(81) 1999: 26 mei CL: Manchester United – Bayern Munchen 2-1

Minuut van de waarheid


De UEFA Champions Leaguefinale van het seizoen 1998/99 is de zevende finale in de geschiedenis van de Champions League. De wedstrijd vond plaats op 26 mei 1999 in Camp Nou in Barcelona. Het Duitse Bayern München stond net als tegenstander Manchester United voor het eerst in de finale van de Champions League. Dit was niet bepaald de beste Champions Leaguefinale, en Manchester United speelde een stuk slechter dan in zijn vorige finale wedstrijd in 1968. Maar als het om drama gaat in de laatste minuut kan deze wedstrijd nauwelijks worden ovetroffen.

Voorgeschiedenis

Ondanks de rijke geschiedenis van beide clubs was het de allereerste keer dat Bayern München en Manchester United tegenover elkaar stonden in een Europese wedstrijd. Exact 90 jaar eerder, op 26 mei 1909, werd Matt Busby geboren. Busby is de enige trainer die ooit met Manchester United de Europacup I won.

In de aanloop naar de finale speelde Manchester United al tweemaal tegen Bayern München, in de poulefase van het toernooi. Het werd twee keer een gelijkspel en uiteindelijk eindigde de club 2e achter Bayern in een zware poule met ook Barcelona en Brøndby. Tot aan de finale verloor United geen enkele wedstrijd; de club schakelde Internazionale en Juventus uit in de kwart- en halve finale. Twee belangrijke spelers liepen tegen een schorsing op voor de finale. Aanvoerder Roy Keane en middenvelder Paul Scholes.

Bayern München stond al 5 keer eerder in de finale, waarvan het driemaal won in de jaren 1974, 1975 en 1976. Na een verassende nederlaag in de eerste wedstrijd van de poulefase tegen Brøndby verloor ook Bayern München geen wedstrijd meer. In de kwartfinale rekende de ploeg van Hitzfeld af met Kaiserslautern en in de halve finale met Dynamo Kiev. In de finale moest ook Bayern een aantal spelers missen. Onder andere linksback Lizarazu en spits Élber deden niet mee.

De finale was de laatste wedstrijd van doelman Peter Schmeichel in loondienst van de Engelse club. Hij had zijn afscheid al op voorhand aangekondigd. En aangezien Paul Scholes en aanvoerder Roy Keane waren geschorst werd Schmeichel daarom voor deze gelegenheid aanvoerder van het elftal.

Er stonden bij Bayern tien Duitse spelers aan de aftrap, terwijl er bij Manchester vier Engelsen meededen. Bij Manchester stond de Nederlander Jaap Stam centraal in de verdediging. Doelman Raimond van der Gouw zat op de bank en kwam niet in actie.

1999: Champions Leaguefinale Manchester United-Bayern München.
foto: Press Assocation/Daily Mail

Wedstrijdverloop

De eindstrijd van het seizoen 1998/1999 is één van de meest bizarre finales ooit. Bayern München speelde uitstekend, kwam al na zes minuten op voorsprong via Mario Basler en leek het duel simpel uit te spelen. De Duitsers waren veel beter dan Manchester en hadden recht op nog minimaal één of twee doelpunten. Dat het 1-0 bleef, leek de Duitsers echter niet te deren. Hoewel United meer balbezit had, was Bayern de gevaarlijkste ploeg. De verdediging van Bayern stond goed en het was gevaarlijk in de counter. United creëerde amper kansen en Bayern was dicht bij de 0-2 via Basler en Zickler.

Ook in de tweede helft had Manchester United meer balbezit, maar was het Bayern dat de kansen creëerde. Al in de eerste minuut van de tweede helft moest doelman Peter Schmeichel redden op een doelpoging van Carsten Jancker. Manchester United kreeg haar eerste echte kans pas na 55 minuten, maar Blomqvist kopte de bal over. Even later was Bayern wederom gevaarlijk met twee doelpogingen van Effenberg. De beslissing leek ruim 10 minuten voor het einde te vallen toen de bal na een lange rush van Basler terecht kwam bij Mehmet Scholl. Hij probeerde de bal over Schmeichel te stiften van buiten de zestien meter. Dit lukte maar de bal raakte de paal. Oliver Kahn moest vervolgens redden op een kopbal van Solskjaer, maar United kwam wederom goed weg toen Jancker met een omhaal de lat raakte. In de laatste tien minuten werden Matthäus, en later ook de man van de wedstrijd Basler gewisseld.

Er leek geen vuiltje aan de lucht, het bewierookte Manchester United was volkomen kansloos. Bayern-coach Ottmar Hitzfeld waagde het in de slotfase zelfs aan om publieks- wissels te gunnen aan Lothar Matthäus en Mario Basler, twee steunpilaren van zijn elftal.

Duitsland vierde al feest, tot de blessuretijd aanbrak.

Omhaal van Carsten Jancker (Bayern Munchen) tegen de lat.
foto: Getty Images

Minuut van de waarheid

Net toen iedereen zich in en buiten het stadion klaarmaakte voor de overwinning van Bayern, gebeurde het onvoorstelbare. Het werd in de 90e minuut nog 1-1. De Duitsers waren onthutst en konden hun ogen niet geloven. Met loodzware benen sjokten onze oosterburen terug naar de middenstip en probeerden mentaal boven de schok te komen.

Maar nog geen minuut later gebeurde het ondenkbare. Toen een andere invaller, Ole Gunnar Solskjaer, even later dit kunstje herhaalde. Ook hij werkte een hoekschop achter Bayern-doelman Kahn, die verslagen achterbleef. Uitgerekend tegen een Duitse ploeg, die toch de reputatie hebben altijd in de laatste minuut toe te slaan, sloeg Manchester in blessuretijd genadeloos toe. Daarmee besliste United de wedstrijd en eindigde de wedstrijd in een 2-1 stand: een ongelooflijke comeback in een wedstrijd die al eerder beslist had moeten worden door Bayern München.

Bayern-spelers bleven gedesillusioneerd achter, de beelden van de huilenden Matthäus, Kahn en alle andere gingen de hele wereld over. Manchester, met Jaap Stam als sterkhouder, vierde feest.

Ole Gunnar Solskjaer scoort de winnende goal voor United.
foto: Mark Pain

Manchester United werd de Champions Leaguewinnaar van het seizoen 1998-1999. Wie had dat twee minuten geleden nog durven dromen.

De zege van Manchester United viel zodanig laat uit de lucht dat er zelfs al voorbe- reidingen waren getroffen voor de zege van Bayern. Zo hingen er aan de beker met de grote oren al lintjes in de kleuren van Bayern.

Geschiedenis herhaalt zich

Voor Bayern was het alsof de geschiedenis zich herhaalde. In 1987 stond de Duitse club in de finale van de Europacup I tegenover FC Porto. Bayern kwam 1-0 voor en leek zeker van eindwinst. Maar de Duitsers gaven ook toen in het laatste kwartier nog twee doelpunten weg. Porto won zo in extremis de Europacup I. Lothar Matthäus was de enige speler die in beide finales van de partij was.

Wedstrijdgegevens:
26 mei 1999, Barcelona
Manchester United- Bayern München: 2-1
Doelpunten: Mario Basler 6′ 0-1, Teddy Sheringham 90′ 1-1, Ole Gunnar Solskjaer 90′ 2-1
Nou Camp, Barcelona
Toeschouwers: 90.045
Scheidsrechter: Pierluigi Collina (Italië)

Manchester United:
Schmeichel; Gary Neville, Johnsen, Stam, Irwin; Beckham, Butt, Giggs, Blomqvist (67′ Sheringham); Yorke, Cole (81′ Solskjær)
Coach: Alex Ferguson

Bayern München
Kahn; Matthäus (80′ Fink), Babbel, Linke, Kuffour, Tarnat; Effenberg, Jeremies, Basler (89′ Salihamidzic); Jancker, Zickler (71′ Scholl)
Coach: Ottmar Hitzfeld

1999 Champions Leaguefinale
foto: o-posts.com

Revanche

Twee jaar later zou Bayern München alsnog de Cup binnenhalen, na een overwinning op strafschoppen tegen Valencia. In dit toernooi namen ze wraak op United door in de kwartfinale tweemaal te winnen.

Manchester United, jaren negentig

Rotatie was bij Manchester United die jaren een sleutelwoord. Niet alleen hanteerde trainer Alex Ferguson een veel besproken systeem waarin spelers verplicht rust moesten nemen, maar hij voelde ook feilloos aan wanneer hij nieuwe spelers naar Old Trafford moest halen en, al net zo essentieel, wanneer hij oude moest laten gaan. Ferguson besefte dat zijn ploeg zich moest ontwikkelen en verbeteren om in elk tournooi te kunnen blijven meedoen om de prijzen.

Zo was Jaap Stam één van de hoekstenen van het elftal dat in 1999 de trippel wist te winnen, maar toen hij te kampen kreeg met vormverlies, werd hij net zo gemakkelijk verkocht. Andrej Kantsjelskis en Andy Cole werden ook van de hand gedaan, hoewel ze nog selectiespeler waren. Het genie van Eric Cantona was onvervangbaar, maar na een minder geslaagd seizoen begon Teddy Sheringham een vergelijkbare heilzame invloed uit te oefenen.

1999: Jaap Stam voor Manchester United, in actie tegen Juventus.
foto: Colorsport

Mannen als Bruce, Hughes, McClaire en Irwin mochten in waardigheid oud worden bij de club en met alle egards vertrekken. Veranderingen vonden vooral plaats in de verdediging en aanval. Het middenveld met Beckham, Scholes, Keane en Giggs, met Butt als reserve bleef enkele seizoen lang hetzelfde, en vormde de kern van het succes van Manchester United.

Bronnen en referenties
www.fcupdate.nl, voetbalboeken.net