(87) 2006: 25 juni WK: Portugal – Nederland

De slag van Nurnberg

Tijdens het WK van 2006 in Duitsland stond Nederland in de achtste finale tegenover Portugal en de wedstrijd zou de recordboeken ingaan als De Slag van Nürnberg. Oranje en de Seleccao hadden elkaar twee jaar daarvoor op het EK 2004 voor het laatst getroffen. Portugal bleek toen te sterk voor Nederland, dat vastbesloten was om die nederlaag nu goed te maken. Om die Nederlandse bedoelingen te onderstrepen zette Mark van Bommel al vroeg de toon, toen hij na twee minuten geel zag voor een overtreding op Cristiano Ronaldo. Langzamerhand loopt de wedstrijd uit de hand met als gevolg zestien gele kaarten en vier rode kaarten; een WK-record.

De eindronde van het wereldkampioenschap voetbal 2006 voor landenteams werd van 9 juni tot en met 9 juli dat jaar gehouden, en Duitsland was de gastheer. Duitsland was als organisator automatisch geplaatst; Angola, Ghana, Ivoorkust, Oekraïne, Togo en Trinidad en Tobago maakten hun debuut op een eindtoernooi van een WK. Brazilië heeft zich als uittredend kampioen voor dit WK ook moeten kwalificeren, omdat de regel dat de titel- verdediger op een WK voetbal automatisch geplaatst is, inmiddels was afgeschaft.

Enkele opvallende zaken in Europa waren het ontbreken van Turkije, dat derde was geëindigd op het vorige WK, toenmalig regerend Europees kampioen Griekenland en frequente deelnemers zoals Denemarken, Rusland, Noorwegen en België. Vanuit Afrika ontbraken Senegal, op het WK van 2002 nog een revelatie en kwartfinalist, en ook gevestigde landen zoals Kameroen, Zuid-Afrika en Nigeria.

Het was de achtste deelname voor Nederland. Met de editie van 2006 meegerekend deed Nederland voor de vierde keer tijdens de laatste vijf edities mee. Op 21 april 2006 presenteerde bondscoach Marco van Basten een voorselectie van 33 spelers. Opvallend was dat 20 van de 33 spelers in de Nederlandse eredivisie voetballen. Roy Makaay en Clarence Seedorf waren de voornaamste afwezigen in de voorselectie.

Groepsfase:

Nederland moet het in de eerste ronde opnemen tegen Argentinië, Servië Montenegro en Ivoorkust, de zogenaamde poule des doods. Dat blijkt uiteindelijk voor Oranje wel mee te vallen. Na twee wedstrijden is het team al zeker van de achtste finale.

Na een vlijmscherpe counter schiet Arjen Robben Oranje in het eerste duel naar een 1-0 winst op Servië. Robin van Persie knalt in de tweede wedstrijd tegen Ivoorkust een vrije trap snoeihard in de kruising. Ruud van Nistelrooy zorgt voor het tweede doelpunt (2-1).

De laatste poulewedstrijd tegen Argentinië blijft het 0-0 waardoor Oranje in de achtste finale tegen de Portugezen komt te staan.

Oranje werd daardoor gezien als een outsider voor de WK-titel. Ondertussen had Portugal, dat heel het toernooi werd gezien als titelfavoriet, korte metten gemaakt met Angola, Iran en Mexico.

11 juni 2006
Servië en Montenegro 0 – 1 Nederland
Doelpunt: Robben 17′
Zentralstadion, Leipzig
Toeschouwers: 37.216
Scheidsrechter: Markus Merk (Duitsland)

Een juichende Van Persie (met Sneijder en Robben) na zijn openingstreffer tegen Ivoorkust
foto: onbekend

16 juni 2006
Nederland 2 – 1 Ivoorkust
Doelpunten: van Persie 23′, Van Nistelrooij 27′, B. Koné 39′
Mercedes-Benz Arena, Stuttgart
Toeschouwers: 52.000
Scheidsrechter: Óscar Ruiz (Colombia)

21 juni 2006
Nederland 0 – 0 Argentinië
Commerzbank-Arena, Frankfurt
Toeschouwers: 48.000
Scheidsrechter: Luis Medina Cantalejo (Spanje)

25 juni 2006: De Slag van Nürnberg

Nederland en Portugal troffen elkaar voor het laatst op het WK 2006 in Duitsland. Een schandelijk duel, dat iedereen ongetwijfeld nog helder op het netvlies staat. Hoewel de twee landen in de geschiedenis nog maar tien keer de degens hebben gekruisd (Nederland won slechts eenmaal), heeft Oranje in de loop der jaren een nogal verhitte rivaliteit ontwikkeld met de Seleccao. Uiteindelijk culmineerde die rivaliteit op het WK 2006 in ‘De slag van Nürnberg’.

Iedereen had vooraf meer verwacht van deze 25e juni, een historische datum voor het Nederlands Elftal. Op 25 juni 1978 verloor Nederland na verlenging de WK-finale van Argentinië met 3-1. Op 25 juni 1988 pakte Oranje zijn enige hoofdprijs ooit, door tijdens het EK in West-Duitsland de finale met 2-0 van de Sovjet-Unie te winnen.

Helaas hoort de 25e juni 2006 niet in dit rijtje thuis. Tijdens het WK in Duitsland maakten beide teams er op 25 juni 2006 een potje van, met zestien gele kaarten tot gevolg. Vier spelers eisten de helft van die kaartenlast op en konden dus allemaal voortijdig met rood inrukken.

In de achtste finale neemt Dirk Kuijt positie over van Ruud van Nistelrooy met wie bondscoach Marco van Basten op de training in conflict is gekomen. Oranje begint niet slim aan de wedstrijd.

Om die Nederlandse revanche bedoelingen te onderstrepen zette Mark van Bommel al vroeg de toon, toen hij na twee minuten geel zag voor een overtreding op Cristiano Ronaldo. Amper vijf minuten later was de toenmalige Manchester United-speler opnieuw het slachtoffer van een grove charge.

Khalid Boulahrouz plantte zijn noppen op het dijbeen van Ronaldo. De Kannibaal ontsnapte aan een rode kaart, maar zijn slachtoffer verliet letterlijk met tranen in de ogen het veld. De actie waarmee Boulahrouz Christiano Ronaldo uit de wedstrijd schopte was rood waardig.

Al na vijf minuten ontsnapt Boulahrouz aan een rode kaart door zijn wilde actie tegen Cristiano Ronaldo
foto: onbekend

Ook de Portugezen bleken echter niet te beroerd om hun voeten op een andere manier te laten spreken. Scheidsrechter Valentin Ivanov had daardoor alle moeite om het duel onder controle te houden.

Maniche was na twintig minuten de eerste Portugees die op de bon geslingerd werd, maar de middenvelder leverde zijn grootste bijdrage kort daarna, toen hij de enige treffer van de avond produceerde. Het bleek een van de weinige mooie momenten van de wedstrijd. Na de treffer van Maniche in de 22′ minuut, zijn de rapen gaar.

De 1-0 van Maniche tijdens de achtste finalewedstrijd van het WK voetbal 2006
foto: ANP/Olaf Kraak

Nog voor de rust zouden Maniche (’20) en Costinha (’31 en ’45+1) namens Portugal bestraft worden door Ivanov.

Daarmee werd er ook de eerste rode kaart van het duel getrokken. Costinha maakte een overtreding op André Ooijer en werd met twee keer geel in amper een kwartier tijd naar de kleedkamers gestuurd.

In de tweede helft ontaardt de wedstrijd zelfs in een ware veldslag. Tot twee keer toe komt Oranje met een man meer te staan, maar rode kaarten van Boulahrouz en Van Bronck- horst maken de numerieke meerderheid ook twee keer weer ongedaan.

In de tweede helft krijgt Boulahrouz alsnog rood. Terecht, want in een duel met Figo wapperde hij totaal onnodig met zijn arm en raakte hij de Portugees overduidelijk in het gezicht. Figo stelde zich wel aan, maar niet zo erg als Van Bommel, die kort daarvoor de Portugees een kaart had aangenaaid met een valactie na een opstootje.

Deco was de volgende die richting de kleedkamers werd gestuurd. De invloedrijke middenvelder zag eerst geel voor een gevaarlijke tackle op John Heitinga, nadat de verdediger weigerde om de bal na een blessurebehandeling terug te geven aan Portugal.

Vijf minuten later was de spelmaker betrokken bij een incident langs de zijlijn, waarna Ivanov het wel welletjes vond. Ondertussen kreeg Dirk Kuyt een enorme mogelijkheid om Nederland langszij te schieten, maar de aanvaller wist de Portugese doelman vanaf de rand van het strafschopgebied niet te verschalken.

Diep in blessuretijd bracht Giovanni van Bronckhorst Nederland qua rode kaarten-aantal wel op gelijke hoogte, nadat hij na een twijfelachtige overtreding werd uitgesloten. Behalve vier rode kaarten bleek Ivanov uiteindelijk maar liefst zestien keer geel te hebben ge- trokken.

De wedstrijd volgend konden de Nederlandse kijkers hun frustratie over de Portugezen niet onder bedwang houden. De 1-0 voorsprong werd met tien tegen negen (Van Bronckhorst zag pas in de extra tijd zijn tweede geel) succesvol in stand gehouden, door veel overtredingen te maken en vervolgens alles uit de kast te trekken om tijd te rekken. De wedstrijd volgend konden de Nederlandse kijkers hun frustratie over de Portugezen niet onder bedwang houden. De 1-0 voorsprong werd met tien tegen negen (Van Bronck- horst zag pas in de extra tijd zijn tweede geel) succesvol in stand gehouden, door veel overtredingen te maken en vervolgens alles uit de kast te trekken om tijd te rekken.

Meira en Rafael van der Vaart, Wesley Sneijder en Andre Ooijer tijdens het zoveelste opstootje
foto: ANP/ Olaf Kraak

Scheidsrechter Valentin Ivanov trok 20 kaarten, waarvan 16 geel en 4 rood; een record in de geschiedenis van het WK voetbal. Hiermee passeerde hij de Spanjaard Antonio Lopez Nieto, die tijdens het WK 2002 16 gele kaarten trok tijdens de groepswedstrijd Kameroen-Duitsland. Volgens Sepp Blatter verdiende Ivanov zelf een gele kaart.

Overzicht kaarten Portugal – Nederland 2e minuut: Van Bommel, Nederland, geel 7e minuut: Boulahrouz, Nederland, geel 20e minuut: Maniche, Portugal, geel 31e minuut: Costinha, Portugal, geel 45e minuut: Costinha, Portugal, geel 45e minuut: Costinha, Portugal, rood 50e minuut: Petit, Portugal, geel 59e minuut: Van Bronckhorst, Nederland, geel 60e minuut: Figo, Portugal, geel 63e minuut: Boulahrouz, Nederland, geel 63e minuut: Boulahrouz, Nederland, rood 73e minuut: Deco, Portugal, geel 73e minuut: Sneijder, Nederland, geel 74e minuut: Van der Vaart, Nederland, geel 76e minuut: Ricardo, Portugal, geel 76e minuut: Nuno Valente, Portugal, geel 78e minuut: Deco, Portugal, geel 78e minuut: Deco, Portugal, rood 90e minuut: Van Bronckhorst, Nederland, geel 90e minuut: Van Bronckhorst, Nederland, rood

Kaartenfestival tijdens Portugal-Nederland, 16 gele en 4 rode kaarten.
foto: onbekend

Inmiddels blijkt dat er rond deze wedstrijd in 2006 de nodige geschiedvervalsing plaatsvindt in de kranten en praatprogramma’s. De tendens is dan dat Oranje er werd ingeluidsd door die gemene Portugezen. Maar wat veel mensen vergeten is dat Nederland zelf het sein oor een harde wedstrijd op groen zette. Al in de tweede minuut pakte Mark van Bommel Cristiano Ronaldo hard aan. Even later beging Boulahrouz een smerige overtreding op dezelfde Ronaldo. Vrijwel alle kaarten die Ivanov uitdeelde waren terecht, dus niet de Rus moet de zwartepiet krijgen, maar Oranje zelf. Wie geel en rood mengt krijgt…

In Nederland werd de wedstrijd door ruim 11,1 miljoen mensen bekeken en was hiermee de best bekeken wedstrijd van het WK voetbal 2006.

Wedstrijdgegevens:
25 juni 2006
Achtste finale: Portugal – Nederland 1-0
Doelpunt: Maniche 23′
easyCredit-Stadion, Neurenberg
Toeschouwers: 41.000
Scheidsrechter: Valentin Ivanov (Rusland)

Portugal:
Ricardo, Fernando Meira, Costinha, Luís Figo (84′), Pedro Pauleta (46′), Miguel, Nuno Valente, Ricardo Carvalho, Cristiano Ronaldo (34′), Maniche, Deco.
Wissels: Simão Sabrosa (34′), Petit (46′), Tiago (84′).
Coach: Luiz Felipe Scolari.

Nederland:
Edwin van der Sar, Khalid Boulahrouz, Joris Mathijsen (56′), Giovanni van Bronckhorst, Dirk Kuijt, Phillip Cocu (84′), Arjen Robben, André Ooijer, Robin van Persie, Mark van Bommel (67′), Wesley Sneijder.
Wissels: Rafael van der Vaart (56′), Johnny Heitinga (67′), Jan Vennegoor of Hesselink (84′).
Coach: Marco van Basten.

2006 WK selectie

De selectie, met rugnummers van Oranje van het WK 2006:

1 Edwin van der Sar, 2 Kew Jaliens, 3 Khalid Boularouz, 4 Joris Mathijsen, 5 Giovanni van Bronckhorst, 6 Denny Landzaat, 7 Dirk Kuijt, 8 Philip Cocu, 9 Ruud van Nistelrooij, 10 Rafael van der Vaart, 11 Arjen Robben, 12 Jan Kromkamp, 13 André Ooijer, 14 Johnny Heitinga, 15 Tim de Cler, 16 Hedwiges Maduro, 17 Robin van Persie, 18 Mark van Bommel, 19 Jan Vennegoor of Hesselink, 20 Wesley Sneijder, 21 Ryan Babel, 22 Henk Timmer, 23 Maarten Stekelenburg.

Deze wedstrijd tegen Portugal is de 113e interland van Edwin van der Sar, waarmee hij record-international van Nederland is geworden en Frank de Boer wat dat betreft van de troon stoot.

Het Nederlands elftal op het WK van 2006 was waarschijnlijk te onervaren, wat zich vooral uitte in het ondoordachte optreden tegen Portugal. Bondscoach Marco van Basten droeg niet echt bij aan een positieve sfeer, onder meer door de twee sleutelspelers Ruud van Nistelrooy en Mark van Bommel in aanloop naar- en tijdens het toernooi publiekelijk op hun nummer te zetten.

De zwarte randjes van het WK 2006:

1. Matchfixing

Tijdens het wereldkampioenschap voetbal 2006 in Duitsland werden minstens vier wed- strijden gemanipuleerd door de Aziatische gokmaffia. Die baande zo mee de weg voor Italië, dat het toernooi zou winnen. Dat onthult de Canadese onderzoeksjournalist Declan Hill in zijn boek The Fix.

Hill beschrijft hoe hij eind 2005 in Bangkok in contact kwam met een van de grootste match-fixers van de Aziatische gokmaffia. De journalist kreeg de man zo ver dat die hem tijdens het WK in Duitsland vooraf zou tippen over de afloop van enkele wedstrijden.

Hill werd ook als getuige meegenomen naar een vergadering in Bangkok, waar op 25 mei 2006 met een official van het Ghanese elftal werd onderhandeld over de som die moest worden betaald opdat Ghana op het WK twee wedstrijden met opzet zou verliezen volgens een opgedragen scoreverloop. Hij maakte foto’s en geluidsopnames van de vergadering.

Volgens Hill traden op het WK drie corrupte teams aan: Ghana, Ecuador en Oekraï’ne. Ghana zou twee matchen hebben verkocht, de andere twee teams elk één. Vooral de latere wereldkampioen Italië profiteerde daarvan. Het won zijn eerste wedstrijd tegen Ghana met de door de gokmaffia bestelde 2-0 en stootte door naar de halve finale doordat Oekraïne zich gewillig liet inblikken met de in Azië bestelde 3-0.

De twee andere partijen waren Brazilië-Ghana (3-0) en Engeland-Ecuador (1-0). Twee van die wedstrijden werden geleid door de Belgische scheidsrechter Frank De Bleeckere, maar Hill heeft geen indicaties dat die bij de manipulaties enige rol speelde.

In het boek bevestigt Stephen Appiah, kapitein van het Ghanese elftal, dat hij tijdens het WK werd benaderd om wedstrijden te vervalsen. De speler legt ook uit dat hij tijdens de Olympische Spelen in Athene namens zijn team 200.000 dollar ontving van ‘een Chinees’. Ghana liet zich toen miraculeus uitschakelen door Japan.


2. Zwart geld hielp Duitsland aan WK in 2006

In juli 2000 verkreeg Duitsland het WK 2006 toen het één stem meer kreeg dan Zuid-Afrika. Tot het 24-koppige FIFA-bestuur dat stemde, behoorden de Zuid-Koreaan Chung Mong-joon, de Thai Worawi Makudi, Mohamed Bin Hammam uit Qatar en de Tunesiër Slim Aloulou. Allen zijn de afgelopen jaren vanwege andere vergrijpen tijdelijk of voorgoed uit het voetbal verbannen door de ethische commissie van de FIFA.

Duitsland zou het WK van 2006 met zwart geld hebben gekocht. Volgens het weekblad Der Spiegel heeft het toenmalige Duitse organisatiecomité voor de mondiale eindronde vier Aziatische FIFA-leden betaald in ruil voor hun stem.

Dat Duitsland het WK 2006 op een dubieuze manier heeft verkregen, wordt al langer beweerd. Zo meldde Die Zeit dat toenmalig bondskanselier Schröder instemde met de levering van raketwerpers aan Saudi-Arabië, om zo de stem van het FIFA-bestuurslid uit dat land te winnen.

Het organisatiecomité, onder leiding van Franz Beckenbauer, zou de beschikking hebben gehad over een bedrag van 6,7 miljoen euro aan zwart geld. Dit bedrag zou afkomstig zijn van de toenmalige Adidas-topman Robert Louis-Dreyfus, die het WK wegens commerciële belangen graag naar Duitsland zag gaan.

Volgens Der Spiegel moet Beckenbauer van alles op de hoogte zijn geweest. Wolfgang Niersbach, de huidige baas van de Duitse bond, zat ook in het comité. Het geld van Dreyfus zou met behulp van de FIFA weer zijn teruggesluisd naar de inmiddels overleden topman van Adidas.

Vijf jaar nadat het WK aan Duitsland was toegewezen, zou de FIFA als doorgeefluik van het zwarte geld hebben gefungeerd. Toen Louis-Dreyfus in 2005 zijn miljoenen terugwilde, werden die volgens Der Spiegel van de Duitse voetbalbond aan de wereldvoetbalbond overgemaakt. ‘Bijdrage cultuurprogramma FIFA’, luidde de omschrijving.

Duitsland kreeg het WK toegewezen en versloeg de grote concurrent Zuid-Afrika met twaalf tegen elf stemmen. Opvallend was dat de Nieuw-Zeelander Charles Dempsey op het laatste moment geen stem besloot uit te brengen.

De regerend wereldkampioen en zijn voornaamste voetbalicoon lijken daarmee de volgende ‘slachtoffers’ van de corruptiecrisis die door het internationale voetbal waart. De positie van Wolfgang Niersbach, de huidige voorzitter van de Duitse voetbalbond, komt door zijn vermeende medeweten onder druk te staan.

Bronnen en referenties
Volkskrant, Telesport, NOS, wedden-op-sport.com, labdarugo.net, voetbalprimeur.nl, sporthistorisch.blogspot.com, zuidafrika2010.net