101 voetbaliconen: (62) Diego Maradona

PASPOORT

Geboren: Buenos Aires, 30 oktober 1960
Overleden: –
Nationaliteit: Argentijns
Positie: Aanvaller / Aanvallende middenvelder
Clubs: Argentinos Juniors, Boca Juniors, FC Barcelona, Napoli, Sevilla, Newell’s Old Boys, Boca Juniors
Interlands:91 doelpunten 34
Doelpunten: Argentinos Juniors: 116, Boca Juniors: 28, FC Barcelona: 22, Napoli: 81, Sevilla: 5, Boca Juniors: 7
Trainer: Textil Mandiyú, Racing Club, Argentinië, Emiraten Al-Wasl, Al-Fujairah

Gaat hij de geschiedenis in als de meest talentvolle speler aller tijden of als een verachtelijke drugsverslaafde ? Hoezeer de meningen hierover verdeeld moge zijn, het fenomenale talent kan niet ontkend worden. De Argentijn speelde zich op reeds vijftienjarige leeftijd in de kijker bij de competitiewedstrijden met de Argentinos Juniors, om niet lang daarna opgemerkt te worden door de Europese talentjagers. Theoretisch had de één miljard peseta’s die Barcelona voor Maradona betaalde de club moeten voorzien van de grootste diamant op een al schitterende kroon, maar Maradona was jong, onvolwassen en maakte de verwachtingen niet waar.

In 1984 betaalde Napoli vervolgens 6 miljoen euro om Maradona in de serie A te laten spelen, hier maakte de Argentijn zijn belofte wel waar en bracht de Napolitaanse club successen die ze nog nooit gekend hadden.

In de kwartfinale van het WK van 1986 passeerde Maradona de Engelse doelman Peter Shilton op briljante wijze en bracht Argentinië op voorsprong. De 100 meter die hij vervolgens aflegde om door iedereen bejubeld te worden zegt iets over zijn enorme ego, al scoorde hij enkele minuten later het volgende magische doelpunt. De kreukels in zijn persoonlijkheid maken ‘El Diego’ tot een weinig sympathieke voetballer, maar desondanks mag zijn enorme talent niet uit het oog verloren worden.

Voor Maradona werd tot drie keer toe een onovertroffen transferbedrag neergeteld, daarnaast was hij de eerste tiener die voor 3.5 miljoen euro werd verhandeld.

Maradona inspireerde Napoli tot de eerste Scudetto. Zijn afscheid van de club had een onmiddelijke teloorgang tot gevolg.

Nadat Maradona door Andoni Goicochea (bijgenaamd ‘de slager van Bilbao’) werd neergehaald was hij maanden uit de roulatie als reactie hierop probeerden de Catalanen het clubhotel van Bilbao te bestormen.

Diego Armando Maradona in Napoli waar hij goed was voor 81 doelpunten
foto: Onbekend

Jeugdjaren

Maradona groeide op in een arme familie in Villa Fiorito, een sloppenwijk ten zuiden van Buenos Aires. Hij groeide op met drie oudere zussen en twee jongere broers, Hugo en Eduardo, die later ook profvoetballer zouden worden. Op tienjarige leeftijd gaat Diego Maradona voetballen voor de club Estrella Roja, waar zijn grote talent ontdekt wordt.

Een bal hooghouden heeft de kleine Diego al vroeg onder de knie. In de rust tijdens wedstrijden van het eerste mag hij het publiek vermaken met zijn trucjes. Hij werd opgenomen in de jeugdopleiding van Argentinos Juniors – de club waar later ook talenten als Fernando Redondo, Lucas Biglia en Juan Román Riquelme vandaan zouden komen. In 1976 maakt hij zijn debuut in het eerste van Argentinos Juniors. Twee jaar later vertrekt hij al naar het grote Boca Juniors, waar hij vier jaar lang mag schitteren in stadion La Bombonera voor bijna zestigduizend toeschouwers.

Maradona zou als straatschoffie in de sloppenwijken van Buenos Aires uitgroeien tot voetbalfenomeen. De Argentijnse vedette maakte niet alleen faam als voetballer maar ook als voetbaltrainer, cocaïnegebruiker, televisiekomiek en opgewonden standje. Tijdens zijn voetballoopbaan krijgt de Argentijnse vedette de bijnaam ‘Pluisje’, vanwege zijn haardos en lichtvoetigheid.

Carrièrepad 1970- 1984

1970 – begint als 10-jarige te spelen bij het plaatselijk jeugdelftal Estrella Roja
1976 – debuteert in de Argentijnse eerste divisie bij Argentinos Juniors
1981 – gaat spelen voor Boca Juniors
1982 – transfer naar FC Barcelona, Spanje

Barcelona:

Buiten Argentinië kreeg de wereld voor het eerst te horen van Maradona in 1982. De dan 21-jarige aanvallende middenvelder heeft in eigen land al een legendarische status maar op de mondiale eindronde in Spanje toont Pluisje zich voor het eerst op het hoogste podium. Zijn optreden in 1982 is als een tijdbom die continu op ontploffen staat en als dat uiteindelijk gebeurt, is het niet op de manier die Maradona hoopte.

Na met moeite de eerste poulefase te hebben doorlopen wacht in de tweede ronde een poule met Italië en Brazilië. Tegen Italië wordt met 2-1 verloren zodat het duel met eeuwige rivaal Brazilië eigenlijk alleen een statistische waarde heeft voor de Argentijnen. Maradona komt er niet aan te pas en als zijn ploeg met 3-0 achterstaat kan de dribbelaar zich niet beheersen en plant zijn studs in de maag van Batista. Wat hem eeuwige roem had moeten opleveren, eindigde met een beschamende rode kaart.

Toch besluit de Spaanse grootmacht Barcelona Maradona voor een recordbedrag naar Catalonië te halen voor één miljard peseta’s van Boca Juniors, destijds een recordbedrag. Spelersmakelaar Josep Maria Minguella speelt een voorname rol in de transfer.

De Argentijn kende aanpassingsproblemen en in december 1982, net wanneer het sportief beter begint te gaan, krijgt Maradona geelzucht. Hij is tot maart 1983 uitgeschakeld.

Na zijn terugkeer leidt Maradona FC Barcelona naar winst van de Copa del Rey en de Copa de la Liga. In de finale om de Copa de la Liga tegen Real Madrid weet hij er met een mooi doelpunt zelfs voor te zorgen dat de supporters van aartsrivaal Real hem een staande ovatie geven. Op de vierde speeldag van het seizoen 1983/1984 breekt Maradona zijn been na een woeste tackle van Athletic Bilbao-verdediger Andoni Goikoetxea.

Na vier maanden maakt de Argentijn zijn rentree tegen Sevilla FC en hij scoort direct tweemaal. Uiteindelijk maakt Maradona dat seizoen elf competitiedoelpunten en FC Barcelona eindigt op één punt achterstand op landskampioen Athletic de Bilbao. De laatste wedstrijd van Maradona als blaugrana is de finale van de Copa del Rey in 1984, die met 1-0 wordt verloren van Athletic de Bilbao. Na langdurige provocaties gedurende de wedstrijd reageert Maradona en trapt moedwillig een tegenstander, waarna een vecht- partij tussen de spelers van FC Barcelona en Athletic de Bilbao ontstaat.

Maradona spelend voor FC Barcelona
foto: FC Barcelona

Carrièrepad: 1984-1997

1984 – transfer naar AS Napoli, Italië, als spil van het beruchte middenveld ‘MaGiCa’ (Maradona, Giordano en Careca)
1986 – Argentinië wordt wereldkampioen.
1991 – wordt geschorst wegens Cocaïnegebruik
1992 – transfer naar Sevilla, Spanje
1993 – transfer naar Newell’s Old Boys, Argentinië
1994 – geschorst door de FIFA wegens drugsgebruik tijdens het WK in de Verenigde Staten
1995 – keert terug naar Boca Juniors
1997 – einde carrière

In Napoli bereikte Maradona de top van zijn professionele carrière: hij erfde snel de aanvoerdersband van Napoli veteraan verdediger Giuseppe Bruscolotti en werd al snel een geliefde ster onder de fans van de club; in zijn tijd daar bereikte hij met het team het meest succesvolle tijdperk in haar geschiedenis. Maradona speelde voor Napoli in een periode waarin Noord-Zuid spanningen in Italië op een hoogtepunt waren vanwege een verscheidenheid aan kwesties, met name de economische verschillen tussen beide.

Onder leiding van Maradona won Napoli in 1986-87 voor het eerst het Italiaanse kampioenschap. Goldblatt schreef: “De vieringen waren tumultueus, een reeks geïmproviseerde straatfeesten en festiviteiten brak aanstekelijk uit in heel Europa. In de stad was het 24 uur per dag carnaval dat meer dan een week duurde. De wereld stond op zijn kop. De Napolitanen hielden nagebootste begrafenissen voor Juventus en Milan, en verbranden hun kisten, met doodsmeldingen die ‘mei 1987’ aankondigen, het andere Italië is verslagen. Een nieuw rijk is geboren. ‘” Muurschilderingen van Maradona werden geschilderd op de oude gebouwen van de stad, en pasgeboren kinderen werden na Maradona genoemd. Het volgende seizoen werd het productieve aanvallende trio van het team, gevormd door Maradona, Bruno Giordano en Careca, werd later de “Ma-Gi-Ca” (magische) voorhoede genoemd.

Napoli zou een tweede landstitel winnen in 1989-90, en werd tweede in twee opeen- volgende seizoenen in 1987-88 en 1988-89. Andere successen tijdens het Maradona-tijdperk in Napels omvatte de Coppa Italia in 1987, (de tweede plaats in de Coppa Italia in 1989), de UEFA-Cup in 1989 en de Italiaanse Supercup in 1990.

Ondanks dat hij voornamelijk speelde in een creatieve rol als aanvallende middenvelder, werd Maradona de topscorer in Serie A in 1987-88, met 15 doelpunten, en was de topscorer aller tijden voor Napoli, met 115 doelpunten, totdat zijn record werd verbroken door Marek Hamšík in 2017. Op de vraag wie de lastigste tegenstander die hij ooit had, verklaarde A.C. Milan’s centrale verdediger, Franco Baresi, “Maradona: wanneer hij in vorm was, was er bijna geen manier om hem tegen te houden.” een mening gedeeld door zijn Milanese teamgenoot Paolo Maldini, die verklaarde: ” De beste tegen wie ik ooit gespeeld heb was Maradona".

Maradona (Napoli) troeft Baresi (Milan) af
foto: Reuters

In 1992 tekent hij bij Sevilla, waar hij een jaar later al vertrekt om bij Newell’s Old Boys aan de slag te gaan. Zijn profcarrière wordt beëindigd bij Boca Juniors, in 1997.

Na opgekrabbeld te zijn bij Napoli krijgt Maradona zijn tweede kans op wereldglorie op het WK 1986 in Mexico. Voor het WK van 1978 in Argentinië werd Maradona door de bondscoach Menotti nog buiten de selectie gelaten. Iets dat Maradona zijn hele verdere leven nog betreurt vanwege het feit dat Argentinië het WK in eigen land won. Na de poulefase en de eerste knock-out ronde eenvoudig te zijn doorgekomen, met Maradona als grote regisseur, wacht in de kwartfinale Engeland. De naties voerden vier jaar daarvoor nog een oorlog uit over de Falkland Eilanden, een groep nauwelijks bewoonde eilanden voor de kust van Argentinië, maar Engels grondgebied. Engeland wint de oorlog, maar de Argentijnen zinnen op wraak.

Kwartfinale WK Mexico 1986, Argentinië-Engeland

In een met 115.000 bomvol Estadio Azteca in Mexico City neemt Argentinië al snel het initiatief en onder aanvoering van een briljante Maradona krijgt de ploeg diverse kansen. Peter Shilton, goalie van Engeland, is echter in uitstekende vorm en heeft telkens een antwoord op de inzetten van de opponent. Ondanks een aardige kans voor Peter Beardsley hebben The Three Lions praktisch niets in te brengen en ze zijn dolblij dat ze met een 0-0 ruststand de kleedkamers mogen opzoeken.

Zes minuten na de pauze staat de wereld echter op zijn kop. Maradona staat weer aan de basis van een Argentijnse aanval, alleen is zijn inspeelpass op Jorge Valdano ietwat onzuiver en de spits kan daardoor onvoldoende controleren. De meeverdedigende middenvelder Steve Hodge denkt op te kunnen ruimen, maar raakt de bal verkeerd. Hoog verdwijnt de bal in het Engelse strafschopgebied en Shilton denkt eenvoudig te kunnen vangen. Maradona is echter doorgelopen en gaat het luchtduel aan. Met een gecamou- fleerde handbeweging verschalkt hij de Engelse keeper in de lucht en tikt de bal in het doel. De arbitrale leiding heeft niets ongeoorloofds waargenomen en Argentinië leidt met 1-0.

Bijna twintig jaar zal hij volhouden: “Dat was de hand van God”. In een interview met de ARD gaf hij in 2006 toch de handsbal toe.

Na langdurige protesten van de Engelsen tegen scheidsrechter Ali Bin Nasser wordt er weer afgetrapt. In de 54ste minuut speelt Héctor Enrique Maradona aan, die op tien meter van de middenlijn op zijn eigen helft staat. Met een prachtige beweging maakt hij zich vrij tussen Peter Beardsley en Peter Reid. De laatste, een onverzettelijke doch enigszins trage middenvelder, probeert Maradona te achterhalen maar moet telkens meer terrein prijsgeven aan de razendsnel dribbelende Argentijn.

Terry Butcher, een keiharde verdediger die zijn naam doorgaans alle eer aandoet, stapt uit en is van plan om de solo van Maradona te stuiten. Het is echter te laat, soepel passeert de ontketende Argentijn zijn opponent en snelt voort. Terry Fenwick doet een poging om Maradona een halt toe te roepen, maar ook hij wordt gedegradeerd tot een goedwillende amateur. Voordat de terugsprintende Reid en Butcher én rechtsback Gary Stevens – die zijn positie had losgelaten en probeerde een goal te voorkomen – bij Maradona zijn, is Shilton al met een prachtige sleepbeweging gepasseerd en schiet de Argentijn de bal tegen de touwen.

‘Alle twijfel is weg’, schreeuwt de normaal gesproken altijd rustige commentator Theo Reitsma de Nederlandse huiskamers in. Iedere voetballiefhebber wereldwijd, en de 115.000 in het stadion in het bijzonder, beseffen dat ze naar een fraai staaltje voetbal- geschiedenis hebben gekeken.

Maradona bezig aan de goal van de eeuw
foto: BBC

De tegentreffer van Gary Lineker, tien minuten voor tijd, is er voor de statistici. Na later de halve finale tegen België en de eindstrijd tegen Duitsland gewonnen te hebben, is Argentinië wereldkampioen. Tot op heden heeft nooit één voetballer zo zijn stempel op een WK-eindzege mogen drukken. In Mexico, op 22 juni 1986, bevestigde Diego Maradona zijn status als beste voetballer van de wereld. De Argentijn dribbelde in de kwartfinale van het WK op onnavolgbare wijze langs diverse Engelsen om koninklijk af te ronden. De 2-0 tegen Engeland werd later door de FIFA uitgeroepen tot goal van de eeuw.

Het was dankzij hem dat een verder niet al te indrukwekkend Argentinië de wereldtitel won. Ook Napoli mag de twee landskampioenschappen en de UEFA-Cup die het in de tweede helft van de jaren tachtig won voor het overgrote deel op het conto van Maradona schrijven.

WK 1990

Maradona leidde Argentinië opnieuw, in het WK van 1990 in Italië, naar nog een andere Wereldbekerfinale. Een enkelblessure had invloed op de zijn prestaties, en hij was veel minder dominant dan vier jaar eerder. Na het verliezen van hun openingswedstrijd tegen Kameroen werd Argentinië bijna uitgeschakeld in de eerste ronde en kwalificeerde zich slechts als derde in hun groep. In de achtste finale tegen Brazilië scoorde Claudio Caniggia het enige doelpunt na voorbereidend werk van Maradona.

In de kwartfinale stond Argentinië tegenover Joegoslavië; de wedstrijd eindigt na 120 minuten in 0-0 en Argentinië gaat door op strafschoppen, ondanks een gemiste strafschop van Maradona die zwak was ingechoten. De halve finale tegen het gastland Italië in Maradona’s clubstadion in Napels, het Stadio San Paolo, werd na een 1-1 gelijkspel ook beslist op strafschoppen. Deze keer was Maradona wel succesvol met zijn strafschop, een gewaagd rollertje bijna een exacte replica van zijn strafschop in de vorige ronde. In de finale in Rome, tegen West-Duitsland verloor Argentinië met 1-0, het enige doelpunt was een penalty van Andreas Brehme in de 85e minuut na een controversiële overtreding op Rudi Völler.

WK 1994

Op het Wereldkampioenschap in de Verenigde Staten in 1994 speelde Maradona slechts in twee wedstrijden, scoorde één doelpunt tegen Griekenland, voordat het naar huis werd gestuurd nadat hij was betrapt op het nemen van doping, efedrine. Na zijn doelpunt tegen Griekenland, had Maradona een van de meest beruchte juichmomenten, hij rende naar één van de camera’s aan de zijlijn en schreeuwde met een verwrongen gezicht en uit- puilende ogen. Dit bleek zijn laatste doelpunt en tevens laatste wedstrijd voor Argentinië te zijn.

Het juichmoment van Maradona op het WK van 1994
foto: Onbekend

In zijn autobiografie betoogde Maradona dat het testresultaat te wijten was aan zijn persoonlijke trainer die hem de energiedrank Rip Fuel gaf. Zijn claim was dat het de Amerikaanse versie bevatte, wat in tegenstelling tot de Argentijnse versie, een chemische stof bevatte die zijn positieve dopingtest had veroorzaakt. De FIFA echter schorste hem meteen voor verdere deelname aan het WK van 1994 en Argentinië werd vervolgens in de tweede ronde uitgeschakeld door Roemenië. Maradona heeft ook afzonderlijk beweerd dat hij een overeenkomst met de FIFA had gesloten, waarop de organisatie toestond het middel efedrine te gebruiken voor zijn gewichtsverlies zodat hij op het WK zou kunnen spelen.

Zijn mislukte dopingtest tijdens de WK van 1994 betekende het einde van zijn inter- nationale carrière, die 17 jaar geduurd had met 34 doelpunten uit 91 wedstrijden, evenals een gewonnen WK finale en een tweede plaats op het WK van 1990.

De Argentijnse voetbalbond had na het afscheid van Maradona zelfs het plan om, net als in de NBA gebruikelijk is, het rugnummer 10 voorgoed terug te trekken, maar de FIFA stond dat niet toe, een WK-selectie moest uit de nummers 1 tot en met 23 bestaan. In de lichte volkswoede die toen in Argentinië ontstond had Mario Kempes wel een goed betoog: “Het is geen goed idee de 10 uit de roulatie te nemen. Dat staat toch voor de meest fantasierijke speler van het team en de wereld zou een Argentinië zonder 10 niet begrijpen.”

Op 24 mei 2010 besloot Diego Maradona, bondscoach van Argentinië, dat Leo Messi, in Duitsland-2006 nog de nummer 19 van zijn land, op het WK in Zuid-Afrika zijn nummer 10 zou dragen.

In de jaren negentig kwam zijn carrière in een negatieve spiraal terecht en kreeg de schaduwzijde van persoonlijkheid meer en meer de overhand. In 1992 tekent hij bij Sevilla, waar hij een jaar later al vertrekt om bij Newell’s Old Boys aan de slag te gaan.
Zijn profcarrière wordt beëindigd

2000 – door de FIFA werd Pelé van Brazilië verkozen tot “Speler van de eeuw” en Maradona won de alternatieve verkiezing op internet
2005 – aangesteld als vicepresident bij Boca Juniors
2008 – aangesteld als bondscoach van het nationale team van Argentinië
2011 – aangesteld als trainer van Al Wasl, Dubai en een rits van clubs in de marge

Gezondheid

In 2000 werd hij opgenomen in een ziekenhuis wegens hartproblemen. Hij ging naar een drugskliniek in Cuba.

In april 2004 werd hij in kritieke toestand opgenomen na een hartinfarct veroorzaakt door een overdosis cocaïne. Hij lag dagenlang aan de hartbewaking. Hij leed al geruime tijd daarvoor aan te hoge bloeddruk wegens overgewicht. Nadat hij uit het ziekenhuis ontslagen werd, een maagverkleining onderging en vele kilo’s afviel, trad hij toe tot het bestuur van zijn oude club Boca Juniors. In april 2007 moest hij wederom in het ziekenhuis worden opgenomen. Na een goede periode was zijn gezondheidstoestand wederom uiterst kritiek.

Als bondscoach

Onder Maradona kwalificeerde Argentinië zich voor het WK voetbal in Zuid-Afrika (2010). Ze haalden daar de kwartfinale, maar werden door Duitsland verslagen. Maradona’s ‘eigen’ stijl van coachen zorgde voor veel publiciteit, met name het feit dat hij erg fysiek met zijn spelers omgaat. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat Maradona nog tot aan het WK in 2014 in Brazilië zou aanblijven als bondscoach. Maradona wilde na het WK 2010 zijn hele staf behouden, maar de Argentijnse voetbalbond ging hiermee niet akkoord.

Nadat Maradona vasthield aan zijn eisen, besloot de bond zijn contract niet te verlengen. In een reactie sprak Maradona van ‘verraad’.

Dieptepunten

Maradona’s glansrijke carrière kent een aantal dieptepunten die met name te maken hebben met zijn drugsgebruik. In 1991 wordt hij vijftien maanden geschorst wegens het gebruik van cocaïne, tijdens het WK van 1994 in de Verenigde Staten valt hij bij een dopingcontrole opnieuw door de mand en in 2000, 2004 en 2007 wordt hij opgenomen in ziekenhuizen wegens hartproblemen. In 2004 krijgt hij zelfs een hartinfarct vanwege een overdosis cocaïne.

Legendarische Maradona-momenten

Omdat Maradona bekend staat om zijn historische en opmerkelijke televisie-momenten, heeft Het Parool de vijf meest geruchtmakende fragmenten op een rijtje gezet. (bron: YouTube)

1. ‘Life is life’

Dit fragment wordt per toeval gefilmd voor de halve finale van de UEFA Cup tussen Bayern München en Napoli. Een cameraman ziet hoe Maradona een spectaculaire warming-up doet. Als een dansende ballerina paradeert de kleine Argentijn over het veld; veters niet gestrikt en de bal een minuut hooghoudend op het nummer ‘Life is life’ van Opus.

2. Bondscoach Maradona tijdens het WK 2010 in Zuid-Afrika.

Diego Maradona is tijdens het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika een opvallende verschijning, zacht uitgedrukt. Elke persconferentie wordt een waar ‘Maradona-circus’. Regelmatig heeft hij de lachers van aanwezig journalisten op zijn hand. Tijdens een persconferentie gaat hij echter in de fout. Hij denkt (of doet alsof hij denkt) dat Duitsland-spits Thomas Müller een ballenjongen is en stuurt hem weg.

3. Woedende Maradona in Italiaanse Bananasplit

Maar weinig mensen durven Maradona voor schut te zetten. Toch doet een Italiaans candid camera-programma het. In de uitzending van het programma gaan er allerlei dingen mis tijdens een golfsessie, waarbij Maradona flink in het ootje wordt genomen. De Argentijn kan er niet om lachen, met een vedette valt immers niet te sollen. Hij rijdt boos weg in een caddie.

4. Doelpunt van de eeuw

Tijdens de kwartfinale van het WK in 1986 op 22 juni 1986 waarin de grootheden Argentinië en Engeland tegenover elkaar staan, scoort Maradona twee onvergetelijke goals. In een stadion met 114.580 toeschouwers in Estadio Azteca (Mexico) scoort het fenomeen beide goals en zorgt hij er persoonlijk voor dat Argentinië de halve finale bereikt. Zijn tweede doelpunt wordt in 2002 uitgeroepen tot Doelpunt van de eeuw. In de 54ste minuut rolt de Argentijnse spits in zijn eentje de hele Engelse defensie op door vanaf de middenlijn een razendsnelle solo te maken en zelfs keeper Peter Shilton te passeren. Lionel Messi, Maradona’s oogappel in het Argentijnse nationale team, maakt op 31 mei 2007 op exact dezelfde wijze een goal tegen Getafe tijdens de Copa del Rey (uitslag 2-1).

5. ‘Hand van God’

Tijdens het WK-duel tussen Engeland en Argentinië dat hierboven al beschreven staat, scoort Maradona ook het eerste doelpunt, die misschien in de media nog wel meer besproken is dan de tweede. ‘Pluisje’ scoort met zijn hand. De goal werd goedgekeurd door scheidsrechter Ali Bin Nasser uit Tunesië. Tijdens een persconferentie na de wedstrijd spreekt Maradona de volgende legendarische woorden uit: ‘Dat was de hand van God’, een van de meest beroemde uitspraken in de sportgeschiedenis. Pas vier jaar geleden gaf Maradona zijn handsbal eerlijk toe tegenover de camera’s van ARD. Ook dit doelpunt covert Lionel Messi tijdens de wedstrijd FC Barcelona – Espanyol op 9 juli 2007.

Maradona beste voetballer ooit ?

In een internet peiling georganiseerd door de Fifa werd Maradona in 2000 gekozen tot beste speler aller tijden. Die uitslag was tegen het zere been van Pelé en zijn fans, die stelden dat de internet peiling niet anders kon zijn dan dat het een buitenproportioneel jong publiek had aan getrokken. Stemmers die Maradona hadden zien spelen, maar Pelé niet. In alle eerlijkheid lijkt het ook te veel eer om Maradona de beste aller tijden te noemen. Dat het om de beste dribbelaar aller tijden gaat, zal niemand echter ontkennen. Dat bewees hij immers wel toen hij in 1986 tegen Engeland één van de beste doelpunten uit de WK-geschiedenis scoorde.

Twee Argentijnse grootmeesters Maradona en Messi
foto: AFP

Is Messi beter dan Maradona?

Zes voetballers hebben het voorrecht gehad officiële wedstrijden te spelen met zowel Diego Maradona als Leo Messi. Zes spelers die (een deel van) de laatste twee voetbaljaren (1995-1997) van ‘Pelusa’ bij Boca Juniors meemaakten en vele seizoenen later nog altijd deel uitmaakten van de Argentijnse selectie toen ‘la Pulga’ er vanaf 2005 zijn opwachting maakte: doelman Roberto Abbondanzieri, Rodolfo Arruabarrena, Juan Roman Riquelme, Kily González, Martín Palermo en Juan Sebastian Verón, al speelden González en Palermo beiden maar één of anderhalve wedstrijd met Maradona respectievelijk Messi.

In zijn laatste jaren bij Argentinië, tot en met het WK-2010, was Verón samen met Javier Mascherano en Gabi Milito één van de hoeders van het wonderkind Messi. Niemand beter dus dan Verón die de prangende vraag kan beantwoorden die bij deze ook hier wordt gesteld.

Verón – generatiegenoot van recordinternationals Zanetti en Ayala die in de herfst van 1994 debuteerden en dus nét niet meer Maradona maar wél Messi meemaakten – hield het natuurlijk diplomatiek, toen hij er door een Spaans radiostation naar werd gevraagd. “Ik mocht met allebei een mooie periode meemaken. Ze zijn allebei de beste, maar in ver- schillende tijdperken. Diego was de beste van zijn tijd en Leo is het nu, en hij heeft nog heel veel marge om te verbeteren en tot de allerbesten van de geschiedenis te behoren.” Aldus Verón.

Als je op google de zoekopdracht ‘Messi Maradona Better’ intikt, dan krijg je in het Engels ruim anderhalf miljoen resultaten. Tik je ‘Messi Maradona Mejor’ in, wat hetzelfde betekent maar dan in het Spaans, springt de teller naar circa 15,3 miljoen resultaten.

Tot zover de inleidende gegevens, de cijfers. Nu het debat, de sentimenten, het gevoel, de opinies, de voorkeuren, eindeloos uitgesproken in die 15,3 miljoen Spaanstalige web- pagina’s waar het onder anderen over die ene vraag gaat. Wie is of was beter? Zeggen de cijfers, de resultaten, de prijzen meer dan genoeg? Of hangt het van dat ene wereld- kampioenschap af? Waar beter dat te vragen dan in Argentinië, waar ze 40 miljoen bondscoaches hebben die nog 100 keer meer per dag dan in Nederland over voetbal filosoferen en het allemaal ook nog heel mooi kunnen verwoorden en opschrijven.

De Argentijnse sportpers houdt elk jaar een verkiezing van de beste sportman van het jaar. Over 2012, het jaar waarin Leo Messi met 91 doelpunten (waarvan 12 voor Argentinië) alle records verpulverde, ging de prijs, de Olimpia de Oro, naar bokser Sergio Maravilla Martínez, wereldkampioen middengewicht. Tweede werd Sebastián Crismánich, die in het taekwondo het enige goud voor Argentinië op de Spelen van Londen won. Derde werd Leo Messi.

Of, zoals één van die vele Argentijnse voetbalblogs het verwoordde: “Op een dag zal Messi de Falklandeilanden heroveren en bekritiseren we hem omdat hij vergeten is de blauw- witte kokarde op te spelden.”

En die 10,2 miljoen webpagina’s met de melding Maradona Messi Mejor? Wat zeggen die? Dat er nog lang geen eensluidend oordeel is. Iedereen, echt iedereen wordt er naar gevraagd, en iedereen heeft een antwoord, meer of minder origineel.

Fabio Capello: “Messi is een genie, hij doet dingen die anderen niet doen, hij scoort, hij vindt dingen uit die de verdedigers van de tegenpartij niet kunnen ontcijferen. Hij is de beste van de wereld, ná Maradona.”

Enzo Francescoli: “Messi is uniek, en naar mijn smaak is hij beter dan Maradona.”

Osvaldo Ardiles: “Ik heb zeven seizoenen met Maradona gespeeld en altijd dacht ik dat er nooit meer een speler zoals hij zou bestaan, maar ik moet toegeven dat Messi beter is.”

Pelé: “Messi is een kopie van Maradona, maar Neymar heeft alles in zich om beide te overtreffen.”

Johan Cruijff: “Het is absurd Messi met Maradona te vergelijken. Je kunt gewoon niet zeggen dat de één categorisch beter is dan de ander. De tijden zijn anders. Maradona was een fenomeen, Messi nu ook. Laten we daarvan genieten.”

Luis César Menotti: “Hij is een fantastische voetballer, links, handig, sterk, hij speelt bij Barça en hij is Argentijn. Maar het is geen nieuwe Maradona, hij heet Messi.”

Andreas Brehme: “Messi is veel beter dan Maradona. Hij heeft hersens, en die ontbraken bij Maradona.”

Diego Cholo Simeone: “Diego heeft ons geëmotioneerd, hij heeft ons prachtige momenten bezorgd, maar Leo is beter, hij is beslissender. Hoeveel kampioenschappen en Europa Cups won Maradona? Het lijkt alsof je de één niet waardeert als je voor de ander kiest, maar voor mij is de beste degene die het meeste wint.”

Sergio Kun Agüero: “Het is niet normaal wat Leo doet, hij is op dit moment de beste van de wereld. Maar de beste van de geschiedenis is Maradona, hij is God.”

Diego Maradona: “Laat Messi eerst maar eens geschiedenis schrijven, daarna zien we wel wie de beste is.”

Leo Messi: “In geen miljoen jaar zal ik in de buurt van Maradona komen.”

Prijzenkast en erelijst:

* Landskampioen: 1981 (Boca Juniors), 1987 en 1990 (SSC Napoli)
* Coppa Italia (Italiaanse beker): 1987 (SSC Napoli)
* Copa del Rey (Spaanse beker): 1983 (FC Barcelona)
* UEFA Cup: 1989 (SSC Napoli)
* Italiaanse Super Cup: 1991 (SSC Napoli)
* Topscorer Serie A: 1988 (SSC Napoli)
Argentinië
* Wereldkampioen onder de 20: 1979
* Wereldkampioen voetbal: 1986
* Verliezend WK-finalist: 1990
* Winnaar Artemio Franchi Trofee: 1993
Individueel
* Interlands: 91, doelpunten: 34
* Argentijns voetballer van het jaar: 1979, 1981 en 1986
* Zuid-Amerikaans voetballer van het jaar: 1979, 1986, 1989, 1990, 1992
* Argentine Sports Writers’ Sportman van het jaar: 1986
* Argentine Sports Writers’ Sportman van de eeuw: 1999
* FIFA Golden Ball Award: 1986
* Gouden ‘Onze’ prijs: 1986 en 1987
* FIFA Voetballer van het jaar: 1986
* Gouden Bal voor bewezen voetbaldiensten: 1996
* FIFA Beste voetballer van de eeuw (Publieksprijs): 2000
* Doelpunt van de eeuw: 2002 (In 1986: 2-1 tegen Engeland; tweede goal)

Referenties en bronnen:
Wikipedia, Het Voetbalboek, Voetbal International, Parool, Hard Gras (2013), www.voetbalhistorie.net, edwinwinkels.com