 1988 is voor altijd het jaar van Oranje geworden.

Nederland was Europees kampioen! Michels werd op de schouders genomen en Gullit was de eerste aanvoerder van Nederland die een beker in ontvangst mocht nemen. Iedereen was door het dolle, maar juist de man die hier hoofdelijk aansprakelijk voor was wist de euforie te temperen, Marco van Basten sprak na de wedstrijd de woorden dat het allemaal prachtig was, maar "we moeten van de week allemaal weer naar de Supermarkt".

"Een goed stel" zou verslaggever Theo Reitsma over dit Nederlands elftal zeggen.
foto: Volkskrant

Wedstrijdgegevens
25 juni 1988
Sovjetunie – Nederland 0-2 (0-1)
Doelpunten: Ruud Gullit 33′, Marco van Basten 54′
Olympiastadion – München
Toeschouwers: 72.300
Scheidsrechter: Vautrot (Fra)

Sovjetunie:
Dassajev, Tsjidiatulin, Demjanenko, Aleinikov, Rats, Michailitsjenko, Litovsjenko, Zavarov, Gotsmanov (68′ Baltacha), Belanov Protassov (71′ Passulko).
Wisselspelers: Viktor Chanov, Vyacheslav Sukristov, Tengiz Sulakvelidze, Sergei Pavlovich, Baltacha (68′), Viktor Pasulko (71′)
Coach: Lobanovski

Nederland:
Hans van Breukelen, Ronald Koeman, Berry van Aerle, Frank Rijkaard, Adrie van Tiggelen, Jan Wouters, Arnold Mühren, Gerald Vanenburg Erwin Koeman, Ruud Gullit, Marco van Basten.
Wisselspelers: Joop Hiele, Wilbert Suvrijn, John van ‘t Schip, John Bosman, Wim Kieft
Coach; Rinus Michels

Volksfeest

Na de gestopte strafschop wist ook Michels dat het niet meer mis kon gaan voor zijn Oranje. De open wond die hij veertien jaar eerder had opgelopen, werd op een memorabele avond gedicht door een nieuwe generatie. Het verafschuwde stadion in München veranderde plots in het decor van een Nederlands volksfeest dat dankzij de latere, grootse huldiging op de Amsterdamse grachten nog lang nagalmde in Europa.

Na de landing op Eindhoven ging het per bus naar Amsterdam, voor een rondvaart door de grachten en de huldiging op het Museumplein. Mensen langs de snelweg, op viaducten en bruggen, anderhalf miljoen in de hoofdstad. Met stewardessen, Rinus Michels, de spelers, fans en de burgemeester (‘Ruud Gullit heeft de zaak gered’). Het was een spontaan volksfeest waarop de autoriteiten allerminst waren voorbereid, maar dat gelukkig geen mensenlevens vergde. De zegetocht is voor 35-plussers een vreugdevol feest van herkenning, feel-goodtelevisie van het betere soort.

De toespraak van Michels heeft een speciale plek in het collectief geheugen van de Nederlander gegrift. Omringd door het Nederlandse team en toegeschreeuwd door toeschouwers op het bomvolle museumplein sprak hij de volgende woorden:

"De Halve finale was de finale. We hebben twee finales gespeeld. Bedankt en we zullen het nooit nooit nooit vergeten".

Bij een gedenkwaardige rondvaart door de Amsterdamse grachten loopt een flink aantal woonboten waterschade op.
foto: onbekend

Michels vertrouwde op vaste formatie

Bondscoach Rinus Michels vertrouwde tijdens de geslaagde race naar de Europese titel van Nederlands elftal op een vaste formatie. Hij wisselde in de finale zelfs helemaal niet,

De defensie van Oranje bestond tijdens alle vijf duels vanaf de eerste tot de laatste minuut uit doelman Hans van Breukelen en de verdedigers Berry van Aerle, Frank Rijkaard, Ronald Koeman en Adri van Tiggelen.

Op het middenveld was Jan Wouters een zekerheidje (alle 450 minuten) en kregen Arnold Mühren (409 minuten), Gerald Vanenburg (387 minuten), en Erwin Koeman (320 minuten) veel speeltijd. Aanvoerder Ruud Gullit (alle 450 minuten) en Marco van Basten (388 minuten) vormden het favoriete aanvalskoppel van bondscoach Michels, die verder een beroep deed op Wim Kieft (121 minuten) John Bosman (90 minuten) en John van ‘t Schip (90 minuten).

Wilbert Suvrijn speelde tegen Engeland 4 minuten na de publiekswissel voor Marco van Basten, die 3 keer had gescoord. Hij speelde een minuutje mee tijdens de halve finale tegen West-Duitsland, als invaller voor Erwin Koeman

Tweede doelman Joop Hiele , Sjaak Troost, Aron Winter, Wim Koevermans en Hendri Krüzen kregen helemaal geen speeltijd.

Opvallend is dat alle 20 spelers van de gouden ploeg van Michels na hun actieve loopbaan bleven werken in de voetbalsport. Van Basten schopte het zelfs tot bondscoach. Rijkaard, Gullit, de broertjes Koeman, Wouters, Van ‘t Schip, Vanenburg, Winter, Koevermans, Krüzen (interim) en Van Tiggelen (interim) functioneerden of zijn nog steeds hoofd- trainer. Van Breukelen (rvc PSV ), Van Aerle (scout PSV ), Troost (directeur Feyenoord), Hiele (keeperstrainer), Müren (jeugdtrainer), Suvrijn (spelersmakelaar), Kieft (spitsentrainer en analist) en Bosman (spitsentrainer) vonden ook hun weg in het voetbal.

Nederlands elftal op het EK van 1988.
foto: onbekend

De selectie (met rugnummers) van het Nederlands elftal dat meedeed aan het EK 1988 in West-Duitsland. Tussen haakjes de club waar de spelers toen voor speelden:

1  Hans van Breukelen (PSV), 2  Adri van Tiggelen (Anderlecht), 3  Sjaak Troost (Feyenoord), 4  Ronald Koeman (PSV), 5  Aron Winter (Ajax), 6  Berry van Aerle (PSV), 7  Gerald Vanenburg (PSV), 8  Arnold Mühren (Ajax), 9  John Bosman (Ajax), 10 Ruud Gullit (AC Milan), 11 John van ‘t Schip (Ajax), 12 Marco van Basten (AC Milan), 13 Erwin Koeman (KV Mechelen), 14 Wim Kieft (PSV), 15 Wim Koevermans (Fortuna Sittard), 16 Joop Hiele (Feyenoord), 17 Frank Rijkaard (Real Zaragoza), 18 Wilbert Suvrijn (Roda JC), 19 Hendrie Krüzen (FC Den Bosch), 20 Jan Wouters (Ajax)

EK 1988

Het EK voetbal van 1988 kende een aantal opmerkelijke statistieken en records. Zo werd er tijdens het hele evenement niet één speler van het veld gestuurd, kende geen enkele wedstrijd een verlenging of strafschoppen en werd er in iedere partij minstens één maal gescoord. Daarnaast werd Marco van Basten de eerste Nederlandse topscorer op een EK en wist Nederland dus, ondanks de verloren eerste groepswedstrijd, voor de eerste keer Europees kampioen te worden.

Bronnen en referenties
isgeschiedenis.nl, NRC, Duitslandinstituut.nl, voetbalcanon.nl, BNR.nl, betweters.nl, oranje11.nl, historiek.net, npogeschiedenis.nl, Telegraaf.